? Bij mijn bieb een boekje van Toon Tellegen gevonden dat ik nog niet kende. 🤔 Blz. 11 is een van mijn lievelingsverhalen over de eekhoorn en de mier die praten over gelukkig zijn en hoe dat dan nog gelukkiger zou kunnen zijn. Dat verhaal staat ook in 1 van de grote bundels, maar die hebben weer het nadeel dat ze zo dik zijn om in bed te lezen, want voor mij zijn dit vooral bedverhaaltjes voor het slapen gaan. => Het liefst van al is het volgende boekje van deze auteur, dat ik wil gaan herlezen. MW 18/9/22
Toen de mier op reis was bakte de eekhoorn elke dag een beukennotentaart. (…) ‘s Avonds zette de eekhoorn de taart op de andere taarten die al in zijn kast stonden en bleef er nog even in gepeins verzonken naar kijken. De volgende ochtend bakte hij een nieuwe taart. Soms telde hij de taarten in zijn kast. Zo kon hij zien hoe lang de mier weg was. Zesendertig taarten, zevendertig taarten, achtendertig taarten… ____________________________________________
‘Als je nou eens precies achter mij loopt, olifant,’ zei de eekhoorn, ‘dan bots je nergens meer tegenaan.’ (…) De zon scheen en de bulten op het hoofd van de olifant slonken. ‘Lopen we eigenlijk wel goed?’ vroeg de olifant na een tijd. ‘Moet ik niet af en toe ergens tegenaan botsen?’ ‘Maar je vindt het toch erg dat je overal altijd tegenaan botst?’ vroeg de eekhoorn verbaasd. ‘Ja, dat is zo,’ zei de olifant. Ze liepen een tijd verder en zeiden niets. De olifant werd somber. Ben ik zonder botsen mijzelf nog wel? dacht hij. Hij wist nooit precies hoe hij zichzelf het meeste was. Hij zuchtte diep. Tenslotte hield hij het niet meer uit en sloeg plotseling rechtsaf. Daar stond juist de eik, die hij niet had gezien. Hij liep met volle vaart, met zijn hoofd vooruit, tegen de stam van de eik. (…) ‘Au!’ riep de olifant.
Ik heb wel eens wat eerder van Toon Tellegen gelezen (en ook geprobeerd), het is een beetje hit/miss. Deze kleine bundel vond ik wel leuk al vond ik het ook af en toe saai. Het gaat over vriendschap voornamelijk tussen Eekhoorn en Mier. We zien ze brieven schreven (soms hele lekkere brieven) en samen dingen doen. Ik vond het erg zoet en lief. Ook zien we andere dieren in het bos, zoals de Olifant die graag aan de lamp slingerde, de Schildpad die erg gelukkig werd als iemand aan zijn schild zat, en ook nog de Beer en de Tor en de Rups. Ik vond de conversaties tussen de dieren wel interessant al vond ik ze ook een beetje wazig op tijden. :P Misschien dat ik eens ga kijken of ik meer van deze korte bundels kan vinden, het is precies goed om te lezen op deze manier.
'Volgens mij,' zei de eekhoorn, 'ben ik nu gelukkig.' De mier zweeg en kauwde op een grassprietje. 'Ik denk,' zei de eekhoorn, 'dat ik nooit gelukkiger kan zijn dan nu.'
Deze collectie is een ode aan vriendschap en vooral aan de verschillende aspecten ervan. Of het nu gaat om samen plezier maken of een goed gesprek, Eekhoorn en Mier zijn er altijd voor elkaar.
Het mooiste (en meest veelzeggende) verhaal stond direct op de eerste pagina, waar de uitdrukking ‘aan een half woord genoeg hebben’ een letterlijke betekenis heeft gekregen.
De reden dat ik niet verder kom dan 3 sterren is dat ik in de meeste verhalen een beetje de diepgang miste.
Ik had dit boekje al eerder gelezen, maar nu ik het opnieuw lees snap ik beter de onderliggende gedachten. Mijn favoriete verhaaltjes is die van de eekhoorn die elke dag een taart voor de mier bakt, net zo lang totdat de mier weer terug thuis komt. Ik vind dat exht zo schattig. Dus mocht je je vervelen ga maar even dat verhaaltje lezen :)
Ik las dit boek (verrassend genoeg) voor school en ik vond het geweldig. Ik hou meestal niet van kinderboeken of korte verhalen, maar dit was erg leuk en een snel boek. Ook ging het, zoals de meeste Nederlandse kinderboeken, over belangrijke onderwerpen, zoals vriendschap, angst en hoe moeilijk het is om te overdenken. Ik bewonder de Nederlanders enorm omdat ze de kinderen als kleine volwassenen behandelen en zoveel belangrijke onderwerpen in hun verhalen behandelen. We zouden dat vaker moeten doen.
Drie sterren is natuurlijk te weinig, voor de geestige verhalen van Tonn Tellegen, en dit deelboekje is zeker niet de slechtste aflevering, en tegelijk slijt bij een forse consumptie van deze verhalen wel enigszins het nieuwe en het leuke, zodat men aan het einde bij de kassa niet verder komt dan dat aantal sterren. Is men nieuw in de wedstrijd, is dit de eerste Telegen, dan zal men met vier aankomen en over vijf twijfelen, vooral ook, omdat hier de vriendschap tussen de mier en de eekhoorn gevierd wordt, het beste deel van de veelomvattende sage van het bos die Tellegen schreef.
'Ja', zei de eekhoorn. [..] 'Gelukkiger dan dat is onmogelijk ' 'Nou...'zei de mier. 'Als ik nu eens van plan was om op reis te gaan, en ik zou zeggen: eekhoorn, ik ga niet, ik blijf bij jou, goed?...' 'Ja,'zei de eekhoorn, 'Je hebt gelijk. Dan zou ik nog gelukkiger zijn.'
Geinige verhaaltjes over voornamelijk de eekhoorn en de mier. Het ene verhaaltje heeft meer diepgang dan de ander maar één ding is zeker - deze dieren houden enorm veel van honing eten. Dat is de conclusie van het meerendeel van deze verhaaltje, een beetje jammer eigenlijk want daardoor beklijven de individuele verhalen minder goed, vind ik.
Niet de beste verhalenbundel van Toon Tellegen maar wel leuk om af en toe een verhaaltje uit te lezen of voor te lezen.
In het dierenuniversum van Toon Tellegen bestaat van elk dier één exemplaar. Alle dieren wonen er naast elkaar, ze zijn even groot, kunnen denken en praten, gaan bij elkaar op bezoek en filosoferen over verschillende thema’s. Heerlijk om te lezen.
Korte verhaaltjes waarin toch veel gebeurt en mooie boodschappen worden uitgedragen. Soms misschien wat diepgaand en volwassen voor kinderen, maar daardoor geschikt voor alle leeftijden. Lief.
Kleine verhalen met een grote boodschap. Samen geven ze een prachtig beeld van vriendschap en laten ze je nadenken over hoe je zelf naar vriendschappen kijkt.