What do you think?
Rate this book
Japanners komen nooit te laat
Japan is voor veel mensen een mysterieus en fascinerend land. Zo ook voor reisschrijver Gijs van Middelkoop.
Met een magisch visitekaartje in de hand vertrekt Gijs naar Japan, samen met zijn vriendin Aimée. Met de fiets verkennen ze het subtropische eiland Kyushu, waar ze een tocht maken van meer dan duizend kilometer. En fascinerend is het zeker!
Na Kyushu denken ze wel klaar te zijn voor Tokyo, en met de fiets en de kogeltrein reizen ze verder op Honshu. Aan vragen intussen geen gebrek. Klopt het eigenlijk wel dat Japanners zo hard werken? Waarom buigen ze zo vaak? En hoe kan in zo'n overvol land, alles toch zo ordelijk verlopen? Wat is het geheim van Japan?
Langzaam maar zeker komen ze erachter dat veel dingen in Japan toch net even anders zijn dan ze op het eerste gezicht lijken. Daarmee wordt 'Japanners komen nooit te laat' een spannend, onderhoudend en hilarisch reisverhaal.
Met een magisch visitekaartje in de hand vertrekt Gijs naar Japan, samen met zijn vriendin Aimée. Met de fiets verkennen ze het subtropische eiland Kyushu, waar ze een tocht maken van meer dan duizend kilometer. En fascinerend is het zeker!
Na Kyushu denken ze wel klaar te zijn voor Tokyo, en met de fiets en de kogeltrein reizen ze verder op Honshu. Aan vragen intussen geen gebrek. Klopt het eigenlijk wel dat Japanners zo hard werken? Waarom buigen ze zo vaak? En hoe kan in zo'n overvol land, alles toch zo ordelijk verlopen? Wat is het geheim van Japan?
Langzaam maar zeker komen ze erachter dat veel dingen in Japan toch net even anders zijn dan ze op het eerste gezicht lijken. Daarmee wordt 'Japanners komen nooit te laat' een spannend, onderhoudend en hilarisch reisverhaal.
- GenresTravelJapanNonfiction
268 pages, Paperback
Published October 29, 2016
5 people are currently reading
52 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 30 of 32 reviews
January 26, 2017
Ook dit boek van Gijs van Middelkoop hoort bij mijn favoriete reisboeken. Het onderwerp spreekt me erg aan: Japan. Maar afgezien van het land, is Gijs sowieso in staat om je mee te nemen op reis en je dingen te laten beleven als was je er zelf. En hij laat je er ook nog smakelijk bij lachen. Dat doen maar heel weinig auteurs hem na.
Tijdens het lezen van het boek moest ik vaak denken aan mijn eerste keer in Japan. Gijs weet dat gevoel, die eerste keer, die verwarring, die verwondering, dat heerlijke tintelende gevoel, weer helemaal bij me op te roepen.
Gijs blijft - het hele boek lang - smakelijk en met heel veel humor vertellen. Er komt van alles aan bod, van Japanse theeceremonies tot boeddhistische tempels en van een zelfmoord-bos op de flanken van de Fuji, tot het nemen van een Japans bad.
Het boek toverde vaak een glimlach op mijn gezicht, en soms zat ik gewoon hardop te lachen. Er zijn maar weinig schrijvers die dat voor elkaar krijgen.
Maar het is natuurlijk niet alleen maar lachen; het boek vertelt ook inhoudelijk het nodige over Japan en haar talrijke bijzonderheden. Er spreekt duidelijk liefde voor het land uit.
Door de prachtige foto's in het boek gaat het allemaal nog net wat meer leven.
Het boek is prachtig uitgevoerd door de uitgever, op glanzend papier. Een kleinigheid misschien, maar ik vind het belangrijk, en het past ook helemaal bij Japan: oog voor detail. In alles.
Tijdens het lezen van het boek moest ik vaak denken aan mijn eerste keer in Japan. Gijs weet dat gevoel, die eerste keer, die verwarring, die verwondering, dat heerlijke tintelende gevoel, weer helemaal bij me op te roepen.
Gijs blijft - het hele boek lang - smakelijk en met heel veel humor vertellen. Er komt van alles aan bod, van Japanse theeceremonies tot boeddhistische tempels en van een zelfmoord-bos op de flanken van de Fuji, tot het nemen van een Japans bad.
Het boek toverde vaak een glimlach op mijn gezicht, en soms zat ik gewoon hardop te lachen. Er zijn maar weinig schrijvers die dat voor elkaar krijgen.
Maar het is natuurlijk niet alleen maar lachen; het boek vertelt ook inhoudelijk het nodige over Japan en haar talrijke bijzonderheden. Er spreekt duidelijk liefde voor het land uit.
Door de prachtige foto's in het boek gaat het allemaal nog net wat meer leven.
Het boek is prachtig uitgevoerd door de uitgever, op glanzend papier. Een kleinigheid misschien, maar ik vind het belangrijk, en het past ook helemaal bij Japan: oog voor detail. In alles.
November 30, 2016
Na een fietstocht met Gijs door Amerika en Canada, reis ik nu met hem door Japan. Op aansprekende, zeer gedetailleerde, soms spannende en vaak zeer humoristische wijze heb ik via dit boek kennis gemaakt met dit land, de cultuur en de Japanners en krijg hierdoor veel zin om dit land ook ooit zelf te gaan bezoeken. Echt een aanrader dus, zeker als je er zelf niet heen kunt en meer wil weten over de Japanners, hun gebruiken en gewoontes. Een fascinerend en zeer informatief boek, ik ben benieuwd waar we volgende keer heen gaan, ik kan niet wachten (en Gijs waarschijnlijk ook niet).
August 23, 2024
3 - 3,5**
Read
October 21, 2023Leest lekker weg en was een goede voorbereiding voor een reis naar Japan
January 23, 2017
In maart reis ik zelf af naar Japan, dus dit boekje leek me een uitstekende manier om me nog iets meer te verdiepen in de Japanse cultuur. En vooral ook de obstakels die deze cultuur meebrengt voor de gemiddelde toerist. Japanners komen nooit te laat is een geinig verhaal met veel levendige voorbeelden. Het is wat amateuristisch in elkaar gezet, met foto's van slechte kwaliteit. Maar dat heeft ook wel weer zijn charme. Wat me een beetje stoorde, was de overduidelijke moeite die Gijs van Middelkoop deed om grappig over te komen. Hij legt het er soms net iets te dik bovenop.
3.5 ster!
3.5 ster!
April 27, 2025
De Nederlanderthaler is een aparte soort der mensachtigen die zonder enige verdieping of inleving op reis gaan, die op hun wenken bediend willen, dat de inwoners zich moeten aanpassen want ze hebben immers 12 uur gevlogen, 80 kilometer gefietst dus….waarom reserveren….en het maar raar vinden als het dan niet zo blijkt te werken. Kortom DNF!
June 9, 2020
Lekker veel Japan-weetjes, draagt absoluut bij tot meer kennis en zin om te gaan, alleen zie ik mezelf niet fietsen in die donkere, smalle tunnels, wel lopen op verstilde plekken in de natuur
September 29, 2017
Japan, beschreven zoals het beleefd werd door een wereldvreemde plurk. In al zijn pogingen om een grappig en pakkend verhaal te schrijven, laat Gijs van Middelkoop zien hoe klein zijn belevingswereld is en hoe beperkt zijn inlevingsvermogen.
Zolang Van Middelkoop zich beperkt tot het beschrijven van locaties en zijn beleving daarvan, is het een uitnodigend boek, waardoor je zin krijgt om ook een bezoek te brengen aan het land. En, laat ik eerlijk zijn, hij heeft in twee bezoeken genoeg locaties bezocht om een breed beeld te krijgen.
In zijn beschrijving van de mensen en gebruiken worden eigenaardigheden uitvergroot en het middelpunt van grappig bedoelde passages. Hierbij worden sommige 'grappige' dingen tot bloedens toe herhaald in het boek: van Middelkoop vindt het blijkbaar wereldschokkend dat je in hotels PORNO kunt kijken en dat er in zijn taalgidsje zinnen staan over het gebruik van condooms.
Ik kan me voorstellen dat er betere reisverhalen over Japan zijn, waarbij de schrijver ook met humor kan schrijven die niet ten koste van de inwoners en hun gebruiken gaat.
Zolang Van Middelkoop zich beperkt tot het beschrijven van locaties en zijn beleving daarvan, is het een uitnodigend boek, waardoor je zin krijgt om ook een bezoek te brengen aan het land. En, laat ik eerlijk zijn, hij heeft in twee bezoeken genoeg locaties bezocht om een breed beeld te krijgen.
In zijn beschrijving van de mensen en gebruiken worden eigenaardigheden uitvergroot en het middelpunt van grappig bedoelde passages. Hierbij worden sommige 'grappige' dingen tot bloedens toe herhaald in het boek: van Middelkoop vindt het blijkbaar wereldschokkend dat je in hotels PORNO kunt kijken en dat er in zijn taalgidsje zinnen staan over het gebruik van condooms.
Ik kan me voorstellen dat er betere reisverhalen over Japan zijn, waarbij de schrijver ook met humor kan schrijven die niet ten koste van de inwoners en hun gebruiken gaat.
October 3, 2022
Gijs schrijft ge-wel-dig. Heb achter elkaar al z’n boeken gelezen en nu zelf zin om op een fietsreis te gaan.
May 28, 2023
Leuk idee natuurlijk om je reizen op te schrijven, maar ik vond het een beetje te simpel opgeschreven met een misplaatst gevoel voor humor dat vooral bestaat uit heel oude vooroordelen. Daarnaast weinig 'geleerd'. Ik las het boek omdat ik geïnteresseerd ben in de cultuur van Japan en dacht dat iemand die nota bene een boek schrijft over 1100 kilometer fietsen me iets nieuws kon vertellen, maar verder dan de stereotype Japanse dingen die ik al had geleerd uit tekenfilms van vroeger of op de middelbare school (onder andere dat het druk is, dat ze geen gezichtsverlies willen of dat ze niet direct zijn) kwam het niet echt. Of nouja, dat Fuji 3776 meter is weet ik nu dan, maar voor deze feitelijke kennis hoef je Japan niet te bezoeken.
Het is eigenlijk een dagboek van een hele normale, niet heel bijzondere meneer. En met niet bijzonder bedoel ik: er is niet eens echt heel veel moeite gedaan om het verhaal op te leuken. Het is puur feitelijk "dit gebeurt, toen dit, toen dat" - zonder talige opsmuk - en dan: "dat is allemaal erg raar, maar het is Japan, dus tja, dan kan het". Het is helaas overduidelijk vanuit een ouderwets westers oogpunt bekeken die me begon te irriteren. Niets zou namelijk 'raar' genoemd hoeven worden, op z'n hoogst 'merkwaardig' of 'interessant'. En het lijkt iemand die niet kan accepteren dat mensen tegenwoordig muntthee drinken en vegetarisch eten, bijvoorbeeld. Daar moet dan over worden gezegd: "Ik heb me al voorbereid op een zeewierburger met algensaus", wat ergens negatief klinkt en hopelijk als grap bedoeld is maar ergens een kern van waarheid laat zien wat betreft zijn zienswijze. Hij doet alsof het vies zal zijn puur omdat het vegetarisch is, en dat is gewoon jammer. Alsof dat het enige vegetarische zou zijn wat er is in Japan. Een beetje kortzichtig.
Nog een ander moment doet hij mee met ochtendgymnastiek met een paar oude vrouwtjes. Helemaal niet raar als je op reis bent, juist leuk, maar hij moet hierover zeggen: "als mijn familieleden me zouden zien, zouden ze 112 bellen, omdat ze zich zo zorgen zouden maken over mijn mentale gezondheid." Ik denk eerder dat ze dat nu zouden doen, na deze opmerking.
Voor iemand die dan zoveel reisboeken schrijft en zoveel reizen heeft gemaakt, geeft hij weinig blijk van culturele ervaring en mensenkennis. Voor mij was dit het eerste en het laatste boek van deze auteur.
Het is eigenlijk een dagboek van een hele normale, niet heel bijzondere meneer. En met niet bijzonder bedoel ik: er is niet eens echt heel veel moeite gedaan om het verhaal op te leuken. Het is puur feitelijk "dit gebeurt, toen dit, toen dat" - zonder talige opsmuk - en dan: "dat is allemaal erg raar, maar het is Japan, dus tja, dan kan het". Het is helaas overduidelijk vanuit een ouderwets westers oogpunt bekeken die me begon te irriteren. Niets zou namelijk 'raar' genoemd hoeven worden, op z'n hoogst 'merkwaardig' of 'interessant'. En het lijkt iemand die niet kan accepteren dat mensen tegenwoordig muntthee drinken en vegetarisch eten, bijvoorbeeld. Daar moet dan over worden gezegd: "Ik heb me al voorbereid op een zeewierburger met algensaus", wat ergens negatief klinkt en hopelijk als grap bedoeld is maar ergens een kern van waarheid laat zien wat betreft zijn zienswijze. Hij doet alsof het vies zal zijn puur omdat het vegetarisch is, en dat is gewoon jammer. Alsof dat het enige vegetarische zou zijn wat er is in Japan. Een beetje kortzichtig.
Nog een ander moment doet hij mee met ochtendgymnastiek met een paar oude vrouwtjes. Helemaal niet raar als je op reis bent, juist leuk, maar hij moet hierover zeggen: "als mijn familieleden me zouden zien, zouden ze 112 bellen, omdat ze zich zo zorgen zouden maken over mijn mentale gezondheid." Ik denk eerder dat ze dat nu zouden doen, na deze opmerking.
Voor iemand die dan zoveel reisboeken schrijft en zoveel reizen heeft gemaakt, geeft hij weinig blijk van culturele ervaring en mensenkennis. Voor mij was dit het eerste en het laatste boek van deze auteur.
October 5, 2023
"Japanners komen nooit te laat " door Gijs van Middelkoop
Omdat ik momenteel in mijn "Japan fiep" zit, lees ik met grote regelmaat boeken die met japan te maken hebben.
Voor wie het woord " fiep" niet bekend is: dit is een woord dat gebruikt wordt om de interesse voor een bepaald object of onderwerp bij autisten aan te duiden.
Voor mij houdt dat in dat ik alles dat met Japan te maken heeft, opslurp als een spons.
Dit boek vond ik op Vinted, in mijn zoekopdracht "Japan".
Gijs van Middelkoop en zijn vriendin Amy beginnen zij een fietsvakantie op het eiland Kyushu vanuit waar ze een tocht van 1000km maken.
Zo leren zij Japan en haar cultuur kennen; de gewoonten en gebruiken, en leren ze middels handen en voeten te communiceren omdat er maar weinig Engels wordt gesproken.
Op humoristische wijze doet Gijs verslag over hun reis en de cultuurshock.
Maar ook de heerlijke gastvrijheid van Japan.
Zo stopt er een busje naast Gijs en Amy wanneer zij aan het fietsen zijn.
Een man vraagt hen naar het doel van hun reis. Dan rijdt hij weg, maar even later stopt het busje weer bij hen.
Nu komt de man zijn bus uit met 2 flesjes Isostar die hij hen overhandigd.
Na hun reis besluiten Amy en Gijs dat ze nog niet voldoende van Japan hebben gezien en keren in het najaar terug om Tokyo en Kyoto aan te doen.
Wat een heerlijk boek om te lezen, zo beeldend, alsof je er zelf bij bent.
Tijdens het lezen had ik mijn smartphone naast mij liggen om de plekken waar Gijs is geweest op internet op te zoeken om een beeld te krijgen van de plekken die zij bezochten.
Omdat ik momenteel in mijn "Japan fiep" zit, lees ik met grote regelmaat boeken die met japan te maken hebben.
Voor wie het woord " fiep" niet bekend is: dit is een woord dat gebruikt wordt om de interesse voor een bepaald object of onderwerp bij autisten aan te duiden.
Voor mij houdt dat in dat ik alles dat met Japan te maken heeft, opslurp als een spons.
Dit boek vond ik op Vinted, in mijn zoekopdracht "Japan".
Gijs van Middelkoop en zijn vriendin Amy beginnen zij een fietsvakantie op het eiland Kyushu vanuit waar ze een tocht van 1000km maken.
Zo leren zij Japan en haar cultuur kennen; de gewoonten en gebruiken, en leren ze middels handen en voeten te communiceren omdat er maar weinig Engels wordt gesproken.
Op humoristische wijze doet Gijs verslag over hun reis en de cultuurshock.
Maar ook de heerlijke gastvrijheid van Japan.
Zo stopt er een busje naast Gijs en Amy wanneer zij aan het fietsen zijn.
Een man vraagt hen naar het doel van hun reis. Dan rijdt hij weg, maar even later stopt het busje weer bij hen.
Nu komt de man zijn bus uit met 2 flesjes Isostar die hij hen overhandigd.
Na hun reis besluiten Amy en Gijs dat ze nog niet voldoende van Japan hebben gezien en keren in het najaar terug om Tokyo en Kyoto aan te doen.
Wat een heerlijk boek om te lezen, zo beeldend, alsof je er zelf bij bent.
Tijdens het lezen had ik mijn smartphone naast mij liggen om de plekken waar Gijs is geweest op internet op te zoeken om een beeld te krijgen van de plekken die zij bezochten.
February 14, 2026
Eerder heb ik alle een paar andere fietsboeken van deze schrijver gelezen. Ik vond Amerikanen fietsen niet erg amusant en erg herkenbaar. Eerder stond Japan op mijn fietslijstje, maar had het er vanaf gehaald, omdat de communicatie met Japanners erg moeizaam is. Na het lezen van dit boek, ben ik van gedachten veranderd. Gijs van Middelkoop is helemaal verliefd geworden op dit land. De contrasten in Japan zijn heel erg groot: steden zijn super groot en druk en het platteland is mooi en rustig. De schrijver beschrijft dit op een amusante, maar herkenbare wijze. Er zit wel vaak wat overdrijving in.
Het boek bevat twee reizen. De eerste is een echte fietsvakantie op het eiland Kyushu met alle ups en downs: regen, mooi weer, geen hotels, drukke en rustige wegen. De tweede reis gaat naar Tokyo, Kyoto en andere plaatsen op het hoofdeiland. De fiets is hier minder belangrijk, want vaak nemen ze de trein of gaan te voet. Maar de beschrijvingen van de schrijver erg leuk, maar geen hoogstaande literatuur. Daarvoor moet je toch echt bij Huraki Mirakami zijn, al krijg ik bij de beschrijving van het platteland wel een zelfde vibe.
Het boek bevat twee reizen. De eerste is een echte fietsvakantie op het eiland Kyushu met alle ups en downs: regen, mooi weer, geen hotels, drukke en rustige wegen. De tweede reis gaat naar Tokyo, Kyoto en andere plaatsen op het hoofdeiland. De fiets is hier minder belangrijk, want vaak nemen ze de trein of gaan te voet. Maar de beschrijvingen van de schrijver erg leuk, maar geen hoogstaande literatuur. Daarvoor moet je toch echt bij Huraki Mirakami zijn, al krijg ik bij de beschrijving van het platteland wel een zelfde vibe.
October 17, 2017
Verslag van een fietsreis door een onbevangen, niet moeilijk pratende jonge man die met zijn partner diverse avonturen beleeft in een uitermate vriendelijk en goed georganiseerd land.
Het gebrek aan kennis van de Engelse taal leidt nogal eens tot misverstanden en oponthoud maar de vriendelijkheid van de bewoners vergoedt alles.
Mount Fuji, het zelfmoordpark Jojai, theeceremonie, sumoworstelaars, bruggen 50 meter boven een binnenzee, fietsen stallen in de lobby van een hotel, een levensgevaarlijke tunnel voor fietsers, je vindt van alles in dit niet al te pretentieuze boek(je).
Het gebrek aan kennis van de Engelse taal leidt nogal eens tot misverstanden en oponthoud maar de vriendelijkheid van de bewoners vergoedt alles.
Mount Fuji, het zelfmoordpark Jojai, theeceremonie, sumoworstelaars, bruggen 50 meter boven een binnenzee, fietsen stallen in de lobby van een hotel, een levensgevaarlijke tunnel voor fietsers, je vindt van alles in dit niet al te pretentieuze boek(je).
November 19, 2016
Het derde boek van Gijs van Middelkoop, en ik heb het weer in één adem uitgelezen.
Door de heerlijke schrijfstijl van Gijs reis je als het ware mee in Japan. Ondertussen tovert het boek steeds een grote glimlach op je gezicht. Ik heb zelf veel in Japan gereisd, en mede daardoor voelde het boek als een feest van herkenning.
Gijs, bedankt voor weer een heel mooi boek.
Door de heerlijke schrijfstijl van Gijs reis je als het ware mee in Japan. Ondertussen tovert het boek steeds een grote glimlach op je gezicht. Ik heb zelf veel in Japan gereisd, en mede daardoor voelde het boek als een feest van herkenning.
Gijs, bedankt voor weer een heel mooi boek.
April 24, 2021
Leuk boekje over twee reizen door Japan. Schrijver komt soms nogal boers over, zeker aan het begin, en zijn humor is niet helemaal mijn humor. Toch een aardig en herkenbaar beeld, met leuke anecdotes en sfeervolle beschrijvingen. Ondanks de auteur.
August 13, 2025
Stukjes uit het boek gelezen, terwijl ik zelf in Japan was. Kwam er niet helemaal lekker doorheen. Het hoofdstuk over slapen in de tent in het welbekende bos, trok mij wel in het verhaal. Andere stukken voelde wat langdradig.
July 16, 2017
leuker dan Amerikanen fietsen niet (1e boek)!
December 14, 2017
Heel informatief en leuk geschreven. Verwacht geen diepgang, het is meer journalistiek.
March 17, 2018
Mooi reisverslag van twee maanden voornamelijk op de fiets reizen door Japan. Ik wil nu ook naar Japan!
July 9, 2018
De moeite waard! Ik heb nooit zin gehad om naar Japan te gaan maar nu wel! Dus denk even na of je dit boek gaat lezen😄
January 23, 2019
Vermakelijk
August 13, 2019
Ik vond het een leuk boek om te lezen, maar op de een of andere manier ook een beetje flauw en met wat minder diepgang
May 18, 2021
Vermakelijk, grappig, ontwapenend. Het gebrek aan ‘desolaatheid’ zorgt voor 3 sterren ipv 4
June 5, 2022
Weer een lekker boek van Gijs. Ik vond deze misschien wel de leukste uit de serie. Ik wil graag naar Japan en kon me sommige dingen ook zo goed voorstellen.
July 6, 2023
Topboek! Humoristisch, verhalend, meeslepend
February 2, 2024
Lekker luchtig boek over het mooie Japan. De welgemeende humor zat soms de diepgang wel enigszins in de weg.
July 29, 2024
Leuke boek over een fietsreis van een stel in Japan. Het boek bevat veel humor en leest heerlijk weg. Verder vind ik Japan een intrigerend en mysterieus land. Dit komt ook veel terug in het boek.
November 17, 2024
A funny book off which I took a lot of tips for our travels to Japan.
July 31, 2025
Een geweldig reisverhaal van Gijs Middelkoop neemt je mee op de fiets door Japan. Onmiddelijk zin om zelf naar dit bijzondere, eigenaardige en prachtige land te gaan!
Displaying 1 - 30 of 32 reviews