Πέτρα και ξίφος: Κάστρα και ιππότες στον Μοριά

by Μιλτιάδης Τσαπόγας

Ένας ακαταπόνητος περιηγητής των μεσαιωνικών μνημείων της πατρίδας μας και ιδιαίτερα εκείνων των λησμονημένων και μη ιπποτικών καστέλλων, επιχειρεί με τη συγγραφική του πένα να ταξιδέψει τον ρομαντικό αναγνώστη στην εποχή των ιπποτών της Δύσης και των Ελλήνων ηρώων του μεσαίωνος.
Μέσα από τις σελίδες του παρόντος έργου, ο αναγνώστης έχει τη δυνατότητα να έλθει σε επαφή με ζητήματα όπως είναι το μυστήριο με τους χαμένους τάφους των ιπποτών-πριγκίπων Βιλεαρδουΐνων, η εγκατάσταση των Ναϊτών ιπποτών στην Πελοπόννησο, η θέση του θρυλικού βυζαντινού κάστρου του Αρακλόβου, η άγνωστη ιστορία του Ιπποτικού οίκου των Tremolaz, η συναρπαστική Μάχη της Πρινίτσας, η αινιγματική (ιπποτική) καταγωγή μιας επιφανούς ελληνικής οικογένειας των χρόνων της ελληνικής επαναστάσεως κ.ά.
Και όλα αυτά, μέσα από δεκάδες αδημοσίευτες και σπάνιες φωτογραφίες που απαθανατίζουν ακόμη και τα πιο λησμονημένα φρούρια, δίνοντας έτσι τη μοναδική ευκαιρία στον αναγνώστη να περπατήσει νοερά στα πέτρινα μονοπάτια των μεσαιωνικών ηρώων...

390 pages, Paperback

First published January 1, 2015

About the author

Ο Μιλτιάδης Τσαπόγας είναι συγγραφέας, αρθρογράφος και φωτογράφος. Στο μακρινό παρελθόν, υπήρξε μέλος και συντονιστής της εξερευνητικής ομάδας Πυθέας. Ως συγγραφέας, έκανε την εμφάνισή του μέσω του έργου του Νικόλαου Κουμαρτζή Κάστρα και Θρύλοι στην Ελλάδα, γράφοντας για την καστροπολιτεία της Μονεμβασίας. Είναι συγγραφέας του βιβλίου Πέτρα και Ξίφος (Εκδόσεις Δαιδάλεος), κύριος συγγραφέας και φωτογράφος του βιβλίου Άγνωστη Πελοπόννησος (Εκδόσεις Οξύ), ενώ έχει συμμετάσχει και στα συλλογικά έργα Μυστική Ελλάδα – Παράξενος Ταξιδιώτης (Εκδόσεις Αρχέτυπο), Αλχημεία – Η Μυστική Τέχνη των Σοφών (Εκδόσεις Αρχέτυπο), Παράξενη Ελλάδα (iWrite). Επίσης, έχει παρουσιάσει πληθώρα φωτογραφιών του σε προσωπικές εκθέσεις με θέμα τα μεσαιωνικά μνημεία της Πελοποννήσου (Πνευματικό Κέντρο Καλαμάτας 2019, Κάστρο «Cisterna Rubea» 2019, Διοργάνωση: nARTura) και συμπαρουσιάσει, μαζί με τον Νικόλαο Κουμαρτζή στην Παλιά Πόλη της Ρόδου το 2010, στο πλαίσιο του Μεσαιωνικού Φεστιβάλ της νήσου (Διοργάνωση: Medieval Rose). Τα περιοδικά πανελλαδικής εμβέλειας με τα οποία έχει συνεργαστεί ως αρθρογράφος είναι: Φαινόμενα (Ένθετο της εφημερίδας Ελεύθερος Τύπος), GEO, Μανδραγόρας, Mystery, Forbidden History, Άωτον, καθώς και με το μεσσηνιακό περιοδικό Όριον. Άρθρα του, έχουν δημοσιευτεί επίσης και σε άλλες εφημερίδες (ή περιοδικά) της χώρας, όπως η εφημερίδα Φωνή της Μεσσηνίας, η Ροδιακή (Ημερήσια Πρωινή Εφημερίδα της Ρόδου), ο Μεσσηνιακός Λόγος κ.ά. Τέλος, από τα μέσα του 2019 σε μηνιαία βάση, συνεργάζεται με το περιοδικό της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας των Πατρών Πατρινοί Ορίζοντες, συγγράφοντας άρθρα με θεματολογία τα μεσαιωνικά κάστρα της Πελοποννήσου.

Reviews

[Michael Kotsarinis]

2.5/5

Μέτριες εντυπώσεις, πρόκειται για ένα οδοιπορικό του συγγραφέα στα κάστρα και φρούρια της Δυτικής Πελοποννήσου. Για κάθε κάστρο δίνει όσα ιστορικά και λαογραφικά στοιχεία μπορεί να συγκεντρώσει και πληροφορίες για τη σημερινή κατάστασή τους. Χάνει πολύ χρόνο και γίνεται φλύαρο περιγράφοντας διαδρομές διανθισμένες με προσωπικές σκέψεις και μια προσπάθεια γλαφυρότητας(;) που θα προτιμούσα να έλειπε.

Η γλώσσα είναι ιδιάζουσα καθώς προσπαθεί να μιμηθεί αυτή της μεσαιωνικής(;) περιόδου αλλά στο σήμερα δεν με έπεισε. Ενοχλητική η έλλειψη χαρτών (απαραίτητων σε κάθε σύγχρονο οδοιπορικό) και έστω στοιχειωδών σκαριφημάτων για τα κάστρα.

Συνοπτικά ένα βιβλίο που προσπαθεί να κάνει πολλά πράγματα ταυτόχρονα αλλά το μίγμα δεν είναι τόσο καλό. Κρίμα γιατί φαίνεται ότι έχει γίνει δουλειά η οποία χρειαζόταν αυστηρή και ουσιαστική επιμέλεια για να αναδειχθεί.

[Giannis · Rating 2 out of 5]

Δεν αμφισβητώ καθόλου τις γνώσεις του συγγραφέα ή το προσωπικό του μεράκι ή πάθος για το αντικείμενο.

Δυστυχώς όμως, το 'κατακουζινίστικο' ύφος γραφής καθιστά την ανάγνωση ως μια εξαιρετικά δύσκολη υπόθεση. Δεν ξέρω αν ήταν από επιλογή ή αυτός είναι ο αληθινός τρόπος έκφρασης του συγγραφέα αλλά δυστυχώς με ξένισε πολύ.

Δεν μπόρεσα δυστυχώς να το τελειώσω παρόλο που με ενδιέφερε πολύ σαν ιδέα.