Türker Ayyıldız, ne yazsa okurum, dediğim bir kalem. Bu kitabı önceden okumuştum ama buraya eklemeyi unuttuklarımdan olmuş. Muhtemelen tekrar da okuyacağım bir kitap. O zaman, yorumumu güncellerim.
Bu kitabın dili, önceki kitabı "Vapurlara Küsmek"e kıyasla yalın sayılabilir ama aynı tadı veriyor bu öyküler de. Bu kitaptaki kimi öykü ile önceki kitabı arasında kurulmuş köprüler var.
Küçük şeylerin ardına saklanan büyük duyguları çözüp, ayrıntılı bir dilden ödün vermeyen bir akıcılıkta çok rahat aktardığını hissettiren bir kalem.