Bon En Voyage: แรดรอบโลก

by บองเต่า

ประสบการณ์เดินทางมากกว่า 10 ทริปของมนุษย์เงินเดือนจริตจัด ที่ใช้ชีวิตร่วม 10 ปีเป็นนักเดินทางพาร์ตไทม์รอบโลก ทั้งลุยเดี่ยวไปฮ่องกง ตกเครื่องกับเจ้านายที่อังกฤษ เปิบพิสดารอาหารอียิปต์ ประชุมงานในแอฟริกา ทุบกระปุกไปเกาะโบรา โบรา และอีกหลายทริปพังๆ ในโตเกียว นิวยอร์ก อิตาลี ที่กลายเป็นบทพิสูจน์ว่า นอกจากการเดินทางจะทำให้คนคนหนึ่งเติบโตขึ้นแล้ว ยังทำให้แรดขึ้นอีกด้วย

Genres: Travel, Nonfiction

Unknown Binding

Reviews

[Suwitcha Chandhorn]

แรดได้อย่างสมบูรณ์ที่สุด จะเรียกว่ารวมเรื่องหายนะระหว่างการเดินทางก็ว่าได้ (แต่ประสบการณ์ดี ๆ มันก็มี) เล่มนี้สำนวนอ่านมันส์มาก เราว่าคนที่จะมีโอกาสได้เดินทางไปสถานที่แปลก ๆ อย่างแองโกล่า หรือโบราโบร่าอย่างเต่ามีไม่เยอะ ยิ่งคนที่จะเล่าได้อย่างถึงพริกถึงขิง สำนวนชวนติดตามอย่างนี้ยิ่งน้อยเข้าไปใหญ่ เล่มนี้เลยเป็นบันทึกการเดินทางอีกเล่มที่มอบความเพลิดเพลินให้ และกระตุ้นให้เราอยากเก็บกระเป๋าออกเดินทางไปเยือนสถานที่แห่งใดแห่งหนึ่งในเล่มนี้สักครั้ง

[Book Beforebed_]

เราโคตรชอบการเล่าเรื่องของพี่บองเต่ามากกก เราอินแล้วก็สนุกไปกับประสบการณ์แทบทุกทริปในเล่มนี้ ไม่มีหน้าไหนเลยที่รู้สึกน่าเบื่อ และด้วยความอยากอิน เราก็เลยเปิด google maps ตามสถานที่ต่าง ๆ ในหนังสือตลอดเลย เที่ยวทิพย์ราวกับได้ไปด้วย 😂

เราชอบบทปิดท้าย ที่เปรียบการท่องเที่ยวเป็นน้ำจิ้มให้กับชีวิต ตอนนี้ชีวิตเราโหยหารสชาติในชีวิตมาก เราอยากเดินทาง เราเสียใจมากที่วัยนี้ของเราต้องมาติดมาแหง่กอยู่ในประเทศเพราะโควิด 😢

"ความสุขของการได้กลับบ้าน คือจิ๊กซอว์ชิ้นสุดท้ายที่ทำให้ทุกการเดินทางนั้นสมบูรณ์" เราชอบโควทนี้มาก ถึงประเทศจะแย่แค่ไหน แต่เราไม่เคยอยากย้ายประเทศ เราแค่อยากไปเที่ยว และได้กลับมาพักกาย พักใจ ที่บ้านที่นี่... แค่นั้นเอง...

[REMEMI3ER]

อ่านเพลินมาก รวดเดียวจบ ความรู้สึกระหว่างอ่านและหลังอ่านจบก็คือ อิจฉา! ฮ่า มีน้อยคนที่จะทำงานเป็นมนุษย์เงินเดือนและได้เดินทางไปทำงานตปท. ไม่ต้องทำงานอยู่ที่ออฟฟิศทุกๆวัน ได้ทั้งประสบการณ์ เงินและพัฒนาตัวเองไปพร้อมๆกัน เป็นชีวิตที่น่าอิจฉามากๆ ชอบภาษาเขียนพี่บองเต่า ไม่ต้องประดิษฐ์คำเยอะ แต่เล่าประสบการณ์ที่อ่านแล้วสนุก เพลินมาก ชอบแง่คิดเรื่องนึงที่พี่บองเต่าบอกว่า “คิดจะเที่ยวทั้งที อย่าไปยึดติดกับราคานักเลย เพราะเดี๋ยวเราก็ลืมราคาหมดแล้ว แต่ประสบการณ์ที่ได้มาต่างหากที่จะอยู่กับเราไปอีกนาน” ลงทุนกับ quality 😀

[Srisurang]

ชอบมากพอๆ กับ Bon En France เลย

[Proud Anangosolporn]

อ่านวันเดียวจบ สำนวนเขียนสนุกมาก เล่าเรื่องกระชับดี ไม่ใช่แบบรีวิวท่องเที่ยวแบบเวิ่นเว้อ และเขียนสรุปได้ดี เหมือนเรานั่งอ่านประสบการณ์ของพี่บองเต่า ติดตามมาตั้งแต่ในทวิตเตอร์แล้ว ไว้จะไปตามรอยบ้าง ชอบมากๆ อ่านเพลินๆ

"ความสุขของการได้กลับบ้าน คือจิ๊กซอว์ชิ้นสุดท้ายที่ทำให้ทุกการเดินทางของผมสมบูรณ์"

[Gam Soonsun]

สนุกมากกกกก อ่านแล้วฟินยิ่งกว่านิยายรักอีก ทำให้รู้จักเกาะโบราโบราครั้งแรกและอยากไปมากกกกก จากรูปคือสวยมากๆอยากไปสัมผัสซักครั้งในชีวิต สำนวนพี่บองเต่ายังอ่านง่ายและสนุก ชอบมากกว่าบองอองฟรองซ์อีก5555

[Patchara]

เริ่มต้น​ปีด้วยหนังสือของบองเต่า ชอบเล่ม Bon en France มากกว่า​ แต่​บองเต่าก็​ยังเป็นนักเขียนคนเดียว ที่ทำให้คนขี้เกียจอย่างเรารู้สึกอย่างเที่ยวขึ้นมา

[Meensrcn]

อ่านแล้วอยากไปแรดแบบบองเต่าบ้าง

[Annniiipp]

อ่านครึ่งวันจบเลยค่ะ สนุกก อ่านแล้วอยากแรดบ้าง😂 ชอบข้อคิด 4-5 ข้อด้านหลังค่ะ ไม่ว่าเราจะไปอยู่ที่ไหนบ้านและคนที่บ้านก็ยังรอเรากลับมาเสมอ

[Somaood]

อ่านเพลินมาก เล่าเรื่องได้สนุก เสียดายที่อ่านช่วงนี้ อยากไปไหนแต่ไปไม่ได้

[Atcharaphan_MUK Kupradit]

ชอบมากๆๆๆๆๆ. เป็นหนังสือเล่มเเรกในรอบเดือนที่อ่านแลเวไม่ดอง อ่านแล้วไม่อยากวาง ไม่ได้อวยนะคะ แต่สนุกมาก ชอบสำนวนการเขียนมาก ชอบมีอะไรที่ทำให้หัวเราะแบบหึๆหรือหัวเราะออกมาเลยอ่ะคะ. พึ่งเคยอ่านเล่นนี้เล่มแรก เดี๋ยวจะไปซื้อผลงานก่อนหน้ามาอ่าน ปล.ชอบหน้า195มาก💛

[น้อนเว่ย]

ทุกครั้งที่เจอหนังสือของพี่เต่า ไม่ว่าจะเป็น bon en france, bon en khmer หรือที่ถืออยู่ตอนนี้ Bon en voyage จะตัดสินใจสั่งซื้อมาโดยที่ไม่ต้องนั่งอ่านคำนำ หรือคำโปรยปกหลังให้เสียเวลา เรื่ององพี่เต่านี้ใช้โวหารการแต่งได้สะใจมาก ทั้งอุปมาปละสาธก รวมถึงคำสบถ ทั้ง ผรุสวาจา แต่สำหรับเราแล้ว คำพวกนี้กลายเป็นคำสามัญไปหมดทั้งสิ้น เพราะมันเข้าไปปรุงแต่งอารมณ์ของโวหารนั้นๆให้บริบูรณ์ และทุกครั้งที่อ่านมาถึงบทสุดท้ายของเล่ม พี่เต่าจะมีข้อความที่ชวนให้เรากลับมาคิดทบทวนตัวเราเองเสมอ และบทสุดท้ายนี้เช่นกันที่รู้สึกไม่อยากให้จบเลย มันเหมือนเราไปเที่ยวเองแล้วจบทริปกำลังจะเดินทางกลับ พอจบเล่มแล้ว เราจะรู้สึกว่า การเดินทางนั้นกำลังรอเราอยู่

[Uminaka16]

ถ้าเทียบกับ บอง ออง ฟรองซ์ และ บอง ออง ขแมร์ แล้ว เล่ทนี้สนุกน้อยสุด อาจเพราะมันเป็นตอนสั้นๆ หลายๆ ทริป และมันเป็นการไปเที่ยวอย่างเดียว (มีเรื่องการทำงานบ้าง ลูกค้าบ้าง) แต่หลักๆ คือการไปเที่ยว ซึ่งต่างจาก 2 เล่มแรกที่เป็นการ 'ใช้ชีวิต' ในต่างถิ่น มันจึงมีเรื่องของผู้คน สังคม การปรับตัว จึงอ่านสนุกกว่า

แต่ถึงอย่างนั้นเล่มนี้ก็ยังอ่านสนุกอยู่ ชอบตอน พัง พัง พัง ซิดนีย์ เกาะโบราโบรา และตอนปิดท้าย

'การได้กลับย้านหลังจบทริปคือสิ่งที่ทำให้การเดินทางยังคงสนุกอยู่'

[aida]

ชอบที่ได้อ่านประสบการณ์การเดินทางแบบพัง
ได้เห็นมุมมองของคนที่เดินทางเพื่อทำงานด้วยงี้ ดีอะ

[Kamons]

สำนวนการเขียนสนุกพอๆ กับเล่มฝรั่งเศสและสนุกกว่าเล่มกัมพูชา อ่านเล่มนี้จบแล้วจดรายการซิดนีย์เป็นอีกสถานที่นึงที่อยากไป