Μονοπάτια στην ουτοπία

by Martin Buber

Μέσα στην τερατώδη σύγχυση της σύγχρονης ζωής, που ελάχιστα την συγκαλύπτει η εύρυθμη λειτουργία του οικονομικού και κρατικού μηχανισμού, το άτομο προσκολλάται απελπισμένο στη συλλογικότητα.
Νομίζει ότι μόνον οι μεγάλες συλλογικότητες μπορούν να το βοηθήσουν, και είναι υπερπρόθυμο να αποποιηθεί την προσωπική του ευθύνη: θέλει μόνο να υπακούει. Έτσι, χάνεται το πολυτιμότερο αγαθό από όλα: η συμβίωση των ανθρώπων. Ο άνθρωπος, ως πρόσωπο, παύει να είναι το ζωντανό μέλος της κοινωνίας και γίνεται μια βίδα στη «συλλογική» μηχανή. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

Στο βιβλίο του ΜΟΝΟΠΑΤΙΑ ΣΤΗΝ ΟΥΤΟΠΙΑ (πρώτη έκδοση 1946) ο Μπούμπερ εξετάζει τον ουτοπικό σοσιαλισμό. Ασχολείται όχι τόσο με την ανάπτυξη της ιδέας όσο με την ιδέα στην εξέλιξή της. Από το πλούσιο διαθέσιμο υλικό για το θέμα του, ο συγγραφέας παρουσιάζει μόνον ό,τι θεωρεί ουσιώδες για την εξέταση της καθαυτό ιδέας. Ακόμη, πραγματεύεται τις παράτολμες αλλά εύθραυστες προσπάθειες να πραγματωθεί ο ουτοπικός σοσιαλισμός. Έτσι, ο αναγνώστης διαθέτει ό,τι χρειάζεται, προκειμένου να παρακολουθήσει την κριτική που ασκεί ο Μπούμπερ στη θεωρητική και στην πρακτική σχέση του μαρξισμού με την ιδέα της ανανέωσης των κοινωνικών δομών. (Γιώργος Κορδομενίδης, Αγγελιοφόρος, 2/12/2001)

184 pages, Unknown Binding

Published January 1, 2000

About the author

Martin Buber was an Austrian-born Jewish philosopher best known for his philosophy of dialogue, a religious existentialism centered on the distinction between the I-Thou relationship and the I-It relationship.

Buber came from a family of observant Jews, but broke with Jewish custom to pursue secular studies in philosophy. In 1902, Buber became the editor of the weekly Die Welt, the central organ of the Zionist movement, although he later withdrew from organizational work in Zionism. In 1923 Buber wrote his famous essay on existence, Ich und Du (later translated into English as I and Thou), and in 1925 he began translating the Hebrew Bible into the German language.

In 1930 Buber became an honorary professor at the University of Frankfurt am Main, and resigned in protest from his professorship immediately after Adolf Hitler came to power in 1933. He then founded the Central Office for Jewish Adult Education, which became an increasingly important body as the German government forbade Jews to attend public education. In 1938, Buber left Germany and settled in Jerusalem, in the British Mandate of Palestine, receiving a professorship at Hebrew University and lecturing in anthropology and introductory sociology.