What do you think?
Rate this book
1897
Aan de oevers van de Laguna Veneta worden de lichamen van tientallen mensen gevonden. Inspecteur Giacomo krijgt opdracht hun gewelddadige dood te onderzoeken en hun wrede moordenaar op te sporen.
Wanneer een prachtige dochter van een adellijke familie hem om hulp vraagt, heeft Giacomo moeite om zijn aandacht bij deze vreselijke situatie te houden. Maar dan leidt zijn speurtocht hem naar waarheid over een verschrikkelijk wezen.
(Verschenen in de Splinterserie van Quasis uitgeverij)
Wanneer een prachtige dochter van een adellijke familie hem om hulp vraagt, heeft Giacomo moeite om zijn aandacht bij deze vreselijke situatie te houden. Maar dan leidt zijn speurtocht hem naar waarheid over een verschrikkelijk wezen.
(Verschenen in de Splinterserie van Quasis uitgeverij)
38 pages, Paperback
First published November 3, 2016
3 people want to read
About the author
Terrence Lauerhohn
28 books51 followersBiografie Terrence Lauerhohn, 2017
Terrence Lauerhohn zet de toon in zijn verhalen met de donkerste pen die hij heeft. Zo gauw je een van zijn boeken hebt opengeslagen golf je mee op de vaak duistere stromen van zijn proza. Menig lezer kan niet eerder dan na de allerlaatste punt loskomen van de bloedstollende spanning en suspense die Terrence in zijn verhalen weet te leggen.
Van zijn hand verschenen eerder De negen cirkels, Wegversperring, Nirwana, Zielenmenners, Blauwe bonen, De Kluwen, en medio februari 2023 verschijnt de psychologische polderthriller Kluizenaar, bij Hamley books.
Wie is Terrence Lauerhohn? Hij is geboren op 31 mei 1960 in ‘s-Hertogenbosch. Nu woont hij in het Zeeuwse Rilland, prachtig ingeklemd tussen de beide Scheldes. Pas na veel omzwervingen en jaren besloot hij om verhalen te gaan schrijven en noemde hij zijn schrijvende alter ego Terrence Lauerhohn. Behalve zijn boeken zijn sinds 2014 ook een aantal kortverhalen van hem in genre-magazines en verhalenbundels gepubliceerd, waarvan verschillende zelfs in de USA.
Bezoek ook zijn website eens, voor achtergrondinformatie, recensies en ander nieuws over zijn schrijfsels: www.123website.nl/lauerhohn
Terrence Lauerhohn zet de toon in zijn verhalen met de donkerste pen die hij heeft. Zo gauw je een van zijn boeken hebt opengeslagen golf je mee op de vaak duistere stromen van zijn proza. Menig lezer kan niet eerder dan na de allerlaatste punt loskomen van de bloedstollende spanning en suspense die Terrence in zijn verhalen weet te leggen.
Van zijn hand verschenen eerder De negen cirkels, Wegversperring, Nirwana, Zielenmenners, Blauwe bonen, De Kluwen, en medio februari 2023 verschijnt de psychologische polderthriller Kluizenaar, bij Hamley books.
Wie is Terrence Lauerhohn? Hij is geboren op 31 mei 1960 in ‘s-Hertogenbosch. Nu woont hij in het Zeeuwse Rilland, prachtig ingeklemd tussen de beide Scheldes. Pas na veel omzwervingen en jaren besloot hij om verhalen te gaan schrijven en noemde hij zijn schrijvende alter ego Terrence Lauerhohn. Behalve zijn boeken zijn sinds 2014 ook een aantal kortverhalen van hem in genre-magazines en verhalenbundels gepubliceerd, waarvan verschillende zelfs in de USA.
Bezoek ook zijn website eens, voor achtergrondinformatie, recensies en ander nieuws over zijn schrijfsels: www.123website.nl/lauerhohn
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 5 of 5 reviews
March 22, 2019
Een bijzonder deel in de serie splinters van uitgeverij Quasis is ‘1897’ van Terrence Lauerhohn. Het is het een eerbetoon aan de Hammer horror en past perfect in de traditie van het griezelverhaal uit de Romantiek!
Net als in de griezelfilms uit de Britse filmstudio, heeft dit verhaal ontzettend veel sfeer. Consistent weet Lauerhohn de atmosfeer op de juiste wijze neer te zetten, waardoor ik onder andere moest denken aan ‘Dracula: prince of darkness’ (1958) en ‘Twins of evil’ (1971). Literair past de keuze voor Venetië uitstekend bij het verhaal, omdat het daarmee niet alleen aansluit bij de literatuur uit de zwarte Romantiek, waarin lust, lijden, angsten, doemdenken en gruwelen centraal staan, maar ook het verlangen naar andere landen. Dus dat de auteur deze creatieve twist toepast en niet Engeland als plaats van handeling kiest, maar Italië is klasse!
Ook de personages doen eer aan de duistere Romantiek. Angst, verlangen en lijden spelen een belangrijke rol in het leven van de karakters. Met name voor Isidora Ottoboni, omdat zij alle kenmerken heeft van een vrouwelijke byronic hero: intelligent, zelfbewust en emotioneel gekweld. Dat geeft haar meer diepgang en iets mysterieus. Een verhaal dat tijdens het lezen af en toe te binnen schoot is ‘Carmilla’ van Sheridan LeFanu, vanwege de sfeer en de mysterieuze vrouwelijke personages. Het verschil tussen beide is dat in ‘1897’ de lezer alle informatie krijgt en ‘Carmilla’ meer fragmentarisch geschreven is.
Verder is het verhaal heel filmisch geschreven in een aangename schrijfstijl. Voor mij versterkt dit de sfeer en het unheimische van het verhaal, waardoor ik er extra van genoten heb.
Hoewel het slechts zesendertig pagina’s is het een meer dan geslaagd eerbetoon aan de griezelverhalen uit de Romantiek en de Hammer Horror! #1897 #terrencelauerhohn #uitgeverijquasis
Net als in de griezelfilms uit de Britse filmstudio, heeft dit verhaal ontzettend veel sfeer. Consistent weet Lauerhohn de atmosfeer op de juiste wijze neer te zetten, waardoor ik onder andere moest denken aan ‘Dracula: prince of darkness’ (1958) en ‘Twins of evil’ (1971). Literair past de keuze voor Venetië uitstekend bij het verhaal, omdat het daarmee niet alleen aansluit bij de literatuur uit de zwarte Romantiek, waarin lust, lijden, angsten, doemdenken en gruwelen centraal staan, maar ook het verlangen naar andere landen. Dus dat de auteur deze creatieve twist toepast en niet Engeland als plaats van handeling kiest, maar Italië is klasse!
Ook de personages doen eer aan de duistere Romantiek. Angst, verlangen en lijden spelen een belangrijke rol in het leven van de karakters. Met name voor Isidora Ottoboni, omdat zij alle kenmerken heeft van een vrouwelijke byronic hero: intelligent, zelfbewust en emotioneel gekweld. Dat geeft haar meer diepgang en iets mysterieus. Een verhaal dat tijdens het lezen af en toe te binnen schoot is ‘Carmilla’ van Sheridan LeFanu, vanwege de sfeer en de mysterieuze vrouwelijke personages. Het verschil tussen beide is dat in ‘1897’ de lezer alle informatie krijgt en ‘Carmilla’ meer fragmentarisch geschreven is.
Verder is het verhaal heel filmisch geschreven in een aangename schrijfstijl. Voor mij versterkt dit de sfeer en het unheimische van het verhaal, waardoor ik er extra van genoten heb.
Hoewel het slechts zesendertig pagina’s is het een meer dan geslaagd eerbetoon aan de griezelverhalen uit de Romantiek en de Hammer Horror! #1897 #terrencelauerhohn #uitgeverijquasis
November 12, 2016
Horror in het oude Venetië.
Dit boekje is een titel uit de Splinter reeks. Een reeks van verhalen in boekvorm.
Inspecteur Giacomo onderzoekt een aantal gruwelijke moorden in het oude Venetië. Ondertussen wordt hij door de edele vrouwe Isidora Ottoboni gevraagd om haar zus op te sporen. Hebben beide zaken met elkaar te maken....
Terrence zet een vlot verhaal neer met een goede climax. Maar ik heb het gevoel dat er meer in had gezeten. De figuren blijven vlak en hun beweegredenen zijn niet altijd duidelijk. Verder betreed hij de paden die al veel gelopen zijn in de Horror. Sfeervollere scenes en meer onderhuidse spanning hadden het verhaal beter gemaakt. En ik weer dat Terrence dit kan. In het verleden heeft hij menig betere Horrorverhaal geschreven.
Dit verhaal is zeker goed te lezen als je een beginnende Horror lezer bent. Voor de gevorderde lezers zal dit een aardig tussendoortje zijn.
Dit boekje is een titel uit de Splinter reeks. Een reeks van verhalen in boekvorm.
Inspecteur Giacomo onderzoekt een aantal gruwelijke moorden in het oude Venetië. Ondertussen wordt hij door de edele vrouwe Isidora Ottoboni gevraagd om haar zus op te sporen. Hebben beide zaken met elkaar te maken....
Terrence zet een vlot verhaal neer met een goede climax. Maar ik heb het gevoel dat er meer in had gezeten. De figuren blijven vlak en hun beweegredenen zijn niet altijd duidelijk. Verder betreed hij de paden die al veel gelopen zijn in de Horror. Sfeervollere scenes en meer onderhuidse spanning hadden het verhaal beter gemaakt. En ik weer dat Terrence dit kan. In het verleden heeft hij menig betere Horrorverhaal geschreven.
Dit verhaal is zeker goed te lezen als je een beginnende Horror lezer bent. Voor de gevorderde lezers zal dit een aardig tussendoortje zijn.
Read
June 1, 2018Dit is een Splinter, een verhaal van maar 38 bladzijdes.
In het jaar 1897 worden aan de oevers van de Laguna Veneta lichamen van tientallen jonge mensen gevonden… ze zijn vreselijk verminkt. Inspecteur Giacomo heeft de taak gekregen om deze moorden op te lossen en de dader(s) te vinden. Hij is vereert maar ook verbaasd als de dochter van een adellijke familie zijn hulp inroept. Zij is bloedmooi en hij kan zijn ogen niet van haar afhouden , maar uiteraard gaat hij op onderzoek uit. De speurtocht lijdt hem naar een verschrikkelijk wezen….
De hoofpersonen, Giacomo en Isidora worden erg uitgebreid beschreven . Zij is echt een mysterieus persoon waar je meteen de kriebels van krijgt. Je voelt dat er iets vreemds aan haar en haar familie is maar je komt er niet meteen achter wat.. De sfeer en de omgeving zijn realistisch beschreven , je kan je een voorstelling maken van het Venetië in die tijd. De cover is prachtig, je komt in het verhaal een passage tegen die hier op slaat. Het jaartal 1897 is niet per toeval gekozen … maar daar kom je zelf wel achter als je het verhaal leest.
Het verhaal begint spannend , je wilt weten wat er aan de hand is , welke verrotte geest deze moorden op zijn geweten heeft. Het leest vlot, de hoofdstukjes zijn kort. Het plot is zeer verrassend, dat zag ik echt niet aankomen. Erg knap om een compleet verhaal te schrijven in minder dan 40 pagina’s .
In het jaar 1897 worden aan de oevers van de Laguna Veneta lichamen van tientallen jonge mensen gevonden… ze zijn vreselijk verminkt. Inspecteur Giacomo heeft de taak gekregen om deze moorden op te lossen en de dader(s) te vinden. Hij is vereert maar ook verbaasd als de dochter van een adellijke familie zijn hulp inroept. Zij is bloedmooi en hij kan zijn ogen niet van haar afhouden , maar uiteraard gaat hij op onderzoek uit. De speurtocht lijdt hem naar een verschrikkelijk wezen….
De hoofpersonen, Giacomo en Isidora worden erg uitgebreid beschreven . Zij is echt een mysterieus persoon waar je meteen de kriebels van krijgt. Je voelt dat er iets vreemds aan haar en haar familie is maar je komt er niet meteen achter wat.. De sfeer en de omgeving zijn realistisch beschreven , je kan je een voorstelling maken van het Venetië in die tijd. De cover is prachtig, je komt in het verhaal een passage tegen die hier op slaat. Het jaartal 1897 is niet per toeval gekozen … maar daar kom je zelf wel achter als je het verhaal leest.
Het verhaal begint spannend , je wilt weten wat er aan de hand is , welke verrotte geest deze moorden op zijn geweten heeft. Het leest vlot, de hoofdstukjes zijn kort. Het plot is zeer verrassend, dat zag ik echt niet aankomen. Erg knap om een compleet verhaal te schrijven in minder dan 40 pagina’s .
November 21, 2016
Lees de recensie van '1897' op mijn blog: https://graaggelezen.blogspot.nl/2016...
November 30, 2016
1897 Een jager waart rond in Venetië. Inspecteur Giacomo krijgt het zwaar voor zijn kiezen want in zijn politiedistrict zijn er veel gruwelijke, onopgeloste moorden en hij moet van zijn superieuren de dader vinden. Maar kan hij dat wel? Het gaat allemaal niet zo best. Hij wordt verliefd op een prachtige adellijke dame die zijn hulp inroept. Hij wordt ook nog eens jaloers en komt het misschien daardoor dat hij niet kan vatten wat er nu werkelijk aan de hand is?
Het verhaal is een beetje te tam naar mijn smaak. De spanning had wel wat hoger op mogen lopen, maar misschien komt dat doordat de schrijver wilde aansluiten bij de tijd van 1897. Het doet me denken aan de eerste zwart-wit film van Dracula die ik zag en die in de tegenwoordige tijd ook alweer te tam gevonden zou zijn. Wat dat betreft heeft Terrence Lauerhohn de sfeer wel goed getroffen in deze Splinter, een kort verhaal van Quasis.
Het verhaal is een beetje te tam naar mijn smaak. De spanning had wel wat hoger op mogen lopen, maar misschien komt dat doordat de schrijver wilde aansluiten bij de tijd van 1897. Het doet me denken aan de eerste zwart-wit film van Dracula die ik zag en die in de tegenwoordige tijd ook alweer te tam gevonden zou zijn. Wat dat betreft heeft Terrence Lauerhohn de sfeer wel goed getroffen in deze Splinter, een kort verhaal van Quasis.
Displaying 1 - 5 of 5 reviews