Bij momenten (vooral in het begin) een best leesbaar boek dat intrigeert en lijkt te anticiperen op een ontknoping. De toenemende twijfel van de verteller en de steeds minder wordende diepgang van elke fase in het leven van de hoofdfiguur ondermijnen echter het geheel. In feite neig ik meer naar een 2,5 dan een echte 3, maar ik ben wel blijven lezen wat dan de positieve afronding naar boven kan verantwoorden.
Een roman over het einde van de ideologische tweestrijd van de Koude Oorlog die op hoog tempo van start gaat maar uiteindelijk verzinkt in een richtingsloze poging om het levensverhaal van Reza, het nogal oninteressante hoofdpersonage, in een verhaal rond de val van het communisme (en de Berlijnse muur) te verweven. Hoewel er knap geschreven passages in Het grote uitstel te lezen zijn, is het nooit helemaal duidelijk wat de auteur voor ogen heeft (de keerzijde van het idealisme? obsessie? het ontvluchten van schuld?). Vanaf het tweede deel geleidelijk mijn interesse verloren, het laatste hoofdstuk is te herhalend en maniëristisch om te overtuigen.
Reugebrink schetst een geloofwaardig portret van de opkomst, de hoogdagen en het failliet van een ideologie - of ideologieën in het algemeen, om het bijna op z'n Fukuyama's te zeggen. De daarvoor gebruikte protagonist is echter vrij saai en leeg, die net als het boek zelf niet echt weet waar hij heengaat. Daarnaast hapert de stijl, want de 'aarzelende verteller' is constant en te veel aanwezig. Het voortdurende corrigeren en het gebruik van de drie puntjes breken een vlotte leeservaring af. Wanneer de personages dan nog eens praten 'zoals in het echt', dan lijkt het geheel meer op een scenario dan een roman. Kortom, een boek waarvan je het lezen even kunt uitstellen.