璇玑图密码

大唐懸疑錄 #2

by Tang Yin, 唐隐, 唐隱

前秦才女苏蕙为挽回丈夫心意，用五色丝线在八寸见方的锦缎上，绣出由840字排成的“文字方阵”，上下、左右、里外，各种角度，均能成诗，奇巧绝伦，名为《璇玑图》。到了唐代，女帝武则天亲自作序《织锦回文记》，令《璇玑图》风行天下，大放异彩。但就是这样一件代表着美好爱情的闺阁刺绣，却让大唐后宫陷入重重危机……

Genres: Fiction, China

344 pages, Paperback

First published August 1, 2016

About the author

Associated Names:

* 唐隐 / 唐隱 (Chinese), Tang Yin (English)
**Recorded as Tang^^Yin in English because there are other authors with the same names

* 安娜芳芳 (Chinese), Anna FangFang (English), อันนาฟางฟาง (Thai)

Reviews

[Nok Yung]

อ่านแล้วรู้สึกสนุก น่าติดตาม (แม้จะมีช่วงที่ต้องตั้งสติมากๆ เพื่อทำความเข้าใจ แต่ว่า..ชอบนะ!!) นักเขียนน่าจะปูเรื่องไว้สำหรับภาคต่อๆไปอีก มีปริศนาที่ทำให้เราอยากรู้! สงสัยว่าในอดีตเกิดอะไรขึ้นในตำหนักตะวันออกของรัชทายาท แม้คดีนี้จะเหมือนไม่คลี่คลายเท่าไร(ความจริงไม่ได้เปิดเผยโดยคนดำเนินเรื่องอย่างนางเอก แต่ก็เล่าผ่านตัวละครอื่นๆ ทำให้คนอ่านรู้ว่าจริงๆเกิดอะไรขึ้น)

เสน่ห์ของเรื่องนี้คือตัวละครแต่ละตัว ที่มีความเทาๆ ไม่เด่นชัดว่าเป็นคนดีหรือคนเลว ทุกตัวละครต่างเลือกทำตามปณิธานของตน โดยเราตัดสินไม่ได้ว่าจริงๆฝ่ายไหนเป็นฝ่ายถูกฝ่ายผิด

[Tkpslc.]

รีวิวสั้นๆ : รู้สึกว่าเล่มนี้อ่านง่ายขึ้นจากเล่มเดิม (แต่ไม่ได้หมายความว่าอ่านง่ายแล้วนะ55) รู้สึกว่าเล่มแรกปูมาแน่นมากก เล่มนี้เลยพอเข้าใจย่อยง่ายขึ้นแล้ว เนื้อเรื่องยังคงน่าติดตาม ปริศนาน่าค้นหาเช่นเดิมแม้เราอ่านแล้วจะยังงงๆ มึนๆเช่นเดิม

[Kanye]

หลังจากอ่านครบสี่ภาค คิดว่าภาคสองกับสามสนุกที่สุด ส่วนภาคแรกยังกลาง ๆ และภาคจบค่อนข้างซับซ้อนจนอินน้อยกว่าภาคอื่น ๆ

[Sseu-Pei Hwang]

大唐懸疑錄的第二集，但感覺上一本《蘭亭序密碼》節奏和脈絡比較清晰明快，這本支線有點多，人物和敘事比較不緊密，但是一層一層揭開的事實還是蠻不錯的。在這集中人物之間的關係 (不管是主角還是配角) 和彼此的態度都蠻朦朧的，大概要到下一本才會揭露收線？
(崔淼雖然一樣和劇情息息相關，但戲份好少 T^T)

敘述了一堆奇異淫巧的工藝品，好想摸。

[รำพึง ลำพัง]

รู้สึกว่าเขียนได้ไม่ดีพอ จะกลับมาแก้ไขอีกครั้ง หลังจากอ่านรอบสองเสร็จ 01/01/2018

หลังจากจบเล่มหนึ่งที่พาไปตะลอนไขปริศนาตามที่ต่างๆ พร้อมทั้งเหตุการณ์ในช่วงยุคถังซุ่นจงหลี่ซ่ง (พ่อของหลี่ฉุน) บอกตามตรงว่าอ่านแล้วค่อนข้างงง เพราะมีขั้วอำนาจทั้งฝ่ายขันทีและขุนนาง ตามไปอ่านในวิกิที่พี่เขาส่งมาก็งงหนักไปกว่าเดิม 5555 ตามความเข้าใจของเรา สิ่งที่คลี่คลายได้คือเรื่องมือสังหารอัครเสนาบดีอู่หยวนเหิงว่าเป็นพวกของใคร กับเรื่องบทกลอนที่ถูกปลอมแปลงขึ้นมาว่าถ้าความจริงถูกเปิดเผยก็จะเกิดความวุ่นวาย เรื่องการตั้งองค์รัชทายาทแต่ไม่ตั้งฮองเฮา เรื่องจย่าซาง หวังอี้ และที่สำคัญคือเรื่องขวดฝังเส้นทอง... ทั้งหมดทั้งมวลคือความงง ยิ่งคิดยิ่งไม่เข้าใจ เราเลยจะพักเรื่องการเมืองตรงนี้ไว้ก่อน ไม่ไปคิดมัน!
นักเขียนบอกว่าในแต่ละตอนจะใช้สัญลักษณ์ต่างๆ มาดำเนินเรื่อง มาถึงเล่มสองนี้ สัญลักษณ์นั้นคือ 'เสวียนจี (璇玑)' มันคือชื่อของลายปักผ้าที่ฮูหยินบ้านหนึ่งใช้เพื่อเรียกใจสามีตัวเองคืนมา จนมาในยุคของอู่เจ๋อเทียน ลายปักนี้ก็ได้รับความนิยมขึ้นมา เพราะไม่ว่าจะอ่านตรง อ้อม หรือโค้ง ก็จะได้เป็นบทกลอนทั้งหมด คำถามคือ... แล้วมือขวาของอู่เจ๋อเทียนอย่าง 'ซั่งกวนหว่านเอ๋อร์' ใช้ลายปักนี้ทำสิ่งใด? บทกลอนนี้ถูกเอามาใช้เป็นสัญลักษณ์ที่ผู้ตายส่งสารให้นางเอกเพื่อบอกอะไร?

เนื้อเรื่องสานต่อจากตอนที่นางเอกเปิดเผยความลับเกี่ยวกับ 'อารัมภกถาหลันถิง' และเพราะไม่ยอมเข้าไปเป็นนางใน จึงอ้างว่าจะออกบวชถือพรต เลยโดนฮ่องเต้สั่งกักบริเวณให้อยู่ที่อารามจินเซียน (ซึ่งอารามที่นางเอกพักอยู่ก็มีปริศนาซ่อนอยู่อีก!) นางเอกของเราเริ่มปลงและตระหนักได้ว่า ดูอย่างอาเผยตู้ที่ไม่ว่ายังไงก็ยังพร้อมที่จะทำงานถวายชีวิตให้ต้าถัง แล้วตัวเองนับเป็นอะไร
หลังจากการกักบริเวณถูกยกเลิก นางเอกได้มีโอกาสไปคฤหาสน์อู่หยวนเหิง ในตอนนี้เราจะได้รู้จักกับตัวละครที่น่ารักน่าชังอีกหนึ่งคนคือ 'ต้วนเฉิงซื่อ' หลานชายของอู่หยวนเหิง หลังจากน้องช่วยไขปริศนาขวดฝังเส้นทอง พูดถึงต้วนเฉิงซื่อ น้องเชื่ออย่างหนักแน่นเลยว่านางเงือกมีจริง ความเฉลียวฉลาดและความซนทำให้น้องเกือบตาย ตอนเราอ่านช่วงนี้เรากลัวมาก เพราะการที่น้องไปค้นพบอุโมงค์ใต้สระน้ำในอาราม ซึ่งเป็นความลับของราชวงศ์ กลับทำให้ฮ่องเต้หลี่ฉุนยอมสั่งปิดตายอุโมงค์และไม่คิดจะช่วยแม้กระทั่งองค์ชายสิบสาม ลูกของตัวเองแท้ๆ! สาเหตุที่แท้จริงที่ฮ่องเต้หลี่ฉุนสั่งให้เอาดินทรายถมปิดสระน้ำและยอมปล่อยให้องค์ชายสิบสาม (หลี่เฉิน) ตายอยู่ข้างล่าง ไม่ใช่เพราะภาพวาดนางเงือกครับ แต่เป็นเพราะ "สระน้ำในอารามจินเซียนมีอุโมงค์ลับที่เชื่อมต่อเข้าไปถึงข้างในวังหลวง (ตำหนักไท่จี๋กง)" ซึ่งเป็นความลับสุดยอดด้านความมั่นคง ฮ่องเต้กลัวความลับนี้รั่วไหลจึงยอมฝังลูกตัวเองทั้งเป็น

รู้สึกเหมือนว่าจะเล่าอะไรเยอะไม่ได้เลย แต่โดยรวมเล่มนี้คือทุกอย่างลงตัว ปริศนาคลี่คลาย การดำเนินเรื่องไม่ชวนงง สิ่งที่เหมือนเดิมคือปริศนาแต่ละอย่างล้วนเกี่ยวพันกับความโสมมของราชวงศ์ถัง นางเอกที่เหมือนจะโดนจูงจมูกจากคนที่ต้องการปิดบัง อำพราง ซ่อนเร้น เล่มนี้เราจะเห็นพัฒนาการของนางเอก ความคิดต่อต้านที่ตัวนางเอกมีต่อหลี่ฉุนเริ่มก่อตัวขึ้นแบบไม่รู้ตัว เหมือนที่เคยมีคนบอกว่า ที่จักรพรรดิเลือกใช้นางเอก ไม่ใช่เพราะนางฉลาด แต่เพราะอยู่ในขอบเขตที่พระองค์ทรงไว้ใจและคิดว่าควบคุมได้... อ่านแล้วรู้สึกเจ็บแทนนางเอก และรู้สึกเหม็นหน้าชุยเหมี่ยวหนักมาก!
สิ่งที่เล่าได้น่าจะเป็นเรื่องของ 'ชุยเหมี่ยว' ตอนแรกออกมาอย่างกับเงาตามตัวนางเอก แต่ในเล่มสองนี้โผล่มาแต่ละทีมีผลกระทบกับความรู้สึกนางเอกมาก ในหลันถิงซวี่จะเห็นว่าหมอพเนจรผู้นี้เป็นคนที่ต่อต้านราชวงศ์ ไม่ชอบพวกขุนนาง แถมยังทำอะไรที่เป็นการต่อต้านอำนาจต้าถัง จุดยืนของเขาในเสวียนจีถูเด่นชัดขึ้นมาก

"ลมฝนฟ้ามืด ไก่ยังขันก้อง"

ปณิธานและความทะเยอทะยานของเขาตรงข้ามกับนางเอกอย่างสิ้นเชิง แต่เวลานางเอกมีภัยก็โผล่มาช่วยได้ทันเวลา เล่มนี้ยังไม่เน้นเรื่องรักใคร่มากนัก แต่นั่นไม่ใช่ปัญหา เพราะความรู้สึกพระเอกชัดเจนดี แต่ในมุมมองของนางเอก ต้าถังไม่ใช่อะไรที่จะโค่นล้มง่ายดายปานนั้น และในเมื่อชุยเหมี่ยวเป็นคนที่นางเอกเป็นห่วง นางเลยยินยอมที่จะเอาตัวขวางแมลงเม่าที่ชอบบินเข้ากองไฟตัวนี้

สุดท้ายขออวยงานแปล! สองเล่มนี้เราใช้เวลาอ่านคืนเดียว ไม่ได้รีบอ่านและไม่ได้อ่านช้า อ่านทุกตัวอักษรแล้วประทับใจสุดๆ มีนิยายหลายเรื่องที่เรานึกภาพตามไม่ออก แต่ไม่ใช่เรื่องนี้ ทุกคำ ทุกบรรทัด การใช้คำศัพท์ การเรียงประโยค เหมือนเป็นท่วงทำนอง มีจังหวะ อ่านแล้วรู้สึกว่านักแปลสามารถเอาคำโบราณมาเล่นได้ คือชอบอะ สนพ. ทำงานดีจริงๆ


ตัวละครที่เราชอบในเล่มนี้
ต้วนเฉิงซื่อ
หานเซียง
หลี่จิ่งตู้ ชายเปอร์เซียหนวดเครารุงรัง (ในหนังสือบรรยายว่ามีหนวดเคราหยิกครึ้มปกคลุมไปครึ่งค่อนหน้า) โผล่มาทีไรก็แย่งซีนตลอด แถมยังเป็นสายเปย์ที่คอยช่วยเหลือการหลบหนีของชุยเหมี่ยวด้วย
องค์ชายสิบสาม เป็นตลคที่น่าสนใจเลยทีเดียว
น้องสาวคนสุดท้องของตระกูลซ่ง

ตัวละครที่เหม็นหน้าจนอยากปลดออกจากตำแหน่งว่าที่พระเอก
ชุยเหมี่ยว

[Alex Yang]

緊接著蘭亭序密碼 繼續跟個裴玄靜在大堂皇宮內的故事 此篇延續的之前的人物 也加上了新的推理內容 更多的殺人事件

[Patrawan Dear]

#รหัสลับเสวียนจีถู / Tang Yin

เรื่องนี้เป็นภาคต่อจากรหัสลับหลันถิงซวี่ค่ะ เดินเรื่องโดยใช้ตัวละครชุดเดิม และปริศนาต่อเนื่องจากเดิม เนื่องจากในภาคแรกยังเฉลยปมต่าง ๆ ไม่ครบ แต่ก็มีการเพิ่มปริศนาใหม่เข้ามาด้วยค่ะ เป็นปริศนาเกี่ยวกับภาพปัก 841 อักษร ที่สามารถอ่านวนเป็นบทกลอนซุกซ่อนรหัสลับ เรื่องเลยเป็นการเล่าแบบปมซ้อนปม ต้องตั้งสติในการอ่านพอสมควร

มาถึงเรื่องนี้เรายังคงมีปัญหาเดิมคือการไม่รู้อักษรจีน จึงยากแก่การทำความเข้าใจบทกลอนต่าง ๆ ที่ผู้เขียนต้องการจะให้คนอ่านทึ่ง แต่เรากลับอึ้ง ๆ แทน เพราะความรู้ไม่ถึง ความรู้สึกตอนอ่านจึงเป็นเหมือนภาคแรก คือ มีความสนุกแบบก้ำกึ่ง แถมการเฉลยปม ผู้เขียนก็ยังคงเฉลยแบบขยักไว้ ไม่มาเต็ม ๆ ซ้ำเข้าไปอีก

อย่างไรก็ตาม ในส่วนที่อ่านเข้าใจก็สนุกมากนะคะ หรือถ้าอ่านเอาแค่ใจความหลัก ไม่ต้องอยากเข้าใจลึกซึ้ง เรื่องมันก็สนุกอยู่ รู้สึกว่าผู้เขียนเก่งในแง่การผูกปม ที่ย้อนไปตั้งแต่อดีต พัวพันมาจนถึงปัจจุบัน และการเล่นกับตัวละครที่มีอยู่จริงในประวัติศาสตร์ การคลายปมโดยเผยออกมาทีละนิด รวมถึงการตัดสลับฉากระหว่างเล่าเรื่อง จะว่าไปก็จัดว่าทำได้มีเสน่ห์ดี

อ่านจบแล้วยังอยากอ่านภาคต่อค่ะ แอบสนใจตัวละครตัวหนึ่ง คาแร็คเตอร์โหดเลวดีได้ใจจริง ๆ :)