Terecht

by Rudy Soetewey

Als iemand voldoende geld en macht heeft om zich met succes boven de wet te stellen, dan zijn er maar twee opties: deemoedig het hoofd buigen en het accepteren, of het recht in eigen handen nemen.

Wanneer Matthias De Wolf een anonieme USB-stick in z'n brievenbus vindt met daarop een filmpje van een man en de boodschap er zeker niet mee naar de politie te stappen, legt hij deze waarschuwing naast zich neer. Hij is tenslotte journalist, geen detective. Als de man, een onbekende multimiljardair, wat later dood wordt aangetroffen maar daarover helemaal niets in de media verschijnt, is zijn nieuwsgierigheid gewekt. Al snel ontdekt hij echter dat hijzelf meer betrokken partij is dan hem lief is, en dat er nog slachtoffers dreigen te vallen...

319 pages, Paperback

Published October 1, 2016

About the author

Rudy Soetewey is een Vlaamse schrijver.

Rudy Soetewey in de Nederlandstalige Wikipedia

Rudy Soetewey woont al jaren in Edegem. Hij is in 1976 afgestuurd als regent aardrijkskunde-wetenschappen aan de rijksnormaalschool van Lier en werkt al meer dan 20 jaar in het gemeenschapsonderwijs. Zijn eerste boek (Bedrieglijke eenvoud) werd in 1992 uitgegeven. Het boek Inbraak (2001) werd genomineerd voor de Hercules Poirotprijs 2001, de Schaduwprijs 2002, en De Gouden strop 2002. Het boek Moord (2007) werd genomineerd voor de Gouden Strop 2007 en voor de Hercules Poirotprijs 2007. Het boek Vrienden werd genomineerd voor de Hercules Poirotprijs 2009. Zijn eerste toneelstuk schreef hij in datzelfde jaar. Zijn boeken werden o.a. bij de uitgeverijen Manteau, Meulenhoff en Kramat gepubliceerd, zijn toneelstukken bij Toneelfonds J. Janssens. Daarnaast is hij ook druk met muziek (Antwerpse, humoristische folkrock). Hij schreef al vele liedjes waar hij echter geen commerciële bedoelingen mee heeft.

Rudy Soetewey is a Flemish writer.

Reviews

[Ingrid · Rating 4 out of 5]

Duo-recensie van Coenraad en mezelf over Terecht - Rudy Soetewey - Uitgeverij Kramat kan je lezen op mijn blog via https://boeklovers.wordpress.com/2016...

[Coenraad · Rating 3 out of 5]

Matthias Wolf, journalist voor Phlitz en auteur van zijn debuut “Bewijs het maar”, is zeer verbaasd als hij op een dag een USB-stick in zijn brievenbus aantreft. Er blijkt een filmpje en een boodschap op te staan met de mededeling dat hij er niet mee naar justitie mag gaan. Toch slaat hij dit in de wind en gaat er wel mee naar de politie. De man waarop de informatie betrekking heeft is een vanuit de media onbekende miljardair die later dood wordt gevonden. Ondanks dat verschijnt er tot zijn verbazing niets van in de media. Hierdoor is de interesse van Matthias gewekt en wordt hij steeds dieper in deze zaak betrokken. Meer dan hem lief is en er vallen nog meer slachtoffers.
In “Terecht” is wederom voor Matthias Wolf de hoofdrol weggelegd net als in “Bewijs het maar”, het vorige boek van Rudy Soetewey. Er wordt vaak naar zijn vorige boek verwezen. Voor mij net iets te veel. Jammer, want dit komt het verhaal niet ten goede en het leidde mij geregeld af bij het lezen van dit boek.

De personages zijn goed uitgewerkt en groeien in de rol die ze hebben. Duidelijk wordt vanaf het begin aan het plot gewerkt en het heeft een paar mooie wendingen in zich wat leidt tot een prachtige ontknoping.

De schrijfstijl is prettig en toegangkelijk. Door het gebruik van Vlaamse woorden en uitdrukkingen - wat niet door iedereen als prettig zal worden ervaren - , heeft dit boek een eigen stijl waarin de hoeveelheid spanning niet overal even sterk wordt gedoseerd.

Voor mij is “Terecht” een kennismaking geweest die ik als een prima boek voor tussendoor heb ervaren.

[Patrice Van Trigt · Rating 5 out of 5]

Nog helemaal niet hersteld van zijn laatste avontuur, waarvan hij nog steeds nachtmerries heeft, treft Matthias een onaangename verrassing in zijn post aan. Een anonieme envelop met daarin een USB-stick is het laatste waar hij op zit te wachten. Laconiek maar nieuwsgierig bekijkt hij de inhoud en schrikt. Als journalist is hij niet snel van iets onder de indruk en dus negeert hij dan ook de boodschap aan het einde van het filmpje dat zegt hiermee niet naar de politie te gaan. Matthias heeft totaal geen zin in gedoe, dat heeft hij al genoeg gehad na het verschijnen van zijn boek ‘Bewijs het maar’ waarin hij meerdere gevoelige snaren heeft geraakt. Om er vanaf te zijn en zijn burgerplicht te doen gaat hij toch naar de politie maar de contacten daar lopen op zijn minst opmerkelijk, Matthias is verrast en verbaasd wanneer hém het hemd van het lijf worden gevraagd en hij kennis maakt met een wazig onderzoek en dito werkwijze. Zijn nieuwsgierigheid wint het uiteindelijk toch van zijn verstand op het moment dat hij hoort dat degene die hij in het filmpje heeft gezien dood is. Wat vooral erg vreemd is dat het een van Belgiës rijkste inwoners en ondernemers betreft en dat daar niets van in het nieuws is geweest. Matthias vindt dat maar raar en ondanks alle waarschuwingen vanuit politie en van de andere kant juist de druk om ‘de waarheid’ te achterhalen bevindt hij zich uiteindelijk ongevraagd toch weer in een spannend onderzoek. Maar wat is dan die waarheid en waar moet hij dan gaan zoeken? Heel subtiel en in het begin vooral niet te enthousiast vraagt hij links en rechts wat rond. Maar is het wel verstandig dat Matthias zijn neus in deze zaken steekt?

Wat een heerlijk en intrigerend boek is dit toch weer! Een slimme thriller die de lezer uitdaagt om vooral mee te denken om zich vervolgens meerdere malen te verbazen over wat er geschreven staat. Zoals in alle boeken van Soetewey zijn de verhaallijnen heel realistisch, sterker nog: ze zijn gebaseerd op waarheid. Soetewey geeft er alleen zijn eigen draai aan en maakt er een spannend verhaal van.

Groot was de verrassing dat in dit boek Matthias weer zijn intrede doet, leuk! Want in ‘Bewijs het maar’ was hij het hoofdpersonage maar vooral ook een typisch figuur die behalve journalist (nieuwsgierig en niet van opgeven weet) ook met vlagen erg grappig en vooral menselijk uit de hoek komt. De rol van Matthias is mooi uitgewerkt na zijn introductie in ‘Bewijs het maar’. We leren hem beter kennen en in te schatten. Het mag dan ook niet verbazen dat Matthias zich ook nu laat verleiden tot het doen van onderzoek waarin de boodschap rondom ‘het bewijs’ ook nu weer essentieel is. Dit personage is ideaal qua karakter en komt krachtig in dit verhaal tot zijn recht, ondanks zijn menselijke trekjes zoals onzekerheid en angst. Hij is tenslotte ook maar mens en hij zat hier zo niet op te wachten! Juist daarom doet het verhaal je meeleven en je blijft doorlezen. “Terecht” is geen gemakkelijk boek voor even tussendoor. Het vraagt om aandacht en het boeit dan ook vanaf het begin. De onderliggende boodschap is ook nu weer aanwezig en wederom niet mis. Eerder verbazingwekkend, je bent op bepaalde momenten gewoon even stil.

Over de schrijfstijl van Soetewey kun je veel zeggen, het is altijd vlekkeloos, hij maakt mooie zinnen, menselijke dialogen en als cadeau verzuimt hij zijn afkomst niet. Dat is genieten, het is zelfs een pluspunt. Steeds vaker laten Vlaamse schrijvers zich verleiden tot het ‘vernederlandsen’ van hun boeken en gebruiken steeds minder hun prachtige taal en dito uitspraken. Eeuwig zonde. Het is juist de charme van het Vlaams die de leesbeleving, buiten een geweldige verhaallijn en de spanning, iets extra’s geeft. Hopelijk blijft Soetewey dit vasthouden, waarom niet want het is een charmante kant van zijn schrijven. Het doet tenslotte niets af van de spanning of verhaallijn. Dat staat daar los van.

Kenmerkend voor de boeken van Soetewey is de mix van vage of strafbare gebeurtenissen in de maatschappij die zo op het eerste oog niet worden opgemerkt door het grote publiek, of zaken die door gewenning/gedoogbeleid niet meer worden opgemerkt. Zo ook in dit boek. Zijn scherpe blik op de maatschappij in combinatie met zijn sublieme humor maakt deze boeken keer op keer bijzonder en intrigerend. Soetewey begint in een casus te graven en houdt niet meer op, zou hij zelf journalistieke ambities hebben, is Matthias zijn alter ego? Je kunt duidelijk merken dat er veel research en verdieping in het verhaal zitten. Geweldig om te lezen is dat.

De gewaagde verhaallijn trekt je zo het verhaal in en fascineert enorm. Het is soms werkelijk ongelooflijk wat je leest, geld betekent in veel gevallen inderdaad een vrijbrief tot het doen en laten van alles wat bij wet verboden is. Gelukkig zijn er dan ook nog mensen die zich daartegen verzetten. In de wereld waar Matthias zich nu begeeft is het niet zonder risico's dat hij vragen stelt. Men houdt het liever stil en opereert in de schaduwen van het bedrijfsleven. Sneaky, gevaarlijk en meestal onder de radar.

“Terecht” zet je aan het denken en dat is terecht. Net wanneer je denkt dat Soetewey zichzelf heeft overtroffen met zijn vorige boek dient zich daar een nieuw exemplaar aan en moet je je mening bijstellen. Hij overtreft zichzelf weer! Komt er een derde deel met Matthias? Dat moeten we dan maar afwachten.

5 terechte sterren voor dit zorgvuldig opgebouwde en krachtig uitgewerkte verhaal!

[Anne-Laure Neer · Rating 5 out of 5]

Een pageturner, spannend tot de laatste pagina!

[Christiane · Rating 4 out of 5]

Graag gelezen alhoewel het begin ietwat minder boeiend en een beetje langdradig was. Ik heb zelfs "Bewijs het maar " terug doorbladerd om mij even Mathias De Wolf te herinneren. Maar il hou van de schrijfstijl van Soetewey.

[K.R. Valgaeren · Rating 4 out of 5]

Rudy Soetewey heeft wederom een bijzonder scherpe en met spanning bezwangerde thriller afgeleverd met de vinger op de zere plek. Een must!

[Tamara · Rating 3 out of 5]

3,5*

[Peeters Pierre · Rating 4 out of 5]

Voor het eerst laat Soetewey een hoofdpersonage opnieuw opdraven in zijn nieuwe boek.
Journalist Matthias De Wolf kennen we nog van “Bewijs het maar”, boek waar in “Terecht” ook vaak wordt naar gerefereerd.
Matthias is in “Terecht” nog steeds journalist en ontvangt in zijn brievenbus een USB-stick. Ondanks het verbod om de inhoud kenbaar te maken bij de politie, brengt hij de USB-stick toch naar de politie en gaan de poppen aan het dansen.
Op de USB stick staat een filmpje waar een onbekend iemand wordt vermoord.
Matthias wil niets te maken hebben met de moord op het filmpje, maar willen of niet, hij zit tot over zijn oren verstrikt in het web van de onbekende moordenaar.
De politie en de Staatsveiligheid interpelleren Matthias over het filmpje en zijn boek “Bewijs het maar” en zetten hem vervolgens onder druk om alles stil te houden en niets te publiceren op geen enkel wijze, zoniet staan ze niet in voor de gevolgen.
Vervolgens komt een priester – met een dubbele agenda blijkt later – Matthias ervan inlichten dat hij van de moordenaar de biecht heeft afgenomen.
Deze moordenaar eist via de priester dat Matthias alles in de media brengt en kenbaar maakt bij het grote publiek.
Matthias verkeert in dubio.
Matthias’ saaie leven, krijgt een drive wanneer hij op de housewarming party van zijn buurvrouw Vera, verliefd wordt op diens vriendin Christine.
Zijn liefde en aandacht lijkt Christine erg te waarderen, doch loopt aanvankelijk niet van een leien dakje.
Het wederzijds respect en de gevoelens die spelen worden door de auteur mooi verwoord.
Rudy Soetewey weet de lezer van begin af aan te boeien en mee te nemen in het verhaal.
De verschillende verhaallijnen leiden naar een verrassende plot met tussendoor aandacht voor gruwelijke feiten, aandacht voor de macht van de rijken, aandacht voor de minachting voor de gewone man en vrouw in de straat, aandacht voor de straffeloosheid van machtige personen in de maatschappij en de bescherming die zij van hogerhand krijgen,…
Door de ogen van Matthias worden we ook geconfronteerd met tal van maatschappelijke problemen en ongerijmdheden, zoals de plaats van de vrouw in de maatschappij, …
Matthias neemt uiteindelijk een beslissing, en van dat punt af wordt de titel van het boek duidelijk.

Rudy Soetewey heeft opnieuw een spannende maatschappij kritische en literaire thriller geschreven.
Met zijn fijn en vlot taalgebruik weet hij de lezer te boeien en te bekoren.
Hij verstaat de kunt als geen ander om de juiste verhouding te vinden tussen spanning en maatschappelijke thema’s. deze laatste weet hij duidelijk maar toch subtiel weer te geven.
Ik ben benieuwd of Matthias De Wolf in zijn volgende boek opnieuw een prominente rol zal krijgen. Het lijkt me alleszins een leuk gegeven om die weg verder te bewandelen.

[Linda De Geest · Rating 5 out of 5]

Rudy Soetewey kende ik niet tot hij dit najaar in de plaatselijke bibliotheek een lezing kwam geven. Wat me het meest aansprak: hij gebruikt zijn thrillers om wantoestanden aan de kaak te stellen, om frustraties van zich af te schrijven. Merkwaardig is dat ook de hoofdpersonages in zijn boeken hetzelfde doen.

Ik las eerst "Getuigen". Hoe je als getuige van een misdrijf, eerst de ware toedracht van de feiten verkeerd kan inschatten en als je uiteindelijk beslist om de waarheid aan het licht te brengen, je zelf als dader kan worden beschouwd en de daders als slachtoffer. Hij verwoordt in dit boek hoe gevaarlijk de kuddementaliteit kan zijn, dat je voor Jan met de pet schuldig bent tot wanneer je zelf je onschuld kan bewijzen.

Eerst vreesde ik dat het verhaal van "Terecht" in dezelfde lijn zou liggen. Maar behalve het feit dat het hoofdpersonage ook een journalist/schrijver is die niet bij louche zaken wenst betrokken te worden, is er geen vergelijking mogelijk. Er worden andere wantoestanden in onze hedendaagse maatschappij aangeklaagd, op een ander - nog gevaarlijker - niveau.

Soetewey heeft een scherpe, maar heldere pen. In bepaalde passages is de spanning te snijden - als in een film waar je de hoofdrolspeler zou willen verwittigen als hij een donkere trap op sluipt waar er gevaar dreigt en je hem of haar zou willen toeroepen: "doe dit toch niet! Keer terug!" Zo zijn er talrijke momenten waarop je aanvoelt dat de protagonist iets doet wat jij hem zou willen afraden, maar hij doet het toch. En toch verrast de plot telkens weer.

Een aanrader van formaat. Geen wonder dat Rudy Soetewey in 2011 de Hercule Poirotprijs won met "Getuigen" en dat hij verschillende keren werd genomineerd: voor de Hercule Poirotprijs 2001 en 2007, de Schaduwprijs 2002 en De Gouden strop in 2002 en 2007. Voor het boek "2017" kreeg hij de Diamanten Kogel 2013.

[Eric · Rating 3 out of 5]

Ik dacht eerst in een oude Aspe verzeild geraakt te zijn, want op de eerste drie pagina’s was Duvel veruit het meest voorkomende woordje. Later werkte de titel van zijn vorige boek “Bewijs het maar” de frequentste zinsnede. Hieruit blijkt al dat Terecht maar ten volle tot zijn recht komt als de lezer ook al het eerste werk met journalist Matthias De Wolf achter de kiezen had.
Maar het gebrek aan voorkennis, mag geen reden zijn om niet te kunnen genieten van Soeteweys paranoia tegenover het systeem in het algemeen en de superrijken in het bijzonder. Het uitgangspunt van deze spannende roman is de vraag waarom hoge omes altijd weg komen met tegen hen geuite beschuldigingen. En het resultaat is een meeslepende zoektocht van een journalist die ondanks publicatieverbod zijn nieuwsgierigheid niet kan bedwingen en zo een doorn in het oog wordt van zowel officiële als commerciële veiligheidsdiensten.
Een plezier om te lezen, mede omdat het echte Vlaams (een Vlaamse auteur bij een Vlaamse uitgever die geen deel uitmaakt van een Nederlandse groep) de authenticiteit erg ten goede komt, maar vooral door de perfecte verhouding van de ingrediënten die van een boek een goede misdaadroman maken: actie, spanning, romantiek en een hoofdpersonage waar je zo een avondje wil mee optrekken; en niet alleen maar omdat hij Duvel drinkt.