What do you think?
Rate this book
Undirheimar
Saga elst upp meðal manna og hefur ekki hugmynd um uppruna sinn fyrr en furðuveran Baldur birtist og fer með hana til Álfheima. Þar krauma átök og ljóst er að ekki eru allir sáttir með komu hennar. Þegar Saga er sökuð um svartagaldur og morð leggur hún á flótta til Hyrnuborgar, ásamt Örvari félaga sínum og fylgjunum þeirra. Þar heyra þau fyrst um Undirheima - dularfulla staðinn þar sem kúgaðir álfar hafa beðið lengi eftir að forn spádómur rætist. En getur staðist að Saga sé frelsishetjan Báleygur sem svo miklar vonir eru bundnar við?
- GenresFantasy
309 pages, Hardcover
Published October 13, 2016
1 person is currently reading
12 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 5 of 5 reviews
November 17, 2016
“Sagan er þétt og vel skrifuð, hún er skemmtileg og spennandi og einnig gáfuleg”
Bókin Undirheimar er seinni hluti Skuggasögu en fyrri hlutinn heitir Arftakinn (2015) og sú bók hlaut Íslensku barnabókaverðlaunin og Bóksalaverðlaunin 2015 í flokki táningabóka en er fyrir fullorðna einnig. Ævintýrið heldur hér áfram í álfheimum bæði ofanjarðar og -neðan. Álfar eru söguheturnar og nokkrir eiga sér fylgjur sem munar um þegar fulltrúar ættkvísla sem takst á og valdataflið verður mjög tvísýnt og spennandi. Heimurinn sem höfundur bókanna skapar er sérlega vel spunninn og heilsteyptur, dularfullur og hættulegur og gildin og þroski eru sétt á oddinn. Aðalsöguhetjan eru unglingarnir Saga og Örvar og skuggabaldurinn Baldur og hrafinn Blakkur.
Það er mikil húmor í bókinni sem birtist ekki síst í snjöllum samtölum og sagan er aldrei langdregin.
Baldur skuggabaldur er launfyndinn og læðir oft út úr sér meinlegum athugasemdum til að móðga aðra, svo lendir kötturinn sjálfur endrum og eins í óþægilegum aðstæðum og fólk gerir gys að honum, til dæmis hnipraði hann sig saman í bóli „óvinar“ síns og var gert grín að honum strax um morguninn: „Nei, ég myndi aldrei leggjast svo lágt að kúra ofan á honum,“ frussaði hann (Baldur) móðgaður. Síðan leit hann niður á magann á sér og þefaði stuttlega af honum. Hann leit stóreygur á hana. „Oj, það er lykt af honum … á mér,“ vældi hann, felmtri sleginn. Saga gat ekki annað en hlegið að svipnum á honum.“ (bls. 189).
Greina má mörg þekkt minni úr ævintýraheiminum og fantasíum og það eru átök milli fylkinga og ættkvísla en það eru einnig nýjungar í sögunni. Nöfn á persónum, hlutum og stöðum og fyrirbærum eru sérlega eftirtekarverð og vel hugsuð í bókinni. Dæmi af handahófi sýna hugmyndaauðgina: Hyrnuborg, Elfaborg, Ginnungar, Harmdögg, Báleygur, Vilnisætt, nafnvísar, þorn, Beygbera, sefringur, hrímþursabróðir, Neðanjörð, Vomur Slæðingssonur, Kattarbelgur, várabönd, Hlévargur og Húmsveipa.
Vinna höfundar er til fyrirmyndar og ekkert sem fellur illa að frásögninni, er á skjön eða eins og illa gerður hlutur í miðjum álfheimum. Greinar rannsóknir á orðum og orðasamböndum, því hér er ekkert tískumál eða götumál á ferðinni heldur er fremur tilraun gerð til að vekja athygli á sjaldgæfum orðum. Dæmi: „Hvað gengur eiginlega að þér, afmánin þín“. Afmán er skemmtilegt orð en flestir hefðu eflaust notað úrþvætti eða óféti. Íslenskufræðingar ættu að lesa Skuggasögu.
„Allt í lagi, harðstjóri”
Ofbeldið og illskan er vel lýst og miskunnarlausu fólki sem er reiðubúið að fórna öllu fyrir völdin. Það er ógnir, fangelsi, dyflissa og myrkrastofa, kastali með fellibrú. En það er ekki allt sem sýnist, kettir hafa níu líf í Skuggasögu og skyggnir sá meira en aðrir. Lífshlutverk eru mikilvæg og það má greina sterka örlagahyggju í sögunni og marga fallega þætti eins og að vera sálufélagar. „Allt í lagi, harðstjóri. Þú bjallar bara í mig ef þig vantar hjálp frá sálufélaga þínum, muldraði Baldur móðgaður meðan Saga fetaði sig upp þrepin, eitt af öðru.“( bls. 205.)
Þó er enginn æðri máttur í álfheimum í Skuggasögu, hvorki vald illskunnar né kærleikans er æðra öðru valdi, þótt einstaka hlutir hafi galdramátt. Samfélagið sem flestir vonast eftir byggist á jafnvægi og jöfnuði en ekki konungsdæmi, alræði og þótt forn spádómur sé til staðar um bjargvætt þá snýst hann ekki um nýjan valdhafa heldur einmitt frelsi allra og á kosningar. Þetta er góður kostur við söguna og skilur hana frá hefðbundnum sögum.
Ég ætla ekki að endursegja söguna, það má ekki, það er nóg að vita að hún er mjög spennandi og heldur lesandanum við efnið, textinn kallar fram gleði, undrun, kvíða, spennu og hann vekur einnig lesandann til umhugsunar.
Konur eru í aðalhlutverkum í bókinni, söguhetjan er kona og margar áhrifríkar persónur eru kvenkyns. Það má segja að það ríki jafnvægi milli kynjanna í sögunni, því ofbeldið og friðsemdin eru óháð kynjunum.Bæði kostir og gallar geta sprottið fram hjá konum og körlum í bókinni. Þannig að þarna má greina jafnvægi.
Það er aðeins ein slanga er í bókunum báðum og hún er ekki risastór en hún flytur mikilvæg skilaboð. Saga sá: „smaragðsgræna slöngu sem hlykkjaðist í átt að henni. Tvískipt tungan skaust ítrekað inn og út um lokaðan munn slöngunnar,“ sem hvíslaði: „Ég er sefringurinn,“ og síðar: „Mundu að það er þinn eigin hugur sem setur þér takmarkanir.“ (bls. 280).
Að brjótast inn í huga manns
Hugurinn og undirvitundin gegnir stóru hlutverki í bókunum Undirheimar og Arftakinn.anum. Söguhetjan getur hugtengst fylgjunni sinni og jafnvel flutt hug sinn milli líkama, sem er snjallt bragð. Hún þarf að læra að verjast árásum á hug sinn og hugnjósnurum. „Sefringur er sagður vera sá sem getur brotist inn í huga fólks. Ég hef heyrt að færustu þeirra geti svo snuðrað þar um án þess að hugur manns verði þeirra var.“ (bls 129). Sögupersónan Linda reynir t.d. að brjótast inn í huga Sögu og Baldurs sem svarar umsvifalaust: „Vík burt.“
Senurnar í verkinu eru margar hverjar mjög vel skrifaðar, það standa yfir blóðug átök á Vígvöllum og margt að gerast á nokkrum stöðum í sömu andrá og tekst höfundi að lýsa því öllu og á trúverðugan hátt. Ragnheiður er örugg með pennann og er greinilega full af ævintýrasögnum, þekkir vel heim fantasíunnar.
Sagan er þétt og vel skrifuð, hún er skemmtileg og spennandi og einnig gáfuleg.
Söguhetjurnar þurfa sífellt að bæta sig söguna á enda, æfa sig, þjálfa og öðlast ýmsa leikni í skylmingum, hernaði og hugarleikni. Persónur deyja og það rennur blóð en allt tengist það framvindunni á skýran hátt. Persónusköpunin er góð og aðalsöguhetjan er sérstök því hún er skuggavera sem almennt ber ekki mikið á og er sú sem læðist.
Greina má mikilvæg gildi í sögunni, meginkostirnir eru traust, vinátta, hugrekki, sjálfsagi og samlíðun. Helstu mannlegu gallarnir eru hroki og ofmetnaður. Kannski hefði verið sniðugt að brydda upp á sérstökum álfagildum - en eins og spurt er í laginu: „Eru álfar kannski menn?“
Óhætt er að mæla með þessari lesningu fyrir ungmenni og fullorðna. Söguhetjan er á þrettánda ári en það er ár umbreytingar. Sagan er um breytingar sem nauðsynlega þurfa að eiga sér stað, ógn og von.
Skuggasaga – Undirheimar
309 bls í þremur köflum.
Höfundur Ragnheiður Eyjólfsdóttir
Vaka-Helgafell 2016
Bókin Undirheimar er seinni hluti Skuggasögu en fyrri hlutinn heitir Arftakinn (2015) og sú bók hlaut Íslensku barnabókaverðlaunin og Bóksalaverðlaunin 2015 í flokki táningabóka en er fyrir fullorðna einnig. Ævintýrið heldur hér áfram í álfheimum bæði ofanjarðar og -neðan. Álfar eru söguheturnar og nokkrir eiga sér fylgjur sem munar um þegar fulltrúar ættkvísla sem takst á og valdataflið verður mjög tvísýnt og spennandi. Heimurinn sem höfundur bókanna skapar er sérlega vel spunninn og heilsteyptur, dularfullur og hættulegur og gildin og þroski eru sétt á oddinn. Aðalsöguhetjan eru unglingarnir Saga og Örvar og skuggabaldurinn Baldur og hrafinn Blakkur.
Það er mikil húmor í bókinni sem birtist ekki síst í snjöllum samtölum og sagan er aldrei langdregin.
Baldur skuggabaldur er launfyndinn og læðir oft út úr sér meinlegum athugasemdum til að móðga aðra, svo lendir kötturinn sjálfur endrum og eins í óþægilegum aðstæðum og fólk gerir gys að honum, til dæmis hnipraði hann sig saman í bóli „óvinar“ síns og var gert grín að honum strax um morguninn: „Nei, ég myndi aldrei leggjast svo lágt að kúra ofan á honum,“ frussaði hann (Baldur) móðgaður. Síðan leit hann niður á magann á sér og þefaði stuttlega af honum. Hann leit stóreygur á hana. „Oj, það er lykt af honum … á mér,“ vældi hann, felmtri sleginn. Saga gat ekki annað en hlegið að svipnum á honum.“ (bls. 189).
Greina má mörg þekkt minni úr ævintýraheiminum og fantasíum og það eru átök milli fylkinga og ættkvísla en það eru einnig nýjungar í sögunni. Nöfn á persónum, hlutum og stöðum og fyrirbærum eru sérlega eftirtekarverð og vel hugsuð í bókinni. Dæmi af handahófi sýna hugmyndaauðgina: Hyrnuborg, Elfaborg, Ginnungar, Harmdögg, Báleygur, Vilnisætt, nafnvísar, þorn, Beygbera, sefringur, hrímþursabróðir, Neðanjörð, Vomur Slæðingssonur, Kattarbelgur, várabönd, Hlévargur og Húmsveipa.
Vinna höfundar er til fyrirmyndar og ekkert sem fellur illa að frásögninni, er á skjön eða eins og illa gerður hlutur í miðjum álfheimum. Greinar rannsóknir á orðum og orðasamböndum, því hér er ekkert tískumál eða götumál á ferðinni heldur er fremur tilraun gerð til að vekja athygli á sjaldgæfum orðum. Dæmi: „Hvað gengur eiginlega að þér, afmánin þín“. Afmán er skemmtilegt orð en flestir hefðu eflaust notað úrþvætti eða óféti. Íslenskufræðingar ættu að lesa Skuggasögu.
„Allt í lagi, harðstjóri”
Ofbeldið og illskan er vel lýst og miskunnarlausu fólki sem er reiðubúið að fórna öllu fyrir völdin. Það er ógnir, fangelsi, dyflissa og myrkrastofa, kastali með fellibrú. En það er ekki allt sem sýnist, kettir hafa níu líf í Skuggasögu og skyggnir sá meira en aðrir. Lífshlutverk eru mikilvæg og það má greina sterka örlagahyggju í sögunni og marga fallega þætti eins og að vera sálufélagar. „Allt í lagi, harðstjóri. Þú bjallar bara í mig ef þig vantar hjálp frá sálufélaga þínum, muldraði Baldur móðgaður meðan Saga fetaði sig upp þrepin, eitt af öðru.“( bls. 205.)
Þó er enginn æðri máttur í álfheimum í Skuggasögu, hvorki vald illskunnar né kærleikans er æðra öðru valdi, þótt einstaka hlutir hafi galdramátt. Samfélagið sem flestir vonast eftir byggist á jafnvægi og jöfnuði en ekki konungsdæmi, alræði og þótt forn spádómur sé til staðar um bjargvætt þá snýst hann ekki um nýjan valdhafa heldur einmitt frelsi allra og á kosningar. Þetta er góður kostur við söguna og skilur hana frá hefðbundnum sögum.
Ég ætla ekki að endursegja söguna, það má ekki, það er nóg að vita að hún er mjög spennandi og heldur lesandanum við efnið, textinn kallar fram gleði, undrun, kvíða, spennu og hann vekur einnig lesandann til umhugsunar.
Konur eru í aðalhlutverkum í bókinni, söguhetjan er kona og margar áhrifríkar persónur eru kvenkyns. Það má segja að það ríki jafnvægi milli kynjanna í sögunni, því ofbeldið og friðsemdin eru óháð kynjunum.Bæði kostir og gallar geta sprottið fram hjá konum og körlum í bókinni. Þannig að þarna má greina jafnvægi.
Það er aðeins ein slanga er í bókunum báðum og hún er ekki risastór en hún flytur mikilvæg skilaboð. Saga sá: „smaragðsgræna slöngu sem hlykkjaðist í átt að henni. Tvískipt tungan skaust ítrekað inn og út um lokaðan munn slöngunnar,“ sem hvíslaði: „Ég er sefringurinn,“ og síðar: „Mundu að það er þinn eigin hugur sem setur þér takmarkanir.“ (bls. 280).
Að brjótast inn í huga manns
Hugurinn og undirvitundin gegnir stóru hlutverki í bókunum Undirheimar og Arftakinn.anum. Söguhetjan getur hugtengst fylgjunni sinni og jafnvel flutt hug sinn milli líkama, sem er snjallt bragð. Hún þarf að læra að verjast árásum á hug sinn og hugnjósnurum. „Sefringur er sagður vera sá sem getur brotist inn í huga fólks. Ég hef heyrt að færustu þeirra geti svo snuðrað þar um án þess að hugur manns verði þeirra var.“ (bls 129). Sögupersónan Linda reynir t.d. að brjótast inn í huga Sögu og Baldurs sem svarar umsvifalaust: „Vík burt.“
Senurnar í verkinu eru margar hverjar mjög vel skrifaðar, það standa yfir blóðug átök á Vígvöllum og margt að gerast á nokkrum stöðum í sömu andrá og tekst höfundi að lýsa því öllu og á trúverðugan hátt. Ragnheiður er örugg með pennann og er greinilega full af ævintýrasögnum, þekkir vel heim fantasíunnar.
Sagan er þétt og vel skrifuð, hún er skemmtileg og spennandi og einnig gáfuleg.
Söguhetjurnar þurfa sífellt að bæta sig söguna á enda, æfa sig, þjálfa og öðlast ýmsa leikni í skylmingum, hernaði og hugarleikni. Persónur deyja og það rennur blóð en allt tengist það framvindunni á skýran hátt. Persónusköpunin er góð og aðalsöguhetjan er sérstök því hún er skuggavera sem almennt ber ekki mikið á og er sú sem læðist.
Greina má mikilvæg gildi í sögunni, meginkostirnir eru traust, vinátta, hugrekki, sjálfsagi og samlíðun. Helstu mannlegu gallarnir eru hroki og ofmetnaður. Kannski hefði verið sniðugt að brydda upp á sérstökum álfagildum - en eins og spurt er í laginu: „Eru álfar kannski menn?“
Óhætt er að mæla með þessari lesningu fyrir ungmenni og fullorðna. Söguhetjan er á þrettánda ári en það er ár umbreytingar. Sagan er um breytingar sem nauðsynlega þurfa að eiga sér stað, ógn og von.
Rýnir: Gunnar Hersveinn
16.11.2016
July 28, 2017
Þessi bókaflokkur er ólýsanlega stórkostlegur. Ég elska þessa bók næstum því jafn mikið og ég elska fyrri bókina. Hún er spennandi, ófyrirsjáanleg og grípandi. Það gerðist ekki jafn mikið í þessari miðað við hina, enda er eiginlega ekki hægt að toppa Arftakann. Ég hef lesið þó nokkrar bækur og já, mér líkar bækur oftar en mér mislíkar þær, en ég er virkilega að meina öll hrósin sem ég gef þessum Skuggasögu og Ragnheiði Eyjólfsdóttur. Vá! Um leið og ég skrifaði Skuggasaga áttaði ég mig á að það er blanda af nöfnunum þeirra Sögu og skuggabaldursins. Þar bætist við enn annað hrós í kladdann.
Söguþráðurinn er góður. Sagan er spennandi sökum hve ófyrirsjáanleg hún er.
Sögupersónurnar eru hrífandi. Hver og ein er einstök og vel hönnuð. Uppáhalds sögupersónan mín er Baldur. Hann er skarpur, sniðugur og leynir svo sannarlega á sér. Hann á það til að virka sem algjör harðjaxl en á bak við tjöldin er hann blíður og umhyggjusamur. Mér finnst ótrúlega ljúft og fallegt að geta fengið að fylgjast með fylgjuböndunum þeirra styrkjast og sjá hve vænt þeim þykir hvort um annað. Það hlýjaði mér virkilega um hjartaræturnar.
Seint munu þessar bækur gleymast og ég held að ég muni ekki geta fundið betri íslenska ævintýrasögu fyrir ungmenni, alla vega ekki í bráð.
Söguþráðurinn er góður. Sagan er spennandi sökum hve ófyrirsjáanleg hún er.
Sögupersónurnar eru hrífandi. Hver og ein er einstök og vel hönnuð. Uppáhalds sögupersónan mín er Baldur. Hann er skarpur, sniðugur og leynir svo sannarlega á sér. Hann á það til að virka sem algjör harðjaxl en á bak við tjöldin er hann blíður og umhyggjusamur. Mér finnst ótrúlega ljúft og fallegt að geta fengið að fylgjast með fylgjuböndunum þeirra styrkjast og sjá hve vænt þeim þykir hvort um annað. Það hlýjaði mér virkilega um hjartaræturnar.
Seint munu þessar bækur gleymast og ég held að ég muni ekki geta fundið betri íslenska ævintýrasögu fyrir ungmenni, alla vega ekki í bráð.
December 7, 2017
Mér þótti þessar bækur ansi spennandi og mæli sannarlega með þeim þó að ýmislegt hafi angrað mig, þar á meðal hversu mikilla áhrifa gætir frá t.d. Harry Potter. Það truflaði mig þó mest í fyrri bókinni, í seinni fannst mér sem hefði mátt gera meira úr efninu, skautað frekar hratt yfir sögu, auðveldar útskýringar sem voru oft ekki alveg sannfærandi og of mikið útskýrt af því sem fram kom í fyrri bókinni. Þó að sagan sé ef til vill gerð fyrir yngri lesendur þá má ekki vanmeta þá. Í heild vel unnið spennandi verk en ég fæ á tilfinninguna að seinni hlutinn hafi ekki fengið jafn mikinn tíma og sá fyrri við skrifin/úrvinnslu.
December 2, 2020
Good conclusion to the first story. I came to know and love these characters.
Góður endi til þessari sögu. Ég kom til að þekka og elska þessi persónur!
Góður endi til þessari sögu. Ég kom til að þekka og elska þessi persónur!
October 9, 2022
Í fyrsta skiptið held ég þar sem ég hef fýlað bók nr. 2 betur en fyrstu bókina! Mjög skemmtileg og klassísk fantasía:D
Displaying 1 - 5 of 5 reviews