Πώς αφηγούνται την Ιστορία στα παιδιά σε ολόκληρο τον κόσμο

by Marc Ferro, Πελαγία Μαρκέτου (translator)

Η εικόνα που έχουμε για τον εαυτό μας και εκείνη που σχηματίζουμε για τους άλλους λαούς της γης είναι στενά συνδεδεμένη με την ιστορία που μας αφηγήθηκαν όταν ήμασταν παιδιά. Μας σημαδεύει, κατ’ αυτό τον τρόπο, για ολόκληρη την ύπαρξή μας. Στα ίχνη αυτής της ιστορίας μάς οδηγεί ο Marc Ferro, αξιοποιώντας διηγήσεις, παραδόσεις, σχολικά εγχειρίδια και φιλμ. Τα παιδιά –και εμείς οι ίδιοι– έχουμε δικαίωμα στην ιστορία, στην αλήθεια της ιστορίας.

Αυτό το πολυμεταφρασμένο, κλασικό πλέον, έργο διδάσκεται σε πανεπιστήμια και αποτελεί μια πολυδιάστατη μελέτη με συγκριτικό χαρακτήρα, καθώς ο συγγραφέας επιχειρεί να συλλάβει τόσο τα κοινά γνωρίσματα όσο και τις ιδιαιτερότητες που παρουσιάζει η διδασκαλία του μαθήματος της ιστορίας σε ολόκληρο τον κόσμο. Το παρόν βιβλίο είναι ακριβώς η επιτομή αυτού του σύνθετου προβληματισμού. Ένα πανόραμα σχολικής ιστορίας με οικουμενικό χαρακτήρα.

Genres: History, Nonfiction, Education, Philosophy

560 pages, Unknown Binding

First published January 1, 1981

About the author

Marc Ferro (born 24 December 1924 in Paris) was a French historian. He worked on early twentieth-century European history, specialising in the history of Russia and the USSR, as well as the history of cinema.

He was Director of Studies in Social Sciences at the École des hautes études en sciences sociales. He was a co-director of the French review Annales and co-editor of the Journal of Contemporary History.

He also directed and presented television documentaries on the rise of the Nazis, Lenin and the Russian revolution, and on the representation of history in cinema.

Reviews

[Ushan · Rating 4 out of 5]

What are schoolchildren from different countries taught in history classes? In apartheid South Africa, they are taught that Bushmen are primitive. In Senegal, they are taught about the glories of the Empire of Ghana compared to the poverty of medieval Europe; also, the Atlantic slave trade is described at length, but the slave trade with Islamic countries is not mentioned for fear of offending Muslims. In Soviet history textbooks, Trotsky is mentioned in the context of his disagreements with Lenin, however minor, but the fact that he headed the Red Army when it won the Russian Civil War is omitted. In textbooks from the People's Republic of Poland, no mention is made of the fact that Poland and Russia went to war many times over the past 400 years or of the anti-Russian character of 19th-century Polish uprisings.

[Volodymyr Okarynskyi · Rating 4 out of 5]

дуже гідна книжка. а для вчителів історії та інших гуманітаріїв/суспільників просто-таки необхідна.
розширює свідомість неабияк

[Karen · Rating 3 out of 5]

I actually didn't finish this book. It was good, but I find myself short on time lately and trying to clean out a bookshelf so if I don't love it I don't keep reading. I really love the premise of the book and found it interesting, but since I am not familiar with the individual histories I found it difficult to follow. I think I would have gotten more out of it if I was better versed in the people and events that the author was comparing.

[Adéla · Rating 2 out of 5]

Myslela jsem si, že tohle bude kniha o tom, jak je možné vhodnými způsoby vyprávět dějiny dětem, aby je to bavilo, což by mi mohlo předat nějaké didaktické tipy a triky pro výuku dějepisu. Jenže ve skutečnosti je kniha o tom, jak jsou na různých místech světa dětem vyprávěny dějiny, tzn. jaké jsou tamější dějepisné učebnice, o čem se zmiňují, o čem naopak ne. A v tom jsem měla poněkud problém, protože buď to byly státy, o jejichž dějinách jsem nevěděla skoro nic, nebo to byly naopak státy, o kterých jsem toho věděla hodně, a tak jsem se téměř nic nového nedozvěděla, spíš jen některé věci potvrdila. Někdy mi také připadalo, že se autor vykecává, ale nevyjde z toho žádný konstruktivní výsledek. Nicméně jedna docela poučná věc, kterou jsem si z knihy odnesla, spočívá v tom, že vyprávění dějin se hodně odvíjí od národní historie. Věci se upravují, přehlížejí a interpretují trochu jinak, než jak by si objektivní vědecký přístup představoval.

[Dora · Rating 3 out of 5]

Έχει μέρες που τελείωσε αλλά δεν ήθελα να το βαθμολογήσω γιατί με ......αλλιώς το περίμενα. Ειδικά με όλες τις φυλές της Αφρικής ξενέρωσα τελείως. Ευτυχώς με κράτησε ο Γκορκι 😜 με τη μάνα του...
Φυσικά και κάθε χώρα περιγράφει όπως τη βολεύει την ιστορία. Απλώς θα μπορούσε να τα έχει πιο συγκεντρωτικα και πιο ξεκάθαρα. Τι λέει ο ένας, τι λέει ο άλλος και ποια η αλήθεια. Επιεικώς 3 άστρα γιατί έμαθα κ κάνα δυο πραγματάκια!

[Nikita Zatsepin · Rating 5 out of 5]

I just finished reading an absolutely unique book by Marc Ferro and felt compelled to write a short review about my impressions. The book is unique both in itself and because I managed to find, through relatives in Russia, a 1991 edition published by the Higher School of Economics — the editor’s preface and afterword are, in their own right, a historical document of the era: a reflection on censorship and the rewriting of history in the USSR, and a hopeful statement about the future of freedom in how Russia’s history could be described in 1991 and beyond.

The author’s work is not exactly a historiographical study — otherwise your humble servant wouldn’t have handled the academic depth — but rather a historical essay, though based on an enormous variety of sources. Ferro argues that the version of history presented at school forms a large part of a person’s worldview, especially if history isn’t one of their personal interests later in life. That’s precisely why analyzing school textbooks is of great scholarly interest.

The book is divided into chapters devoted to different countries: from South Africa to Australia, from Europe to China, from Peru to Armenia, from Iran to the USSR. In each, the author cites excerpts from school textbooks of various periods and conducts comparative analysis with other countries — examining what is left unsaid, what is emphasized, and how these representations evolved alongside changes in dominant ideologies and regimes.

The facts and quotes themselves — for example, the memories of Australian Aboriginal children about the arrival of white settlers and the apocalypse that followed — are, of course, fascinating reading. But beyond that, this horizontal cross-section, which at times doesn’t aim for depth, reveals the pluralism that lies at the foundation of historical science and confirms the thesis that any comprehensive, all-encompassing historical statement is a form of manipulation and a clear manifestation of ideology.

The author’s conclusion at the end of the book is a masterpiece of its own — it could be printed separately and hung on a wall.

All in all, I got immense pleasure from reading this — something I haven’t felt in a long time. A solid 10 out of 10.

[Ivan · Rating 3 out of 5]

Livre, écrit par un expert, sur les préjudices et les déformations d'enseignement scolaire de l'histoire, laquelle comme nous le savons tous, a toujours été un outil de propagande de prédiléction de tous les régimes, et le reste aujourd'hui pour notre régime actuel. L'ouvrage est rempli des faits nouveaux et anciens, plus ou moins connus, mais plutôt moins, car concentré sur l'histoire des parties du monde l'histoire modèrne desquels on étudie peu et apprécie encore moins. Les grandes lignes de pensée sur lesquelles peut être synthetisé ce petit précis de l'histoire sont, l'importance des faits secondaires dans l'historiographie idéologisée, tel l'histoire de décheance d'Arménie causée par les guerres intestines entre un Basileus Romain Arménien et les élites locales, l'absence d'arabisation dans l'histoire turque, les minutieuses et nombreuses correction des détails obscurs de l'histroire du parti communiste en URSS, et la formation de la nouvelle pensée libérale de Salad Bowl aux US sous la présssion justement des partisans des faits secondaires d'une telle ou telle minorité. la grande leçon a en tirer est que l'Europe ne devrait jamais prendre parti morale sur des disputes du Proche et Moyen Orient, car l'histoire du lieu est tellement longue et compliquée qu'aucun jugement ou prise de position ne serait juste ou objective, et qu'en étudiant les faits historiques, il faut bien s'assurer qu'il s'agit des fait et non pas d'une intérprétation interessée.

[Stuart Horwitz · Rating 4 out of 5]

Interesting comparison of the varying versions of "history" as taught in different countries. Surprising examples of how "history" taught in schools is used to teach children the prevailing political views and political agenda of governments and cultures and how the choice of what historical events to include or to leave out are based on political motives. A great stimulus for critical thinking.

[Jason Friedlander · Rating 4 out of 5]

Useful and extensive cross-country examination of how history is taught in public schools and through oral tradition. This was written in the late 80s so it isn’t updated but it still serves as an insightful study on the ways in which history is and can be engaged with around the world.

[ShoshaTheTarnegolet · Rating 3 out of 5]

яка ж нудна книга

[Zerin]

At

[Martin · Rating 1 out of 5]

Přečetl jsem dvě kapitoly. Na zbytek jsem už neměl. Nedá se to číst. Vůbec ,-( takže jako “precteno”, ale fakticky neprecteno

[Tomáš · Rating 3 out of 5]

Interesting topic and comparison but with a lot of translation errors (Czech version).

[Alexander Theofanidis · Rating 4 out of 5]

Ενδιαφέρουσα ματιά, πάντα επίκαιρη (αν και όχι επικαιροποιημένη) για το πώς διδάσκεται η ιστορία στα παιδιά σε διάφορες χώρες του κόσμου. Τι προβάλλεται, τι αποσιωπείται. Σίγουρα δε θα εκπλαγεί κανείς από το περιεχόμενο του βιβλίου, αλλά είναι ωραίο να το βλέπει και τεκμηριωμένο.

Δεν κουράζει σε κανένα σημείο, κρατάει αμείωτο το ενδιαφέρον του αναγνώστη (ΟΚ, είδα ότι κανα δυο Νεάντερταλ το άφησαν στη μέση) και ξεγυμνώνει διακριτικά τις σκοπιμότητες πίσω από την επίσημη εξιστόρηση των γεγονότων. Έχει και ένα ιστορικό και λαογραφικό ενδιαφέρον, καθώς σίγουρα ο αναγνώστης θα μάθει πράγματα που δεν γνώριζε. Συστήνεται ανεπιφύλακτα, είναι και πολύ ευχάριστο στην ανάγνωση και κρατάει αποστάσεις από όλες τις θεωρήσεις χωρίς να παίρνε�� μέρος.

[Hibiscus · Rating 3 out of 5]

The promise of this book was mesmerizing and there were indeed many interesting observations, particularly the sections about India, Arabs, and Iran. Alas, the book is already rather old, a lot did happen in the meanwhile, particularly in Asia. e.g. I really missed the post-soviet narratives.

Overall, it shows how quite different are the political and civilizational goals around the world. How official history is always subordinate to the state-building policies, how it cannot be apolitical by its very nature, and how the world is not really moving towards reconciliation, but rather loading the populace with one-sided truths.

[Babete · Rating 3 out of 5]

( Falsificações da História )