Το λεξικό της ντάγκλας

by Λεωνίδας Χρηστάκης, Μάρκος Επάρατος

Η γλώσσα των τοξικομανών είναι μια μορφή της λαϊκής μας γλώσσας, όπου οι αξίες, τα αισθήματα, η αλληλεγγύη, η συνενοχή, η κοινωνική κριτική, η αμφισβήτηση, συγκροτούν τη δική τους αντίσταση, και όπου η σημειολογία της γλωσσικής αμφισβήτησης οδηγεί τον αναγνώστη στον εντοπισμό μιας άλλης στάσης μπροστά στα κοινωνικά, ηθικά και πολιτικοϊδεολογικά ζητήματα του σύγχρονου κόσμου. (Γιάννης Πανούσης, Καθηγητής Εγκληματολογίας, από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

Ντάγκλα είναι το αποκάρωμα που προκαλεί η χρήση ναρκωτικών (τρέμω μήπως δεν το είπα καλά, γιατί χρήστες και μελετητές τέτοιων ιδιωμάτων έχουν συνήθως έναν εριστικό σχολαστικισμό, όχι μικρότερο από εκείνον των γλωσσαμυντόρων). Πρόκειται, συνεπώς, για λεξικό των τοξικομανών. Το θεωρώ σημαντικό, όχι μόνο γιατί καταγράφει μια πραγματικότητα με την οποία άλλοι αρνούνται ν' ασχοληθούν, αλλά επίσης γιατί το ιδίωμα αυτό είναι από μόνο του ενδιαφέρον, συχνά ευρηματικό, ευφάνταστο και ασύγκριτα πιο εύηχο π.χ. από τα καλιαρντά. Όπως θα περίμενε κανείς από έναν Λεωνίδα Χρηστάκη κι έναν που (θέλει να λέγεται Επάρατος, οι λέξεις δεν ερμηνεύονται με φιλολογική ψυχρότητα, αλλά με την προκλητική οικειότητα των εκ πεποιθήσεως περιθωριακών. (Τα Νέα)

112 pages, Paperback

First published July 8, 1997

About the author

Ο Λεωνίδας Χρηστάκης ήταν Έλληνας συγγραφέας, ζωγράφος, ηθοποιός και επιμελητής εκδόσεων.

Γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη. Ήταν απόφοιτος της Παιδαγωγικής Ακαδημίας και της Σχολής Καλών Τεχνών. Επίσης, σπούδασε μουσική και ήταν ζωγράφος. Στην Κατοχή πήρε μέρος στην Εθνική Αντίσταση και συμμετείχε σε πολλές αντιστασιακές δράσεις.

Για πολλά χρόνια ήταν στο στόχαστρο του μεταπολεμικού εμφυλιοπολεμικού κράτους λόγω της αριστερής, σχεδόν αναρχικής ιδεολογίας του καθώς και των θεμάτων που τον συγκινούσαν, τα οποία προέρχονταν κυρίως από το περιθώριο της κοινωνίας. Τον συγκινούσαν οι καλλιτέχνες, οι ποιητές αλλά και οι παραβάτες: ληστές, πόρνες, αλήτες, πρεζόνια, όπως δήλωνε ο ίδιος.

Από τη δεκαετία του 1950 άρχισε να εκδίδει βιβλία και τα περιοδικά: "Κούρος", "Panderma" (παντός δέρμα ή παντός τέρμα, όπως λέει) και "Ιδεοδρόμιο". Ενώ, έχει συμμετάσχει και σε αρκετές ταινίες όπως Πάμπτωχοι Α.Ε..