เพลงรักนิวตริโน

by อนุสรณ์ ติปยานนท์

เมื่อภรรยาสาวชาวฮ่องกงเกิดเสียชีวิตลงอย่างปริศนา ‘สมิทธิ’ สถาปนิกหนุ่มไทยจึงตัดสินใจออกเสาะหาเบาะแสที่จะนำมาซึ่งคำอธิบายต่อการจากไปของเธอ โดยไม่รู้เลยว่าอนาคตที่รอเขาอยู่ตรงหน้าจะคละคลุ้งไปด้วยเรื่องราวอันมืดดำของอดีตที่พันธนาทั้งเขาและภรรยาเอาไว้กับโชคชะตาอันแสนเจ็บปวด

Genres: Fiction

192 pages, Paperback

Published October 1, 2016

About the author

อนุสรณ์ ติปยานนท์ เป็นนักเขียน นักแปลผู้น่าจับตามองในยุคปัจจุบัน โดยเขามีผลงานรวมเรื่องสั้นเข้ารอบสุดท้ายรางวัลซีไรท์ถึง 2 สมัย ได้แก่ รวมเรื่องสั้น เคหวัตถุ (พ.ศ. 2551) และนิมิตต์วิกาล (พ.ศ. 2554)

อนุสรณ์เข้าเรียนที่คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยศิลปากร (พ.ศ. 2526) ไปพร้อมๆกับ เข้าเรียนที่ คณะพาณิชยศาสตร์และการบัญชี มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ และตัดสินใจไม่ศึกษาต่อที่ คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยศิลปากร แต่ยังคงตัดสินใจเรียนต่อเฉพาะที่ คณะพาณิชยศาสตร์และการบัญชี มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ จนจบการศึกษาระดับปริญญาตรี

เมืองเย็นเป็นผลงานเขียนเล่มแรกของเขา ผลงานที่สร้างชื่อให้กับอนุสรณ์ส่วนใหญ่เป็นงานเขียนทั้งสิ้น อาทิ เมืองเย็น (บทกวี พ.ศ. 2534), ลอนดอนกับความลับในรอยจูบ (นวนิยาย พ.ศ. 2547),H2O-ปรากฏการณ์แตกตัวของน้ำบนแผ่นกระดาษ (รวมเรื่องสั้น พ.ศ. 2548),Soul Stimulate-ใจออกเริงร่ายไม่หยุดหย่อน (ความเรียงและเรื่องสั้น พ.ศ. 2548), 8 1/2 ริกเตอร์ การตามหาหัวใจที่สาบสูญ (นวนิยาย พ.ศ. 2549),เคหวัตถุ (Household Objects) และล่าสุดกับนิมิตต์วิกาล (รวมเรื่องสั้น พ.ศ. 2554).

เขาได้ให้สัมภาษณ์กับสื่อหลายฉบับว่า เริ่มต้นจับปากกาด้วยการเป็นนักแปล แต่แล้ววันหนึ่ง เมื่อเพื่อนสนิทของเขาจากไปในเหตุการณ์ 11 กันยายน อนุสรณ์ก็เลยมีความคิดอยากเขียนหนังสือเล่มเล็กๆ สักเล่มหนึ่งเพื่อรำลึกถึงเพื่อน แต่พอเขียนขึ้นมันกลับเพิ่มจำนวนยาวขึ้น

Reviews

[Kin · Rating 4 out of 5]

ความเป็น metafiction และเหตุการณ์ประหลาดต่างๆ นานาไม่ว่าจะอยู่ในงานของใครล้วนแต่ดึงดูดใจเราได้เสมอ

เราพ่ายแพ้ให้กับ metafiction อยู่เป็นทุนเดิม และอาจยอมรับจริงๆ ว่า อ.ต้น เป็นคนเขียน metafiction ได้มีเสน่ห์ที่สุดในยุคนี้ เสน่ห์ของ metafiction แบบ อ.ต้น ก็คือเกร็ดเล็กเกร็ดน้อยที่ทำให้เรื่องราวต่างๆ ดูเป็นเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นจริง จริงในประวัติศาสตร์หรือจริงในที่ใดที่หนึ่ง เกร็ดพวกนั้นทำให้ตัวละครดูมีตัวตน มีชีวิต ต่อให้เป็นตัวละครที่ไม่เคยมีจริง นั่นทำให้ความเป็น fiction มันพร่าเลือนลงเรื่อยๆ

เราเพิ่งได้คำตอบว่า ที่ผ่านมา ความเป็น metafiction นั่นเองที่ช่วยให้เราชอบงานหลายชิ้นของ อ.ต้น รวมถึงเรื่องนี้ด้วย แต่ขณะเดียวกัน เนื่องจากงานประเภทนี้เต็มไปด้วยเกร็ดความรู้ สิ่งที่แลกมาก็คือภาพลักษณ์ของตัวละครเอกหลายตัวที่ดูเป็นผู้ "รอบรู้" และผู้ "มีรสนิยม" จนผิดกับรสนิยมของเรามากขึ้นเรื่อยๆ ผลคือตัวละครเอกเหล่านั้นดูเป็นตัวเดียวกันไปหมด เหมือนทั้งเรื่องมีคนดำเนินเรื่องจริงๆ เพียงคนเดียว นั่นคือผู้เขียน

ตั้งแต่ cat on a cold flesh heart (ซึ่งเราคิดว่าเป็นเรื่องที่แย่ที่สุดในบรรดาเรื่องทั้งหมด เพราะเป็นเรื่องที่เป็น metafiction น้อยที่สุดเรื่องหนึ่ง และทำให้เราเห็นประเด็นข้างบนได้ชัดที่สุด) จนถึงเรื่องนี้ เราเบื่อกับตัวละครที่ดูจะเป็นผู้ใส่ใจต่อเรื่องราวเล็กๆ น้อยๆ แต่กลับพูดด้วยภาษาที่หนังสือพูด ตัวละครที่ไม่สามารถพูดราวกับกำลังพูดคุย แต่พูดราวกับเขียนให้พูด ทุกอย่างที่ออกมาเลยดูประดิดประดอยและประดักประเดิดจนเกินไป ทั้งๆ ที่เนื้อหาส่วนที่ตัวละครไม่พูดมันดีเอามากๆ ไม่นับว่าเรายังเบื่อกับฉากร่วมเพศกับผู้หญิงที่หุ่นดี เต้าเต่งตึง หัวนมชมพูแล้วด้วย เบื่อจริงๆ

[Wuttipol✨ · Rating 1 out of 5]

“พายุไต้ฝุ่นก็คือกุญแจที่ใช้ไขประตูประตูเวลาเหล่านั้นสำหรับเรา” (หน้า 127)

แล้วทำไมต่อมาในเรื่อง อนุสรณ์ถึงไม่ได้ให้ความสำคัญแก่พายุนี้ในการไขปริศนาของเรื่องอีกเลย

แล้วมันเป็นไปได้ยังไงที่ทั้งเรื่อง ผู้หญิงไม่มี "เสียง" เลย

[nananatte · Rating 4 out of 5]

คนบางคนจะมาสู่เราในเวลาอันสมควร ณ สถานที่ที่เหมาะสม... หนังสือก็เช่นกัน

'เพลงรักนิวตริโน' ผลงานเขียนนิยายลำดับ 4 ของอ.อนุสรณ์ ติปยานนท์ปรากฏกายอย่างเงียบเชียบ ณ ร้านหนังสืออันเงียบงัน ฉันตั้งใจไปซื้อนิยายของนักเขียนฝรั่งเศสคนหนึ่ง แต่กลับได้หญิงสาวในกี่เพ้าแดงติดมือกลับมา

เหตุผลที่ฉันทำลายความตั้งใจเดิมของตัวเองแล้วเลือกหยิบเล่มนี้กลับมา มีหลายเหตุผลค่ะ:

1.หญิงสาวบนหน้าปกสีแดงก่ำเรียบๆ ส่งรอยยิ้มลึกลับน่าค้นหามาให้ เธอตั้งอยู่อย่างสงบนิ่งบนชั้นหนังสือท่ามกลางปกสีลูกกวาดและลวดลายลายตา เท่านั้นเธอก็ดูเด่นมากเลย
2. แค่หน้าแรก ประโยคแรกก็ดูดเราเข้าไปในเรื่องได้อยู่หมัด
3. พลิกอ่าน 10 หน้าต่อเนื่องได้ฉับๆๆๆ บรรยากาศนี้คือหนังฮ่องกงยุคเก่าและการปรากฎตัวของหญิงสาวในคืนฝนตกของลุงมูราคามิ
4. เป็นครั้งแรกที่ได้อ่านงานของอ.อนุสรณ์ (ได้ยินคำร่ำลือมานานแล้ว)
5. ไม่เหมือนหนังสือคนไทยเขียนเลย อาจเพราะฉากทั้งหมดเป็นยุคฮ่องกงก่อนกลับคืนสู่จีนก็ได้ ภาษารุ่มรวยแต่เรียบง่าย สวยมาก
6. เป็นนิยายที่ตัวเอกเป็นสถาปนิกและทำให้เราเชื่อว่าเขาเป็นสถาปนิกจริงๆ (เพราะส่วนมากเราอ่านแล้วจะไม่เชื่อว่าตัวละครเหล่านั้นทำงานสายนั้น)

แล้วฉันก็ซื้อเพลงรักนิวตริโนมา

มันเป็นนิยายที่เป็นแฟนตาซีของผู้ชายนะคะ จะเรียกเมจิคัลเรียลลิซึมก็ได้ จัดอยู่หมวดดราม่าโรแมนติกก็ได้เหมือนกัน หรือจะเรียกเป็นผจญภัยก็ได้นะ

'เพลงรักนิวตริโน' ทำให้เรานึกถึงนักวิจารณ์หนังคนดังผู้ล่วงลับคนหนึ่งที่เคยกล่าวไว้ว่า "ความลึกลับของหญิงสาวมีเสน่ห์ดึงดูดน่าค้นหากว่าของผู้ชายมาก" อันนี้เห็นจะจริง

การตามหา 'จัสมิน หลิง' หญิงสาวผู้แสนลึกลับ ผู้คล้ายปรากฏตัวจากห้วงเวลาพิเศษ นำพา 'สมิทธิ' ให้ไปพบเจอบุคคลประหลาดและสถานการณ์แปลกพิกลมากมาย

ยังไม่นับเรื่องรสนิยมอันวิไลทั้งเรื่อง ทั้งการท่องเที่ยว/เดินทาง อาหารเครื่องดื่ม ภาพยนตร์ เพลง กีฬา ฯลฯ อ่านแล้วเพลิดเพลิน เจริญหูเจริญตาเจริญใจมากค่ะ

ครึ่งเล่มแรกเกรี้ยวกราดรุนแรง อารมณ์ประหนึ่งพายุพัดโหมกระหน่ำ (เรื่องประมาณนี้ที่นึกออกนอกจากการปรากฏตัวของหญิงสาวฯ ก็จะเป็น After Dark ของลุงมูเหมือนกันค่ะ)

ครึ่งเล่มหลัง... เรานึกถึงชอลิ้วเฮียงนะ อารมณ์คล้ายๆ 2-3 ตอนแรกที่โกวเล้งเขียนเปิดตัวชอลิ้วเฮียง แต่ถ้าอ่านมาจนจบแล้วมองเรื่องย้อนกลับทั้งหมด เรานึกถึงชอลิ้วเฮียง ตอนชะตาดอกท้อมากที่สุดค่ะ

ช่วงหลังของเรื่องมีความเป็นนิยายกำลังภายในสูงมากสำหรับเรา 1.ภาษาจีนเยอะ 2.สุราอาหารเยอะ 3.มีหญิงงามพัวพัน 4.มีตาแก่พัวพัน 5.ตาแก่ดูเป็นยอดฝีมือ 6.มีการประจัญหน้าในวาระสุดท้าย

อ่านจบชิลล์ๆ ได้ใน 2 วันค่ะ แต่ส่วนตัวชอบต้นเรื่องมากเป็นพิเศษ ได้หยิบอ่านซ้ำอีกหลายรอบแน่ๆ บอกได้เลย

ชื่นชมคุณอนุสรณ์มากค่ะ คุมโทนได้ปัง รายละเอียดแน่นเป๊ะเหมือนได้ไปลัดเลาะตรอกซอกซอยในฮ่องกงด้วยเลย ส่วนเรื่องอาหารนี่คิดว่าน่าจะเป็นความชอบส่วนตัวของคนเขียนนะคะ ละเอียดมากกกกก...555

ให้ 4.5/5.0 ค่ะ
เป็นนิยายที่มีเสน่ห์ดึงดูดให้หลงเข้าไปในกาลเวลาอัศจรรย์ของหนังฮ่องกงยุคเก่าจริงๆ

[Ek Guevara · Rating 4 out of 5]

นิยายรักที่มีความเหนือจริงสอดแทรกอยู่หลายส่วน นำเรากลับไปในช่วงที่ฮ่องกงกำลังจะถูกคืนให้จีนแผ่นดินใหญ่ และย้อนกลับไปอีกจนถึงเซี่ยงไฮ้ก่อนสงครามโลกครั้งที่สอง การดำเนินเรื่องและภาษามีเอกลักษณ์เฉพาะตัว เป็นงานที่ละเอียดลออและมีแรงดึงดูดสูง ชอบตรงที่เขายังคงเขียนถึงบุคคลตัวเล็ก ๆ ที่ประวัติศาสตร์ไม่ได้จดจำ มันทำให้เรารู้สึกว่าคนเหล่านี้นี่แหละที่เป็นตัวตนจริง ๆ ของยุคสมัย ไม่ใช่คนที่ก่อให้เกิดความเปลี่ยนแปลงยิ่งใหญ่ แต่ก็มีความน่าสนใจในแบบของตนเอง

[Tiktok Thailand · Rating 4 out of 5]

Neutrino Romance (เพลงรักนิวตริโน) by Anusorn Tipyanont


One of my favorite writers who comes back with his fourth novel, which speaks about "Love" in a magical realism way. Anusorn started this novel five or six years ago, which I have a chance to read the two first chapters online, and then he seemed to discontinue the story. Five years passed by , after done many research about Hong Kong before returning to China's arms in 1997 and Shanghai in the wartime from early of 1900s to 1960s, Anusorn comes back with the complete "love story". Like his previous work, "8 1/2 Richter", which combines the lost-love with the real historical event such as World War II, this piece of work, he told a story of lost-love that bring us back to the time before Hong Kong returning to be a part of Mainland, and also the wartime events in the early 1900s. Some of the characters in the novel are real-life persons, but were forgotten by the history. Therefore Anusorn added them to the piece, like his old works, just to cherish people who were forgotten by time, remember their footprints, their sorrows, their pains, and also their loves.

[Panuwat Sukeedech · Rating 5 out of 5]

เต็มไปด้วยความลึกลับที่แสนโศกเศร้า ชอบที่คุณอณุสรณ์สามารถเขียนเหตุการณ์เเละสิ่งต่างๆออกมาให้นุ่มนวลราวกับตัวละครชินชากับสิ่งต่างๆที่เกิดขึ้นแต่จริงๆแล้วอ่านแล้วเจ็บปวดมากๆ ทุกตัวละครมีความเศร้าที่แตกต่างกันอยู่ที่เราจริงๆว่าจะเห็นใจใครเป็นพิเศษ ชอบมากๆครับ

[Petch Manopawitr · Rating 4 out of 5]

นวนิยายเหนือจริงว่าด้วยความรักที่กาลเวลาหล่นหาย

น่าจะเพิ่งเคยอ่านงานนวนิยายของอนุสรณ์ ติปยานนท์ เป็นครั้งแรก เป็นลีลาการเขียนที่ทำให้นึกถึง วีรพร นิติประภา ขึ้นมาทันที ทั้งกลิ่นอายความเหนือจริง และรายละเอียดเล็กๆน้อยๆ ประกอบแต่ละฉาก อาหารการกิน ดนตรี สภาพอากาศ​ การแสดงความรัก และห้วงเวลาที่ดูจะพร่าเลือน สลับกลับไปมา

นวนิยายขนาดสั้นว่าด้วยความรักซึ่งผู้เขียนบอกว่าได้แรงบันดาลใจมาจากสารคดีวิทยาศาสตร์ที่เล่าถึง นิวตริโน ซึ่งเป็นอนุภาคที่มีมวลน้อยที่สุดในอนุภาคทั้งมวล แต่มีอำนาจทะลุทะลวงสูงจนผ่านได้แม้แต่สนามแม่เหล็กไฟฟ้า การดักจับได้จึงต้องทำโดยผ่านน้ำบริสุทธิ์ลึกลงไปใต้ดิน คุณสมบัติของนิวตริโนทำให้ผู้เขียน นึกถึง ความรัก

จะมีพลังอำนาจใดที่ไม่เคยปรากฎตัวให้จับต้องได้ แต่ทรงอนุภาพ ซึ่งมีเพียงหัวใจที่รับรู้ได้ แต่บ่อยครั้งที่ไม่อาจรับมือได้ จนทำให้หัวใจแตกสลาย ขนาดที่ฟ้าถล่ม แผ่นดินสะเทือน ในความเงียบอันเดียวดาย

ด้วยแก่นแกนดังกล่าว ผู้เขียนบอกเล่าความรักที่เหมือนเป็นไปไม่ได้ของหนุ่มสถาปัตย์ ศิลปากร ที่ย้ายมาทำงานที่ฮ่องกง และพบรักกับจัสมิน หลิง หรือหลิง ไต้อี้ หญิงสาว นักแสดงหนังเงียบในตำนานผู้สาบสูญไปตั้งแต่ปี 1937

หนังสือแบ่งออกเป็น 9 ตอน สั้นยาวต่างกันไป เริ่มต้นจาก งานศพของจัสมิน หลิง และการค้นพบภาพยนตร์เงียบโบราณที่เธอแสดง จนทำให้สมิทธิ ตัวละครหลักสับสน จับต้นชนปลายไม่ถูก และพยายามออกค้นหาความจริง ตอนที่ 2 ย้อนเล่าถึงชีวิตในรั้วมหาวิทยาลัย ที่สมิทธิมีโอกาสพบกับฝน ผู้สอนให้เขารู้จักรอคอย และมอบความรักให้กับเขาอย่างหมดสิ้น ก่อนจะหายตัวไปตลอดกาล พร้อมกับพายุฝน

ตอนที่ 3 เล่าถึงการปรากฎตัวของจัสมิน หลิง ในร้านหนังสือ หญิงสาวในชุดกี่เพ้าสีแดงสด ที่หิวโหยอาหาร และความรัก เธอตามเขากลับไปยังที่พัก ทั้งคู่ร่วมรักกันสามครั้งก่อนที่จะตัดสินใจเริ่มต้นชีวิตคู่ด้วยกัน เป็นเวลา 3 เดือนเต็ม

ตอนที่ 4 พูดถึงไอรีน จาง หลานสาวของจัสมิน หลิงซึ่งเป็นนักข่าวของเกาลูนโพสต์ และการปรากฎตัวของชายชราผู้มีตาข้างเดียว ฟุก จื่อหลง ตอนที่ 5 เล่าถึงตอนที่ สมิทธิเลือก ย้ายภูมิลำเนามาทำงานที่ฮ่องกง หลังเรียนจบเพื่อพยายามลืมอดีต ตอนที่ 6 เล่าถึง ฟุก จื่อหลง ที่ตกลงมาจากนั่งร้านไม้ไผ่ ซึ่งสมิทธิต้องเป็นคนไปเฝ้า และและหายตัวไปอย่างลึกลับ ทิ้งไว้เพียงข้อความสั้นๆ "จำใจตื่นเพราะหอมกลิ่นอดีตกาลอันไม่โรยรา"

ตอนที่ 7 สมิทธิตัดสินใจลาออกจากงาน ออกตามหา ฟุก จื่อหลง แต่กลายเป็น ฟุก ที่ช่วยชีวิตเขาจากการจมน้ำ เมื่อเขากระโดดออกจากเรือ เพื่อว่ายตาม หยาง ซิวฉง นักว่ายน้ำในตำนาน ในยุค 1930s เช่นกัน ผู้มาปรากฎตัวที่สระว่ายน้ำที่เขาไปอาบน้ำเป็นประจำ จนเป็นพนักงานเฝ้าสระ ฟุก จื่อหลง พาสมิทธิกลับมาที่ห้อง และหาทางแก้ปริศนา ร่างที่หายไปของ จัสมิน หลิง ตอนนี้ยาวและให้รายละเอียด การทำอาหารสารพัดจานแบบเห็นภาพ รวมทั้งเปิดเผยตัวละครสำคัญอีกตัว คือหลี่ไป๋ ผู้ทรงอิทธิพล และผู้หลงรักหลงใหล จัสมิน หลิง ที่คาดว่าเป็นผู้ขโมยร่างของเธอไปจากหลุมฝังศพ

ตอนที่ 8 เล่าถึงความตายของ ฟุก จื่อหลง และการกลับมาของไอรีน จาง ซึ่งเปิดเผยถึงเบาะแสในการตามหา หลี่ไป๋ที่เซี่ยงไฮ้ ไอรีน จาง พาสมิทธิกลับมาพักที่ห้อง และในที่สุดทั้งคู่ก็ร่วมรักกันสามครั้ง ก่อนสมิทธิจะเดินทางไปเซี่ยงไฮ้ เพื่อตามหา หลี่ไป๋ ณ มหาวิหารแห่งความทรงจำ ตอนสุดท้ายเล่าถึงการเผชิญหน้าระหว่าง สมิทธิและหลี่ไป๋ ก่อนที่เรื่องราวจะจบลงด้วยเปลวเพลิงของมหาวิหารแห่งความทรงจำ

เพลงรักนิวตริโนเป็นวรรรกรรมที่อ่านเพลินและพาผู้อ่านหลุดไปยังอีกโลกนึงได้อย่างสมบูรณ์แบบ มีกลิ่นอายแบบภาพยนตร์ของหว่างคาไว นับเป็นอีกหนึ่งนักเขียนที่น่าติดตามผลงาน และน่าจะมี Master piece ออกมาให้ได้อ่านกันในไม่ช้า

[Em · Rating 2 out of 5]

หนังสือเเล่มนี้เป็นงานเขียนเรื่องที่ 2 ของคุณอนุสารณ์ ติปยานนท์ที่เราได้อ่าน
เล่าถึงการปรากฏและหายตัวไปอย่างลึกลับของจัสมิน หลิง ภรรยาชาวจีนของชายหนุ่มชาวไทยผู้หนึ่งที่ไปใช้ชีวิตที่ฮ่องกง
เนื้อหาทั้งเล่มเล่าถึงการตามค้นหาความลับของอดีตภรรยาที่ควรจะเสียชีวิตไปแล้ว เขาพบว่าแท้จริงแล้วเธอคืออดีตนักแสดงชาวฮ่องกงนามว่า หลิง ไต้อี้
การค้นหาความจริง ทำให้เขาได้ค้นพบกับบุคคลปริศนาอีกหลายคน ความเป็นไปได้ต่างๆ ที่ไม่น่าจะเป็นไปได้ และการเดินทางทั่วเกาะฮ่องกง และที่ขาดไปไม่ได้เลย การอธิบายถึงอาหารต่างๆ ตลอดการเดินทางของเขา

การดำเนินเรื่องของเพลงรักนิวตริโน เล่าด้วยน้้ำเสียงเรียบง่าย ไม่หวือหวา ไปเรื่อยๆ อย่างสงบนิ่ง เรียกว่าอ่านไปได้เรื่อยๆ เรื่อยๆแบบที่รู้สึกว่าไม่มีจุดไหนไคลแมกซ์ในเรื่องเลย
เมื่อเข้าสู่ช่วงที่ควรจะพีค ที่มีการปูบทมาได้น่าติดตาม และทำได้ดีจนต้องชื่นชม แต่ก็น่าเสียดายที่เนื้อหาหลังจากสิ่งที่ปูมานั้น เป็นสิ่งที่ควรจะทำให้ผู้อ่านอย่างเราว้าว กลับกลายเป็นประเด็น ๆนึงที่เกิดขึ้น จบลง และเรื่องก็ยังคงดำเนินต่อไป ความรู้สึกเดียวกันกับที่ได้จากการอ่าน ลอนดอนกับความรักในรอยจูบ

สิ่งที่ต้องชื่นชมมากๆ คือ เอกลักษณ์ในดีเทลที่ว่าด้วยเรื่องของอาหาร และ การบรรยายถึงสถานที่ สิ่งแวดล้อม โดยเฉพาะการอธิบายถึงสถานที่ต่าง ๆในฮ่องกง
เราสัมผัสได้ถึงกลิ่นอายความเป็นชาติฮ่องกง ในช่วงเวลาก่อนที่จะกลับกลายเป็นส่วนหนึ่งของจีนแผ่นดินใหญ่ รับรู้ถึงสภาพการใช้ชีวิต การเมืองและสังคม ที่คณอนุสรณ์พยายามสื่ออกมาได้ค่อนข้างดี และขอชื่นชม

[Whale Read · Rating 2 out of 5]

เปิดเรื่องมาค่อนข้างดี
แต่มีจุดเอ๊ะมากมายภายในเรื่อง
มีปมที่เปิดไว้และไม่ปิดเยอะมาก

อาจจะเพราะสั้นเกินไปเลยไม่ได้รู้สึกอินกับตัวละครหลาย ๆ ตัว
ซึ่งถ้าเป็นตัวประกอบก็ไม่จำเป็นต้องใส่ บทสนทนาที่ ลึกซึ้งมาก้ได้ ทำให้มันดูกลาย���ป็นยัดเยียดเช่น
บทพูดของชายชรานักดนตรีในตอนท้าย

ฉากเซ็กส์รู้สึกเหมือนถูกใส่มาเพราะอยากใส่
ไม่รู้สึกถึงความสมเหตุสมผลเท่าไหร่ทั้งที่มา และ consequences

ฉากทำอาหารก็รู้สึกว่าใส่เพราะอยากโชว์ภูมิความเป็นฮ่องกงและความรู้เรื่องอาหาร
คิดดู เหตุการณ์ฉุกเฉินถึงขั้นต้องลาออกจากงาน = แสดงความ urgent แต่กลับต้องมานั่งพิถีพิถันทำอาหาร ?

นิวตริโนที่เป็นชื่อเรื่อง อ่านไม่เจอเลยในเนื้อเรื่อง
มีแค่คำนำเท่านั้นที่ทำให้เข้าใจได้ว่านิวตริโนหมายถึงอะไร

ฉากจบก็สุดแสนประหลาด แต่เอาเถอะ ชื่นชมกับคำนำที่บอกว่า เราอาจจะไม่รู้จักนักเขียนเป็นกรณีพิเศษ
แต่นักเขียน "มีผลงานอย่างต่อเนื่อง" สู้ ๆ ครับ

ปล. หน้าปกสวยมากทั้งสีแดง = จีน ฮ่องกง / การซ่อนครึ่งหน้า = ความลับ

[TEERAWUT MAHAWAN · Rating 5 out of 5]

ความรู้สึกจริงๆคือ ความรักคืออะไรไม่รู้แหละ แต่เป็นสิ่งที่เราเคยมี เคยเกิดขึ้น เคยรู้สึกสัมผัสรับรู้ได้ว่ามันจริง แต่ตัวแสดงของความรักบางทีมันทำให้เกิดerror ได้เหมือนกัน มันทำให้ความสัมพันธ์มันต้องยุติ ไปต่อไม่ไหว ไปต่อไม่ได้ อนุภาคของความรักก็เลือนรางจางลง แต่มันยังคงอยู่ ทิ้งร่องรอยไว้ไม่หายไปไหน การเข้าถึงความรักจึงทำได้ผ่านการเปรียบเทียบ ผ่านตัวกลางเท่านั้น ต้องอาศัยตัวกลางถึงจะปรากฏรูป เหมือนเงาจันทร์ในผืนน้ำ แต่พอเรามองไปที่พระจันทร์ เมฆหมอกก็ปลกคลุมดวงจันทร์ไปเสียแล้ว...

[MadamOn · Rating 4 out of 5]

เป็นเรื่องราวที่ย้อนกลับไปในอดีตและบอกเล่าเรื่องราวความเป็นเชื้อชาติได้ดี เนื้อเรื่องบางช่วงจะมีความงงแต่เข้าใจ มีความแฟนตาซีที่แปลกๆ ไม่ค่อยเจอเนื้อเรื่องประมาณนี้เท่าไหร่ บางช่วงมีความอ่านยากนิดนึง แต่โดยรวมสนุก ตื้นเต้น และลุ้นไปกับตัวเอกที่ดำเนินเรื่อง

[ppanicha · Rating 4 out of 5]

มีความเนืองๆหน่อยแต่สนุกครับ การเล่าเรื่องทำให้คิดตามได้อารมณ์หนังจีนดีๆสักเรื่อง
“เขาข่างเป็นบุคคลผู้โดดเดี่ยวโดยแท้ แม้กระทั่งความตายของเขาก็เต็มไปด้วยความโดดเดี่ยว”

[Kornkamon Srivat · Rating 5 out of 5]

เพลงรักนิวตริโน มีความลื่นไหลดี ชอบตัวละครคุณลุงตาบอดมากๆๆ

[Janine S. · Rating 5 out of 5]

เราต่างก็ดำเนินอยู่ในอดีต ในรูปแบบของความทรงจำของคุณ หรือ คนอื่น ไม่ว่าความทรงจำนั้นจะดีหรือร้าย แต่มันก็คือ อดีต

[Xsicexx · Rating 5 out of 5]

เป็นเรื่องราวความรักที่เราว่าน่าสงสารจัง ทั้งลึกลับและหม่นหมอง

[Chontiwat Udomsiripat · Rating 3 out of 5]

เล่มนี้อ่านตอนอยู่ ม.6 มู้ดคล้าย ๆ นิยายของ Haruki Murakami เลย

[Charine · Rating 3 out of 5]

อ่านได้เรื่อยๆ แต่ยังไงลอนดอนก็ยังเป็นที่สุดในใจอยู่ดี

[plawhal · Rating 3 out of 5]

ทั้งเรื่องทำให้แอบลุ้นอยู่นิดๆว่าจะใช่เรื่องราวที่เล่นกับกาลเวลาหรือเปล่า ส่วนที่ชอบมากๆอีกอันนึงคือ ความมุ่งมั่นของสมิทธิที่จะอ่านหนังสือทั้งชั้นตลอดห้าปีที่เรียน จะว่าไปก็แอบคล้ายๆท่ีเราเคยคิด ที่สำคัญคือไม่คาดคิดว่าหนังสือเล่มนี้จะมีฉากแสดงความรัก นี่ก็รีบอ่านผ่านๆเพราะเขิน บ้าจริง เขาจะรู้มั้ยนะ ว่าฉันอ่านอยู่ที่food courtน่ะ

[Thanawat · Rating 4 out of 5]

เพลงรักนิวตริโนช่วยให้ประสบการณ์ใหม่ ที่ใช้พื้นหลังเป็นฮ่องกง ประเทศที่แม้จะเคยไป แต่ก็ดูฉาบฉวยเสียเหลือเกิน
แม้จะนึกถึงฮ่องกงในความทรงจำ แต่ก็ไม่สามารถทับซ้อนภาพฮ่องกงในสายตาของตัวเอกลงไปได้
ชายหนุ่มสถาปนิกคนไทย มีที่ชีวิตหันเห โดยใช้ความรักที่มีต่อผู้หญิงเป็นหางเสือ
ส่วนชายชราในเรื่อง มีชีวิตผาดโผนเหมือนในหนังฮ่องกงยังไงยังงั้นเลย
สุดท้าย ตัวละครลับที่อยู่เบื้องหลัง ก็ไม่ได้เลวร้ายจนเกินไปนัก
ด้วยความใส่ใจในรายละเอียดของอนุสรณ์ ติปยานนท์ ทำให้รู้สึกดื่มด่ำกับการพรรณา แม้กระทั่งรายละเอียดการทำและการกินอาหาร ก็ยังเห็นภาพ
การเล่าเรื่องสลับช่วงเวลาทำได้ดี ไม่กระชากอารมณ์จนต้องเลือกข้ามไปอ่านอีกช่วงหนึ่งต่อ
อย่างไรก็ตาม เรื่องนี้จบแบบคาใจ ไม่รู้ว่าหญิงคนแรกหายไปไหน และหญิงคนที่สองมาได้ยังไง

[Radit Panjapiyakul · Rating 2 out of 5]

ชอบการนำประวัติศาสตร์ภาพยนตร์จีนและบรรยากาศฮ่องกง เรารู้สึกได้ว่าผู้เขียนดูเป็นคนโรแมนติกมาก แต่เนื้อเรื่องเกี่ยวกับชายที่ชอบดื่มเบียร์ ทำสปาเกตตี้ ออกตามหาภรรยาที่หายไปโลกไหน แล้วเจอกับเหตุการณ์ประหลาด คนแปลกๆ magical realism ประดังกันเข้ามานี่มันคุ้น ๆ เหมือนนักเขียนญี่ปุ่นคนนึงมากไปมั้ย

[Tiabtawan Limjittrakorn · Rating 4 out of 5]

เพลงรักนิวตริโน ของ อนุสรณ์ ติปยานนท์ ให้ความรู้สึกเหมือนนั่งอ่านพระเอกของมุราคามิ ที่มีคาแรกเตอร์ antisocial นิดๆ ลอยๆ เพ้อๆ แล้วไหลไปในความซ้อนทับของช่วงเวลาที่ต่างกัน เหมือนใน Cloud Atlas ของ David Mitchell สนุกดี น่าติดตาม ถึงแม้จะ reference ชัดไปบ้างก็ตาม

[Chartree Jew · Rating 5 out of 5]

แฟนซี สลับฉาก ไม่ยึดติดกับเส้นขอบ ไร้ขอบอย่างมีกรอบ อธิบายความรักได้ไม่หวาน แต่มานั่งคิดดูอีกทีมีความหวา���นิดๆ จนรู้สึกเรามีความรู้สึกช้า ^^ จบแบบฉับพลันให้คนอ่านคิดต่อไปอีกหลายหน้า

[m.marz]

เล่มนี้ซื้อมาเพราะความตื่นเต้นปนตกใจที่เห็นคุณอนุสรณ์ร่วมงานกับสนพ.แซลม่อน เป็นอีกเล่มที่ชอบ อ่านได้ช้ามากๆ อยากรู้ตอนจบแต่ก็ไม่อยากให้จบเลย

[Kanjana Reaungthong · Rating 4 out of 5]

สนุก ปกติไม่เคยอ่านอะไรแปลกๆแบบนี้มาก่อน
รู้สึกว่าคำบรรยายสวยงาม และในเรื่องของประวัติศาสตร์ก็มีจุดน่าเชื่อถือราวกับเป็นความจริงเลย
ชอบบทสรุป ที่เห็นภาพเกี่ยวกับความรักในเรื่องนี้ดี

[Pongson · Rating 2 out of 5]

2.5/5

[Blackdogsworld · Rating 3 out of 5]

จริงหรือที่สำหรับมนุษย์แล้ว ความรักในสิ่งที่เป็นไปไม่ได้ในสิ่งที่ไม่สมหวัง คือความรักที่ยืนยงและใกล้เคียงกับคำว่านิรันดร์
จริงหรือที่ความรักเป็นสิ่งนามธรรม เช่นนั้นมันจึงไม่มีค่าใดเลยในชีวิตจริง
จริงหรือที่ความรักเป็นอนุภาคอันละเอียดอ่อนที่นักวิทยาศาสตร์หลงใหล แต่กลับไม่อาจสัมผัสได้จริง
จริงหรือที่คนซึ่งตกอยู่ในโลกแห่งความรัก คือคนที่ตกอยู่ในโลกนามธรรม ในโลกที่ไม่มีทางออก
เราไม่มีหนทางอื่นอีกแล้วหรือ ที่จะรักในสิ่งที่เป็นจริง ที่จะรักในสิ่งที่เราจะต้องได้
- เพลงรักนิวตริโน
----------
ผมคิดว่าคำตอบของคำถามข้างต้นมีอยู่ในนิยายเล่มนี้ พอ ๆ กับการที่มันไร้ซึ่งคำตอบ
นี่ล่ะเสน่ห์ของนิยายประหลาด ๆ เรื่องนี้ ของอนุสรณ์ ติปยานนท์
อ่านจบแล้วอยากดูหนังฮ่องกง พร้อมกับกินเบียร์ชิงเต่าแกล้มไก่ผัดเม็ดมะม่วงไปด้วย