Η από παλιά γνωστή ασθένεια ενός μέρους της ρωσικής κοινωνίας των 18ου-19ου αιώνων δηλαδή ο θαυμασμός της Δύσης που μερικές φορές έφθανε στη δουλοπρέπεια και μάλιστα ο θαυμασμός των ξένων μόνο και μόνο επειδή ήταν ξένοι αυτή η ασθένεια φάνηκε και στη μεταθανάτια μοίρα του Ουσακώφ. Οι γενιές πιο κοντινές στον Ουσακώφ αναμφίβολα αναγνώρισαν στην τέχνη των ναυτικών επιχειρήσεων τα πρωτεία και την υπεροχή του Νέλσον απέναντι στον Ουσακώφ και μάλιστα ούτε καν θέλησαν να δώσουν σημασία σ' εκείνο το χρονολογικά αποδεδειγμένο γεγονός ότι ο Ουσακώφ με τους ναυτιλιακούς τρόπους του και την τακτική των ναυμαχιών έγινε πρωτοπόρος στην πλήρη σημασία αυτής της λέξης. Αγνοήθηκε το περιστατικό ότι ο Νέλσον άρχισε να παίζει τον ανεξάρτητο ρόλο του και μπόρεσε να δείξει τα προσόντα του μόνο στα τελευταία χρόνια του 18ου αιώνα, όταν προ πολλού ήδη βρόντησε η δόξα σχεδόν όλων των σημαντικότερων νικών του Ουσακώφ που συνεπώς δεν μπόρεσε να πάρει κανένα "μάθημα" από το Νέλσον. Στη Ρωσία έστω και αργά όμως εκτίμησαν τον Ουσακώφ. Αλλά όσον αφορά τη Δυτική Ευρώπη και την Αμερική, εκεί και μέχρι τώρα συνεχίζουν στην ουσία ν' αγνοούν το όνομά του.
Eugene Tarle (Russian: Евгений Тарле) was a Soviet historian and academician of the Russian Academy of Sciences. He is known for his books about Napoleon's invasion of Russia and on the Crimean War, and many other works. Yevgeny Tarle was one of the founders of the Moscow State Institute of International Relations, Russia's diplomatic university.