Nadat ik net een boek van zo’n 1200 blz had gelezen, was ik aanvankelijk wat terughoudend om weer zo’n dik boek op te pakken, maar geen spijt! Dit boek leest als een trein.
Vanaf het begin af aan wordt je meegenomen in het verhaal. En och wat kon ik Idske soms achter het behang plakken als ze weer eens voorbarige conclusies trok of haar ego zo liet spreken. Dat ik af en toe wilde schreeuwen: “maar Idske, dat bedoelt ze toch helemaal niet?!”. Hetzelfde geldt overigens voor Judith.
Ik vind het fantastisch dat een auteur je zo kan mee laten leven en heel bijzonder dat we deelgenoot werden gemaakt van Idske’s interne dialoog door mee te kijken in haar gedachten en haar gesprekken met de analyticus. Bijzonder om meegevoerd te worden en te lezen dat Idske ook gaandeweg de wereld om zich heen anders ervaart. Mooie karakterontwikkeling die geen moment onrealistisch lijkt.
De beschrijving van de overige karakters vond ik ook treffend. Ik snap waarom ze bevriend zijn en tijdens het boek voelde het ook alsof ik ze zelf kende. Waarom dan geen 5 sterren? Waar ik het gevoel heb dat ik Idske, haar vrienden en familie beter heb leren kennen, heb ik het gevoel dat Judith onderbelicht is gebleven. Het wispelturige in het verhaal staat eigenlijk haaks op haar karakter (en dat ze daarin dingen zo weloverwogen doet en aanpakt). Dat intrigeert me. Ik kan mij Judith’s struggle goed voorstellen, toch had het in het boek meer aandacht mogen krijgen. Ik had meer over Judith te weten willen komen, wat beweegt haar, wat speelt er etc. Wat bijv tot uiting had kunnen komen in meer dialoog met Idske, wat mijn inziens beperkt is gebleven. Daarom was het soms moeilijk in te leven waarom ze nou zo geïntrigeerd door elkaar waren. Desalniettemin was het een fantastisch boek en ben ik nieuwsgierig naar de overige boeken van de auteur!