Zabójczy tie-break

by Nikodem Pałasz

Wiktor Wolski, były policjant po przejściach, próbuje ułożyć sobie życie. Kiedy jego ukochana, Lena, wprowadza się do niego, jest pewien, że przeszłość zostawił za sobą. Nie wie, jak bardzo się myli.

W Polsce rozgrywane są mistrzostwa świata w siatkówce kobiet. W piwnicy jednego z domów, położonych na terenie dawnego getta warszawskiego zostają znalezione zwłoki kobiety. Kiedy okazuje się, że zamordowana jest siatkarką reprezentacji Izraela, na najwyższych szczeblach władzy zapada decyzja o wyciszeniu sprawy i szybkim umorzeniu śledztwa.

Dawny przełożony Wolskiego nakłania go do rozwikłania zagadkowej śmierci siatkarki. Śledztwo wciąga Wolskiego w wir brudnych politycznych i biznesowych intryg. W sprawie pojawiają się oskarżenia o korupcję, wątki antysemickie, neonazistowskie, wraca temat niewyjaśnionej, ale podobnej zbrodni sprzed lat.

Nieugięty były glina decyduje, że ta gra będzie toczyć się na zasadach, które on sam ustanowi. Wolski będzie musiał ustalić, czy bohaterowie toczącej się w kraju kampanii wyborczej mają krew na rękach.

Jeszcze nie wie, że czeka go rozgrywka z najtrudniejszym przeciwnikiem, z jakim kiedykolwiek przyszło mu się mierzyć - z najbardziej wpływowym i bezwzględnym politykiem w kraju, walczącym o reelekcję prezydentem RP.

Praca Rafaela Santandreu bazuje na najnowszych trendach naukowych w psychologii i szeroko zakrojonych badaniach. Wartość jego książek polega na tym, że trudna problematyka zdrowia psychicznego przekazywana jest odbiorcom w taki sposób, by czytelnik mógł sam stosować w praktyce zasady higieny psychicznej.

Paperback

Published October 19, 2016

About the author

Jest absolwentem WDiNP UW. Pracował m.in. w administracji publicznej i w amerykańskich korporacjach, działających na polskim rynku. Od pięciu lat prowadzi własną firmę, zajmującą się marketingiem sportowym. Zajmuje się m.in. zarządzaniem karierami i budowaniem wizerunku sportowców czy tworzeniem strategii marketingowych w oparciu o sport. „Brudna gra” jest jego debiutem literackim. Autor pracuje obecnie nad kolejnym kryminałem, tym razem osadzonym w świecie piłki nożnej.

Reviews

[micusiowo]

Przydługawe wtręty historyczne i mocno naciągana historyjka polityczna. Słabe.

[Zołza_czyta]

Z ulgą przyjęłam fakt, że „Zabójczy tie-break” to ostatnia część przygód Wiktora Wolskiego. Dwie poprzednie części bardzo mocno mnie rozczarowały. Jednak nie wzięłam pod uwagę tego, że autor może mnie pozytywnie zaskoczyć.
Wiktor Wolski po rozwiązaniu morderstwa piłkarza z klubu Grabex Zielonka postanowił przejść na policyjną emeryturę. Lena, którą poznał w „Brudnej grze” i którą pokochał wprowadziła się do niego. Mężczyzna pogodził się również z tym, że nigdy nie rozwiąże sprawy morderstwa ojca. Postanowił odpuścić i skupić się na życiu prywatnym. W Polsce rozgrywane są Mistrzostwa Świata w siatkówce kobiet. Do Wiktora zwraca się dawny przełożony z komendy Stołecznej z prośbą o pomoc w ustaleniu jak zamordowano gwiazdę izraelskiej siatkówki. Pikanterii dodaje miejsce, gdzie znaleziono zwłoki kobiety – w piwnicy domu położonego na terenie dawnego warszawskiego getta. Na szczytach władzy podjęto decyzję o umorzeniu śledztwa. Wiktor w towarzystwie policjantki z Izraela prowadzi śledztwo.
Dzięki Ci o losie! W trzecim tomie Wiktor Wolski postanowił się trochę uspokoić. Chciał się mężczyzna ustatkować, zamieszkać z Leną i snuł plany rodzinnego szczęścia, ale niestety dał się wciągnąć w śledztwo dotyczące zamordowania Kati Israel. Siatkarka zginęła na terenie dawnego getta warszawskiego. Wiktor prowadzi śledztwo razem z przysłaną z Izraela policjantką, której nie ufa. Nie przekonują go jej argumenty, że morderstwo zostało popełnione na tle rasistowskim. Jego niezawodny nos gliny mówi mu, że sprawę zamieszane są najwyżej stojące w hierarchii państwowej osoby. Podczas śledztwa Wiktor zachowuje się nad wyraz spokojnie, a złego glinę gra tylko wtedy, gdy jest to konieczne. Nie grozi ludziom, bez powodu ani nie macha giwerą na lewo i prawo. W zasadzie, gdyby były przełożony nie zaszantażował wskazówkami dotyczącymi śmierci jego ojca to nigdy by się na to nie zgodził. Podobał mi się ten opanowany Wiktor, który nie rzucał się na wszystkich podejrzanych z bronią. To była bardzo miła odmiana i nawet go trochę polubiłam, ale w żaden sposób nie żałowałam, że to nasze ostatnie spotkanie.
Niestety, ale to, kto okazał się mordercą było dla mnie mocnym rozczarowaniem. Naprawdę liczyłam na jakiś mocny motyw. Na dodatek „Zabójczy tie-break” jest mocno przegadany. Podobnie było z „Brudną grą” czy „Sam na sam ze śmiercią”. Autor niepotrzebnie przeciągał to wszystko i dodawał kolejne dni śledztwa. Uważam, że czasami lepiej napisać krótszą powieść, ale lepszą jakościowo. Tu ostatnie 150 stron było dla mnie zbędne i można było je umieścić wcześniej, co skróciłoby też książkę.
Mam nadzieję, że kolejne tomy nie powstaną, bo seria naprawdę jest średnia. Mam nadzieję również, że inne powieści Nikodema Pałasza będą jednak lepsze, bo jedną z pewnością posiadam na swojej półce.
„Władza nie jest niczym więcej niż sztuką dokonywania wyborów. I nieważne, czy są to dobre, czy złe wybory. Gdy masz władzę, musisz ich dokonywać. Kiedy ktoś zrobi to za ciebie, jesteś skończony.” ~ Nikodem Pałasz, Zabójczy tie-break, Warszawa 2016, s. 294.

[Korcia]

„Zabójczy tie-brak” to bez wątpienia fascynująca lektura, przesiąknięta polityką, wielkimi aferami i zbrodniami. Jednak nie brakuje też dylematów moralnych, miłości i nienawiści. Mam wrażenie, że w książkach Nikodema Pałasza zupełnie jak filmach o Bondzie może wydarzyć się absolutnie wszystko, a spektakularne efekty przegrywają nieco z logiką. Jednak czy to wada?

http://korcimnieczytanie.blogspot.com...