Het oude nieuws van deze tijden

by Herman Brusselmans

Dutch

Genres: Fiction, Dutch Literature, Literature

169 pages, Paperback

First published January 1, 1994

About the author

Herman Brusselmans is een Vlaamse schrijver, dichter en columnist. Hij debuteerde in de jaren tachtig en groeide uit tot een van de meest productieve en herkenbare stemmen in de Nederlandstalige literatuur. Brusselmans schrijft romans, verhalen, poëzie en columns, waarin autobiografische elementen, satire en maatschappijkritiek regelmatig samenkomen. Hij schuwt controverse niet en was meermaals onderwerp van publieke discussies en rechtszaken, wat zijn imago als polemisch auteur versterkte. Tegelijkertijd wordt hij geprezen om zijn taalgevoel, timing en vermogen om banaliteit en existentiële vervreemding te combineren. Hij geldt als een eigenzinnige, invloedrijke figuur binnen de Vlaamse literatuur, die bewust buiten het literaire establishment opereert.

Reviews

[KiaraFlopy · Rating 4 out of 5]

De verteller van het verhaal lijdt zwaaaaaarr aan nihilsme

Hij is een taalkundige van beroep en de geestige monologen die hij voert met zijn nieuwe hond zijn daardoor erg interessant ondanks dat het vaak over niks gaat. Hoe hij dingen beschrijft en hoe hij denkt is vaak zo plat met maar toch met scherpte, intelligentie en volheid. Het neemt trouwens niet weg wat voor een enorme lul het is. Maar het blijft toch 200 bladzijden boeiend om mee te zweven over zijn geratel.

Hij noemt zichzelf “X” als hij hardop tegen zijn hondje praat.


‘De taal is een brave hoer, met rotzakken van pooiers’

————————————————————————————
‘Ik kon haar redenering uitstekend volgen. Wat ze zei was volstrekt logisch: soms dit, soms dat. Continuïteit bestaat niet, tenzij in zinloze vorm. Iets wat continu is, is obsessief, dus ziekelijk, dus oninteressant, dus zinloos
Het is een verliefdheid, die zoals elke verliefdheid langzaam of snel zal evolueren tot ze uitgeblust is, en veranderd in liefde, of haat, of onverschilligheid. Een van deze drie faciliteiten zal de relatie met Katia bepalen en het lot ervan bezegelen. Maar welk lot het ook is: sleur, onmacht en toekomstloosheid zullen de boventoon voeren. Verrassingen sneuvelen een voor een of bij bosjes tegelijk; nieuwsgierigheid wordt oud; bezadigdheid en verdraagzaamheid worden — als we geluk hebben — de patina lagen die het langst blijven glanzen op de dode materie waartoe ieder samenzijn van mensen verwordt’

[Dietger Pieters · Rating 4 out of 5]

Mijn eerste boek dat ik gelezen heb van Herman Brusselmans. Ik herinner me dat ik op het einde zowaar moest wenen (was wel nog jong toen)

[Frank Kool · Rating 3 out of 5]

'Brusselmans' is zowat een genre op zichzelf, niet in het minst omdat hij met ieder boek dezelfde truc herhaalt. De verteller is afwisselend een cynische klootzak die met zijn neerbuigende houding met iedereen ruzie zoekt, of een sentimentele lapzwans die maar geen raad weet met het overlijden van zijn moeder. Verder strompelt hij wat door het leven, welke voornamelijk bestaat uit boterhammen met kaas eten en klagen over hoe dom andere mensen zijn. Maar Brusselmans flikt deze truc iedere keer zo goed dat je ondanks alles toch zo nu en dan moet grinniken, mijmeren, of overdenken.

[Pieter De vroe · Rating 3 out of 5]

Classic brusselmans...het heeft me toch weer luidop aan het lachen gebracht. Elke keer opnieuw slaagt hij erin. Unieke pen!

[Heidi Willems · Rating 4 out of 5]

Zalige humor. Vaak ook tijdens het lezen gedacht: "Ge moet er maar opkomen". Top.

[Metalfist · Rating 3 out of 5]

Ik had me al eens eerder aan een boek gewaagd van Herman Brusselmans, maar dat was nog voor de tijd dat ik terug wat actiever werd op Boekmeter. Mijn Haar Is Lang vond ik best wel vermakelijk en ik was dan ook van plan om me eens wat meer in het werk van de schrijver met het inderdaad lange haar te verdiepen. Op goed geluk deze Het Oude Nieuws van Deze Tijden op de kop getikt ergens voor een euro en het leek me een leuke afsluiter voor het jaar te zijn.

En dat was het ook. Brusselmans spuwt doorlopend de ene na de andere volzin waardoor het boek een zeker ritme krijgt. Structuur lijkt niet echt aanwezig te zijn (geen alinea's en het boek telt uiteindelijk maar 4 hoofdstukken van telkens zo'n 40 pagina's), maar het leest in ieder geval wel erg vlot. Brusselmans (hier omgedoopt tot X) koopt een hond, leest in de Van Dale, doet een poging om kruiswoordraadsels op te lossen en probeert het leven zonder slag of stoot te doorlopen. Dat resulteert in vermakelijke bezoekjes aan een Mexicaanse antiekwinkel of een schoenenwinkel met een eigenares die hem aan zijn moeder doet denken en ondertussen is er nog de ravissante 14-jarige Katia, één van de buurvrouwen in zijn appartementsblok. Het is echter met dat personage dat Brusselmans zich uiteindelijk de nek omdraait en dat doet hij verbazingwekkend genoeg pas op de laatste pagina's. In een vlaag van waanzin besluit Katia de hond Speedy de keel over te snijden en een paar regels later is het boek gedaan. Een anti-climax die compleet niet strookt met de rest van het boek en me eigenlijk vrij gedegouteerd achterliet.

Zonde dus van het vreselijke einde, wat het boek toch zeker een halfje heeft gekost. De stijl van Brusselmans is echter vermakelijk genoeg om nog eens iets anders op goed geluk te gaan proberen. Had hem ook iets explicieter verwacht in zijn taalgebruik, maar misschien heeft hij wat op zijn woorden gelet omdat het hier om een 14-jarig meisje ging. Al zou ik net van Brusselmans verwachten dat hij dat aan zijn laars lapt.

[Peter · Rating 2 out of 5]

Zoals sommige echte personen, lijken ook Brusselmans' fictieve karakters minder amusant als ze niet drinken...

[Malou Dehaudt · Rating 4 out of 5]

Leuk boekje!