In De Wanhopige Optimist bundelt Marc Didden zijn beste columns van de afgelopen vijf jaar, zoals die verschenen in De Morgen (Place du Samedi en 26 Schallplatten) en Humo (Summer in the City). Daarnaast bevat het boek ook langere teksten en lezingen over Brussel, bevriende kunstenaars en bibliofilie, en schreef Didden speciaal voor dit boek ‘De kunst van de column’. In dit leerzame essay noemt hij de columnist een moderne versie van de hofnar. En een hofnar mag altijd alles over iedereen zeggen. Een visie die Didden in de rest van het boek in zijn kenmerkende stijl illustreert. Soms genadeloos, vaak met humor, altijd raak.
Boeiende verzameling columns en andere teksten die Didden schreef tussen 2010 en 2016. De stukken over rockmuziek zijn boeiend en grappig maar te lang om in teug naar binnen te kappen. Soms is Didden ook gewoon een ouwe zeur, en valt net iets te veel in herhaling, maar dan maakt hij dat weer goed met zijn onovertroffen droge humor. Hey, what can I say? I like the man. Wise men fish here!
Eerste deel columns over songs & uitvoerders die hij in zijn hart draagt (waaronder heel wat uit mijn jonge jaren); in tweede deel mooi stuk over zijn liefde voor boeken.
Over Brussel, radio, tv, muziek, film en andere interessante dingen. Te genieten met mate, waarmee ik bedoel: lees af en toe een stukje en leg het boek dan voor korte of lange tijd weg.
Natuurlijk is 'De wanhopige optimist' een schitterende titel. De inhoud kan helaas minder overtuigen: deze bundeling telt net iets te veel columns over Diddens onuitputtelijke platencollectie. Allemaal schitterend geschreven natuurlijk, maar die overdosis rock 'n' roll leidt toch al snel tot een lichte indigestie. Geef mij dan maar zijn vorige boek, 'Een gehucht in een moeras', dat van A tot Z boeit (en gelezen kan worden als een soort alternatieve reisgids voor Brussel). 'De wanhopige optimist' dan maar aan de kant laten liggen? Dat dan ook weer niet: er staan voldoende stukken in die absoluut wél de moeite lonen. Lees ze selectief of, misschien nog beter, in juist gedoseerde porties. Iedere dag eentje voor het slapengaan lijkt me ideaal.
"Onafhankelijke boekhandels zijn een beetje de booreilanden van het intellect geworden. Torens van wijsheid die eenzaam uitsteken boven de oceaan van onwetendheid die veel van onze steden toch geworden zijn met hun alsmaar meer op elkaar lijkende winkelstraten waar onderhand de helft van de wereldbevolking schoenen, jasjes, smartphones en digitale tv-toestellen komt kopen die de andere heft van de wereldbevolking tegen een hongerloon in elkaar heeft gezet."
(Uit 'Wie slim is vist hier!', Diddens ode aan de onafhankelijke boekhandel, geschreven voor en eerder afzonderlijk uitgegeven door Confituur.)