Ruim dertig jaar geleden begon Chris de Stoop als reporter bij het tijdschrift Knack. Het waren de gouden jaren van de pers, en De Stoop maakte naam met indringende verhalen. Hij ging op zoek naar animeermeisjes in Manilla, werd ontvoerd in Albanië en maakte een helse tocht met 23 weeskindjes tijdens de genocide in Rwanda. Dichter bij huis schreef hij over Nederlandse drugsplantages, over voedselrellen bij vluchtelingen in Antwerpen en over de eerste Belgische jihadisten die naar Syrië en Irak afreisden. Het waren reportages die soms verstrekkende gevolgen hadden: parlementaire commissies werden opgericht, nieuwe wetten ingevoerd, criminele netwerken ontmanteld. De journalistiek is volgens Chris de Stoop een van de mooiste beroepen ter wereld, als het beoefend wordt met integriteit, creativiteit en kwaliteit. En een van de lelijkste, als dat allemaal niet kan. Voor de grote reportage, het kloppend hart van de journalistiek, was er de afgelopen jaren steeds minder ruimte, tijd en geld. Na duizend artikelen stapt Chris de Stoop eruit, met een uitvoerig, kritisch essay over de journalistiek van vandaag en met een selectie van zijn meest beklijvende reportages.
Chris De Stoop is een Vlaamse schrijver en journalist. Zijn debuut over een bende vrouwenhandelaars, 'Ze zijn zo lief, meneer', was een bestseller en werd door BBC bewerkt tot een documentaire.
In 2004 won hij de Gouden Uil Prijs van de Lezer met zijn vertelling 'Ze kwamen uit het Oosten'. Zijn boek 'Het complot van België', over de genocide in Rwanda, werd in 2008 genomineerd voor de AKO Literatuurprijs
Chris De Stoop is a Flemish writer and journalist. His debute novel about women traffic, 'Ze zijn zo lief, meneer', was a beststeller and was adapted into a documentary by BBC.
Dit boek lag lang in mijn boekenkast. Ik kreeg het ooit eens en vergat dat ik het gekregen had. Ik las het snel uit. Sommige passages pakten mij, anderen mochten naar mijn mening geschrapt worden. De Stoop beschrijft journalistiek als 'een van de mooiste beroepen ter wereld als het kan beoefend worden met integriteit, creativiteit en kwaliteit' En 'een van de lelijkste, als dat niet kan.'
en omdat het zomer is en ik eigenlijk iets nieuws wil doen, citeer ik voortaan de eerste zin van pagina 80. 8 is een oneindig getal en 0 ook en lezen is ook een oneindige bezigheid, voilà. '"Maar er heerst optimisme en tevredenheid. Er is economische groei, maar ook sociale vooruitgang. Bijna niemand trekt nu nog weg," zegt een Vlaamse ontwikkelingswerker in Saignon.'
Een bloemlezing uit de vele reportages die hij maakte en boeken die hij schreef, als afscheid. Zonde van het afscheid want ik las de verhalen van De Stoop erg graag: heel degelijk onderbouwd zoals onderzoeksjournalistiek hoort te zijn in een aangename schrijfstijl.
Ik heb nooit geweten wat ik later wilde worden. Met het lezen van Chris De Stoop zijn boeken en reportages weet ik het wel. Tenminste: weet ik nu wat ik toen wilde worden. Dat was Chris De Stoop. Schitterend verhalend weergegeven reportages over soms diepdroevige taferelen. Alles om de wereld beter te begrijpen met vooral veel aandacht voor de mensen achter - of beter: in - een gebeurtenis. Klasse.