Ως βιβλίο δεν είναι κάτι ιδιαίτερο, όμως μου κάνει εντύπωση σήμερα, που το μεγαλύτερο μέρος του αφιερώνεται στην κράτηση/φυλάκιση του Σιμπάρ από τους γερμανούς και όχι στο σαμποτάζ. Σαν να σφραγίστηκε στο μυαλό του αυτή η κατάσταση στην οποία περιήλθε, της απομόνωσης, περισσότερο από την στιγμή που έπαιζε κορώνα γράμματα την ζωή του.