What do you think?
Rate this book
Beet
Als de baby sterft in Marjoleins buik, sleept Elise haar door de inktzwarte rouw. Het verdiept hun intense liefde en de ziekte van Lyme waar Elise al jaren tegen vecht, verdwijnt naar de achtergrond. Met het aandienen van een nieuwe zwangerschap lijkt het geluk eindelijk aan hun kant te staan. Maar terwijl Marjoleins buik groeit, slaat bij Elise de Lyme opnieuw toe en blijkt de zwaarste strijd nog niet te zijn gestreden.
287 pages, Paperback
Published September 10, 2016
1 person is currently reading
92 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 18 of 18 reviews
July 5, 2017
Deze roman, gebaseerd op waargebeurde feiten, heeft een diepe indruk op me gemaakt. In die mate zelfs dat ik niet meteen een ander boek kan beginnen lezen.... ik heb voor mezelf het boek nog niet volledig afgerond, het blijft nazinderen.
Ik kan me wel vaker "inleven" in een "levensverhaal", maar in dit boek kroop ik als het ware in het hoofd, in de buik, in het lichaam van de partner (Elise) van Marjolein (de ik-figuur)... Elise heeft chronische lyme, een ziekte die nog steeds door vele artsen en instanties niet serieus genomen wordt. Elise lijdt vreselijke pijnen, pijnen die mij heel bekend voorkomen... met medicatie raakt zij uit het vreselijke dal van deze zware aandoening toen zij na een relatiebreuk Marjolein leerde kennen via een contactadvertentie.... het klikt meteen tussen deze dames en in een sneltempo verdiept hun relatie zich tot "echte liefde", "soulmates",...
Maar ze krijgen maar enkele dagen de kans om gelukkig te zijn... Marjolein, zwanger door IVF, krijgt een miskraam, en hoewel hun relatie nog geen twee weken oud is, sleurt Elisa haar door deze zware tijd .... lichamelijk, emotioneel, ze beleven dit immense verdriet, de leegte in Marjoleins buik "samen", ze lijden samen...
Deze twee soulmates, geliefden willen graag een kindje van hunzelf en na enkele IVF-pogingen raakt Marjolein zwanger... ze zijn natuurlijk door het dolle heen, ze worden allebei moeder...
Maar het noodlot slaat toe, Elise haar chronische aandoening steekt in alle hevigheid de kop op.... erger dan het ooit is geweest. Haar pijnen zijn quasi onhoudbaar.... nu is Marjolein degene die haar partner steunt, troost, mee naar de dokter gaat... maar Elise haar pijnen verminderen niet, in tegendeel... zware medicatie moet worden opgedreven.... ze gaat echt door een hel. Maar ook Marjolein heeft het erg moeilijk, intussen hoogzwanger, een verhuis voor de deur, en een zwaar zieke partner... zij staat er helemaal alleen voor. Vanaf nu gaan ze beiden door een hel.... Merel hun baby kan Elise amper opbeuren, Elise die zo graag moeder werd, kan haar baby niet verzorgen. Marjolein, pas bevallen, moet 's nachts opstaan voor Merel, haar alleen verzorgen en ook voor Elise zorgen.... Dat is ontzettend zwaar. Vanaf dat moment kroop ik in de huid van Marjolein....
Hoe ze het volhield.... is mij een raadsel.... twee kinderen om voor te zorgen, nog niet opgeknapt van de bevalling, en ook zorgen voor haar zwaar zieke partner....
Ik weet dat het lijden van een chronisch zieke vaak onderschat wordt, heel vaak zelfs.... maar het lijden van de partner van een chronisch zieke.... daar wordt quasi niet bij stilgestaan. Terwijl die ook ontzettend lijdt, fysiek maar vooral ook emotioneel. Hun partner is hulpbehoevend geworden, vaak ook op psychisch vlak veranderd tegenover vroeger.... hij/zij lijkt in niets meer de persoon die men leerde kennen zo vele jaren ervoor.
Sietske Scholten slaagt erin om zowel de pijn, emoties zoals verdriet, woede, onmacht, angst , ... van een zwaar zieke persoon alsook de machteloosheid, het verdriet, de kwaadheid, fysieke en psychologische uitputting van de partner tot in de kleinste details te beschrijven. Dit maakte dat het boek mij zo diep raakte en ik me niet enkel betrokken voelde bij Marjolein en Elise, maar als het ware in hun huid kroop.
Iemand die dat kan bewerkstelligen is voor mij een groot schrijfster.
Ik kan me wel vaker "inleven" in een "levensverhaal", maar in dit boek kroop ik als het ware in het hoofd, in de buik, in het lichaam van de partner (Elise) van Marjolein (de ik-figuur)... Elise heeft chronische lyme, een ziekte die nog steeds door vele artsen en instanties niet serieus genomen wordt. Elise lijdt vreselijke pijnen, pijnen die mij heel bekend voorkomen... met medicatie raakt zij uit het vreselijke dal van deze zware aandoening toen zij na een relatiebreuk Marjolein leerde kennen via een contactadvertentie.... het klikt meteen tussen deze dames en in een sneltempo verdiept hun relatie zich tot "echte liefde", "soulmates",...
Maar ze krijgen maar enkele dagen de kans om gelukkig te zijn... Marjolein, zwanger door IVF, krijgt een miskraam, en hoewel hun relatie nog geen twee weken oud is, sleurt Elisa haar door deze zware tijd .... lichamelijk, emotioneel, ze beleven dit immense verdriet, de leegte in Marjoleins buik "samen", ze lijden samen...
Deze twee soulmates, geliefden willen graag een kindje van hunzelf en na enkele IVF-pogingen raakt Marjolein zwanger... ze zijn natuurlijk door het dolle heen, ze worden allebei moeder...
Maar het noodlot slaat toe, Elise haar chronische aandoening steekt in alle hevigheid de kop op.... erger dan het ooit is geweest. Haar pijnen zijn quasi onhoudbaar.... nu is Marjolein degene die haar partner steunt, troost, mee naar de dokter gaat... maar Elise haar pijnen verminderen niet, in tegendeel... zware medicatie moet worden opgedreven.... ze gaat echt door een hel. Maar ook Marjolein heeft het erg moeilijk, intussen hoogzwanger, een verhuis voor de deur, en een zwaar zieke partner... zij staat er helemaal alleen voor. Vanaf nu gaan ze beiden door een hel.... Merel hun baby kan Elise amper opbeuren, Elise die zo graag moeder werd, kan haar baby niet verzorgen. Marjolein, pas bevallen, moet 's nachts opstaan voor Merel, haar alleen verzorgen en ook voor Elise zorgen.... Dat is ontzettend zwaar. Vanaf dat moment kroop ik in de huid van Marjolein....
Hoe ze het volhield.... is mij een raadsel.... twee kinderen om voor te zorgen, nog niet opgeknapt van de bevalling, en ook zorgen voor haar zwaar zieke partner....
Ik weet dat het lijden van een chronisch zieke vaak onderschat wordt, heel vaak zelfs.... maar het lijden van de partner van een chronisch zieke.... daar wordt quasi niet bij stilgestaan. Terwijl die ook ontzettend lijdt, fysiek maar vooral ook emotioneel. Hun partner is hulpbehoevend geworden, vaak ook op psychisch vlak veranderd tegenover vroeger.... hij/zij lijkt in niets meer de persoon die men leerde kennen zo vele jaren ervoor.
Sietske Scholten slaagt erin om zowel de pijn, emoties zoals verdriet, woede, onmacht, angst , ... van een zwaar zieke persoon alsook de machteloosheid, het verdriet, de kwaadheid, fysieke en psychologische uitputting van de partner tot in de kleinste details te beschrijven. Dit maakte dat het boek mij zo diep raakte en ik me niet enkel betrokken voelde bij Marjolein en Elise, maar als het ware in hun huid kroop.
Iemand die dat kan bewerkstelligen is voor mij een groot schrijfster.
March 1, 2022
Deze komt binnen, heftig verhaal
May 11, 2019
Een enorm aangrijpend verhaal over verlies, rouw, liefde pijn en verdriet. Maar wat bij mij de meeste indruk maakte was toch de diepe pijn en ellende die de ziekte van Lyme met zich meebrengt. Dit is zo erg, en wordt nog steeds niet erkent. Je complete leven wordt op zijn kop gezet. En dat allemaal door zo'n kleine teek.
March 30, 2021
Te veel drama in dit boek. Erg zwaar en geen greintje luchtigheid of humor wat het leesbaar zou hebben gemaakt. Weinig plezier aan beleefd, hoewel ik wat drama altijd wel kan waarderen. Toch in korte tijd uitgelezen door de prettige schrijfstijl en de hoop op verbetering. Al met al te veel opeenvolgende ellende, too much wat mij betreft.
April 12, 2025
Ik denk alleen maar.. Binnen 2 weken een relatie en dan heel snel 'moeder' van een ongeboren kind.. weer in een sneltreinvaart moeder van een ander kind.. Ging mij te snel en te vaag..
This entire review has been hidden because of spoilers.
November 15, 2020
Wat een prachtig emtioneel geschreven verhaal. Je wordt er vanaf het begin helemaal in meegezogen en legt het boek dus ook niet gemakkelijk weg! Indrukwekkend!
June 2, 2022
Een boek dat ik erg hoog zou waarderen als er wat meer informatie en diepgang in zat. Het is nu lekker lezend maar zeer oppervlakkig ramptoerisme.
June 19, 2018
SIETSKE NEEMT JE MEE IN EEN EMOTIONELE ROLLERCOASTER, DIE JE NIET IN DE KOUDE KLEREN GAAT ZITTEN
Tijdens het Inspired by books event in Rotterdam, kwam ik in gesprek met Sietske Scholten over haar boek Beet en zij vroeg mij of ik dit wilde lezen. Ik had nog geen kennis gemaakt met het werk van deze auteur, dus was benieuwd. Een verhaal met enkele waargebeurde details erin verwerkt, die je stof tot nadenken geven.
De cover krijgt pas betekenis na het lezen van het boek. De Beetle een
Het eerste hoofdstuk is hilarisch, hoe verzin je het. Het personage waar over het hoofdstuk gaat, komt hierna niet meer voor, maar heeft zijn stempel gedrukt op het verdere leven van Elise, maar zeker ook op dat van Marjolein.
Hij bestudeerde zijn doelwit en berekende nauwkeurig op welk moment hij moest toeslaan om zijn prooi te kunnen grijpen.
In hoofdstuk twee heeft Marjolein een date met een vrouw. Marjolein is lesbisch en heeft al een zoontje van een donor en is nu in verwachting van haar tweede kindje.
Elise haar relatie is op de klippen gelopen en ondanks dat ze niet lesbisch is gaat ze toch op date met Marjolein. De twee voelen zich heftig tot elkaar aan getrokken en een relatie is binnen de kortste keren een feit.
Twee vrouwen met twee totaal andere levensstijlen, die proberen samen een relatie op te bouwen. De liefde is voelbaar in het verhaal.
Het verhaal wordt verteld door Marjolein die ook het verhaal van Elise weergeeft.
“Er is iets wat je over mij moet weten, marjolein,”zegt Elise met een serieuze ondertoon in haar stem. Haar hoofd ligt op mij bovenarm. Een onbestemd gevoel bekruipt me en ik zet mij schrap voor wat ze gaat zeggen. “Ik ben ziek,” zegt ze teneergeslagen. “Chronisch ziek.”
Wanneer Marjolein haar kindje verliest vind ze gelukkig troost bij Elise, die haar na enige tijd aanspoort toch weer zwanger te worden. Samen mogen ze het geluk hebben weer zwanger te raken en Elise heeft nu meer het gevoel er echt bij betrokken te zijn en ook moeder te worden.
Terwijl Marjolein geniet van haar zwangerschap, heeft Elise te kampen met heftige klachten die niet te traceren zijn. Elise slikt medicijnen tegen de pijn. Maar waar komt de pijn vandaan en waarom kan deze niet onderdrukt worden. De medicijnen zijn verslavend, maar zonder is de pijn niet uit te houden.
Terwijl Marjolein haar zwangerschap vordert, raakt Elise meer en meer geïsoleerd door de hevige pijnen, die bijna niet meer te onderdrukken zijn. De zwangerschap van Marjolein komt op de tweede plaats, kan Marjolein de druk aan om voor Elise maar ook voor haar zoontje en ongeboren kindje te zorgen?
Een emotionele rollercoaster, zo kan ik dit boek wel onder woorden brengen. Wanneer het leven de vrouwen lijkt toe te lachen, slaat het noodlot genadeloos toe. Een verhaal met verschillende verhaallijnen, die samen tot de emotionele plot komen en je laten inzien, dat geluk zeker niet van zelf sprekend is. Een echte mustread met vooral ook de boodschap erin , dat je een tekenbeet zeer zeker niet moet onderschatten. Sietske heeft een heerlijke schrijfstijl en neemt je mee in het verhaal, je kunt het boek niet meer weg leggen. Sietske heeft mijn lezershart gestolen en de twee andere eerder verschenen boeken van haar, De fatale uitweg en De schaduw van Elvira wil ik zeer zeker ook lezen.
Tijdens het Inspired by books event in Rotterdam, kwam ik in gesprek met Sietske Scholten over haar boek Beet en zij vroeg mij of ik dit wilde lezen. Ik had nog geen kennis gemaakt met het werk van deze auteur, dus was benieuwd. Een verhaal met enkele waargebeurde details erin verwerkt, die je stof tot nadenken geven.
De cover krijgt pas betekenis na het lezen van het boek. De Beetle een
Het eerste hoofdstuk is hilarisch, hoe verzin je het. Het personage waar over het hoofdstuk gaat, komt hierna niet meer voor, maar heeft zijn stempel gedrukt op het verdere leven van Elise, maar zeker ook op dat van Marjolein.
Hij bestudeerde zijn doelwit en berekende nauwkeurig op welk moment hij moest toeslaan om zijn prooi te kunnen grijpen.
In hoofdstuk twee heeft Marjolein een date met een vrouw. Marjolein is lesbisch en heeft al een zoontje van een donor en is nu in verwachting van haar tweede kindje.
Elise haar relatie is op de klippen gelopen en ondanks dat ze niet lesbisch is gaat ze toch op date met Marjolein. De twee voelen zich heftig tot elkaar aan getrokken en een relatie is binnen de kortste keren een feit.
Twee vrouwen met twee totaal andere levensstijlen, die proberen samen een relatie op te bouwen. De liefde is voelbaar in het verhaal.
Het verhaal wordt verteld door Marjolein die ook het verhaal van Elise weergeeft.
“Er is iets wat je over mij moet weten, marjolein,”zegt Elise met een serieuze ondertoon in haar stem. Haar hoofd ligt op mij bovenarm. Een onbestemd gevoel bekruipt me en ik zet mij schrap voor wat ze gaat zeggen. “Ik ben ziek,” zegt ze teneergeslagen. “Chronisch ziek.”
Wanneer Marjolein haar kindje verliest vind ze gelukkig troost bij Elise, die haar na enige tijd aanspoort toch weer zwanger te worden. Samen mogen ze het geluk hebben weer zwanger te raken en Elise heeft nu meer het gevoel er echt bij betrokken te zijn en ook moeder te worden.
Terwijl Marjolein geniet van haar zwangerschap, heeft Elise te kampen met heftige klachten die niet te traceren zijn. Elise slikt medicijnen tegen de pijn. Maar waar komt de pijn vandaan en waarom kan deze niet onderdrukt worden. De medicijnen zijn verslavend, maar zonder is de pijn niet uit te houden.
Terwijl Marjolein haar zwangerschap vordert, raakt Elise meer en meer geïsoleerd door de hevige pijnen, die bijna niet meer te onderdrukken zijn. De zwangerschap van Marjolein komt op de tweede plaats, kan Marjolein de druk aan om voor Elise maar ook voor haar zoontje en ongeboren kindje te zorgen?
Een emotionele rollercoaster, zo kan ik dit boek wel onder woorden brengen. Wanneer het leven de vrouwen lijkt toe te lachen, slaat het noodlot genadeloos toe. Een verhaal met verschillende verhaallijnen, die samen tot de emotionele plot komen en je laten inzien, dat geluk zeker niet van zelf sprekend is. Een echte mustread met vooral ook de boodschap erin , dat je een tekenbeet zeer zeker niet moet onderschatten. Sietske heeft een heerlijke schrijfstijl en neemt je mee in het verhaal, je kunt het boek niet meer weg leggen. Sietske heeft mijn lezershart gestolen en de twee andere eerder verschenen boeken van haar, De fatale uitweg en De schaduw van Elvira wil ik zeer zeker ook lezen.
November 25, 2021
Heftig, heel heftig verhaal. Niet geschikt voor mensen met chronische pijn naar mijn mening, wel voor anderen om er meer begrip voor te krijgen. De onvoorwaardelijke liefde van Marjolein voor Elise raakte me, de pijn, de verliezen braken mijn hart. De onmacht, het gebrek aan oplossingen, alternatieven maakte me boos. Deze zindert nog even na.
July 7, 2022
Wauw wat een intens boek.
Twee hartverscheurende autobiografische verhalen, wat een strijd.
De schrijfstijl van Sietske Scholten vond ik al goed bij De Schaduw Van Elvira, het pakt je direct bij de eerste regels, al is dit een heel ander genre.
Dit boek stond al langer op mijn to-read list en ik heb spijt dat ik dit boek niet eerder gelezen.
Snel haar andere boeken vinden!
Twee hartverscheurende autobiografische verhalen, wat een strijd.
De schrijfstijl van Sietske Scholten vond ik al goed bij De Schaduw Van Elvira, het pakt je direct bij de eerste regels, al is dit een heel ander genre.
Dit boek stond al langer op mijn to-read list en ik heb spijt dat ik dit boek niet eerder gelezen.
Snel haar andere boeken vinden!
September 23, 2019
Wat een boek .... binnen 24 uur uit gelezen emoties de vrije loop zowel in het eerste gedeelte als op het eind. Wat kan iemand vechten eigenlijk beide personen. 5 sterren waard, geef deze niet gauw maar dit is in 1 woord SUPER!!!
Een echte pageturner.
Een echte pageturner.
June 6, 2018
Prachtige beschreven dramatische periode. Boek over liefde, loslaten en dood.
May 1, 2019
Mijn wangen nog nat van de tranen.... Het boek nam me volledig op... Wil het nog niet loslaten... Prachtig geschreven... Wow... 😢
May 13, 2019
Wat een prachtig boek! Ik was van begin tot eind geboeid, wat ongelofelijk mooi geschreven! Top!
December 1, 2020
Wat een eerlijk mooi, puur en rauw verhaal over het leven en liefde. Supermooi en indrukwekkend.
Read
May 31, 2021Verrassend openingsperspectief. Het boek moet je niet lezen in een depressiefase.
June 13, 2021
voor het eerst een boek van Sietske Scholten gelezen en ben zeer onder de indruk. Prachtig boek maar een heftig verhaal. Vooral op het einde. Ga zeker meer van haar lezen.
June 28, 2022
Tears. Triggered me so bad... But it's beautifully written. X
P.S. This book impressed me so much that it doesn't let me go.
P.S. This book impressed me so much that it doesn't let me go.
Displaying 1 - 18 of 18 reviews