Votka - Pera

by Aybike Ertürk

"Kırmızı ışıkta sokak çocuklarının etten duvar ördüğü Chevy Impala gelinle damadı nereye götürüyordu bilmem; ama beni 87 yazına, çocukluğumun en kral günlerine götürmüştü. İnsan olmanın yükünü çekmediğim, gözlerimi Samantha Fox takvimiyle şenlendirdiğim, Erenköy Mürüvvet Apartmanı'ndaki güzel günlere... O zamanlar babam ölü değildi ve onun ölümünün ardından gerçekleşen felaketler zinciri hayatımı altüst etmemişti daha..."

Bu hikâyedeki defolu mal benim. Ruhum ihraç fazlası tişört gibi delik deşik. Vazgeçtim... Pes ettim... Yaşamak için mantıklı bir sebebi olmalı insanın... Pera'nın aşkı yaşama sebebim olabilir miydi bilmiyorum ama kesinlikle denemeye değerdi...

"Boğaziçi Köprüsü'nün korkuluklarında, kollarımı iki yana açıp kendimi boşluğa bırakmadan önce tepemde parıldayan güneşe bakıp gülümsedim. Meğer dünyanın son günü ne kadar huzurlu, ne kadar da muhteşem bir eylül günüymüş..."

Geride bıraktığımızı zannettiğimiz ama usul usul ardımızdan gelip yanı başımızda biten, çocukluğumuzun toplamından ibaret, tüm psişik düğümlerimizin gelip de bir yumakta toplandığı şey değil midir hayat dediğimiz?

Romanın son sayfasına geldiğinizde, size bir armağan verilmiş gibi hissedeceksiniz.

320 pages, Paperback

First published September 1, 2016

Reviews

[Jefi Sevilay · Rating 5 out of 5]

Önce kitabın sevmediğim kısımlarını söyleyeyim, sonra ne kadar beğendiğimi anlatacağım.

1. İlk beğenmediğim kısmı kitap buram buram metin yazarlığı kokuyor. Aybike Ertürk benim son zamanlarda okuduğum en iyi Türk yazar ama yürüdüğü ince çizgi Murat Menteş'in absürt, dandik, basit, bayağı diline düşmeye çok yakın. O yüzden tek ricam böyle sahici karakterlere, sahici hikayelere devam ama kelimelere takla attıracağım derken palyaço olmamak.

2. İkinci ve son beğenmediğim kısım ise kitabın bazı yerleri çok "cringe". 40+ bir adam olarak bu kelimeyi kullandığım için şimdiden özür diliyorum. Arda'yla Pera'nın aşkı benim dönemimin gençlik dönemimin aşkı. Reamonn - Supergirl'a atıfla Arda'nın Pera'ya "süperkızım" demesi üstüne kusmak istediğim bir cringe'lik seviyesi. Bakın bunu boş da söylemiyorum 2002'deki H2000 festivalinde Reamonn'u canlı dinlemiş biri olarak söylüyorum. Reamonn'un Supergirl'den başka o kadar şarkısı yoktur ki aynı konserde aynı şarkıyı 3 kere söylemiştir kendisi.

Neyse, gelelim mevzunun geri kalanına.

Aybike Ertürk'ün Kibirli Palmiye - Kara Bir Yol Hikayesi ile tesadüfen tanıdım ve karakterlerine ve hikayesine tek tek ve kollektif olarak bayıldım. Bitsin istemedim. Bittiğine üzüldüm hatta. Ve Votka - Pera'ya doğru zamanda başlamadığım için de bir kez yarıda bıraktım. Ancak Fatih Özkul'un muhteşem seslendirmesiyle tekrar başladım ve bence bu yıl okuduğum (ve yıl sonuna kadar okuyacağım) en iyi kitaptı. Bunu da ortalama yılda 100 kitap okuyan biri olarak söylüyorum.

Arda'nın sahiciliği, ailesinin umursamazlığı ve vurdumduymazlığı, terapide annesiyle diyalogları, Pera'yla olan ilişkileri, alkole olan düşkünlüğü belki klişeydi ama orada da işte Aybike Ertürk'ün kalemi devreye giriyor. Sonlara doğru uzadı mı? Evet ama Arda'nın babasıyla ilişkisi bana da kendi babamla ilişkimi sorgulattı. Babamla ilişkimi ve anılarımı düşündüğüm gibi oğlumla ilişkimi ve onun bakış açısını, onun yeni oluşturmaya başladığı anılarını da düşündüm. Babamla oğlum arasında bir köprüyüm sadece.

Arda babasını çok genç yaşta kaybetmiş ama kayıp ne ki acaba? Mesela 10 yıldır Alzheimer hastalığından ötürü yatalak olan, iletişim kuramayan, genç yaşında eriyip giden, hayattan kopan babam sadece nefes alıyor diye artık kayıp değil mi? Bu kitaba kadar böyle detaylı düşünmemiştim. Ve şimdi anlıyorum ki ben de babamı aslında 30 yaşında kaybetmişim.

Aybike Ertürk lütfen böyle yazmaya devam etsin çünkü adı sanı bilinir, "ünlü" kontenjanındaki pek çok yazardan çok daha sahici yazdığı kesin.

Herkese keyifli okumalar.

[Papatya ŞENOL · Rating 3 out of 5]

Kitabın ismi ve kapağı çok güzel. Konusu da daha önce çok rastlamadığım türden: bir alkol bağımlısının aşık olması üzerine tercihleri, gelgitleri ve çok yönüyle bağımlılık olgusu.
Dil akıcı, rahat okunuyor; ancak gereğinden fazla uzun olduğunu (320 sayfa) ve sonunun aceleye getirildiğini düşünüyorum.

[Otnemem · Rating 4 out of 5]

Kibirli Palmiye’den sonra okuduğum ikinci Aybike Ertürk romanı oldu ve yine beğendim. Yine iyi bir hikaye, kanlı canlı karakterler, akıcı bir dil ve mizahi üslup. Kitapları ters kronolojiyle okuduğumdan mıdır bilmiyorum, iki kitap arasında yazarın kaleminin olgunlaştığını hissettim. Hayatımdaki bazı nüanslarla paralelliklerin olması da roman hakkındaki fikrimi etkilemiş olabilir. Aybike Ertürk’ün sonraki romanlarını da okurum.

[Sezen Türker · Rating 3 out of 5]

Bir votka bağımlısının ve ona aşık bir kadının hikayesi. Dili oldukça akıcı. Ama keyif almak için deniz kıyısında okumaya çok uygun bir kitap değil, insanın okurken o bağımlılığın pençesindeki başkahramınız Arda ve ona takıntılı biçimde aşık Pera yüzünden içi sıkışıyor.

[Esin · Rating 4 out of 5]

Uslübunu sevdim, bir solukta bitti.

[İlayda · Rating 3 out of 5]

*Bir alkoliğin zamanla çöküşü oldukça akıcı ve anlaşılır bir dille aktarılmış. Öyleki, bağımlı bir insanın hissettiklerini ve geçmişte yaşadıklarını okurken ben de hayatımda vazgeçemediğim şeyleri sorguladım.
*Kitapla ilgili beğenmediğim nokta ise sonunda çok hızlı bir geçiş yapılması.Sayfalarca kurgulanan bağımlılık durumu kitabın sonlarına doğru beklenmedik şekilde farklı bir boyut kazanıyor, siz tam artık bunun dönüşü yok dediğinizde birden herşey düzeliveriyor.Belki de ben kendimi kötü senaryoya hazırladığım için böyle gelmiştir.
*Hızlıca okuyup bitirebileceğiniz gündelik yaşamın içinden bir kitap,okuyabilirsiniz.

[Hatice · Rating 4 out of 5]

Kitap çok akıcıydı. Kesinlikle okunmalı, çünkü akıcı olması dışında çok ders verici ve şükrettiriciydi. Yazarın dilini çok beğendim yalnız 5 puan vermememin, 1 puanı kırmamın sebebi; iki yerde sağ ve sol tarzı okuyucuyu ayıracak şekilde politik konulara girmesi. Yoksa kitabın dili 5 üzerinden 5 likti. Çok güzeldi, film gibiydi. Yazarın okumadığım diğer kitabını ve bundan sonra çıkaracağı kitaplarıda okumak istiyorum.

[Esra P. · Rating 5 out of 5]

Bu kitabi bu hikayeyi sevdim ben, çok güzel işlenmiş gerçekten, okurken kendim yaşamışcasına hissettim, sizi içine çeken türden bir kitap.