Μια υπέροχη προσεγμένη έκδοση, μια όπως πάντα συγκλονιστική μετάφραση από τον Στραγαλινό. Πολύ όμορφη, γλυκιά, μεστή γραφή.
Δυστυχώς όμως η μικρή αυτή νουβέλα δεν κατόρθωσε να μπει μέσα μου, να μου μιλήσει, να με συγκινήσει. Βρήκα όλους τους χαρακτήρες ουδέτερους, την πλοκή ανύπαρκτη, το Βερολίνο προ 100 ετών άγνωστο - όχι γιατί είναι τόσο διαφορετικό από το σημερινό (που έτσι κι αλλιώς δεν γνωρίζω) μα γιατί ο συγγραφέας δεν ασχολήθηκε να μου το δείξει. Το ίδιο και με τους πρωταγωνιστές του. Μηδενική εισαγωγή, περιγραφή, ανάπτυξη των χαρακτήρων. Από την πρώτη σελίδα ξεκίνησαν να μιλάνε χωρίς την παραμικρή εξήγηση για το ποιοι είναι, ήταν σαν να μπήκε μια παρέα στο βαγόνι του ηλεκτρικού κι ακούω θέλοντας και μη τη συζήτησή τους που είχε αρχίσει ώρες πριν για θέματα δικά τους που δεν ξέρω και δεν με αφορούν. Όλο το βιβλίο είναι ένας συνεχής διάλογος, σαν θεατρικό, χωρίς διαλείμματα περιγραφής, στοχασμού, ανάλυσης συναισθημάτων, δράσης. Το κείμενο μού έκλεισε την πόρτα στα μούτρα.
Ίσως ήθελε ανάγνωση με πολύ περισσότερη προσήλωση σε κάθε αράδα για να καταλάβω το νόημα. Δεν μου έδωσε το ίδιο το κείμενο το έναυσμα να του αφιερώσω περισσότερη προσοχή όμως, συγγνώμη.