What do you think?
Rate this book
Gifsla
Rob Dilling is een wat oudere man met een dochter waar hij zeer veel van houdt, Ellen. Hij heeft al meerdere relaties achter de rug en nu heeft hij een verhouding met een jonge supermarktmedewerkster, Jeanne. Tijdens de laatste vier dagen van het jaar is Rob bezig met het schrijven van een boek, een thriller. Een ornitholoog die niet erg veel meemaakt in zijn leven, ziet op een dag, wanneer hij met zijn verrekijker het gedrag van vogels bestudeert, een meisje in het gras plassen.
- GenresDutch LiteratureFiction
231 pages, Paperback
First published January 1, 1983
3 people are currently reading
68 people want to read
About the author
Jan Wolkers
97 books123 followersJan Hendrik Wolkers was a Dutch author, sculptor and painter.
Wolkers is considered one of the "Great Four" writers of post-World War II Dutch literature, along with Willem Frederik Hermans, Harry Mulisch and Gerard Reve (the latter authors are also known as the "Great Three"). He became noted in the 1960s mainly for his strikingly direct descriptions of sex.
His 1969 novel Turks Fruit was translated into ten different languages and published in English as Turkish Delight. It was also made into a highly successful movie, the Paul Verhoeven-directed Turks Fruit (1972) which was nominated for an Academy Award for Best Foreign Language Film and in 1999 won the award for Best Dutch Film of the Century.
From 1980 until his death, Wolkers resided on the Dutch island of Texel. He died on October 19, 2007, age 81, at his Texel home and was cremated in Amsterdam at De Nieuwe Ooster cemetery.
A number of his outdoor sculptures in the Netherlands have been subject to vandalism, presumably due to his use of glass as a construction material. Some examples are the Auschwitz-monument in Amsterdam and the monument on the dike at Ceres on Texel. In reaction to the destruction of the monument in 2003, Wolkers announced that he would use less glass and more steel for such monuments in future. The Jac. P. Thijsse monument in the water at Elemert on Texel does contain more steel, but glass is still a substantial part of the artwork.
Wolkers refused to accept several literary awards. In 1982 he refused the Constantijn Huygensprijs, and in 1989 he refused the P.C. Hooftprijs.
Wolkers is considered one of the "Great Four" writers of post-World War II Dutch literature, along with Willem Frederik Hermans, Harry Mulisch and Gerard Reve (the latter authors are also known as the "Great Three"). He became noted in the 1960s mainly for his strikingly direct descriptions of sex.
His 1969 novel Turks Fruit was translated into ten different languages and published in English as Turkish Delight. It was also made into a highly successful movie, the Paul Verhoeven-directed Turks Fruit (1972) which was nominated for an Academy Award for Best Foreign Language Film and in 1999 won the award for Best Dutch Film of the Century.
From 1980 until his death, Wolkers resided on the Dutch island of Texel. He died on October 19, 2007, age 81, at his Texel home and was cremated in Amsterdam at De Nieuwe Ooster cemetery.
A number of his outdoor sculptures in the Netherlands have been subject to vandalism, presumably due to his use of glass as a construction material. Some examples are the Auschwitz-monument in Amsterdam and the monument on the dike at Ceres on Texel. In reaction to the destruction of the monument in 2003, Wolkers announced that he would use less glass and more steel for such monuments in future. The Jac. P. Thijsse monument in the water at Elemert on Texel does contain more steel, but glass is still a substantial part of the artwork.
Wolkers refused to accept several literary awards. In 1982 he refused the Constantijn Huygensprijs, and in 1989 he refused the P.C. Hooftprijs.
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 15 of 15 reviews
January 3, 2021
Geweldig. Het plezier spat er vanaf.
November 10, 2025
7/10
Eindelijk een protagonist in de Nederlandse literatuur die een beetje plezier ervaart! Lijdt nog steeds een beetje aan het mopperkontvirus, maar het heeft zichzelf gelukkig vooraf ingeënt door de hoofdpersoon en de mensen om hem heen ook bewust te maken van het feit dat hij een mopperkont is. Dan wel weer conform de Nederlandse literatuur is er dat ene stukje vlak voor het eind waar hij (tegen zichzelf) een monoloog houdt waarin hij reflecteert op zijn eigen zinloze leven en pleit die te verbeteren (zit iedere Nederlandse schrijver in een mid-life crisis?), maar die werkt iets natuurlijker omdat er een nieuw jaar in het verhaal wordt ingeluid. En er is weer zo'n idioot deterministisch kuteinde, natuurlijk. Leest gelukkig lekker weg ondanks de weelde aan voor mij onbekende bijvoeglijke naamwoorden die ik eigenlijk even had moeten opzoeken.
Eindelijk een protagonist in de Nederlandse literatuur die een beetje plezier ervaart! Lijdt nog steeds een beetje aan het mopperkontvirus, maar het heeft zichzelf gelukkig vooraf ingeënt door de hoofdpersoon en de mensen om hem heen ook bewust te maken van het feit dat hij een mopperkont is. Dan wel weer conform de Nederlandse literatuur is er dat ene stukje vlak voor het eind waar hij (tegen zichzelf) een monoloog houdt waarin hij reflecteert op zijn eigen zinloze leven en pleit die te verbeteren (zit iedere Nederlandse schrijver in een mid-life crisis?), maar die werkt iets natuurlijker omdat er een nieuw jaar in het verhaal wordt ingeluid. En er is weer zo'n idioot deterministisch kuteinde, natuurlijk. Leest gelukkig lekker weg ondanks de weelde aan voor mij onbekende bijvoeglijke naamwoorden die ik eigenlijk even had moeten opzoeken.
January 25, 2026
Natuurlijk disturbing, want Jan Wolkers, maar ik kan het altijd wel hebben en zou bijna willen zeggen dat het me aantrekt. Ik weet niet goed wat ik er meer over kan zeggen. Ik heb er best van genoten, aangezien ik de 220 bladzijden in twee dagen heb uitgelezen.
March 10, 2019
Op een regendag in een ruk uitgelezen. Prettige stijl met een hoofdpersoon die inziet dat hij niet wil deugen, een dochter die moeite heeft met zijn manier van leven, een schoondochter en een vriendin die ook niet weten wat ze met hem aanmoeten. Ondertussen ontspint zich in deze roman nog een andere roman die het daglicht nooit zal zien.
March 23, 2025
Ooit voor Letterkunde op het VWO gelezen en ik kan me voorstellend dat ik het toen beter vond dan nu.
Bij vlagen best grappig met hier en daar mooie beeldspraak. Maar voor het grootste deel onsamenhangend en een beetje meh.
Bij vlagen best grappig met hier en daar mooie beeldspraak. Maar voor het grootste deel onsamenhangend en een beetje meh.
March 23, 2025
Weliswaar verouderd en best wel vrouw-onvriendelijk, alsnog een leuk boek om te lezen als je dat aan de kant kan zetten. Een soort day-in-the-life gevoel van een zelf hatende narcist van 60 die een thriller schrijft.
June 6, 2025
Ja, wel humoristisch en de proza was fantastisch. Een verhaal rond het alter ego van Wolkers
Maar iets te vulgair en onsamenhangend,
NIET MEER DAN TWEE STERREN
wellicht ook niet het eerste boek om te beginnen met Wolkers 🤷♂️
Maar iets te vulgair en onsamenhangend,
NIET MEER DAN TWEE STERREN
wellicht ook niet het eerste boek om te beginnen met Wolkers 🤷♂️
September 25, 2020
Een heerlijke eerlijke platvloerse Wolkers vol humor en zelfspot.
Want to read
February 19, 202415 slegte
February 8, 2026
Freud blij en Roodkapje mentioned
June 28, 2024
Het boek Gifsla van Wolkers gaat over het boek dat Rob Dilling een bekende schrijver aan het schrijven is. Het boek in het boek gaat over van Wijck, een ornitholoog die het slachtoffer wordt van een duistere drift in zichzelf p. 62
De ornitholoog moet gruwelijk werk doen (corpus verbergen) voor iemand die nooit verder is gegaan dan het opzetten van vogels p. 95.
Het verhaal van de ornitholoog werd getypeerd als het Raskolnikov-effect p. 151; refereert naar Dostoyevsky’s character in het boek misdaad en straf.
Het boek gaat ook over het verloop van de ruzie van zijn dochter Ellen met haar vriendin en over de relatie van de schrijver Rob als bijna zestiger met een twintigjarige Jeanne.
Ik vond de scènes en gesprekken met zijn dochter opmerkelijk. Zijn dochter vraagt haar vader hoevaak neukte je met mama p.143 of de vader Rob wil zijn dochter naakt aanschouwen p.146. Typisch Wolkers, net in de doodshoofdvlinder de gesprekken van an Paul met zijn zus Jennny; hij nam zij. zus toen ook naar een sexclub.
De title van het boek Gifsla refereert naar een plant die giftig is; Gifsla is een plant die geschikt is om een lichaam in te verbergen (p. 67). Had ook het verhaal de zetpil van de dood kunnen heten p. 157; of cyaankali p. 157.
De ornitholoog moet gruwelijk werk doen (corpus verbergen) voor iemand die nooit verder is gegaan dan het opzetten van vogels p. 95.
Het verhaal van de ornitholoog werd getypeerd als het Raskolnikov-effect p. 151; refereert naar Dostoyevsky’s character in het boek misdaad en straf.
Het boek gaat ook over het verloop van de ruzie van zijn dochter Ellen met haar vriendin en over de relatie van de schrijver Rob als bijna zestiger met een twintigjarige Jeanne.
Ik vond de scènes en gesprekken met zijn dochter opmerkelijk. Zijn dochter vraagt haar vader hoevaak neukte je met mama p.143 of de vader Rob wil zijn dochter naakt aanschouwen p.146. Typisch Wolkers, net in de doodshoofdvlinder de gesprekken van an Paul met zijn zus Jennny; hij nam zij. zus toen ook naar een sexclub.
De title van het boek Gifsla refereert naar een plant die giftig is; Gifsla is een plant die geschikt is om een lichaam in te verbergen (p. 67). Had ook het verhaal de zetpil van de dood kunnen heten p. 157; of cyaankali p. 157.
January 16, 2026
Waarschijnlijk het meest komische boek van Wolkers. De schrijver gebruikt een dubbelperspectief om aan de ene kant een oudejaarsvering te beschrijven, terwijl daarnaast het schrijverschap zelf op de hak wordt genomen.
Hoofdpersoon Robert Dilling is een auteur van (inmiddels) gemakzuchtig in elkaar geflanste thrillers, die zich te buiten gaat aan eten en drinken. Zijn lesbische dochter Ellen en haar vriendin Nancy komen oudjaar bij hem doorbrengen op het eiland waar hij woont. Ook van de partij is Jeanne, een jeugdige caissière uit het dorp, met wie Dilling een seksuele relatie heeft.
De situaties die Wolkers in het boek schetst zijn komisch en inderdaad vaak hilarisch opgeschreven. Tussen het eten en drinken door valt hij het vrouwvolk lastig met onzinverhalen en vertelt hij over het nieuwe boek waaraan hij werkt. Overigens getiteld 'De zetpil van de dood', een titel die in Gifsla staat tussen de in voorbereiding zijnde boeken. Op de eerste dag van het nieuwe jaar moet Dilling - zijn goede voornemens zijn nog warm - de ultieme prijs betalen voor zijn mateloos bestaan.
Wolkers slaat met Gifsla twee vliegen in één klap. Aan de ene kant wil hij laten zien dat hij het in zich heeft een misdaadroman te schrijven, als hij dat zou willen. Als liefhebber van Edgar Allen Poe en Raymond Chandler geen rare wens. Aan de andere kant zet hij in Gifsla het wezen van de schrijver op z'n plek, zoals hij in De junival zijn rol als kunstenaar bepaalde.
Wederom een knap geconstrueerd geheel, dat makkelijk en vlot wegleest.
Hoofdpersoon Robert Dilling is een auteur van (inmiddels) gemakzuchtig in elkaar geflanste thrillers, die zich te buiten gaat aan eten en drinken. Zijn lesbische dochter Ellen en haar vriendin Nancy komen oudjaar bij hem doorbrengen op het eiland waar hij woont. Ook van de partij is Jeanne, een jeugdige caissière uit het dorp, met wie Dilling een seksuele relatie heeft.
De situaties die Wolkers in het boek schetst zijn komisch en inderdaad vaak hilarisch opgeschreven. Tussen het eten en drinken door valt hij het vrouwvolk lastig met onzinverhalen en vertelt hij over het nieuwe boek waaraan hij werkt. Overigens getiteld 'De zetpil van de dood', een titel die in Gifsla staat tussen de in voorbereiding zijnde boeken. Op de eerste dag van het nieuwe jaar moet Dilling - zijn goede voornemens zijn nog warm - de ultieme prijs betalen voor zijn mateloos bestaan.
Wolkers slaat met Gifsla twee vliegen in één klap. Aan de ene kant wil hij laten zien dat hij het in zich heeft een misdaadroman te schrijven, als hij dat zou willen. Als liefhebber van Edgar Allen Poe en Raymond Chandler geen rare wens. Aan de andere kant zet hij in Gifsla het wezen van de schrijver op z'n plek, zoals hij in De junival zijn rol als kunstenaar bepaalde.
Wederom een knap geconstrueerd geheel, dat makkelijk en vlot wegleest.
January 23, 2015
Wolkers heeft in deze roman twee verhaallijnen dooreengeweven. De ene beschrijft het samenzijn van de romanschrijver Rob Dilling, zijn vriendin Jeanne, zijn dochter Ellen en Ellens partner Nancy, ter gelegenheid van de jaarwisseling. De andere bestaat eruit dat Rob de dames bevraagt over de verschillende versies van het boek dat hij aan het schrijven is. Rob is een drankzuchtige vreetzak, eenzaam, cynisch en vol met sinistere grappen.
Omdat Wolkers zijn roman vat in gevatte taal, zij het dat vrijwel alle humor een morbide karakter heeft, heeft het geheel een levendige voortgang. Nu ja, allengs verzinkt Rob telkenmale dieper in zijn gedachten en staat het verhaal eventjes tamelijk stil. Maar dat heeft een functie, die aan het eind van de roman duidelijk wordt. Er zit niet alleen spanning in de thriller die de hoofdpersoon schrijft, die zit ook in de onderlinge relaties van de personages Rob en zijn dames. Er zitten verscheidene spiegeleffecten in, zoals tussen het dode meisje in de thriller in de roman en de dode haas die Rob vindt en hoe hij daarmee omgaat. Een redelijk geslaagd boek, een typische Wolkers. JM
Omdat Wolkers zijn roman vat in gevatte taal, zij het dat vrijwel alle humor een morbide karakter heeft, heeft het geheel een levendige voortgang. Nu ja, allengs verzinkt Rob telkenmale dieper in zijn gedachten en staat het verhaal eventjes tamelijk stil. Maar dat heeft een functie, die aan het eind van de roman duidelijk wordt. Er zit niet alleen spanning in de thriller die de hoofdpersoon schrijft, die zit ook in de onderlinge relaties van de personages Rob en zijn dames. Er zitten verscheidene spiegeleffecten in, zoals tussen het dode meisje in de thriller in de roman en de dode haas die Rob vindt en hoe hij daarmee omgaat. Een redelijk geslaagd boek, een typische Wolkers. JM
December 23, 2017
gaat ie nou dood?
Displaying 1 - 15 of 15 reviews