ลวงตาราชัน เล่ม 1

狎弄吾皇 #1

by Lu Guang, 綠光, Primavera (Translator)

ต้วนซวิ่นอวี่จำต้องทนทุกข์ทรมานกว่าสิบปีหลังถูกพี่สามและสตรีผู้เป็นที่รักร่วมมือกันหักหลัง ทว่าบัดนี้เขากลับสู่เมืองหลวงและรับหน้าที่ผู้สำเร็จราชการตามราชโองการสั่งเสียของพี่สาม เขาจึงตัดสินใจชำระหนี้แค้นด้วยการทำให้ต้วนอี้บุตรของพี่สามที่เพิ่งขึ้นครองราชย์ไม่ได้อยู่อย่างสงบสุข และแสร้งทำเป็นมองไม่เห็นความเคารพเทิดทูนตัวเขาที่ปรากฏในดวงตาของต้วนอี้
กลางวันเขายึดกุมราชสำนัก ทำให้ต้วนอี้กลายเป็นฮ่องเต้หุ่นเชิดผู้ไร้ซึ่งอำนาจที่แท้จริง
ตกกลางคืนให้ต้วนอี้พลีกายรับใช้ เหยียบย่ำศักดิ์ศรีให้แหลกเหลวใต้ฝ่าเท้า
เขาควรรู้สึกสาแก่ใจที่ได้มองดูรอยยิ้มของต้วนอี้เลือนหายไปทุกวันๆ มิใช่หรือ แต่เหตุใดเล่าเขากลับดีใจไม่ออก กระทั่งเมื่อเขาพบว่าตนเองหลงรักต้วนอี้เข้าเสียแล้ว ต้วนอี้ในยามนั้นก็เจ็บปวดร้าวรานปานใจสลาย ไม่เชื่อใจเขาอีกต่อไป...

Paperback

First published August 12, 2014

About the author

Associated Names:
* 綠光 (Chinese)
* Lu Guang (English)
* ลวี่กวง (Thai)

Reviews

[kunaom · Rating 3 out of 5]

เมื่อเริ่มอ่านก็คิดว่าเป็นแนววายการเมืองที่เน้นเดินเรื่องด้วยแผนการเป็นหลัก ออกจะงุนๆงงๆอยู่สักพัก ภาษาบรรยายเรียงเรียงยังทำเอางงเล็กน้อย และไอ้คนที่ต้องมาทำแผนการนั้นมันไม่อยู่ในอารมณ์ที่จะช่วยอยากจะทำเท่าไหร่ด้วย เมื่อคนเป็นเสด็จอาต้องมาอุ้มชูช่วยเหลือให้หลานตนขึ้นเป็นครองบัลลังก์ ทั้งๆที่ฮ่องเต้องค์ก่อนเคยฝากความเจ็บแค้นเอาไว้กับเขา แล้วทำไมต้องให้เขากลับมาแบกรับหนามยอกนี้ไว้กับอกอีกเหล่า

ทั้งแผนปกป้องค้ำจุนที่เขาต้องทำ ทั้งความแค้นที่ยังเจ็บฝังใจ เลยทำให้การแสดงออกของพระเอก จึงสวนทางตีกันมั่วไปหมด ไม่เคยเคารพย้ำเกรงฮ่องเต้น้อยแต่ก็ยังใส่ใจ อยากลบล้างรอยยิ้มนั้นของฝ่าบาท แต่ก็ไม่อาจสุขใจเมื่อถูกอีกฝ่ายหมางเมิน

การสร้างสรรค์อารมณ์สับสนซับซ้อนของตัวละครทั้งสองฝ่าย ไม่ว่าจะที่พระเอกก็ดี ที่นายเอกก็ดี เกือบๆจะทำได้สมบูรณ์ดี ไปเป็นแนวๆซาดิสม์-มาโซคิสม์ก็ว่าได้ แต่ยังไม่รู้สึกว่าพระเอกจะเจ็บแค้นเรื่องของอดีตมากเท่าใดนัก ส่วนนายเอกเป็นอะไรที่แปลกใหม่สำหรับเราอีกครั้ง ที่ได้เคะมาอยู่ในบทบาทฮ่องเต้ แต่ก็เป็นได้แค่ฮ่องเต้หุ่นเชิดอ่อนแอไร้พลัง พอใส่เหตุผลนี้เข้าไปก็ฟังขึ้นอยู่กับการที่ต้องเป็นฝ่ายรองรับการกระทำ และสุขสม?กับการเป็นเบี้ยล่างรองรับโทษทัณษ์ความแค้นจากเสด็จอา โฮะๆๆๆ

ช่วงแรกเนื้อหายังเดินด้วยแผนการช่วงชิงอำนาจในวังซะเยอะกว่าเดินด้วยความสัมพันธ์ด้วยละคร กว่าเราจะจูนติดกับเนื้อหาก็เกือบปลายๆเล่มแล้ว เมื่อเริ่มเห็นผลของแผนที่พระเอกวางไว้ด้วยเล่ห์เหลี่ยม(แหล) เรื่องค่อยเดินเร็วขึ้นหน่อย ค่อยสนุกขึ้น

[Jiji Jidapa · Rating 3 out of 5]

พล็อตยุงชุม มีชิงไหวชิงพริบในรั้ววังหลวงเล็กน้อย แต่ไม่เน้นมากนัก ที่เน้นมากคือความสัมพันธ์สองตัวเอก ที่เรียกว่าคลั่งรักกันทั้งคู่ ถึงจะพล็อตออกแนวจงใจดราม่า แต่ก็อ่านเพลินดีค่ะ มีให้ลุ้นเรื่อยๆ ว่าคนเขียนจะใจร้ายหรือจะใจดี ลุ้นจนจบว่าจะหาทางลงยังไง สรุปว่าเป็นสองเล่มบางๆ ที่อ่านเอาเพลินพอได้อยู่ค่ะ ไม่เสียดายเงิน