Suiker

by Hugo Claus

Toneeltekst

Genres: Dutch Literature, Fiction, Theatre, Plays

173 pages, Paperback

First published January 1, 1958

About the author

Hugo Maurice Julien Claus was een Vlaams schrijver. Hij was een veelzijdig kunstenaar: romancier, dichter, toneelschrijver, schilder en filmregisseur.
Toen hij opteerde voor euthanasie (legaal in België) veroorzaakte dit veel deining.

Hugo Claus in de Nederlandstalige Wikipedia

Hugo Claus in de Digitale Bibliotheek voor de Nederlandse Letteren

Hugo Claus bij "Schrijversgewijs"


Hugo Maurice Julien Claus was a leading Belgian author, writing primarily in Dutch. He was prominent as a novelist, poet, playwright, painter and film director.
His death by euthanasia, which is legal in Belgium, led to considerable controversy.

Hugo Claus in the English Wikipedia

Reviews

[Marc Lamot · Rating 2 out of 5]

This play ("Sugar") was written in 1958, going back to Claus' experiences as a young adult. It's the story of Flemish seasonal workers in a sugar factory in Verrières in Northern France. It portrays the sad life of the workers, their ailments, their attempts to keep above the water line. The play really starts off with the arrival of Malou, a young sickly girl, who apparently also came to offer her "services" in previous years. This is a dark, grey, and wry play, wholly in line with the conventions of naturalism. Not my kind of thing, but technically certainly meritorious. Rating 2.5 stars.

[April · Rating 3 out of 5]

3,5

[StephS:) · Rating 3 out of 5]

Ik moest dit boek voor school lezen. Het verhaal speelt af in een somber suikerfabriek in het noorden van Frankrijk waar suiker uit suikerbieten wordt gemaakt. De taferelen spelen af alleen in de barakken en in het sproeihok en nergens anders. Er is niet veel actie en er gebeurt niet veel in 'Suiker'.

De personages waren stereotypen en er gebeurde niet veel in dit toneelstuk. Kilo, de hoofdpersoon, is een vies, hardwerkende arbeider die ook aardig en naïef is. Hij is verliefd op Malou, een prostituee die voor zijn vriend Max werkte en die met een oude man zou trouwen, maar hij weet hier niets van. Wanneer hij wel hieraan achterkomt is hij eerst woedend maar hij heeft later medelijden met Malou en wil toch met haar zijn. Dit maakt hem wel een sympathiek personage want hij vindt zijn relatie met haar belangrijker dan wat ze heeft gedaan toen ze een prostituee was.

Ik vond het vervelend dat de enige vrouw in dit boek, Malou, een prostituee was. Het is wel begrijpelijk dat er niet veel vrouwen waren die in een suiker plantage werkten in de jaren '50 maar er waren wel vrouwen die toen in de fabrieken werkten. Dus Hugo Claus kon nog steeds meer vrouwelijke personages schrijven in 'Suiker' die niet prostituees zijn. Max was raar - hij heeft het altijd over hoe men als een soldaat moet zijn. Hij doet alsof hij in een oorlog is ook al is het niet zo. Hij liegt veel en hij probeert Kilo en Malou te manipuleren om zelf beter te voelen en niet eenzaam te zijn. Zijn haat en woede voor vrouwen was bizar maar ook eng.

[John de Vos · Rating 4 out of 5]

The novella that formed the basis of the first play I ever saw as a teenager. The start of it all!
Beautiful.