Έμπνευση και δημιουργία

by Stefan Zweig, Paul Valéry, Virginia Woolf

Τι μπορεί να συνδέει τον Μωπασσάν και τον Στήβενσον με τον Τσβάιχ και τον Μπόρχες, και πού συναντιούνται ο Μπωντλαίρ, ο Τσέχωφ και η Γουλφ με τον Φιτζέραλντ και τη Χάισμιθ; Όλοι αυτοί, και πολλοί άλλοι, βασανίζονται από τα αγωνιώδη ερωτήματα τού δημιουργού, ερωτήματα κοινά που παραλλάσσουν με το πέρασμα των χρόνων, που τίθενται σε κάθε λογοτεχνικό είδος και σε κάθε σχολή. Στα κείμενά τους εξομολογούνται, αναζητούν, απαντούν, κρίνουν, σατιρίζουν, πολεμούν και συμπνέουν.

Τι είναι ταλέντο, τι τους εμπνέει, πώς αναμετριούνται με την άγραφη σελίδα και τους δαίμονες τής συγγραφής; Ζουν ή παρατηρούν τη ζωή; Και πώς συνυπάρχουν με τον κόσμο γύρω τους; Τι είναι ύφος, υπάρχουν συγκεκριμένοι κανόνες για το ποίημα και το μυθιστόρημα, και κατά πόσον ο καλλιτέχνης είναι ελεύθερος;

Τα κείμενα τού βιβλίου εξερευνούν τα μυστήρια τής γραφής και απευθύνονται σε κάθε σοβαρό αναγνώστη που επιθυμεί να διακρίνει κάτι περισσότερο από το έργο. Ωστόσο, είναι και μια πολύ σημαντική "ανοιχτή, συλλογική επιστολή" που απευθύνεται σε επίδοξους ποιητές, συγγραφείς, καλλιτέχνες, κριτικούς ή θεωρητικούς τής λογοτεχνίας και της τέχνης γενικότερα.

440 pages, Hardcover

Published December 1, 2004

About the author

Stefan Zweig was one of the world's most famous writers during the 1920s and 1930s, especially in the U.S., South America, and Europe. He produced novels, plays, biographies, and journalist pieces. Among his most famous works are Beware of Pity, Letter from an Unknown Woman, and Mary, Queen of Scotland and the Isles. He and his second wife committed suicide in 1942.
Zweig studied in Austria, France, and Germany before settling in Salzburg in 1913. In 1934, driven into exile by the Nazis, he emigrated to England and then, in 1940, to Brazil by way of New York. Finding only growing loneliness and disillusionment in their new surroundings, he and his second wife committed suicide.
Zweig's interest in psychology and the teachings of Sigmund Freud led to his most characteristic work, the subtle portrayal of character. Zweig's essays include studies of Honoré de Balzac, Charles Dickens, and Fyodor Dostoevsky (Drei Meister, 1920; Three Masters) and of Friedrich Hölderlin, Heinrich von Kleist, and Friedrich Nietzsche (Der Kampf mit dem Dämon, 1925; Master Builders). He achieved popularity with Sternstunden der Menschheit (1928; The Tide of Fortune), five historical portraits in miniature. He wrote full-scale, intuitive rather than objective, biographies of the French statesman Joseph Fouché (1929), Mary Stuart (1935), and others. His stories include those in Verwirrung der Gefühle (1925; Conflicts). He also wrote a psychological novel, Ungeduld des Herzens (1938; Beware of Pity), and translated works of Charles Baudelaire, Paul Verlaine, and Emile Verhaeren.
Most recently, his works provided the inspiration for 2014 film The Grand Budapest Hotel.

Reviews

[Athena Nt · Rating 4 out of 5]

Η δημιουργία ενός ολάκερου κόσμου μόνο εύκολη υπόθεση δε μπορεί να είναι. Για τη λογοτεχνική αποτύπωσή του αρκεί το θείο χάρισμα; Ποια είναι τα χαρακτηριστικά που καθιστούν αριστουργηματική μια συγγραφική απόπειρα; Ο δρόμος για τη μετάγγιση στο χαρτί της αντίληψής μας για τη ζωή, εκτός από επίπονος και δύσβατος, κρύβει μικρά και μεγάλα μυστικά, που ο πολυθεματικός τόμος «Έμπνευση και δημιουργία» καλείται να ξεκλειδώσει, εξερευνώντας την εργαλειοθήκη συγγραφέων που άφησαν ανεξίτηλη λογοτεχνική σφραγίδα. Κείμενα και σταχυολογημένες φράσεις τους, μάς φέρνουν πιο κοντά με τις προτιμητέες πρακτικές του προσωπικού τους εργαστηρίου, τις ταλαντεύσεις και τα προσκόμματα που συνάντησαν. Σύμφωνα με τον Στέφαν Τσβάιχ, εάν θέλουμε να καταλάβουμε τις πραγματικές συγγραφικές προθέσεις, πρέπει πρώτα να νιώσουμε αυτό που αισθάνθηκε ο καλλιτέχνης, «πρέπει ν΄ ανασυνθέσουμε την ψυχή του στην ψυχή μας – η πραγματική απόλαυση δεν είναι απλή πρόσληψη και μόνο, είναι μια εσωτερική συμμετοχή στο έργο».

Ο κύριος στόχος της θεματικής διάρθρωσης που ακολουθείται, είναι να φωτιστούν αρκετοί μυστηριακοί νόμοι της ποιητικής τέχνης (Σουπερβιέλλ) και της μυθιστοριογραφίας (Σαντ, Μωπασσάν, Τζέημς), ενώ δίνεται ιδιαίτερο βάρος στις φυσικές μεταβάσεις που ξετυλίγουν μιαν ιστορία και προσδίδουν λογοτεχνική αξία σε ένα κείμενο. Παράλλλα, κειμενικές αναφορές στην κριτική ικανότητα και πρόσληψη (Τζέημς), στην υφολογική τελειότητα (Μπυφφόν, Σελίν) και στις αρετές της ανάγνωσης και την ευτυχία που μπορεί να επιφέρει (Μπόρχες, Κόνραντ), εμπλουτίζουν τις αναμετρήσεις με την άγραφη σελίδα. Προς το τέλος του βιβλίου, με την παράθεση επιστολών χορηγούνται συμβουλές σε νέους ποιητές (Χέσσε, Στήβενσον, Προυστ, Γουλφ) και λογοτέχνες (Μπωντλαίρ, Τσέχωφ) και δίνονται άφθονες οδηγίες σε εκκολαπτόμενους συγγραφείς, μέσα από μια εκτενή παράθεση ενδεικτικών φράσεων διαφόρων συγγραφέων.

Πολύτιμος τόμος για όσους βρίσκουν καταφύγιο στη γραφή και επιχειρούν τα πρώτα τους συγγραφικά βήματα, και όχι μόνο. Όσοι γυρεύουν απαντήσεις για τα αγωνιώδη ερωτήματα που προκύπτουν κατά τη δημιουργία λογοτεχνικών συλλήψεων, μπορούν, μέσω της καταβύθισης στις σκέψεις των κορυφαίων συγγραφέων, να γίνουν μέτοχοι του μυστηρίου της καλλιτεχνικής δημιουργίας. Αρκετό ταλέντο, πολλή δουλειά και άμετρη υπομονή είναι τα απαιτούμενα συστατικά. Οι περισσότερες προτροπές πριμοδοτούν πανηγυρικά την επιμονή στην κοπιαστική εργασία, προκρίνοντας την πεποίθηση πως… γράφοντας και γεμίζοντας υπομονετικά το χαρτί, έρχεται η έμπνευση. Χιλιοειπωμένο μα όχι δεδομένο. Ο συγγραφέας του Ταξιδιού στην άκρη της νύχτας, παραδέχεται: «Συχνά έρχονται διάφοροι να με δουν και μου λένε: ΄΄Φαίνεται ότι γράφετε με άνεση΄΄. Μα όχι βέβαια! Δε γράφω με άνεση! Γράφω με πάρα πολύ κόπο! Κι αν θέλετε να ξέρετε, με τσακίζει να γράφω, με εξουθενώνει. Θέλει μεγάλη προσοχή, τρομερή λεπτοδουλειά. Και χρειάζονται 80.000 σελίδες για να καταφέρεις να φτάσεις στις 800 σελίδες χειρογράφου».

https://theovaf.blogspot.com/2019/01/...