Flommen

by Jonny Halberg

Flommen er en moderne familiekrønike. Det er en roman om menneskers hovmod og dårskap og om savn og kjærlighet. Nok en gang viser Jonny Halberg seg som en av våre fremste romanforfattere. I Jonny Halbergs roman Flommen er det to hovedpersoner, en forfyllet småbruker og en politibetjent. Når flommen kommer, blir småbruker-familien drevet fra gården og inn til byen, men der vil ingen ha noe med dem å gjøre. Politibetjenten prøver å hjelpe småbrukeren og hans familie, men alt han gjør blir snudd til sin motsetning.

Genres: Fiction

265 pages, Paperback

First published January 1, 2000

About the author

Jonny Halberg is a Norwegian author and dramatist, now living in Moss, Jeløya. He studied at Forfatterstudiet i Bø.
He has been one of the front figures of 'dirty realism' in Norway since his debut in 1989.
Together with pål Sletaune he wrote the scripts for two Norwegian films, Budbringeren and Amatørene.
Halberg was the editor of the magazine Vagant in 1998.

Reviews

[Bente Bråthen · Rating 5 out of 5]

Likte den nyeste boka, Johannes’ åpenbaring, og måtte lese denne. Den skuffet ikke. Om mulig enda bedre, med komplekse, karakterer som man får større hjerte for jo lenger utover i historien man kommer. Hadde litt trøbbel med hvilke fortellerstemmer det var, men da det var på plass inni mitt hode, så gikk alt så meget bedre. Da gjenstår bare, fikk vi egentlig vite hvem som drepte hunden?

[August · Rating 3 out of 5]

Jákvæðir punktar: Hvernig höfundur hoppar á milli tveggja sögumanna og um leið tveggja mállýskna. Báðir eru sálfræðilega tæpir en á meðan annar virðist sterkur og sanngjarn er hinn tæpur og ofbeldishneigður og það er sérstakt að sjá hvernig útkoman er allt annað en útreiknanleg. Það var einnig mjög spennandi að lesa frásögn afa Stein Ole um fortíðina. Kannski hafði það ekki hvað síst með það að gera að umhverfið, andrúmsloftið í þessu litla landsvæði eins og því er lýst í bókinni virtist líklegur vettvangur alls konar hryllingsverka.

Þetta var lítið annað en lítil, vanþróuð sveit. Maður hafði það á tilfinningunni að þetta fólk væri drifið af hvötum ekki ólikum þeim sem maður las um í Sjálfstæðu Fólki Laxness. Þar var einnig um sveitafólk að ræða. Fólk sem virtist ekki geta talað um eða hugsað um fínni tilfinningar. Blákalt sagt fólk sem situr aftarlega á merinni hvað siðferði og manngöfgi varðar. Líkt og í Sjálfstæðu fólki er drepið á sifjaspell (incest). Ólíkt SF þá var mikið um ofbeldi í þessari bók og haumlausa reiði, hvoru tveggja birtist það í karakter Roberts Gjörstad, sem er nokkurst konar andhetja bókarinnar.

Aðrir jákvæðir hlutir: Senan hvar fiðlutónlist dregur út grát og ekkan úr SO. Siv karakterinn, sem virðist allt annað við fyrstu sýn en hún reynist vera. Það er reyndar eitt af því frábæra við þessa bók - hvernig, m.a. með mismunandi sögumönnum, höfundurinn fær okkur til að efast um eðli og manngildi allra persónanna. Það er sífellt að breytast. M.a.s. Jonny (mállausi bróðirinn) hefur einnig hættulega hlið. Nina er ráðgáta. Mamman stórskrítin. Hugo vondur, en samt að leitast eftir refsingu? Brathesen er einnig heillandi karakter.

Neikvæðir punktar: Ruglingslegt í byrjun með mismunandi sögumenn... en það er varla neikvætt. Sumt við bókina minnti of mikið á glæpasögu eða glæpamynd. Og eins og i mynd þá fær vonda fólkið á baukinn – Hugo, Siv, Ludvik Gjörstad, mamman (RG gefur henni bréf Hugo).

Spurningar: Vildi Hugo fá refsingu? Vildi gamli maðurinn i bílnum sem var að drukkna deyja?

[Håvard Bjørnelv]

Dette er tredje boka om Knut Moen, men tidsmessig foregår denne boka tidligere enn de foregående, før Moen blir Kriposansatt. Her får man altså et innblikk i hans tidligere karriere. Stilen er knapp og direkte som vanlig, noe som gir godt driv i handlinga, uten lange "kjedelige" perioder. Dette er etter min mening ikke Gunneruds beste bok, men absolutt lesbar.

[Linjea · Rating 4 out of 5]

Ofwel "De grote overstroming". In een toeristisch dorpje proberen de 'authentieke' bewoners het hoofd boven water te houden, dt valt niet mee met alle geheimen, verkeerde ideeen over mensen, moord, liefde, pijn en verdriet. Mooi boek.