What do you think?
Rate this book
Αστραφτερά πεδία
Αυτό το βιβλίο είναι µια περιδιάβαση στο Παρίσι και στην Αθήνα· µια διαδροµή, γεµάτη παρακάµψεις, στα ευµετάβλητα τοπία των εσώτερων πόλεων· στη σιωπή των προαστίων· στις ακτές. Η Νέα Υόρκη, το Λος Άντζελες, το Ντητρόιτ βρίσκονται εδώ σε δεύτερο πλάνο, µολονότι έζησα µεγάλο µέρος της ζωής µου στις αµερικανικές πόλεις και στον ενδιάµεσο χώρο, στους αυτοκινητοδρόµους και στα µοτέλ. Στα Αστραφτερά πεδία ο προορισµός λείπει· στη διαδροµή γίνεται λόγος για τη λογοτεχνία, για τη νιότη, την πολιτική, την ιστορία, τη διεθνή στρατηγική, τον έρωτα, την ποίηση, το ροκ εντ ρολ, τον θάνατο και την αυτοκτονία - γίνεται συχνά λόγος για τον θάνατο και την αυτοκτονία· πολύ συχνά. Δεν ξέρω γιατί - δεν σκοπεύω να αυτοκτονήσω προς το παρόν· τις περισσότερες µέρες, µάλιστα, είµαι εκστατικά ευτυχισµένη.
Παρ’ όλα αυτά, έγραψα τα Αστραφτερά πεδία για τους νεκρούς - όχι ότι έχει κάποια σηµασία γι’ αυτούς. Έχει για µένα· ώσπου να εκδοθεί το βιβλίο θα έχουν, σίγουρα, προστεθεί κι άλλοι θάνατοι, κι άλλες απώλειες. Τα Αστραφτερά πεδία είναι το είδος του βιβλίου που µπορεί να συνεχιστεί µέχρι το άπειρο ή µέχρι τον θάνατο του συγγραφέα: περιλαµβάνει σκέψεις, ιστορίες, αποσπάσµατα µυθοπλασίας, αναµνήσεις από το παρελθόν και, κατά κάποιον τρόπο, αναµνήσεις από το µέλλον
Παρ’ όλα αυτά, έγραψα τα Αστραφτερά πεδία για τους νεκρούς - όχι ότι έχει κάποια σηµασία γι’ αυτούς. Έχει για µένα· ώσπου να εκδοθεί το βιβλίο θα έχουν, σίγουρα, προστεθεί κι άλλοι θάνατοι, κι άλλες απώλειες. Τα Αστραφτερά πεδία είναι το είδος του βιβλίου που µπορεί να συνεχιστεί µέχρι το άπειρο ή µέχρι τον θάνατο του συγγραφέα: περιλαµβάνει σκέψεις, ιστορίες, αποσπάσµατα µυθοπλασίας, αναµνήσεις από το παρελθόν και, κατά κάποιον τρόπο, αναµνήσεις από το µέλλον
528 pages, Paperback
First published October 1, 2016
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 9 of 9 reviews
May 24, 2018
Τα λόγια για την Σώτη είναι λίγα...
Έγραψα αυτό:
https://monpetitcafedehumanite.wordpr...
«Είμαστε καμωμένοι από το ίδιο υλικό που είναι φτιαγμένα τα όνειρα…» είναι κατάλληλη σαιξπηρική φράση που θα σκεφτεί κάποιος όταν τελειώσει την ανάγνωση των «Αστραφτερών Πεδίων» της Σώτης Τριανταφύλλου. Μια άτυπη συνέχεια του αυτοβιογραφικού «Ο χρόνος πάλι» ή μια εξιστόρηση αγαπημένων πραγμάτων, εμπνεύσεων, ταξιδιών, μουσικής και τελικά πηγών για τα βιβλία της;
Όταν κάποτε γραφτεί αναλυτικά και με ημερομηνίες η Ιστορία της Νεοελληνικής Λογοτεχνίας από το ’90 & μετά, η Τριανταφύλλου θα αποτελεί ένα ολόκληρο κεφάλαιο. Μια Σχολή από μόνη της. Και γιατί αυτό; Γιατί τα βιβλία της προσφέρουν τέτοιους αναγνωστικούς ορίζοντες που η λέξη «περιορισμός» δεν υφίσταται. Διαβάζοντας τα έργα της ταξιδεύεις σε όλες τις Ηπείρους και τις κοινωνικές τάξεις και ιδεολογίες αυτού του πλανήτη. Η προσέγγισή της πάντα οικουμενική και βαθιά ανθρώπινη. Ήρωες της διπλανής πόρτας ή της φαντασίας της; «Πρόθεσή μου ήταν να μιλήσω για κάτι οικουμενικό: η ευθύνη του ανθρώπου και τα μεγάλα μας ηθικά διλλήματα.» χαρακτηριστικά της λόγια με αφορμή το τελευταίο της μυθιστόρημα «Σπάνιες Γαίες».
Τα «Αστραφτερά Πεδία» είναι ένα βιβλίο για τους ανθρώπους που ακολουθούν πιστά, χρόνια τώρα, την μικροκαμωμένη σαν τα πανέξυπνα ξωτικά των έργων του Σαίξπηρ συγγραφέα, που με τα λαμπερά & εκφραστικά της μάτια μας βοηθά να διευρύνουμε τους πνευματικούς μας ορίζοντες αλλά και να προβληματιστούμε για τους ιδεολογικούς. Και όλοι οι υπόλοιποι να μη το διαβάσουν; Ίσα-ίσα! Αν κάποιος θέλει να εισέλθει στο μοναδικό κόσμο της συγγραφέως, το παρόν βιβλίο είναι η καλύτερη αφορμή!
Χωρισμένο σε αυτοτελή & σύντομα κεφάλαια, με χαρακτηριστικούς τίτλους όπως «Ίδια γιαγιά σου», «Η Αθήνα ανάμεσα στα σκυλιά και στους λύκους» ή «Plastic People of the Universe» περνούν από μπροστά μας τόσο στιγμές της ζωής της όσο και αναγνώσματα, μουσικές, πόλεις και άνθρωποι που έπαιξαν και παίζουν ρόλο στο συγγραφικό λογοτεχνικό της έργο και όχι μόνο.
Μπορεί να βάλει κανείς «οδικές σημάνσεις» στο πλούσιο οδοιπορικό της λογοτεχνικής ζωής ενός συγγραφέα όπως η Τριανταφύλλου; Μυθιστορήματα που τα διαβάζεις και τα ξαναδιαβάζεις για να εντοπίσεις τις διακυμάνσεις των συναισθημάτων σου σε κάθε νέα ανάγνωση. Δικό μου αγαπημένο «Το εργοστάσιο μολυβιών». Και το ταξίδι συνεχίζεται με διηγήματα, νουβέλες, βιβλία για μία από τις αγάπες της, τον κινηματογράφο. Βιβλία για παιδιά; Ναι! Πάρα πολλές εξαιρετικές μεταφράσεις & επιμέλειες με έργα όπως των Jacqueline De Romilly και Noam Chomsky. Και φυσικά ένας έντονος πολιτικός αρθρογραφικός λόγος, δοσμένος με ολοκληρωμένα επιχειρήματα, που ακόμα και αν δεν συμφωνείς μαζί του σε κάνει να προβληματιστείς. Άλλωστε αυτός δεν θα έπρεπε να είναι και ο ρόλος ενός πνευματικού ανθρώπου της εποχής μας; Ο γόνιμος προβληματισμός που δημιουργούν τόσο τα λογοτεχνικά όσο και όλα τα υπόλοιπα έργα της Τριανταφύλλου λύνει τις παρωπίδες που ηθελημένα ή μη έχουμε όλοι μας.
Έγραφε ο Σάμιουελ Τζόνσον: «Αν βρεθείς σε χώρα καλύτερη από τη δική σου, ίσως μάθεις πώς να καλυτερέψεις τη δική σου· αν βρεθείς σε χειρότερη, ίσως αποδεχθείς το αυτονόητο: υπάρχουν και χειρότερα». Ένα χαρακτηριστικό απόσπασμα από το παρόν βιβλίο που δείχνει το ρόλο των ταξιδιών στη ζωή της, αλλά και την «ανάγκη» επιστροφής της στη χώρα μας. Στο βιβλίο βρίσκουμε διάσπαρτα «αστραφτερά πεδία» που περιγράφουν τόσο τα ταξίδια της όσο και τη ζωή της στο εξωτερικό. «Το ζήτημα είναι όταν ταξιδεύεις, έρχεσαι αλλαγμένος πάλι πίσω ή πας σε μια ξένη χωρά για να επιβεβαιώσεις κάτι που νομίζεις ότι υπάρχει; Εγώ στα ταξίδια έχω χάσει πολλές αυταπάτες. Έχω δει πράγματα που δεν περίμενα ότι θα δω και κυρίως έχω ανακαλύψει για τον εαυτό μου πράγματα που δεν περίμενα ότι θα ανακαλύψω.» θα μου αναφέρει χαρακτηριστικά σε μια συζήτησή μας. Παρόλα αυτά θα προσθέσει ότι τα «καλύτερα ταξίδια της τα έχει κάνει στο δωμάτιο της» αγκαλιά με βιβλία και βινύλια.
Το βιβλίο είναι γεμάτο μουσική, φιλοσοφία, αρχιτεκτονική και… αγώνες της Φόρμουλα 1! Όχι, η Τριανταφύλλου δεν είναι σαν όλα τα κορίτσια της εποχής της και γι’ αυτό είναι ξεχωριστή!
Και όταν κανείς τελειώσει με τα «Αστραφτερά πεδία» τι γίνεται; Απλά επιστρέφει σ’ αυτά εκ νέου! Δεν έχει τελειώσει τόσο εύκολα μαζί τους… Γιατί απλά θα θέλει να ξαναδιαβάσει την ανάλυση για τον «Μεγάλο Γκάτσμπυ», τις απόψεις της για τον Σαρτρ & τον Σπινόζα, τον Υπαρξισμό, την Αθεΐα, να δει εκ νέου ποιο από τα 12 διηγήματά της θα ξεχωρίσει αυτή τη φορά (για εμένα μέχρι στιγμής είναι το «‘Ελα γρήγορα» και «Η λατρεία του Εγώ»).
Και αν αναγνωρίσει γύρω του μικρούς πρίγκιπες που διασχίζουν πλατείες με πικάπ στην αγκαλιά, κορίτσια που κινούνται στους ρυθμούς της ροκ εντ ρολ, ανθρώπους που ονειρεύονται road trip στους μεγάλους δρόμους της Αμερικής με θέα τον Ειρηνικό Ωκεανό, και ένα Σάββατο βράδυ στην άκρη της πόλης ανακαλύψουν τον εαυτό τους… τότε μόλις ξεκίνησε το μαγικό ταξίδι στον κόσμο της Τριανταφύλλου.
Έγραψα αυτό:
https://monpetitcafedehumanite.wordpr...
«Είμαστε καμωμένοι από το ίδιο υλικό που είναι φτιαγμένα τα όνειρα…» είναι κατάλληλη σαιξπηρική φράση που θα σκεφτεί κάποιος όταν τελειώσει την ανάγνωση των «Αστραφτερών Πεδίων» της Σώτης Τριανταφύλλου. Μια άτυπη συνέχεια του αυτοβιογραφικού «Ο χρόνος πάλι» ή μια εξιστόρηση αγαπημένων πραγμάτων, εμπνεύσεων, ταξιδιών, μουσικής και τελικά πηγών για τα βιβλία της;
Όταν κάποτε γραφτεί αναλυτικά και με ημερομηνίες η Ιστορία της Νεοελληνικής Λογοτεχνίας από το ’90 & μετά, η Τριανταφύλλου θα αποτελεί ένα ολόκληρο κεφάλαιο. Μια Σχολή από μόνη της. Και γιατί αυτό; Γιατί τα βιβλία της προσφέρουν τέτοιους αναγνωστικούς ορίζοντες που η λέξη «περιορισμός» δεν υφίσταται. Διαβάζοντας τα έργα της ταξιδεύεις σε όλες τις Ηπείρους και τις κοινωνικές τάξεις και ιδεολογίες αυτού του πλανήτη. Η προσέγγισή της πάντα οικουμενική και βαθιά ανθρώπινη. Ήρωες της διπλανής πόρτας ή της φαντασίας της; «Πρόθεσή μου ήταν να μιλήσω για κάτι οικουμενικό: η ευθύνη του ανθρώπου και τα μεγάλα μας ηθικά διλλήματα.» χαρακτηριστικά της λόγια με αφορμή το τελευταίο της μυθιστόρημα «Σπάνιες Γαίες».
Τα «Αστραφτερά Πεδία» είναι ένα βιβλίο για τους ανθρώπους που ακολουθούν πιστά, χρόνια τώρα, την μικροκαμωμένη σαν τα πανέξυπνα ξωτικά των έργων του Σαίξπηρ συγγραφέα, που με τα λαμπερά & εκφραστικά της μάτια μας βοηθά να διευρύνουμε τους πνευματικούς μας ορίζοντες αλλά και να προβληματιστούμε για τους ιδεολογικούς. Και όλοι οι υπόλοιποι να μη το διαβάσουν; Ίσα-ίσα! Αν κάποιος θέλει να εισέλθει στο μοναδικό κόσμο της συγγραφέως, το παρόν βιβλίο είναι η καλύτερη αφορμή!
Χωρισμένο σε αυτοτελή & σύντομα κεφάλαια, με χαρακτηριστικούς τίτλους όπως «Ίδια γιαγιά σου», «Η Αθήνα ανάμεσα στα σκυλιά και στους λύκους» ή «Plastic People of the Universe» περνούν από μπροστά μας τόσο στιγμές της ζωής της όσο και αναγνώσματα, μουσικές, πόλεις και άνθρωποι που έπαιξαν και παίζουν ρόλο στο συγγραφικό λογοτεχνικό της έργο και όχι μόνο.
Μπορεί να βάλει κανείς «οδικές σημάνσεις» στο πλούσιο οδοιπορικό της λογοτεχνικής ζωής ενός συγγραφέα όπως η Τριανταφύλλου; Μυθιστορήματα που τα διαβάζεις και τα ξαναδιαβάζεις για να εντοπίσεις τις διακυμάνσεις των συναισθημάτων σου σε κάθε νέα ανάγνωση. Δικό μου αγαπημένο «Το εργοστάσιο μολυβιών». Και το ταξίδι συνεχίζεται με διηγήματα, νουβέλες, βιβλία για μία από τις αγάπες της, τον κινηματογράφο. Βιβλία για παιδιά; Ναι! Πάρα πολλές εξαιρετικές μεταφράσεις & επιμέλειες με έργα όπως των Jacqueline De Romilly και Noam Chomsky. Και φυσικά ένας έντονος πολιτικός αρθρογραφικός λόγος, δοσμένος με ολοκληρωμένα επιχειρήματα, που ακόμα και αν δεν συμφωνείς μαζί του σε κάνει να προβληματιστείς. Άλλωστε αυτός δεν θα έπρεπε να είναι και ο ρόλος ενός πνευματικού ανθρώπου της εποχής μας; Ο γόνιμος προβληματισμός που δημιουργούν τόσο τα λογοτεχνικά όσο και όλα τα υπόλοιπα έργα της Τριανταφύλλου λύνει τις παρωπίδες που ηθελημένα ή μη έχουμε όλοι μας.
Έγραφε ο Σάμιουελ Τζόνσον: «Αν βρεθείς σε χώρα καλύτερη από τη δική σου, ίσως μάθεις πώς να καλυτερέψεις τη δική σου· αν βρεθείς σε χειρότερη, ίσως αποδεχθείς το αυτονόητο: υπάρχουν και χειρότερα». Ένα χαρακτηριστικό απόσπασμα από το παρόν βιβλίο που δείχνει το ρόλο των ταξιδιών στη ζωή της, αλλά και την «ανάγκη» επιστροφής της στη χώρα μας. Στο βιβλίο βρίσκουμε διάσπαρτα «αστραφτερά πεδία» που περιγράφουν τόσο τα ταξίδια της όσο και τη ζωή της στο εξωτερικό. «Το ζήτημα είναι όταν ταξιδεύεις, έρχεσαι αλλαγμένος πάλι πίσω ή πας σε μια ξένη χωρά για να επιβεβαιώσεις κάτι που νομίζεις ότι υπάρχει; Εγώ στα ταξίδια έχω χάσει πολλές αυταπάτες. Έχω δει πράγματα που δεν περίμενα ότι θα δω και κυρίως έχω ανακαλύψει για τον εαυτό μου πράγματα που δεν περίμενα ότι θα ανακαλύψω.» θα μου αναφέρει χαρακτηριστικά σε μια συζήτησή μας. Παρόλα αυτά θα προσθέσει ότι τα «καλύτερα ταξίδια της τα έχει κάνει στο δωμάτιο της» αγκαλιά με βιβλία και βινύλια.
Το βιβλίο είναι γεμάτο μουσική, φιλοσοφία, αρχιτεκτονική και… αγώνες της Φόρμουλα 1! Όχι, η Τριανταφύλλου δεν είναι σαν όλα τα κορίτσια της εποχής της και γι’ αυτό είναι ξεχωριστή!
Και όταν κανείς τελειώσει με τα «Αστραφτερά πεδία» τι γίνεται; Απλά επιστρέφει σ’ αυτά εκ νέου! Δεν έχει τελειώσει τόσο εύκολα μαζί τους… Γιατί απλά θα θέλει να ξαναδιαβάσει την ανάλυση για τον «Μεγάλο Γκάτσμπυ», τις απόψεις της για τον Σαρτρ & τον Σπινόζα, τον Υπαρξισμό, την Αθεΐα, να δει εκ νέου ποιο από τα 12 διηγήματά της θα ξεχωρίσει αυτή τη φορά (για εμένα μέχρι στιγμής είναι το «‘Ελα γρήγορα» και «Η λατρεία του Εγώ»).
Και αν αναγνωρίσει γύρω του μικρούς πρίγκιπες που διασχίζουν πλατείες με πικάπ στην αγκαλιά, κορίτσια που κινούνται στους ρυθμούς της ροκ εντ ρολ, ανθρώπους που ονειρεύονται road trip στους μεγάλους δρόμους της Αμερικής με θέα τον Ειρηνικό Ωκεανό, και ένα Σάββατο βράδυ στην άκρη της πόλης ανακαλύψουν τον εαυτό τους… τότε μόλις ξεκίνησε το μαγικό ταξίδι στον κόσμο της Τριανταφύλλου.
December 29, 2016
Από το καλοκαίρι είχα ενθουσιαστεί με την επερχόμενη κυκλοφορία του βιβλίου αυτού και ήμουν έτοιμη να το αγαπήσω, αλλά με απογοήτευσε -μάλλον λόγω των υψηλών προσδοκιών μου.
Ένα από τα πιο αγαπημένα μου βιβλία ever είναι Ο χρόνος πάλι, το οποίο είναι αυτοβιογραφικό, καθώς και το Για την αγάπη της γεωμετρίας, το οποίο έχει έντονα αυτοβιογραφικά στοιχεία. What can I say? Βρίσκω τη ζωή της Σώτης συναρπαστική.
Τα Αστραφτερά Πεδία όμως με κούρασαν λίγο. Ενώ απολαμβάνω τη 'φωνή' της και συμφωνώ με τις απόψεις της (όχι όλες -where would the fun be in that?), λίγο μετά τη μέση του βιβλίου το παράτησα και το ξανάπιασα μετά από ένα μήνα. Επίσης, είναι κακό σημάδι όταν ο αναγνώστης απολαμβάνει περισσότερο τα διηγήματα από το κυρίως κείμενο του βιβλίου...
Ίσως το αδικώ. Ίσως το διάβασα τη λάθος χρονική περίοδο. Θα ξαναπροσπαθήσω στο μέλλον και ελπίζω να μου αλλάξει γνώμη.
Ένα από τα πιο αγαπημένα μου βιβλία ever είναι Ο χρόνος πάλι, το οποίο είναι αυτοβιογραφικό, καθώς και το Για την αγάπη της γεωμετρίας, το οποίο έχει έντονα αυτοβιογραφικά στοιχεία. What can I say? Βρίσκω τη ζωή της Σώτης συναρπαστική.
Τα Αστραφτερά Πεδία όμως με κούρασαν λίγο. Ενώ απολαμβάνω τη 'φωνή' της και συμφωνώ με τις απόψεις της (όχι όλες -where would the fun be in that?), λίγο μετά τη μέση του βιβλίου το παράτησα και το ξανάπιασα μετά από ένα μήνα. Επίσης, είναι κακό σημάδι όταν ο αναγνώστης απολαμβάνει περισσότερο τα διηγήματα από το κυρίως κείμενο του βιβλίου...
Ίσως το αδικώ. Ίσως το διάβασα τη λάθος χρονική περίοδο. Θα ξαναπροσπαθήσω στο μέλλον και ελπίζω να μου αλλάξει γνώμη.
March 26, 2017
Μου άρεσε, όχι όμως όσο περίμενα να μου αρέσει - και σίγουρα όχι όσο 'Ο χρόνος πάλι'. Θαρρώ πώς το δυνατό σημείο του βιβλίου είναι τα διηγήματα, που ήταν ένα κι ένα.
(περισσότερο 3.5* παρά 4)
(περισσότερο 3.5* παρά 4)
December 22, 2016
Καλή η αρχή αλλά στην πορεία γίνεται δυστυχώς κουραστική η ρητορεια της. Το μόνο που σώζει το βιβλίο είναι τα διηγήματα που περιλαμβάνει. Το προηγούμενο αυτοβιογραφικό 'Αύριο μια άλλη χώρα' είναι πολύ καλύτερο για κάποιο αναγνώστη που θέλει να μάθει για τη ζωή της. Εδώ ελάχιστα αυτοβιογραφικα στοιχεία έχει. Κυριαρχούν οι γνωστές απόψεις της για την αριστερά, τη δεξιά και την πολιτική. Κάπου λέει ότι δεν παρακολουθεί τι της σουρνουν στα σόσιαλ μιντια, αλλά της το μεταφέρουν άλλοι, κάτι που στην πορεία δε φαίνεται να είναι αλήθεια αφού απαντά στους επικριτές της διεξοδικά.
Οι ιστορίες της είναι πολύ καλύτερες, ειδικά τα πρώτα της βιβλία. Όσο περνά ο καιρός κουράζεται (απτη ζωή, τους ανθρώπους) κ αυτό φαίνεται στα βιβλία της που είναι εξίσου κουρασμένα δυστυχώς.
Οι ιστορίες της είναι πολύ καλύτερες, ειδικά τα πρώτα της βιβλία. Όσο περνά ο καιρός κουράζεται (απτη ζωή, τους ανθρώπους) κ αυτό φαίνεται στα βιβλία της που είναι εξίσου κουρασμένα δυστυχώς.
January 2, 2020
Ενδιαφέρουσα γραφή...
March 22, 2017
Very clever and educated writer, but she is very loud in saying so. The book is about her life, her travels, her readings, her writings, the music she likes. She also expresses ideas about modern life in Greece, politics and Athens. (less)
October 22, 2016
Ενα αστράφτερό πελώριο ΓΙΑΤΙ πλανάται κάτω απο τα μάτια μου, σαν στούφος και σαν απορία.
σε μια ��λλη ζωή θα το εκτιμήσω, η θα το πετάξω κατευθείαν στα σκουπίδια. Αναλόγως τη φάση.
σε μια ��λλη ζωή θα το εκτιμήσω, η θα το πετάξω κατευθείαν στα σκουπίδια. Αναλόγως τη φάση.
September 27, 2025
Παράξενο βιβλίο, δεν μπορώ να το κατατάξω σε κάποιο είδος. Ούτε μυθιστόρημα, αν και περιλαμβάνει κάποια διηγήματα, ούτε και αυτοβιογραφία αν και γίνονται αναφορές σε στιγμιότυπα απ' τη ζωή της συγγραφέως. Απολαμβάνω τη γραφή της Σώτης Τριανταφύλλου, έχω όμως διαβάσει και καλύτερα της βιβλία. Αυτό εδώ το βρήκα κάπως άναρχο στη δομή και στο περιεχόμενο και σε κάποια σημεία κουραστικό (γενικά δεν μου αρέσει να διαβάζω μακροσκελείς σχολιασμούς για έργα άλλων συγγραφέων από τον συγγραφέα που έχω επιλέξει να διαβάσω το δικό ΤΟΥ /ΤΗΣ βιβλίο!). Απ' την άλλη μου άρεσαν κάποια διηγήματα, μου άρεσε η αμεσότητα καθώς και κάποιες σκέψεις και το πνεύμα της Τριανταφύλλου που την κάνει τόσο ξεχωριστή και μοναδική για τα ελληνικά δεδομένα.
November 5, 2023
Σκέψεις και αυτοβιογραφικά γεγονότα, διανθισμένα με υπέροχα διηγήματα.
Αστραφτερά πεδία, όπως αστραφτερές είναι η πένα και η ευφυΐα της Σώτης Τριανταφύλλου.
Αστραφτερά πεδία, όπως αστραφτερές είναι η πένα και η ευφυΐα της Σώτης Τριανταφύλλου.
Displaying 1 - 9 of 9 reviews