We hadden liefde, we hadden wapens

by Christine Otten

Monroe, North Carolina, 1961. Robert F. Williams leidt geweldloze acties tegen de rassenscheiding in zijn stad. Als kort na elkaar zwarte vrouwen worden mishandeld door witte mannen en zwarte mannen worden vermoord door de Ku Klux Klan en de daders vrijuit gaan, roept Williams de zwarte bevolking op zich te bewapenen. Dat maakt hem tot doelwit: de kkk wil hem lynchen en de fbi verklaart hem tot staatsvijand nummer 1. Halsoverkop vlucht hij, samen met zijn vrouw en twee zoontjes. Eerst naar Cuba als gast van Fidel Castro, daarna naar China. Pas als Richard Nixon de banden met Mao Zedong aanhaalt kan het gezin huiswaarts keren. Otten vertelt dit waargebeurde verhaal vanuit de jongste zoon en de vrouw van Williams, een wervelende roman over strijd tegen onrecht en opkomen voor het recht te mogen zijn wie je bent, ongeacht de consequenties. Geschreven vanuit zielsverwantschap is We hadden liefde, we hadden wapens een nieuw hoogtepunt in een eigenzinnig oeuvre.

Genres: Fiction

224 pages, Unbound

Published October 1, 2016

Reviews

[Kaj Peters · Rating 3 out of 5]

Kan en mag een witte vrouw uit Deventer zich de beladen geschiedenis toe-eigenen van een zwarte burgerrechtenactivist als Robert F. Williams!? Met 'We Hadden Liefde, We Hadden Wapens' (2016) is Christine Otten er in ieder geval in geslaagd om een nuancerende vertelvorm te vinden, waarin ze de tegenstellingen en overlappingspunten thematiseert tussen het gewapende verzet van Robert F. Williams en het geweldloze verzet van Martin Luther King.

Het oordeel over Robert's keuze om terug te vechten tegen de witte oppressie legt ze voornamelijk bij twee ik-vertellers: zijn vrouw Mabel en zijn zoon John. Zo weet de schrijfster om een grote geschiedenis terug te brengen tot de kleine belevingswereld van haar vertellers. Zij ervaren de sluimerende, onderhuidse dreiging van continue bedreigingen en juridische represailles. Hun intieme gezinsleven wordt gedomineerd door de aanwezigheid van wapens, militarisme en machtsvertoon.

Een echtgenote die affectie, stabiliteit en veiligheid wil en een zoon die smacht naar de erkenning van zijn vader tegenover de vorming van een eigen identiteit. Dat het narratief niet helemaal lekker loopt, met net iets te veel tijdssprongen, maakt de roman niet minder warm en invoelend.

[Juliët · Rating 4 out of 5]

Ik vond het echt een top boek! Leest makkelijk weg en maakt mij heel erg nieuwsgierig naar de echte mensen.

[Frederike · Rating 3 out of 5]

Dit op zich interessante verhaal was soms onnodig lastig te volgen door de sprongen in de tijd en het wisselen van perspectief

[Ana Karadarevic · Rating 4 out of 5]

Soms is de werkelijkheid gekker dan fictie en het verhaal van Robert F. Williams is hiervan een voorbeeld. Ik wilde dit boek lezen omdat ik benieuwd was hoe de schrijfster dit bijzondere, waargebeurde verhaal van een zwarte burgerrechtenstrijder die zo'n belangrijke rol in de geschiedenis heeft gespeeld, maar veel minder bekend is dan tijdgenoten Martin Luther King (die hij bijna eens aan de telefoon had) en Malcolm X, geloofwaardig tot een roman zou smeden.

Het is Otten gelukt, door heel dicht op de huid van met name Mabel, de echtgenote van Williams, te kruipen. Mabel is een zeer sterke vertelstem en de meest logische voor dit verhaal gebleken. Ze vond zichzelf vaak zwak, vergeleken met haar tamelijk strijdvaardige man. Maar ze was een krachtige vrouw, die net zo goed leerde hoe om te gaan met wapens, voor het geval dat racistische witte Amerikanen haar gezin kwaad zouden komen doen. Ook haar twee zoons leerden als kinderen wapens te hanteren. De jongste, John, is de tweede vertelstem in het boek. Zijn bijdrage geeft een andere kijk op het verhaal, al blijft hij een wat vlak personage vergeleken met Mabel.

Knap hoe Otten Monroe, North Carolina uit de jaren vijftig tot leven wekt, en Cuba uit de jaren zestig. Castro en Che komen voorbij en komen tot leven door de hand van Otten. Ze weet mensen zo te schetsen dat het voelt of ze voor je staan. Plaatsen en landen beschrijft ze zo goed dat je er bént.

Mijn enige kritiekpunt is dat het verhaal meer uitgediept had mogen worden. Wat gebeurde er in Cuba nog meer? En in China? Wat voor effect hebben de keuzes van Robert F. en Mabel op hun levens en die van hun kinderen? Het leven van zwarte burgerrechtenactivisten in de jaren vijftig en zestig was niet gemakkelijk, ik had graag meer gelezen over het post-activistenleven.

[Walther · Rating 3 out of 5]

Belangrijk boek om weer een stuk van de waanzin van de rassenscheiding/haat in de jaren 60 te doorgronden. Een geschiedenis die ver daarvoor begonnen is en sporen trekt tot in de huidige (Amerikaanse) samenleving.
De opbouw en tijdsprongen zijn voor mij net iets te rommelig om volledig mee te kunnen in de beleving.
Dit werkt waarschijnlijk beter als je het in één ruk uit kunt lezen.

[André · Rating 5 out of 5]

Citaat : Dat moet ik haar schrijven. Dat het er niet toe doet of je erbij was of niet, of je heldhaftig bent, daar gaat het niet om, de verhalen zijn net zo goed van ons, van ons allemaal. Het is onze geschiedenis. Van ons.
Review : We hadden liefde, we hadden wapens is een roman geïnspireerd op de geschiedenis van Robert F. Williams, Mabel Williams en hun zoontjes. Monroe, North Carolina, 1961. Robert F. Williams leidt geweldloze acties tegen de rassenscheiding in zijn stad. Als kort na elkaar zwarte vrouwen worden mishandeld door witte mannen en zwarte mannen worden vermoord door de Ku Klux Klan en de daders vrijuit gaan, roept Williams de zwarte bevolking op zich te bewapenen. Dat maakt hem tot doelwit: de kkk wil hem lynchen en de fbi verklaart hem tot staatsvijand nummer 1. Halsoverkop vlucht hij, samen met zijn vrouw en twee zoontjes. Eerst naar Cuba als gast van Fidel Castro, daarna naar China.



Pas als Richard Nixon de banden met Mao Zedong aanhaalt kan het gezin huiswaarts keren. Christine Otten bracht de levensverhalen van de familie Williams opnieuw tot leven en gaf het woord ‘apartheid’ opnieuw betekenis in We hadden liefde, we hadden wapens. Ze vertelt dit waargebeurde verhaal vanuit de jongste zoon en de vrouw van Williams, een wervelende roman over strijd tegen onrecht en opkomen voor hetrecht te mogen zijn wie je bent, ongeacht de consequenties. De Amerikaanse burgerrechtenactivist Robert F. Williams (1925-1996) is in Nederland en België amper bekend, in tegenstelling tot figuren als Martin Luther King en Malcolm X. Williams was geen voorvechter van gewapende strijd, maar wel van het recht op gewapende verdediging, dat hij verwoordde in zijn boek 'Negroes with guns'. Deze biografische roman raakt je enorm als lezer omdat het verhaal zo vlot en intens verteld is.

[Ziya · Rating 3 out of 5]

Eerst en vooral wil ik mijn bewondering uitspreken voor de gedetailleerde en rijke schrijfstijl van Christine Otten. Het is duidelijk dat ‘We hadden liefde, we hadden wapens’ met veel zorg en aandacht is geschreven. Het boek bevat alles wat mij interesseert; van waargebeurde geschiedenis tot interessante onderwerpen zoals de tijd van segregatie in de VS. En toch is er iets, ik weet niet goed wat, wat mij ervan weerhield mezelf volledig te kunnen verliezen in het verhaal. Ik merkte op momenten dat de schrijfstijl me zwaar viel en ik ongeduldig begon te worden. Daarnaast raakte ik de draad kwijt door de vele tijdsprongen, waardoor ik steeds moest schakelen tussen wie, wat en waar. Al met al is het een boeiend boek wat mij weer nieuwe informatie heeft gegeven.

[Aninha · Rating 4 out of 5]

Wat een aangename verrassing. Ik kende deze schrijfster nog niet. Ze neemt je mee in de gedachtes en vertelt het verhaal vanuit kindperspectief. Dit maakt het nog indringender en laat goed zien welke persoonlijke offers de vader bracht voor zijn idealen. Helaas is dit geen geschiedenis. Ook nu nog woedt deze strijd.

[Subvert · Rating 3 out of 5]

Bijzonder verhaal en verteld op een manier die werkt.

[Ingrid · Rating 5 out of 5]

Beste boek van 2016, ademloos uitgelezen!!!