ฤทัยลักษมณ์

by กรรัมภา

คนอะไรคิดว่าตัวเองเป็นพระลักษมณ์ ลิเกหลงโรงละสิไม่ว่า ปมอดีตที่พ่อเคยทิ้งแม่ทำให้ โอบฤทัย เข็ดขยาดผู้ชายและกลายเป็นหญิงสาวแก่นเซี้ยวที่ชาวบ้านร้านตลาดรู้สรรพคุณกันเป็นอย่างดี เธอตั้งใจไว้ว่า "ชีวิตนี้จะขอขึ้นคานเสียดีกว่า ทว่าในคืนหนึ่ง หลังจากผล็อยหลับไปพร้อมหนังสือรามเกียรติ์ เหตุชวนตะลึงก็ดึงเธอให้สะดุ้งตื่นกลางดึกสงัด เพราะจู่ๆ ชายหนุ่มรูปงาม พูดจาพาซื่อ แต่งองค์ทรงเครื่องชุดโบราณเพียบแปล้ที่สำคัญคือผิวเหลืองนวลดั่งทองทา ดันมาปรากฏตัวในห้องนอนเธอ เขาบอกว่าตัวเองชื่อ ลักษมณ์ โดนหอกโมกขศักดิ์ของกุมภกรรณซัดเข้าจนหมดสติแล้วมาตื่นเอาที่นี่ แถมยังบอกว่าไม่มีที่ไปและจะขอมาอยู่กับเธอก่อน ระหว่างไขปริศนาหาทางกลับบ้านเธอคิดว่าข้ออ้างเรื่องหมดสติไม่น่าใช่ แต่ถ้าเสียสตินี่สิไม่แน่ก็แน่สิ เรื่องพิสดารอย่างนี้ใครเลยจะเชื่อ เมื่อโชคชะตาบังเอิญเล่นตลก นี่จึงเป็นจุดเริ่มต้นของเรื่องราวอลเวงระหว่างหนุ่มที่ดูไม่เต็มเต็งกับหญิงสาวแก่นเซี้ยว

Genres: Fantasy

418 pages, Paperback

First published July 1, 2016

Reviews

[Miss Jan€Kim · Rating 5 out of 5]

อืมมมมมมมมมม ยังไงดีละ??? ไม่รู้จะบรรยายยังไง?? ว่าทำไมเราถึงชอบนิยายเรื่องนี้..!! เอาเป็นว่าบอกเป็นข้อๆ เท่าที่จะนึกออกน้าาาา🤔😍

1.ชอบชื่อเรื่อง ฤทัยลักษมณ์ เห็นแล้วมันอุ่นๆ หวานๆ ดีอ่ะ
มันตรงกับชื่อตัวละครพระ-นางของเรื่อง นางเอกชื่อ โอบฤทัย พระเอกชื่อ ลักษมณ์👍🏻

2.ชอบนางเอก โอบฤทัยหรืออุรมิลา ชื่อเล่น อบเชย แต่คนสนิทๆ เรียกเธอว่าน้องอวบ 😂 เธออวบจริง เพราะกินเก่ง สุขก็กิน เครียดหรือหงุดหงิดเศร้าหมองยิ่งกินมากขึ้นไปอีก เธอกลัวแมวขึ้นสมอง เธอสดใส น่ารัก ปากร้ายใจดี ขี้โวยวาย หวงแม่ยิ่งชีพ ห้าว ขี้โมโห เธอไม่ชอบใกล้ชิดกับผู้ชาย เพราะมีปมในใจในเรื่องของพ่อ เธอเข้มแข็งไม่อ่อนแอแม้เจอปัญหาที่หนักหน่วง

3.ชอบพระเอก ลักษมณ์ แค่นี้ชื่อสั้นๆ 🤣 เขาหล่อเข็ม ผิวขาวเหลือง เนื้อตัวมีกลิ่นหอมของดอกมะลิ และบางครั้งเขาดูน่ายำเกรง สง่าทั้งที่น้องอบเชยมองว่าเขาเป็นบ้า 555 และเขาหลุดออกมาหนังสือวรรณคดีไทยเรื่องรามเกียรติ์ อ่ะ!!🤔ไม่ต้อง งง นั่นละ..เขาคือ พระลักษมณ์ น้องชายพระราม ลองเดาซิ!! คนในวรรณคดีที่ไม่รู้เรื่องอะไรเลยในยุค 3G ปัจจุบัน(ตอนที่ไรท์แต่งเรื่องนี้อ่ะนะ)ข้ามมาใช้ชีวิตในยุคนี้จะเป็นไง? ตอบ..ฮาสิค่ะ น่ารัก ซื่อ น่าเอ็นดู ดูคล้ายเด็กผู้ชายที่ต้องบอกต้องสอนกันทุกเรื่อง เริ่มแรกก็นี่เลย ลักษมณ์ใส่ กกน.ไม่เป็น 🤣🤣🤣🤣🤣🤣🤣🤣🤣🤣🤣🤣🤣🤣🤣🤣 (ตอนอ่านขำหนักมาก)

4.ชอบเนื้อเรื่องที่ไรท์แต่งออกมาแบบครบถ้วน ฮา สุข เศร้า อบอุ่น น่ารักน่าหยิก และว๊าว
•ฮา กับความซื่อของลักษมณ์ และความสดใสของอบเชย
•สุข กับความรักที่ลักษมณ์มีให้น้องอบเชย คือรักแรกพบ รักมั่นคง รักกรุ้มกริ่ม และรักตราบสิ้นชีวาวาย
•เศร้า กับความรู้สึกและปมในใจที่นางเอกมีต่อพ่อและเศร้ากับการที่พระ-นางต้องจากลา..??!!
•อบอุ่น กับความรักความสัมพันธ์ในครอบครัวของทั้งบ้านนางเอกและบ้านลุงเด่น
•น่ารักน่าหยิก เมื่อลักษมณ์อยู่ใกล้กับน้องอบเชย เวลาอ่านจะมีเรื่องให้เรายิ้มและขำตลอด
•ว๊าว กับความแฟนตาซีฉากที่ลักษมณ์ต้องสู้กับเจ้าฤทธิกาสูร และว๊าวกับเจ้าแมวดำชื่อนิลพัท

5.ชอบที่เวลาอ่านแล้วเราเข้าถึงเนื้อเรื่องตัวละครได้ง่าย ภาษาในเรื่องเข้าใจง่าย ไม่ได้ใช้ศัพท์อะไรที่ยากแก้การตีความ👍🏻

6.ชอบเวลาลักษมณ์จีบอบเชย ยิ่งเวลาร้องกลอนหรือร้องเพลงจีบอบเชยโดยมีพี่สิงห์เป็นครูมันน่ารักและโรแมนติกมากกกกกกกกก😍

7.ชอบที่นิยายเรื่องนี้ไม่มีดราม่าน้ำตาแตก ตัวร้ายอย่างลลิลมีก็เหมือนไม่มี มาทีก็โดนอบเชยจัดการกลับไป 🙄

8.ชอบที่ไรท์ใช้บทกลอนที่ลักษมณ์พูดออกมาเมื่อเจอหน้าอบเชย ในsceneแรกพบ และจบด้วยบทกลอนเดียวกันในหน้าสุดท้าย ที่สำคัญจบแบบ happy ending ❤️

สรุปคือ ชอบ และ ชอบ และ ชอบ 555555

[Rada Chalapipat · Rating 4 out of 5]

#รามเกียริต์ตอนศึกกุมภกรรณ ถูกเลือกนำมาแสดงในงานโขนเฉลิมพระเกียริตสมเเด็จพระนางเจ้าพระบรมราชินีนาถเมื่อปี 2556 กล่าวถึงสงครามระหว่างยักษ์กุมภกรรณน้องชายของทศกัณฑ์ที่ใช้หอกโมกขศักดิ์เป็นอาวุธนำทัพรบกับพระรามและพระลักษณ์ซึ่งทำให้พระลักษณ์เกือบเสียชีวิตหากไม่ได้รับยาถอนพิษ เหตุทั้งหมดนั้นเกิดขึ้นเพราะทศกัณฑ์ไปลักพาตัวนางสีดาจากกรุงอโยธยามาไว้ที่เมืองลงกา (ฉุดเมียชาวบ้านแบบหน้าไม่อาย) คาดว่านักเขียนมีเจตนาอนุรักษ์ศิลปวัฒนธรรมไทยผ่านตัวละครที่ทำให้สนุกในรูปแบบแฟนตาซีผสมโรแมนติคคอเมดี้ และผูกเรื่องให้เข้ากับความเจ้าชู้หลายใจของผู้ชายทั้งในวรรณคดีและชีวิตจริง เหตุเพราะพระรามตัวเขียวและเคยไม่เชื่อใจนางสีดาจนต้องทำพิธีลุยไฟเลยตกกระป๋องให้น้องชายได้เป็นพระเอกของเรื่องนี้ อีกทั้งพระลักษณ์รูปทองมีชายาคนเดียวชื่อ #อุรมิลา ชายาที่ต้องรอคอยสามีถึง 14ปี มิน่าล่ะนางเอกเรื่องนี้ถึงต้องพลัดพรากกับพระเอกไปนานไม่ต่างกัน

พระลักษณ์รูปงาม หล่อล่ำหลุดมาอยู่ในห้องนอนของโอบฤทัยหลังจากโดนหอกโมกขศักดิ์ เป็นใครจะไม่กรี๊ดถ้าตื่นขึ้นมาแล้วเจอพระเอกโขนมานอนร่วมเตียงแถมยังเจื้อยแจ้วแต่ข้าเจ้าอโยธยาภาษาโบราณ ครึ่งเรื่องแรกสนุกมากค่ะ ฝ่ายนึงถูกมองว่าเพี๊ยนสมองกลับทำอะไรก็ไม่เป็น ใสซื่อเหมือนเด็กในร่างผู้ใหญ่ แต่กลับเอาชนะใจสาวอวบได้เพราะความอ่อนโยนจริงใจและคอยเกาะติดตาละห้อยเหมือนหมาหงอย พระลักษณ์สมเป็นหนุ่มโบราณที่ไม่ชอบผู้หญิงให้ท่าหรือแต่งตัวเอ็กซ์แตก พอมาเจอสาวแก้มป่องหมัดหนักหวงตัวจอมโวยวายและขี้โมโหแต่คอยช่วยเหลือเขาในโลกพิศดารที่ไม่คุ้นเคยพระลักษณ์เลยตกหลุมรักไปเต็มเปา ฉากหวานเรียงร้อยมาเพียบทั้งสายตา คำพูดและการแสดงออก #เผลอเป็นจับขยับเป็นกอดปลอดคนเป็นหอม

ความน่ารักของเรื่องนี้คือบรรยากาศความอบอุ่นของคนบ้านติดกันที่คอยเกื้อกูลช่วยเหลือ เฮไหนเฮนั่น แบ่งปันทุกข์สุขและคอยสอดแนมแพร่ข่าวร้ายกระจายข่าวดี ข่าวอบเชยซุกผู้ชายกลายเป็นข้อพิพาทของ 2บ้านที่ลงเอยด้วยพระลักษณ์ไปอยู่บ้านของระเด่นเพื่อขึ้นแท่นพระเอกลิเกคนใหม่ ในเล่มไม่ได้พูดถึงการแสดงลิเกมากเท่าฝีมือและการแสดงดนตรีไทยของสองพี่น้องที่นางเอกเป็นแชมป์เดียวขิม 3สมัย ส่วนน้องชายกำลังฝึกเป็นมือระนาดให้คณะลิเกของว่าที่พ่อเลี้ยง การบรรยายความไพเราะของเพลงขิมทำให้ต้องไปเปิดหาเพลงมาฟังประกอบแล้วก็อดเสียดายถึงค่านิยมของคนรุ่นหลังต่อดนตรีไทยที่ลดลงไปอย่างมาก ไม่ต่างจากฉากความพ่ายแพ้ของนางเอกที่ผู้ชมหันไปสนใจเพลงนางครวญจากการบรรเลงของไอดอลเกาหลีที่ตั้งเวทีมาประชันขันแข่ง

ช่วงครึ่งหลังเดินเรื่องเร็วขึ้นเมื่อพ่อของนางเอกเกิดหวงก้างกะทันหันทั้งต่อเมียและลูกสาว ฝ่ายคุณนายเมียหลวงและลูกสาวขี้อิจฉาก็คอยหาเรื่องนางเอกและครอบครัวทั้งทางตรงและทางอ้อม รุ่นแม่เป็นรักหลายเส้าระหว่างอินน์ บุษบา จินตหราและระเด่นจรกา รุ่นลูกเป็นเรื่องของหนึ่งชายสามหญิงระหว่างปกรณ์ไฮโซผู้ดีเก่าที่คอยตามตื๊ออบเชย แก้วกัลยาคุณหนูแสนดีเพื่อนสนิท และลลิลน้องสาวรัดติ้วต่างแม่ ยังมีเรื่องราวของที่ดิน คุณชายลึกลับและการกลับสู่โลกวรรณคดีที่ค่อนข้างจะรวบรัดในการเฉลยปัญหาผิดกับครึ่งเรื่องแรกที่เต็มไปด้วยรายละเอียดของเสียงเชียร์และความเผือกของคนรอบข้างที่เห็นดีเห็นงามให้สาวอวบสิ้นฤทธิ์พระลักษณ์หน้ามนแบบไร้ข้อกังขาอื่นยกเว้นที่มาที่ไปของชายแปลกหน้า

โดยรวมแล้วชอบที่สุดคือไอเดียของเรื่องที่ทำให้เราต้องหาดนตรีไทยมาฟัง เช่น เพลงจีนขิมใหญ่ นางครวญ ยอยศพระลอแม้จะไม่เข้าใจว่าเพลง 1ชั้น 2ชั้น 3ชั้นต่างกันตรงไหน ชอบบทสนทนาของพระลักษณ์ทั้งการจีบด้วยบทกลอนอ่อนหวานหรือภาษาลิเกประยุกตร์ที่มากับความน่ารักในการปรับตัวของพระเอก อ่านไปยิ้มไปกับเหล่าครอบครัวที่ทั้งชื่อและนามสกุลมาจากตัวละครที่เราคุ้นเคยในวรรณกรรมไทย

[MISSKAPRAW · Rating 4 out of 5]

3.5/5

[Lily 百合花 · Rating 4 out of 5]

ชื่อเรื่อง – ฤทัยลักษมณ์
ผู้แต่ง – กรรัมภา


ตัวละคร
โอบฤทัย คีตดำรง (อบเชย, อบ) อายุ 22 ปี, อุรมิลา คีตดำรง (อบเชย, อบ) อายุ 30 ปี
ลักษมณ์, ดอกเตอร์ลักษมณ์ ธนานุรักษ์



รีวิวหลังอ่าน

อ่านเรื่องนี้แล้วรู้สึกว่าเพลินๆ ดี และชอบตรงส่วนของการหาทางลงให้กับตอนจบของเรื่องได้อย่างดี โดยไม่รู้สึกว่ามันเวอร์จนเกินไปหรืออะไรมากจนเกินไป ซึ่งจริงๆ แนวความรักระหว่างคนธรรมดา กับตัวละครจากวรรณคดี ก็ดูเป็นไปไม่ได้เลยที่จะลงเอยกันได้

ช่วงแรกๆ ของเรื่องที่เรารู้สึกว่าใส่รายละเอียดอะไรหลายๆ อย่างมากเกินไปหน่อย เลยทำให้อ่านแล้วเครื่องยังไม่ค่อยติดเท่าไร รวมถึงไม่ค่อยอินกับความรักระหว่างพระนาง ตัวละครมีเยอะจนมึนๆ งงๆ ว่าใครเป็นใครบ้างล่ะ แต่พออ่านพ้นช่วงกลางเรื่องมาแล้ว กลับพบว่าอ่านแล้วรู้สึกสนุก ลุ้นไปกับตัวละคร ว่าจะจัดการปัญหาที่เกิดขึ้นได้ยังไง

แต่แอบรู้สึกว่าถึงจะจบได้อย่างลงตัวแล้ว ก็น่าจะมีเพิ่มอีกสักบทแบบว่า ไปพบเจอครอบครัวนางเอกงี้ บลาๆ ก็ว่ากันไป จบแบบนี้เหมือนกำลังลุ้น แล้วก็จบไปเลย แง่ๆๆ

ที่ไม่ค่อยอินอาจจะมีแค่เรื่องของปกรณ์กับแก้วกัลยา คือฝ่ายชายก็ดูเผด็จการอยากทำอะไรก็ทำเหลือเกิน ผู้หญิงก็ไม่มีทีท่าว่าจะรักจะชอบตอบ แต่ทำไมสุดท้ายลงเอยกันได้ คือในเรื่องเป็นการพูดถึงโดยไม่มีฉากสนทนาของคู่นี้ให้เดาได้ว่าตกลงแล้วทั้งสองนี้รู้สึกกันยังไง และลงเอยกันได้ยังไง ประมาณนี้แหละ

รวมๆ แล้วเป็นเรื่องที่สนุกดีค่ะ อ่านแล้วก็ทำเอาอยากกลับไปอ่าน “รามเกียรติ์”​ อีกครั้งเลยค่ะ เป็นวรรณคดีเรื่องแรกที่เราอ่านเลยด้วยซ้ำ อ่านตั้งแต่สมัยเรียน ป.5 ได้มั้ง ข้าพเจ้าอ่านวรรณคดีก่อนอ่านนิยายอีก อ่านยากก็ยังรู้สึกว่าสนุกและน่าติดตามมากๆ เลย

[สปอยล์]

โอบฤทัยเคยใช้ชื่อว่าอุรมิลา แต่เพราะป่วยบ่อย เลยเปลี่ยนเป็นชื่อนี้ มีรูปร่างอวบ จนโดนเรียกชื่อว่า อวบ แทนชื่ออบเชย อาศัยอยู่กับแม่ และน้องชายที่ชื่อโอ่ง มีพ่อชื่ออินน์ แต่เพราะพ่อเลือกที่จะแต่งงานกับคุณหญิง จนมีลูกชื่อลลิล เพราะอีกฝ่ายมีเงิน โอบฤทัยก็เลยไม่เคยเรียกพ่อว่าพ่อเลย ส่วนแม่บัวของเธอก็ตัดขาดจากอินน์แล้ว

มีลุงที่เป็นเจ้าของคณะลิเกชื่อระเด่นมาชอบแม่บัว แต่โอบฤทัยคอยกีดกันตลอด ส่วนคนชื่อสิงห์ก็ชอบเรไร ลูกสาวของระเด่น โอบฤทัยมีเพื่อนสนิทชื่อแก้วกัลยา เป็นลูกคุณหนู แล้วก็เรียนในคณะก็ได้เจอกับปกรณ์ ที่มีแต่คนคอยจับคู่ให้ แต่เธอไม่ได้คิดอะไรด้วย ส่วนลลิลก็ชอบปกรณ์ พยายามที่จะให้ปกรณ์สนใจ

วันหนึ่งโอบฤทัยอ่านรามเกียรติ์ แล้วจู่ๆ ตื่นมาเจอว่ามีผู้ชายอยู่ในห้อง อ้างว่าชื่อพระลักษมณ์ เธอก็ไม่เชื่อ แล้วก็พยายามหาทางไล่เขาไป สุดท้ายก็ได้แต่แอบไว้ที่กระท่อม ผ่านไปหลายวันคนอื่นๆ แอบเห็น แล้วแม่บัวผิดสังเกต โอบฤทัยเลยอ้างว่าบ้านของลักษมณ์ไฟไหม้ ไม่มีพ่อแม่ เป็นเพื่อนกัน เลยพามาอยู่ด้วยก่อนไรงี้ ลุงระเด่นเลยชวนไปอยู่บ้าน แล้วก็เล่นเป็นพระเอกลิเกไป

ลักษมณ์พูดให้โอบฤทัยหวั่นไหวได้ตลอด และแรกๆ ก็ปฏิเสธแหละนะ แต่ต่อมาก็ใจอ่อนยอมรับว่ารัก แล้วก็ยอมเชื่อแล้วว่าเขามาจากวรรณคดีจริงๆ

วันหนึ่งมีคนมาขอซื้อที่ดิน ร่วมกับคุณหญิงที่เป็นภรรยาของอินน์ โดยอินน์ไม่ยอมให้โอบฤทัยคบหากับลักษมณ์ และคิดว่าตัวเองยังรักบัวอยู่ เลยมาปักหลักอยู่บ้านบัว ใครจะไล่ก็ไม่ไป ระเด่นเองก็ช้ำใจ เพราะตอนนี้โอบฤทัยยอมให้บัวคบหากับระเด่นแล้วด้วย ส่วนเรไรก็ได้แต่งงานกับสิงห์ สิ่งที่น่าสงสัยคือคุณชายคนหนึ่งที่มาร่วมลงทุนกับคุณหญิง แล้วปกรณ์ก็ผิดสังเกต เลยมาบอกโอบฤทัย

แก้วกัลยากับปกรณ์มีอะไรกัน เพราะปกรณ์เมา ปกรณ์จะรับผิดชอบด้วยการหมั้นและแต่งงาน แต่เธอไม่ได้รักเขา ก็เลยหนีไปฝึกงานกับลูกพี่ลูกน้องของโอบฤทัย แล้วก็ขึ้นดอยไปเลย ไม่ให้เขาตามเจอ แต่ตอนหลังปกรณ์ก็บอกโอบฤทัยแหละว่า เขาเป็นญาติห่างๆ ของอินน์ แล้วเอ็นดูโอบฤทัยแบบน้องสาว โอบฤทัยเลยแอบบอกว่าแก้วกัลยาอยู่ไหน ให้เขาไปตามหาเอง

คุณชายที่ว่านั้น จริงๆ คือยักษ์ที่สู้กับพระลักษมณ์ และเพื่อปกป้องไม่ให้โอบฤทัยเป็นอะไรไป ลักษมณ์จึงให้โอบฤทัยเอารามเกียรติ์เล่มที่อ่านมาให้ แล้วก็พายักษ์นั่นกลับไปในวรรณคดีด้วยกันเลย ทำให้จากไปตลอดกาล

8 ปีหลังจากนั้น แก้วกัลยาแต่งงานกับปกรณ์มีลูกสองคนแล้ว โอบฤทัยเป็นอาจารย์ในมหาวิทยาลัย เปลี่ยนชื่อเป็นอุรมิลา (ชื่อพระชายาในพระลักษมณ์) เหมือนเดิม แล้วก็โสดตลอดด้วย วันหนึ่งเจอกับอาจารย์ลักษมณ์ที่เป็นหลานอธิการบดี เธอตกใจมาก เพราะเขาเหมือนลักษมณ์เลย แถมอาจารย์ลักษมณ์ยังพยายามเข้าหา แถมทำเป็นว่าไม่ได้ขับรถมา อยากไปส่งเธอที่บ้าน แล้วก็ขับรถส่งเธอถูกด้วย โดยที่เธอไม่เคยบอกว่าอยู่ไหน

เขาถามถึงแม่และคนอื่นๆ รวมถึงนิลพัท แมวที่ลักษมณ์เคยเลี้ยงไว้สืบหาเรื่องราวต่างๆ ด้วย เธอเชื่อแล้วว่าเขาคือลักษมณ์ อาจารย์ก็เล่าว่าเมื่อแปดปีก่อนเขาเกิดอุบัติเหตุที่อังกฤษตอนเรียนอยู่ เป็นเจ้าชายนิทราไปเดือนกว่า เมื่อฟื้นคืนสติมาทำไมเขาถึงจำเธอได้ และจำเรื่องราวทั้งหมดที่ลักษมณ์พบเจอมาได้หมดเลย เขาใช้เวลาแปดปีในการเคลียร์กิจการของที่บ้าน แล้วก็กลับมาเมืองไทย เพื่อมาพบเจอเธอนั่นเอง ตอนนี้เธอก็พร้อมที่จะรับความรักจากเขาจริงๆ ก็ยิ้มให้กันแล้วขับรถกลับบ้านเธอกัน (ทำไมไม่มีตอนเจอแม่และคนอื่นๆ หว่า เหอๆๆๆ)

ลืมเล่าว่าพ่อบวชเป็นหลวงพ่อ คอยอวยพรเธอตลอด แล้วแม่เองนั้นก็รู้ว่าลักษมณ์คือใคร เพราะเห็นท่าทีแปลกๆ แล้วในปัจจุบันเธอก็ได้ระเด่นเป็นพ่อของเธอ ร่วมครอบครัวกันอย่างสุขสันต์

Start 18.22 น. Sat 28 Apr 2018
End 23.21 น. Fri 4 May 2018
Review Date 15.00 น. Sun 6 May 2018