Op de vlucht voor normaliteit en schuld reist Viktor Roscam, een jonge wetenschapper, aan het eind van de jaren tachtig naar West-Berlijn. Door een verslindende liefde mist hij daar zijn afspraak met de wereldgeschiedenis. Juliane heet ze, of Juli, een naam die klinkt als een vluchtige zomer. Een kwarteeuw later staat Viktor aan de vooravond van zijn doorbraak als viroloog. Dankzij een medische openbaring, die voor een revolutie moet zorgen in de strijd tegen talloze chronische ziektes, krijgt hij de kans zelf in te grijpen in de orde van de wereld. Zijn euforie gaat gepaard met een haast devote toewijding, een moreel plichtsbesef en - zeker wanneer het verleden zich opnieuw aandient - de verwachting dat alles nu zal veranderen.
Echo is een pregnante en ambitieuze roman over het verlangen van een man om zijn bestaan bewezen te zien: in de geschiedenis, de wetenschap en de liefde. Verbeelding, reconstructie en werkelijkheid vermengen zich in een plot die zich steeds dwingender ontvouwt.
'Het leverde niets op, behalve dat het gebrek aan antwoorden en aan toetsing aan de feiten ervoor had gezorgd dat ik haar intussen in mijn gedachten had gebeiteld tot een betoverend maar verraderlijk beeld.' 'Hoewel Juliane zich nooit had willen hechten, leek het alsof ze van me was geamputeerd. Je zou denken dat het allemaal wel dicht zou groeien, waarna het een litteken ging vormen, maar toch: ik moest voort met een gebrek. Gemis is een progressieve ziekte - tijd maakt de dingen niet per se draaglijker, hij vervormt.' Enkele treffende zinnen uit deze schitterende debuutroman die ik meer dan eens herlezen heb. Het subtiel ineen verweven van een traumatische ervaring uit de kindertijd, een fascinerende liefdesgeschiedenis op een historisch moment in Berlijn en de euforie omtrent een verwachte medische doorbraak die veel levens kan redden, is heel knap gedaan.
Potige roman van een debutant die de vlucht van wetenschapper Viktor Roskam naar Berlijn beschrijft. Het verhaal ontvouwt zich stapsgewijs en is opgetrokken rond een femme fatale Juliane - Juli die zijn geest zo danig beneveld dat hij zijn afspraak met de wereldgeschiedenis mist. Later wordt duidelijk dat die honger naar erkenning en bevestiging een donker randje heeft. Stilistisch onderscheidt Bogaert zich meermaals t.a.v. andere debutanten met vaak lange, prachtige zinnen. Dit is niet het laatste van Bogaert dat we zullen horen/lezen.
Hoewel dit boek een mix van ingrediënten bevat die mij normaal gezien altijd bekoren: wetenschap, moeilijke liefde en geschiedenis, verpakt in mooie zinnen, deed dit boek mij weinig. Het was wel okee, maar er blijft niks van hangen. Op naar de volgende.
Een sterk boek, al is het soms wat wollig, doelloos en een tikje overpoetisch. Als de kaft en omslagtekst je trekken, dan durf ik te wedden dat het zal bevallen.