Kim Romeijn wordt dertig en ze wil dit met haar vrienden groots gaan vieren tijdens een rondreis door Noorwegen. De reis is ook een test voor haar relatie met Brian. Ze wil hem daar ten huwelijk vragen. Maar haar broer Eric twijfelt aan Brians intenties. De vijf mensen die Kim mee heeft gevraagd zijn totaal verschillend en onderling ontstaan er al snel spanningen. Als Kim en Brian de ochtend na haar verjaardag wakker worden, eindigt hun onbezorgde leven. Niet iedereen heeft de nacht overleefd... Wie kan Kim nu nog vertrouwen?
Suzanne Vermeer is het pseudoniem van de in juni 2011 overleden auteur Paul Goeken. In 2002 debuteerde hij met zijn eerste thriller onder zijn eigen naam. Na vier titels ontstond het idee om daarnaast andere boeken onder pseudoniem uit te brengen. All-inclusive (2006) was het eerste boek op naam van Suzanne Vermeer en werd meteen een bestseller. Ook voor de volgende boeken waren de reisbranche en het toerisme het uitgangspunt en inmiddels is dat het unieke handelsmerk geworden voor deze ijzersterke vakantiethrillers.
Alle titels (All inclusive, De vlucht, Zomertijd, Cruise, Après-ski, De suite, Zwarte piste en Bella Italia ) zijn in de bestsellerlijst verschenen. De zomerthriller Cruise (2009) werd genomineerd voor de NS Publieksprijs 2010. Noorderlicht (verschijning januari 2012) is het laatste Suzanne Vermeer-boek dat Paul Goeken geschreven heeft.
Ontspannende spanning, zo zou ik dit verhaal omschrijven. Kim, die last had van een depressie na de dood van haar vader, wil een nieuwe start maken, en neemt haar broer, haar partner, en nog twee vriendinnen en een vriend mee op een reis naar Noorwegen, voor haar 30ste verjaardag. Wat een avontuurlijke en leerrijke ervaring had moeten worden, draait uit op een drama, waar veel meer achter steekt dan op het eerste zicht lijkt. Dit is het eerste boek dat ik lees van deze auteur, en daar ik er dus niet iets speciaal van verwachtte (ik had het boek meegenomen uit de boekenruilkast) vond ik dat het enorm meeviel. Ik genoot van het verhaal, van de natuurbeschrijving en de weetjes over Noorwegen, en ook van de beschrijvingen van de personages. Zoals ik in eerdere reviews las, is er maar een korte periode waar echt iets spannends gebeurt, en al redelijk snel is de spanning weggeëbd en zelfs de dader ontmaskerd (hoewel de beweegredenen eerst op het eind van het boek duidelijk worden). Dit stoorde mij echter helemaal niet, dus dit boek verdient naar mijn mening zeker 3 sterren. Ook voor de korte hoofdstukken die de leesbaarheid sterk ten goede komen.
Prima boek maar de eerste helft vond ik wat langdradig. Als ik het vergelijk met de andere boeken die ik recent gelezen heb krijgt deze een lagere score.
De eerste 80% van dit boek: reisverslag door Lapland. Dan (eindelijk!!!) een moord. Op 85% onthult de moordenaar zich. En dan nog wat gekeuvel tot het eind.
3,5 sterren. Voor mij is dit echt een boek wat je meeneemt op vakantie. Lekker na het langlaufen bij de open haard met een koffie met likeur en chocolade. Kim is een onzekere jonge dame die het erg moeilijk heeft met de dood van haar vader. Deze is overleden tijdens een vliegtuig ongeluk in Zuid Amerika. Ze heeft een broer Eric waar ze volledig op leunt. Het komt dan ook als een verrassing dat ze een reis naar het noorden organiseert voor haar verjaardag. Ze neemt de 6 vriend(innen) mee die ze het meest vertrouwd. Celine, Marieke, Martin, haar broer en Brian haar vriend sinds kort. Aan het eind van het boek worden in sneltreinvaart twee moorden neergezet en opgelost. Tweederde van het boek bouwt verhaal op naar de gebeurtenis. Voor mij allemaal iets te tam. Heeft wel weer een vlot taalgebruik.
Het verhaal kwam traag op gang maar toch intrigreerde me iets zodat ik bleef doorlezen. De opbouw duurde erg lang waardoor er weinig ruimte voor de climax overbleef. Het boek had gerust een honderdtal pagina's extra kunnen gebruiken.
1.5 sterren Zeer trage start/opbouw dat tot over de helft (!) van het boek duurt, ongeloofwaardige dialogen en scènes. Sophie Hoeberechts is ok als voorlezer, maar voegt weinig toe aan het verhaal (2.5 sterren)
Ik heb al aardig wat boeken geluisterd van Susanne Vermeeren en deze viel echt tegen helaas. De enige ‘spanning’ kwam pas op 75% van het boek en zelfs die spanning viel enorm mee. Het verhaal was wel leuk maar niet als je er vanuit gaat dat het spannend wordt
Ik had zin in een slechte roman, zei ik. Dat was het ook! Het verhaal kwam laat op gang en ik vond dat de karakters veel beter uitgewerkt hadden mogen worden. Het las wel weg, maar het is zeker niet een boek dat ik nog een keer zou lezen.
Niet overtuigd. Ik denk dat ik nooit fan zal zijn van verhalen die uit 3de persoon geschreven zijn. Heel veel verschillende verhalen, te late en toch te plotse plottwist, maar dan kwam alles wel samen. Zou het boek niet aanraden, maar het leesde wel vlot in de zetel. [bezit]
Dit boek zou een thriller moeten zijn. De eerste 170 pagina's zijn eerder een roman. Pas na tweederde van het boek wordt het enigszins spannend, mijns inziens voorspelbaar.
Ronduit slecht boek. Wordt verkocht als een thriller terwijl er geen enkele spanning in het verhaal voorkomt. Daarnaast helaas een saaie, onoriginele plot. Sla deze maar over.
Overall it's an okay book. Not a lot of depth in the characters. Also some side stories are added to the plotline but they don't really make it a better book or storyline. The side stories are also kind of vague and don't add a lot of suspension which makes them redundant to me. The main storyline evolves rather slow (I kept thinking: when is the adventure going to take off?). It also takes about 80 pages or more before they ever get to Norway and the adventure begins. I really enjoyed the descriptive writing style about the scenery and the general mood of situations. The identity of the killer could be considered a plot twist, but I do have to say that it wasn't a surprise to me. Normally I really like reading Suzanne Vermeer books, but this one is an exception I'm afraid.
Over het algemeen is het boek wel oké. Er zit niet veel diepte in de persoonlijkheid van de personages. Ook komen er een paar bij- of zijverhaallijnen bij kijken maar ik vind niet dat die bijdragen aan het verhaal/boek. De zijverhaallijnen zijn ook nogal vaag en maken het boek niet per se spannender, dus zijn ze wat overbodig volgens mij. Het verhaal ontwikkelt zich zeer traag (ik bleef me maar afvragen wanneer het avontuur zou beginnen). Pas na een pagina of 80 komt het zestal aan in Noorwegen en komt het verhaal op gang. De beschrijvende schrijfstijl over de omgeving en de sfeer tijdens de reis kon ik zeer goed appreciëren. De identiteit van de moordenaar kan je misschien zien als een soort van plot twist, maar persoonlijk vond ik dit geen verrassing. Normaalgezien hou ik wel van Suzanne Vermeer boeken, maar ik vrees dat Noorderlicht een uitzondering is voor mij.
Het is geen verkeerd boek, maar dolenthousiast ben ik nou ook weer niet. Het verhaal komt wat langzaam op gang en pruttelt een tijdje door tot ongeveer 3/4 van het boek. Dan slaat de sfeer ineens helemaal om en komt de spanning met gierende vaart voorbij. Op dat moment had het verhaal me wél echt gegrepen. Ik vond het wel jammer dat al vrij snel bleek wie de dader was. Ik was echt verbaasd dat ze het bij de tweede verdachte gelijk al bij het juiste eind hadden. Ik had verwacht dat het moeilijker zou zijn om daar achter te komen. Die indruk kreeg ik wel toen ik de laatste zinnen op de achterkant las: 'Niet iedereen heeft de nacht overleefd... Wie kan Kim nu nog vertrouwen?'
[spoilers] Dat gedeelte over vertrouwen vond ik tegenvallen, omdat je verwacht dat iedereen in de groep elkaar gaat verdenken. In werkelijkheid dacht de gehele groep (inclusief de moordenaar die daarin meespeelde) dat een buitenstaander, een andere gids genaamd Jonas, de dader was. Het probleem met vertrouwen zat dus juist niet IN de groep. Daar was niets aan de hand. Pas toen bleek dat Jonas niet de dader was, begon de groep haar eigen leden te verdenken. Het duurde echter niet lang voordat ze de échte dader had, waardoor het wantrouwen in de groep amper benut werd. Dat vond ik jammer.
Kortom, het is een vermakelijk verhaal, maar echt een uitmuntend speurwerk zou ik het niet noemen.
Ja ik ben nu wel klaar met de boeken van Suzanne Vermeer. Wat een dunne verhaallijn en treurige schrijfstijl. Ik kan onmogelijk een boek niet uitlezen, dus ook dit boek heb ik afgemaakt, maar met flinke tegenzin.
Erg oppervlakkig. Kinderlijk taalgebruik met veel korte zinnetjes. Ongeloofwaardige karakterontwikkelingen. Zeer flauwe, gezochte plot. Van dit boek blijft niets hangen.
Ditmaal heb ik naar het boek geluisterd en ik denk dat het wel heeft meegespeeld in mijn rating. Tenzij dit boek écht beter was geschreven dan de vorige twee die ik heb gelezen van Suzanne Vermeer. Ik vond dat er hier niet zoveel onnodige beschrijvingen in zaten, maar het kan dus ook dat het mij minder is opgevallen. Ik vond het boek wel redelijk spannend en ik wilde graag weten wat er precies was gebeurd, alleen het einde ging weer zo snel. Zeker in verhouding tot de rest van het verhaal.
Een teleurstelling met een mooie kaft. Het verhaal voelde onrealistisch en het plot kwam nergens echt binnen. Ik had moeite om me te verdiepen in de personages en het verhaal wist me op geen enkel moment echt te pakken. Bovendien was het verloop van het verhaal voorspelbaar, wat de spanning aanzienlijk verminderde. Ik had het gevoel dat alles te snel en te gemakkelijk werd opgelost, wat het geheel minder geloofwaardig maakte. Dit boek viel dus niet in de smaak en is voor mij niet geslaagd als thriller.
Noorderlicht is een thriller over een reisgezelschap dat naar Noorwegen op reis gaat. Allemaal hebben ze dingen te verbergen voor elkaar, waardoor het een spannende reis wordt. Het verhaal leest aardig weg en de beschrijvingen van het wilde Noorwegen zijn ook niet slecht, maar dat is het wel. De spanning in het verhaal en de karakters zijn niet om over naar huis te schrijven, het is allemaal wel heel plat en voorspelbaar.
Tot blz 180 gebeurd er niet echt iets. Je komt wat te weten over de achtergrond van de personages. Ook word de reis in noorwegen goed besproken. Pas vanaf blz 180 komt er spanning en op blz 220 weet je al wie de dader is. Op blz 240 weet je het hele verhaal en 1 hoofdstuk later is het boek uit. Ik vond het jammer dat er geen opbouwende spanning was en vervolgens werd het raadsel heel snel opgelost. Zeker een van de mindere boeken van Suzanne Vermeer
Dit boek kun je nauwelijks een thriller noemen... De moord wordt pas op p. 181 gepleegd, 75% van het boek is dan al gepasseerd! Ff srs... En alsof dat niet genoeg was, wordt de moordenaar na ongeveer 40 pagina's al bekendgemaakt. Niet dat het verrassend was, aangezien ik in die 181 pagina's al voorspelde wie het was, wie vermoord werd en dat persoon x persoon y verdachtte. Het was prima om te lezen, daar niet van, maar kom op... wat is dit?!
Kim gaat met een groepje vrienden een reis maken door Noorwegen. een avontuurlijke reis door Noorwegen die eindigt in een ramp als een van haar vrienden vermoord worden. maar wie van haar vrienden is de dader? een vermakelijk boek maar had niet verwacht wie de dader was, had steeds een ander in gedachten.
Leuk en goed boek, duurde wel lang voordat de plot kwam, ondanks dat het begin stuk ook erg boeiend was. Iets wat me vaker opgevallen is bij Suzanne Vermeer trouwens, dus ik weet nog niet of ik nog veel boeken van 'haar' ga lezen. De laatste 100(+) bladzijden heb ik trouwens in 3 dagen ongeveer gelezen waarvan grotendeels in de trein of op het station
Ik kon moeilijk in het verhaal blijven. Al vond ik de omgeving heel mooi omschreven en ik zou zo een reis maken. Het einde was redelijk verrassend, maar verklaarde een eerder stuk in het verhaal. Ik vind het alleen jammer dat alles om geld en macht draait en dat het verhaal dan niet rechtvaardig afloopt.
Matig boek. Het verhaal klinkt veelbelovend maar helaas, wat een tegenvaller. Het leest makkelijk weg, maar daar is helaas alles mee gezegd. De gedeelten die spannend moeten zijn, worden binnen een paar bladzijden weer afgedaan. Erg jammer.