Βαθμολογία: 7.5/10
Ο Τζίμμυ Κορίνης έχει συνδέσει το όνομά του με την αστυνομική λογοτεχνία στην Ελλάδα, όσο κανείς άλλος. Από παιδί ακόμα άρχισε να γράφει νουάρ ιστορίες, όταν ακόμα πήγαινε σχολείο είδε να εκδίδονται αρκετές από αυτές που έγραφε -στα περιοδικά "Μάσκα" και "Μυστήριο", μεταξύ άλλων-, ενώ φυσικά έχει μεταφράσει και αρκετά αστυνομικά παλπ διηγήματα και μυθιστορήματα Αμερικάνων και Άγγλων συγγραφέων. Είναι ένας άνθρωπος που λατρεύει τις νουάρ και "σκληρές" (hard-boiled) ιστορίες. Αυτής της σχολής είναι και το "Ίντριγκα στο Ιόνιο", που κυκλοφόρησε πριν λίγες μέρες από τις εκδόσεις Μεταίχμιο.
Ένας Ρώσος μεγιστάνας, Αμερικάνοι πράκτορες, άνθρωποι του υποκόσμου, ένας κυνικός και σκληροτράχηλος δημοσιογράφος και μια δεκαεπτάχρονη Αγγλίδα τουρίστρια με την μάνα της, θα μπλεχτούν σε μια περίπλοκη ιστορία γεμάτη απαγωγές, φόνους και κάθε λογής εγκλήματα, χάρη σ'ένα ύποπτο φορτίο που κάποιοι θέλουν να φτάσει πάση θυσία στην Συρία. Λευκάδα και Αθήνα είναι τα μέρη στα οποία διαδραματίζεται η όλη ιστορία. Ποιοι θα καταφέρουν να βγουν αλώβητοι από αυτή την περιπέτεια;
Το λοιπόν, ο Κορίνης είναι φανατικός με τις σκληρές αστυνομικές ιστορίες παλαιότερων δεκαετιών, και αυτό φαίνεται. Προσωπικά είμαι και εγώ λάτρης του είδους αυτού, γι'αυτό και το βιβλίο "μου μίλησε", που λένε. Δεν ξέρω πως θα φανεί σε άλλους που θέλουν, ας πούμε, κάτι πιο σύγχρονο, πιο κουλτουριάρικο. Η όλη πλοκή και ο τρόπος εξέλιξής της, καθώς και το στιλ αφήγησης, ίσως μοιάζει -και είναι- παλαιάς κοπής, άλλης εποχής. Κατά συνέπεια, δεν είναι και για όλα τα γούστα. Όμως εμένα μου άρεσε, πέρασα καλά. Δεν λέω ότι ξετρελάθηκα κιόλας, αλλά ήξερα τι να περιμένω και πως να το περιμένω. Την ιστορία την διάβασα από την αρχή μέχρι το τέλος με ενδιαφέρον και χωρίς να μου ζαλίσει το μυαλό, τα γεγονότα έτρεχαν με ιλιγγιώδη ταχύτητα, ενώ δεν μπορώ να παραβλέψω το γεγονός ότι το όλο ύφος μου θύμισε τους συγγραφείς παλπ αστυνομικών περιπετειών που τόσο πολύ μου αρέσουν.
Οπότε, ναι, το βιβλίο με άφησε ευχαριστημένο. Όχι ξετρελαμένο, αλλά σίγουρα ικανοποιημένο. Η γραφή απλή και ευκολοδιάβαστη, η δράση και η βία σε ρεαλιστικά επίπεδα, η ατμόσφαιρα σούπερ. Πάντως δεν είναι ένα βιβλίο που προτείνω χωρίς ενδοιασμούς. Αν έχετε διαβάσει και συμπαθήσει βιβλία συγγραφέων όπως οι Ρίτσαρντ Πρέιδερ, Μίκι Σπιλέιν κ.α., τότε νομίζω ότι θα περάσετε αρκετά ψυχαγωγικά την ώρα σας διαβάζοντας το "Ίντριγκα στο Ιόνιο". Αυτά.