De Slembroucks

by Peter Theunynck

Twee broers, Gust en Anton, groeien op in het gezapige Vlaanderen van de jaren vijftig. Gust is een zachtaardige jongen die van wielrennen en lezen houdt, Anton een briljante musicus met narcistische trekjes. Hun vader, een fietsenmaker, werkt zich in het zweet om zijn gezin enige welstand te bezorgen. Hun ambitieuze moeder wil via de jongens haar gefnuikte dromen realiseren. Maar de jongens ontdekken de meisjes en dan loopt het uit de hand. Lang toegedekte familiegeheimen komen uit en het wordt nooit meer zoals het was.

160 pages, Paperback

First published August 8, 2016

Reviews

[Karin Baele · Rating 3 out of 5]

Dit verhaal had deugd gehad van een honderdtal extra bladzijden. In één ruk uitgelezen maar toch een paar keer de hik gekregen wegens té dens om vlot te verteren. Een beetje te veel personages en verhaallijnen op 160 pagina's, terwijl het, mits wat ademruimte tussendoor, heerlijk Vlaams leesvoer is!

[Hans Vugts · Rating 4 out of 5]

Roman "De Slembroucks" is met een vlotte Vlaamse pen geschreven en nodigt mij uit om meer van de schrijver te lezen. De roman had voor mij wat "dikker" mogen zijn, zonder daar overigens nog meer personages aan toe te voegen want die zijn er al genoeg. In de laatste twee zinnen, lees ik nog een familiegeheim dat mij compleet verraste.

[Kaj Peters · Rating 3 out of 5]

Een sardonische vertelling waarin de perfecte idylle van een kleinburgerlijke Vlaamse goegemeente wordt opengereten door gruwelijke familiegeheimen en olijke kwajongensstreken. Peter Theunynck schetst met de strakke pen van een poëet rake sfeerbeelden die het gezapige Vlaanderenland van de jaren vijftig tot leven roepen, maar waarin de dramatische verwikkelingen elkaar nochtans in een razendsnel tempo opvolgen. En toch voelt de roman -ondanks de geringe omvang ervan- nooit onaf of gehaast, omdat het leest als een smakelijk ironische pastiche vol met overbekende archetypes: de broedertwist tussen twee tienerjongens, de begeerlijke nicht die de mannenharten sneller doet kloppen, de kleine middenstander met zijn fietsenmakerij, de huisvrouw die continu bezig is met haar eigen sociale positie, etc. Beeldschoon beschreven met een flinke dot zwartkomische humor, met een onderhoudend narratief waarmee de lezer plezier krijgt in het nakende noodlot van deze ellendelingen. Als er al zoiets bestaat als 'Vlaamsheid in de literatuur', dan heeft Peter Theunynck er met deze trefzekere roman een heerlijk diabolische hommage aan gewijd

[Isabelle Del'haye · Rating 4 out of 5]

Een kleinood, een boekje om te koesteren al is het maar omdat het ons herinnert aan onze jeugd... die gelukkig wat minder dramatisch was. Je stapt de na-oorlogse wereld binnen, de schone schijn, de burgerlijkheid, het fatsoen, de devootheid, ... interessant.

[Amelie · Rating 3 out of 5]

Ik heb dit boek gelezen toen ik wat jonger was. Toen ik dit boek terug vond was ik helemaal vergeten dat ik het ooit gelezen heb. Het feit dat ik niet meer goed weet hoe het verhaal in elkaar zat wilt al zeggen dat het niet zo'n hele goeie indruk zal nagelaten hebben. Normaal herinner ik me direct terug een verhaal wanneer ik de cover zie. Iets wat ik me wel nog herinner is dat er heel veel verschillende personages waren, hierdoor was het soms moeilijk om te volgen wie nu weer precies wie was. Aan de andere kant, het boek heeft ook niet perse een slechte indruk nagelaten. Hierdoor krijgt dit boek een 2.5 (afgerond 3).

[Dettie Leestafel · Rating 4 out of 5]

Alles verandert met de komst van het nichtje Florence, de dochter van oom André.

Florence is beeldschoon, de twee broers zijn compleet in haar ban. Arthur gluurt naar haar als ze zich omkleedt, Gust schrijft delen van het Hooglied voor haar over. Toch trekt het meisje meer naar de zachtaardige Gust. De twee kunnen het uitstekend met elkaar vinden en Gust droomt zich een toekomst met haar. Helaas spat de roze zeepbel waar Gust zich in bevindt plotsklaps uit elkaar. Door een uitspraak van Florence staat de hele familie te schudden op zijn grondvesten en is niets meer hetzelfde. Ze heeft een bal aan het rollen gebracht die niet meer te stoppen is.

In prachtige taal, vertelt Peter Theunynck over het verloop van de levens van een eenvoudige Vlaamse familie, woonachtig in het stadje Duivenkerke, die, zoals elke familie, zijn geheimen heeft. En als die geheimen geopenbaard worden, begint het te gisten en te draaien in ieders leven. We ontmoeten daardoor nokel Maurice, de priester, die in Irene een beeldschone 'huishoudster' heeft gevonden. Maar nonkel Maurice heeft zelf ook het een en ander te biechten. We ontmoeten de vader van Florence, nonkel André en zijn kille vrouw Rachel, die haar man regelmatig tot wanhoop drijft.
We maken kennis met Sabbe, professor aan het college van Duivenkerke, studiegenoot van nonkel Maurice, die ook nog eens het een en ander uit de doeken doet, waardoor de toch al flink rollende bal in een nog grotere versnelling voortraast.
We volgen de kronkelige levenspaden die Gust en Anton nemen na de grote opschudding, we voelen de onderliggende strijd die de twee broers voeren en leven mee met de bescheiden maar liefdevolle vader Arthur die overal het beste van probeert te maken.

Maar het zijn vooral de goed gekozen woorden, de eenvoud, de zorgvuldig opgebouwde spanningsboog en het mooie taalgebruik die dit debuut verheffen tot een boek van grote klasse.
Peter Theunynck is voor mij nu al een grote kanshebber voor de debutantenprijs!

[Gijs Zandbergen · Rating 3 out of 5]

Ik houd van niet al te dikke Vlaamse boeken die zonder opsmuk zijn geschreven. Erik Vlaminck, Leo Pleysier en vroeger Gerard Walschap las of lees ik graag. Peter Theuninck past in dat rijtje met zijn geschiedenis van de familie Slembrouck. Dat ik toch maar drie sterren geef, komt doordat er soms te teutige zinnen en scenes in staan, en ook omdat het me soms te snel gaat met zoveel namen en figuren in en bestek van nog geen 160 pagina’s. Vooral het slot zit propvol.