Kibrit Ev

by Murat S. Dural

Karanlığın içinde birer muma dönüşüyorlardı. Rüyasında rüyaya daldığını gören adamın altına uzandığı söğüdün etrafında yanan mumlar, dışarıdaki kabusları uzak tutmaya çalışıp aydınlık saçıyordu. Gözlerimi kapattım. Gündüzde miyim gecede mi, uykuda mıyım ayık mı, bilemiyordum. İşte o an bir ses aniden yüzüme yaklaşıp gözlerime üfürdü:

“Mumun ışığını anlamlı kılan o karanlıktır. Tam da o aydınlattığı karanlıktır…” dedi. “Kapıyı aç ve karanlığa bak…”

Murat S. Dural, ilk öykü kitabı Kibrit Ev'de karanlık tarafımıza ait gerçeklere ışık tutuyor; evlerimizdeki karanlık ile içimizdeki ışığa ait öyküler anlatıyor. Masum, sıradan insanlar ile korkunç, yabani canavarları modern zamanların terazisine koyuyor.

Kibrit Ev, taşranın mistik toprakları, plazaların kalabalık ama yalnız hissettiren dünyaları, ikili ilişkilerin görünmeyen boyutlarına dair, tekinsiz bir arkeoloji kazısı gibi adeta. Geçmiş, geçmişte mi kalmalı yoksa bir hayalet gibi karşımıza mı dikilmeli? Dural'ın öyküleri ruhumuzun labirentlerinde dolaşmak için bir yolculuğa davet ediyor bizi ve şunu soruyor: “Mum musun karanlık mı?”

Genres: Turkish Literature

240 pages, Paperback

First published January 1, 2016

About the author

1973 yılında İstanbul’da doğdu.

Hattat İsmail Hakkı İlkokulu, Halide Edip Adıvar Lisesi’nde okudu. 93’te İstanbul Üniversitesi Klasik Arkeoloji Bölümü’nü kazandı, lisans ve ardından yüksek lisansını aynı bölümde yaptı. 1993-1994 Assos Kazısı, 1994-1995 ve 1995-1996’da Perge Kazısı, 1997-1998 ve 1999 Allianoi Kazısı ve Bergama Müzesi’nde 1.5 yıllık çalışma, 2000’de Vezneciler Metro Kurtarma Kazısı’nda çalıştı. 1998 ve 1999’da Ege Bölgesi Yüzey Araştırmaları’na katıldı. Yüksek Lisans tezini Homeros "İlyas Ana Temasının Yunan Sanatındaki Yansımaları", betim programı üzerine yaptı.

2001 yılında, askerliğini yaptığı dönemde geçirdiği uykusuzluk (Insomnia) hastalığı sonucu ve kangren neticesinde ayaklarını ‘bilateral chopart’ seviyede kaybetti.

Arkeoloji ve spor yapamadığı için Akademik özlemlerini, sportif tutkusunu ülkesi ve gönül verdiği arma için projeler üreterek telafi etmeye çalıştı, çalışıyor. 2009’da Türkiye’deki engelliliğe, engelliliğin sadece bir düşünce olduğuna, taraftarlığın pozitif tarafına vurgu yapmak için dünyada ilk defa yapılan bir organizasyona dostlarıyla imza attı. Alex De Souza’nın ayaklarının silikon kalıplarını aldı, yürüdü, hatta koştu. 2017 yılında Fenerbahçe Spor Kulübü Kongre Üyesi oldu. “Evladıma Miras Bu Sevda” adlı kitapta ve Alex De Souza'nın kendi ifadelerine dayanan "Alex" biyografi kitabında yer aldı. Silikon Protez Projesi ile 2015 yılında “Genç Profesyoneller Beşiktaş Platformu” tarafından verilen "Yıkılmayan Adam" ödülüne layık görüldü.

2004’ten 2016 Aralık ayına kadar özel bir şirkette çalıştı. 2014’te Fantastik ve Bilimkurgu Sanatları Derneği’ne (FABİSAD) üye oldu. Yabani, Mikrop, TRİP, Rotka, Lemur, Vagon, Komplike, KitapEki gibi dergilerde, Kayıp Rıhtım Öykü Seçkisi’nde yazıları, öyküleri yayınlandı, yayınlanmaya devam ediyor.

2004’ten 2016 Aralık ayına kadar özel bir şirkette (British Amerikan Tobacco’da) çalıştı. 2014’te Fantazya ve Bilimkurgu Sanatları Derneği’ne (FABİSAD) üye oldu. 2018'den itibaren FABİSAD Yönetim Kurulu'nda türe ve türe emek verenlere destek olmaya çalışıyor. Yabani, Mikrop, TRİP, Rotka, Lemur, Vagon, Komplike, KitapEki gibi dergilerde, Kayıp Rıhtım Öykü Seçkisi, Trendeki Yabancı’da yazıları, öyküleri yayınlandı, yayınlanmaya devam ediyor.

2016 Kasım ayında İthaki Yayınları'ndan ilk öykü kitabı "Kibrit Ev", 2018 Ocak'ta Gerekli Kitaplar'dan "Lefter: Efsaneler Ölmez" solo kitapları çıktı. Şu an elinde bulunan hazır bir romanı, pandemi sürecinde hazırladığı üç novella ve üç öyküden oluşan ikinci öykü kitabı dosyası ön editörde, ikinci romanı üzerinde çalışıyor. Bunların yanında Fenerbahçe tribününde zamansız kaybettiğimiz sevgili Koray Şener için ailesi, dostları ile bir kitap hazırladı. 2021 Ekim'inde çıkan bu anı kitabında derleyen, editör konumunda yer alıyor.

Artemis Yayınları’ndan çıkan “Hayalet Müzik”, aynı yayınevinden çıkan "Hayalet Müzik - 2: Eskilerin Şöleni", İthaki Yayınları’ndan çıkan “Aşkın Karanlık Yüzü”, Yitik Ülke Yayınları’ndan çıkan “Tren Öyküleri”, Edebiyatist’ten çıkan “Sadık Dostlar” ve “Pati Öyküleri”, Arsine Yayınları’ndan çıkan polisiye “Aslında Yaşanmadı,” Dark İstanbul projesi kapsamında çıkan “Dark Antoloji Birinci Kitap”, İthaki Yayınları’ndan çıkan “İlk” ve Ayrıntı Yayınları’ndan çıkan “Karşı Salgın” adlı eserde birer, 2021 içinde Kayıp Rıhtım ve İthaki Yayınları ortaklığında çıkan “Ucube” konseptli "Tüm Panayırların Heyulası" adlı derlemede "Meczupların Şafağı" isimli öyküyle yer aldı. 2023 Ekim'de Arke Üçlemesi'nin ilk kitabı "Basübadelmevt" çıktı. Yayınevi henüz belli olmayan “Hayalet Müzik – 3: "Ritüel" konseptli öykü derlemesinde yer alacak.

2019 yılında İstanbul Üniversitesi Felsefe Bölümü'ne girdi, 2023'te mezun oldu.

Reviews

[Yosun Timucin · Rating 5 out of 5]

Kitap içinde kitap atıfları, hele şahsen tanınan kişilere aitse bu kitaplar, okuma zevkine ayrı bir tat veriyormuş Kâbus Kapan'da deneyimlediğim üzere. Baştan sona "Olmuş bu" hissi veren, üstünde ciddi emek harcandığı belli öyküler okudum. En sevdiklerim Kâbus Kapan, Kibrit Ev, Figürin, Ağ oldu. Üretken bir yaşam süresin Murat S. Dural :)

[Kayıp Rıhtım]

Kibrit Ev, birbirinden farklı ve bağımsız on bir öyküyü içiyor. Öykülerin birbirinden farklı olmaları tabii ki yazarın hayatından ve tecrübelerinden bağımsız olmalarını gerektirmiyor. Aksine, bazı öykülerde “Burası yaşanmış bir şeylerden ilham alınmış olmalı” gibi düşünceler doğuyor ve bu durum kitabın içine daha çok girmeyi sağlıyor.

Murat Dural’ın yazarlığı son derece başarılı. Daha önce çeşitli mecralarda öyküleriyle yer almış olsa da, Kibrit Ev bir “ilk kitap” için fazlasıyla güzel. Kendine has, oturmuş üslubu kitabın yeni olmasına rağmen yazarlığının yeni olmadığını ve hatta arka planda sağlam bir “okurluk” temeli olduğunu gösteriyor. Hatta gelecekte yazarın çok daha iyi işler ortaya koyacağının sinyalini de veriyor.

Kibrit Ev, yerli fantastik edebiyatımızda, hatta yer yer tuhaf kurgu ihtiyacımızda aranan kanlardan olmayı başaran bir eser. Kendi adıma umuyorum ki Murat S. Dural kendini geliştirerek yazmaya devam eder ve çevresine örnek olur da, biz de artık “Yerli fantastik neden gelişmiyor?” gibi sorularla uğraşmak yerine anadilimizde yazılmış güzel fantastik eserleri okuyabiliriz.

- Türker BEŞE

İncelemenin tamamı için: http://kayiprihtim.com/inceleme/kibri...

[Ebru · Rating 5 out of 5]

Her öyküden bir roman çıkarmış.Yazarın zekasına ve hayal gücüne hayran kaldım.Hepsinin tadı ayrıydı ama en beğendiğim öykü " Garip Meyveler" oldu.Kibrit Ev isimli öyküsünün devamını ayrı bir roman halinde okumak isteyen okurlardanım.

[Göktuğ Canbaba · Rating 4 out of 5]

Kibrit Ev, tekinsiz bir zihnin derinliklerinden gelen hikayeler sunuyor okuyana. BK, Fantezi, Korku tarzında yazılmış öykülerden her biri, farklı bir doğayı resmediyor, insanın karanlıkta kalmış düşüncelerini okumamızı ve değişen ritmiyle sözcüklere sıkı sıkı bağlanmamızı sağlıyor. Özellikle öykülerin girişlerindeki dansın, ayrıca hoşuma gittiğini söylemeliyim.
"Akşamüstü güneşinin eğimiyle görmezden gelinen insanlar, üzerilerine tehditkar bir cetvel gibi inen fabrika bacalarının altında sıraya giriyorlar..."
"Zaman ve bulutlar, çocuksu gözlerinde dolanan karanlık, yağmur yüklü acı şekerlemeler gibi hızla akıp gidiyordu..." gibi gibi.

Murat Dural'ı tanıyanlar bilir; iyi yürekli, mert ve muhabbeti pek hoş bir adamdır. Şimdi, meraklı bir bekleyişten sonra onun elinden, zihninden çıkmış metinleri okumak bana ayrı bir keyif verdi.
Kibrit Ev'in yolu açık olsun...

[Erbuğ Kaya · Rating 4 out of 5]

Böyle bir kitabın ilk kitap olduğuna inanmak çok zor. Detaylı, usta işi betimlemeler eşiliğinde öykülerin içine daldığınız anı anlayamıyorsunuz bile. Her öykünün kendine has bir albenisi var ancak, ben Kâbus Kapan, Arka Bahçe ve Ağ öykülerine bayıldım.

[Tevfik · Rating 5 out of 5]

Dili ve üslubu şaşırtıcı derecede iyi bir yazar Murat Dural. Kitaba adını veren hikayeye özellikle bayıldım.

[Özlem Ertan · Rating 4 out of 5]

Kibrit Ev’de on öykü var ve hepsi de okunası hikâyeler. Benim kitaptaki favorilerim Kâbus Kapan, Kibrit Ev, Arka Bahçe, Şikemperver, Ağ ve Canavar.

Kâbus Kapan, medeniyetin başladığı topraklarda yani Mezopotamya ovasının kıyısındaki bir köyde geçiyor. İlk başlarda bir cin musallatı öyküsüyle karşı karşıya olduğunuzu sanıyorsunuz ama sonra anlıyorsunuz ki durum farklı. Yazar bu öyküsünde insanın içindeki kötücül tarafa ve kadın cinayetlerine ayna tutuyor. Kitaba adını veren Kibrit Ev, bir mucize öyküsü diyebilirim. Okurken Kibrit Ev’in barındırdığı yaşamlar ve umutlar içinizi ısıtacak.

Arka Bahçe ise Murat S. Dural’ın arkeoloji geçmişinden izler taşıyan bir öykü. Kitaptaki diğer öyküler gibi fantastik ögeler barındırıyor ve önemli bir bölümü kazıda geçiyor. Şikemperver’i özgün bir vampir hikâyesi olarak tanımlayabiliriz. Her şeyden evvel kendini merakla okutan, keyifli bir öykü Şikemperver. Ağ, ilginç konusuyla dikkat çeken karanlık bir aşk öyküsü. Canavar ise yarattığı canavar üzerinden kendini ve toplumu sorgulayan bir yazarın iç dünyasına götürüyor okuyucuyu.

Fantastik öykülerden teşekkül eden Kibrit Ev, insanın içindeki canavarı da çeşitli kereler gözler önüne seriyor. Mesela kitabın ilk öyküsü Kâbus Kapan’da karakterlerden biri diğerine “Canavar bizdik öğretmen bey” diyor. Şikemperver’de “İnsan insanın canavarı ne de olsa” cümlesi hafızamıza kazınıyor. Kitabın son öyküsü Canavar’da ise şu tümceler dikkatimizi çekiyor: “Ya ben ölecektim ya da o. Katil diye bağıracaklar yakalandığımda, en büyük katili öldürdüğüm için. Üzülecek, nefret edecek ve yeni bir katil arayacaklar. Toplum canavarına üzülecek. Kahkahalarla güleceğim.”

[Tolga Eligül · Rating 5 out of 5]

Bugünlerde çok zorluyorum kendimi. İyi bir kitap eleştirmeninin daha yorumunu yapmakta sıra; Murat S. Dural’ın Kibrit Evi bugünkü konumuz. İçinde farklı öyküler barındırması sıkılganlığın önüne geçmekte birebir olmuş. Her bir öykü sizi bambaşka bir içsel bakışa ve zamana götürüyor.
“Ya bunu gerçekten yaşamış olabilir mi?”den, “Vaaay hayal gücüne bak” arasında gidip gelirken, kah üstten kah içten kullandığı özel kelimeler ve cümlelerle sizi edebiyatsal bir ziyafet sunuyor. Kurguya diyecek hiçbir lafım yok; bunun anlatılışını ise kendi tarzımda açıklamama gerekirse; kalabalık bir gruba yemek yapan yazarımız, kazanın içine attıkları kadar simya yeteneğini de bolca kullanmış demek daha doğru. Kelime seçimlerinde sihirli bir dokunuş var, içsel/dışsal bakış değil bu, betimleme/canlandırma değil; fark yaratan tarafı da tam bu nokta olmuş.
Garip bir şekilde bu yetenek; ilk başta beni uzaklaştırdığı kadar sonrasında keyif veren taraf oldu.

[Gizem Kaya · Rating 5 out of 5]

Kibrit Ev okuyucularını fantastikten korkuya, gerilimden drama değin geniş yelpazede duygular arasında bir pinpon topu misali oradan oraya fırlatıyor. Evet adeta fırlatıyor zira her bir öyküyü okurken sanki yanı başınızda size öyküyü anlatan tonton bir dede ya da nineniz varmışçasına etkiliyor. Bazen gülümsetiyor, bazen ürpertiyor bazense içinizi sımsıcak duygularla dolduruyor. Her bir öykü farklı lezzette. Kendinizi bu lezzetten mahrum bırakmayın ve bir parça Kibrit Ev'le her bir lezzetin tadına tek tek varın. Arkeolog olun, bir koltuktan başka bir boyuta geçin ama siz siz olun toplumun tüketim mantığına yenilerek hızlı okuyup da sonra çabuk bitti diye üzülmeyin...

[Seher Andaç · Rating 5 out of 5]

Okumaya başladığım ilk öyküden sonra değil ama kesinlikle ikinci öyküden sonra kendi kendime şunu söyledim: Bildiğimizi, yaşadığımızı sandığımız şeylerin üstüne büyü ekilmiş gibi! Sayfaları çevirdikçe bunun bir adı olduğunu da öğrendim: Büyü örmek...
Bunu farkedince okuma tarzımı değiştirdim ve bölünmeden okuyabileceğime inandığım her güne bir öykü olsun dedim; her bir hikayenin ritmi ile okudum.
Sonuçta okurda bir bedel ödemeli değil mi; kendi topukları üzerinde durmak için!
Okuduğum kurgu metinlerle ilgili en çok gözettiğim, okuyunca çok mutlu olduğum en önemli şey yazılanın kendi içinde çözümü olması ve bunu da yaşamdan yana taraf alarak yapması. Kibrit Ev'deki öykülerde de bu yaşamdan taraf olma durumu bariz bir şekilde vardı. Okuyucuyu duyguyla - bir nevi duygu sömürüsü gibi- ezen sadece yazı değil hiç bir şeyi sevmiyorum. Özellikle bunu dozunda mizahı da unutmayıp yazıp gözeten yazara çok teşekkür ediyorum.
Çok çok yıllar önce Heinrich Böll'ün İlk Yılların Ekmeği isimli kitabını okuduğumda hemencecik bir fırının kapı eşliğine gidip doya doya ekmeği koklamıştım. Aynı güçlü duygu ile Arka Bahçe isimli öykü sonrası kalkıp sokağa çıkıp toprakla ellerimi ovuşturdum...
Yakın zamanlarda "Unutulmuş Düşler Mağarası" isimli bir belgesel izlemiştim. Bambaşka bir meslek yaparken - jonglörlük- arkeolog olan birisinin belgesel içinde geçmiş yaşanmışlığa saygısı, düşü anlatımı hala aklımdadır. Kendisini yaşama,üretmeye dönüştürebilen her şey ayrımsız sonsuz saygıyı hak ediyor. Darısı başıma diyorum:)

[Arzu Altınanıt · Rating 5 out of 5]

Bir tanesi hariç hikayelerin hepsine ba-yıl-dım. O bir tanesi de benin futbol sevgisizliğim ki onu bile heyecanla okudum. Futbol sadece kurgunun üstüne oturtulduğu bir şey olsa da, aslında muhteşem bir mesaj verilse de diğerlerinin yanında eksik kaldı. Özellikle Canavar, büyük bir bilgi birikimi açıkça belli olan Arka Bahçe, Figürin, kitaba adını veren Kibrit Ev, tüm gerilimine rağmen kahkahalarla okuduğum Şikemperver ve Ağ en sevdiklerim oldu. Özenli kelime seçimleri, detaylı betimlemeler, harika bir hayalgücü ve altta yatan mesajlar. Kesinlikle tavsiye edilir.

[Zülfikar Yamaç · Rating 5 out of 5]

Türkçe tuhaf kurgu arşivinin en yeni kitabı beklediğimden daha iyiydi. Özellikle kitaba adını veren öykü beni benden aldı. Yazarın tekinsiz hikayeleri romantizm sosuna bandırarak kaleme aldığı kitabı türü sevenlerin kaçırmaması gerektiğini düşünüyorum.

[Ozan Ertürk · Rating 5 out of 5]

Çıktığı tarihte Türkçe fantazya/bilimkurgu/tekinsiz öyküler konusunun pek fazla alternatifi yoktu. İki elin parmaklarını geçmezdi yani. Kibrit Ev 'in çıkmasından belki birkaç sene önce başlayan, Kibrit Ev ile devam eden, sonrasında ise giderek yükselişe geçen türün iyi temsilcilerinden.

[Altay Aktar · Rating 4 out of 5]

Figürin çok güzel öykü. İnsanın içini ısıtan, yüzünde tebessüm bırakacak türden.

[Sibel · Rating 4 out of 5]

Figürin ve Ağ çok çok güzel öyküler. Akıcı, hiç sıkılmadan merakla okumak isteyeceğiniz öykülerle dolu, bitirene dek elinizden bırakmak istemeyeceğiniz bir kitap Kibrit Ev.

[Cankut · Rating 5 out of 5]

Öykü kitapları romanlardan farklı olarak bir labirente benzer sanki, her öykü birbirinden farklı olaylar içerir, bazıları da içermez.
Kibrit Ev de tıpkı hayat gibi karmaşık bir labirentti sanki; geniş bir sokaktan açık olan bütün pencerelerin arkasındaki evleri izler gibi hissettim. Farklı öyküler ve farklı hayatlar geçti gözlerimin önünden, kimisi gülümseten, kimisi korkutan, kimisi düşündüren.., kimisi de hayata tutunmak için gaz veren.
Ama her ne olursa olsun tüm öyküler gibi bu kitapta da yaşamın özü vardı sanki, onlarca hayattan parçalar... İyisiyle, kötüsüyle, orta yollusuyla, her şeyiyle...
Kitap okurken not alma gibi bir alışkanlığım yoktur ama Ağ, Şikenperver, Göze Göz Düşe Düş ve Kibrit Ev öykülerinin okurken beni en çok etkilerine alan, gülümseten, korkutan, düşündüren ve gaz veren öyküler olduğunu söylemekten mutluluk duyuyorum. Okudum, memnun kaldım. :)

[Harun İçöz · Rating 4 out of 5]

Değişik mecralarda dile getirdim ve burada da tekrar ediyorum: Bu öykü kitabını okumayı ertelemek pişmanlıktır... Bir “ilk kitap” anca bu kadar güzel olabilirdi. 12 öyküden ilk 9’u beni bambaşka yerlere götürdü. İlk dokuz öyküde çıta benim için öyle yükseldi ki... Nasıl desem, son üç öykü, bu dokuzunun gölgesinde kalmış gibi... ya da son üç öyküyü okurken 38+ derece ateşimin olması sonucu gördüğüm bir sanrı da olabilir... Bu öykülerle her türlü garipliğe ve tekinsizliğe açılan kapı, sizi günlük hayatta da yalnız bırakmayacak. Bende öyle oldu. Herkesin bir kibrit evi olmalı. Ama adı geçen öyküdeki gibi bir kibrit ev!

[İlkem · Rating 4 out of 5]

Birbirinden kıymetli öykülerle dolu bir kitap.. Yazar kelimelerle "büyü örmüş*" adeta.. Zira kelimeleri öyle yerinde ve etkili kullanmış ki, başka bir dünyanın kapıları açılıveriyor zihninizde.. Gerçek üstü, gerçek öyküler.. Kabus Kapan, Kibrit Ev, Ağ ve Göze Göz Düşe Düş en sevdiklerim oldu..
Varlığı daim,
Kalemi üretken olsun Murat S. Dural'ın, olsun ki bu büyülü dünyanın dost kapıları her daim yakınımızda olsun..
Ve son söz;
"Ne de olsa değer taşıyan tek hikaye vardır, o da bedelini bizim ödediğimizdir"
*Öykü: Arka Bahçe, sf.104

[Melike Sevindik · Rating 4 out of 5]

Profesyonel bir metin yazarına verilirse her öykü bir diZi bölümü olur. Çok farklı öyküler değişik senaryolar ve çok keyifli. Dili biraz daha geliştirilebilir nacizane yorumum

[Melek Kaya]

mutlaka okunmasi gereken bir kitab şiddetle tavsiye edilir

[Murat Baykan · Rating 4 out of 5]

Dural, tanıdık dünyalara sığışan bilinmedik öğelerle bezeli öyküleri kendini gizlemeden anlatıyor. Kitabın sonuna doğru onunla bizzat tanışmış gibi oluyorsunuz. İçerikteki sosyal duyarlılık ve hiç azalmayan ümit duygusu özellikle ağırlığını koyuyor. Öykülerin arasına serpiştirilmiş ithaflarınsa büyük bir nezaket ve vefa örneği olduğunu düşünüyorum. Yazarın hak ettiği yeri bulacağından eminim:)

[Gözde · Rating 5 out of 5]

Garip Meyveler öyküsü. Öykünün adini aldigi sarki.
Ve o sarkinin ardindaki korkunc trajedi.
Gercekten hem edebi anlamda iyi hem heyecan verici hem de cok guzel oykuler okudum. Korku ve gerilim edebiyatina katabilirim bu oykuleri ve fantastik ture de. Bir oykude uzulurken digerinde sevgiyi hissediyor insan. Iyi ki okumusum. (cok havada bir yorum oldu boyle sanki tam sey yapamadim demek istediklerimi cunku dusunceleri de havada ucusturan oykuler bunlar)

[Cüneyt Karakuş · Rating 4 out of 5]

Bazı kitaplar vardır. Onlar için özel bir zaman yaratmanız gerektiğini bilirsiniz. Kibrit Ev de, işte o kitaplardan birisi; aynı anda birçok kitap okuduğunuzdan değil, sırf ona haksızlık etmemeniz gerektiğini bildiğiniz için koşturmacalar sırasında okumamalısınız. Bende kekremsi bir tat bıraktı. Şiddetle tavsiye ederim.

[Onur KIRTAY · Rating 4 out of 5]

Okurken, sizi başka kitapları da okumaya zorlayan kitapları hep sevmişimdir. Benim adıma Kibrit Ev de onlardan biri. Tekinsiz gibi görünen ama içine daldıkça insanı çepeçevre sarmalayan ve düşündüren güzel hikayelerden oluşuyor.

[Emre Tezel · Rating 5 out of 5]

Bir anda başlıyor ve bir anda bitiyor. Zengin bir hayal gücü, kuvvetli anlatım dili ve özenle seçilmiş görkemli kelimeler... Betimlemeler çok kuvvetli. Emin değilim ama sanırım favorim ‘Garip Meyveler’.

[Elly · Rating 4 out of 5]

Her hikayenin üslubunun farklı olmasını sevdim. Değişik konular işlenmesini sevdim. Başarılı buldum genel olarak. En çok 'Ağ' isimli hikayeyi beğendim.

[Didem Bakır · Rating 5 out of 5]

Yazar hikayelerini kelimelerle dans ederek yazıyor. Fantastik anlatımları çok zengin ve başarılı, öyküler çok sürükleyici. Figürin’i özellikle ailemizin favori öyküsü oldu.

[Kazım · Rating 2 out of 5]

İlk iki öykü dışındakileri zorla bitirdim. Kalemi etkili sanki ama bana göre bir tür değilmiş.

[Bozkurt K. Yılmaz · Rating 5 out of 5]

Zengin dil, müthiş anlatım, nefis örnekler, özgün konular.

[Özgür Tacer · Rating 3 out of 5]

Anadolu’yu kol gezen bir sis perdesiyle daha karşı karşıyayız. Kibrit Ev, tadını bu topraklardan alan 10 tekinsiz öyküden oluşuyor. Bir ilk kitap olmasına rağmen akışkanlığı, rahatlığı, dengesiyle deneyimli bir yazarın elinden çıkmış gibi duruyor. Öykülerin çoğu edebiyatın hakkını verirken, hedeflediği etkiyi okuyucuya aktarmayı başarıyor.

Öykülerin bir kısmında ortak bazı aksaklıklar yok değil; örneğin hisleri betimlemeye çalışan paragraflar yer yer kalabalık ve yorucu. “Kabus Kapan” ve “Arka Bahçe” fazla uzun. Bazı pasajlarda da yazarın aforizma tuzağına düştüğünü görüyorum –ki bazen kaçınılmazdır; edebiyatın yolları bu tuzaklarla dolu... Öte yandan “Figürin”, “Kibrit Ev” ve “Canavar” kurgu ve anlatım yönüyle en güçlü bulduğum, bana en çok tat veren öyküler oldu.

Kitabın en çok dikkatimi çeken özelliği, türünün çoğu örneğinde olmayan bir iyimserliğe sahip olmasıydı. Öykülerin çoğunda atmosfer karanlık olsa da bir yerde sisleri dağıtan bir “iyilik” var. Nitekim Kibrit Ev’deki çoğu öykü umuda ve iyimserliğe açılıyor: öykülerdeki karanlık koridorların sakinleri her zaman kötücül değil, ya da kötülük norm değil; karanlığın olduğu yerde bir “mum” mutlaka var. Bunu yazarın mizacına, tavrına yormak mümkün olsa gerek; kendisi karanlığı aşmak için yola çıkmış besbelli. Yolu açık olsun…