Dit boek werd door de auteur aan mij verstrekt. Mijn gedachten over het boek zijn hierdoor niet beïnvloed en mijn eigen.
Schaduw van de nieuwe maan, geschreven door Lynn Van Puyenbroeck, was één van de eerste Nederlandstalige boeken die ik in jaren heb gelezen. Ik heb vaak getracht om Nederlandstalige boeken te lezen, maar ben er nooit in geslaagd om deze ook uit te lezen. Dit boek, dat 744 pagina’s bevat, heeft me in de ban genomen en er was geen ontsnappen aan. Wat een formidabele rit was dit! Van Puyenbroeck is erin geslaagd om een magnifiek boek naar voren te brengen.
Wat me het meest bijbleef waren de personages. De groei van Suniyah haar karakter was zonder twijfel prachtig behandeld. Als lezer apprecieer ik het enorm wanneer ik merk dat over elke stap is nagedacht. Dit was ook het geval in dit boek. Ook de relaties tussen de personages koesterde ik enorm. De relatie tussen Suniyah en Edi was ongetwijfeld zeer kostbaar. Ook tussen Ban en Suniyah zag ik de relatie groeien. Wat ik in een boek altijd op prijs stel is de langzame, maar krachtige groei tussen personages. In meeste boeken is dit niet het geval en vallen de personages op eerste zicht op elkaar. Dit was, gelukkig, niet het geval in dit boek.
De setting van het boek was meesterlijk geschreven. Ik wilde steeds meer leren over deze wereld vol met verassingen. Het voelde alsof ik, samen met Suniyah, Ban en Bojan deze rijke wereld verkende. De magie was dan ook ongetwijfeld op een aangrijpende manier beschreven. Na het uitlezen van het boek, dacht ik nog steeds aan dit merkwaardige universum.
Naast het positieve, waren er eveneens een aantal zaken die mij een beetje stoorden aan het boek. Deze zijn echter zeer miniem, maar wel waard om te vermelden naar mijn mening. Hoewel ik de relaties tussen de personages zeer goed vond uitgewerkt, was de relatie tussen Bojan en Brick een beetje geforceerd naar mijn mening. Het enige wat Brick de hele tijd deed was praten over zijn vriendin. Ik vond hem maar een irritant personage met enorm weinig karakter om eerlijk te zijn. Hiernaast leek me soms ook dat bepaalde gebeurtenissen te snel vorderden. Hoe Bojan zijn oom, Kauran, zo snel vertrouwde begreep ik ook niet. Of hoe Eras zijn plannen bekendmaakte aan Suniyah en Edi terwijl ze nog niet echt een band hadden leek mij ook enorm onnatuurlijk.
In het algemeen kan ik wel zeggen dat Schaduw van de nieuwe maan zeker een waardig begin is van een interessante fantasie-reeks en naar mijn mening zeker een aanrader voor iedere fantasie liefhebber.