Boeroes, een familiegeschiedenis van witte Surinamers

by Karin Sitalsing

Op 20 juni 1845 kwamen zo’n vijftig arme Nederlandse boerengezinnen aan in Suriname. Vruchtbare grond, ruimte, woningen, vee: alles zouden deze kolonisten krijgen. Maar toen ze aankwamen op de verlaten plantage Voorzorg aan de rivier de Saramacca was er niets, behalve moeras, muggen en allesverzengende hitte. Binnen een halfjaar was de helft van de immigranten overleden. De 167 overlevenden trokken naar Paramaribo en omgeving.

In de loop der generaties zijn de Nederlanders van toen Surinamers geworden, en een deel van hen is teruggekeerd naar Nederland, onder wie de moeder van Karin Sitalsing. De schrijfster gaat op zoek naar het verhaal van haar voorouders, ‘witte Surinamers’ die bekendstaan als ‘Boeroes’. Haar familiegeschiedenis is er één van een weinig bekende bevolkingsgroep die zich overal weet aan te passen, maar daardoor misschien wel nergens helemaal thuis is.

Genres: History, Nonfiction

272 pages, Paperback

First published January 1, 2016

Reviews

[Laila Niamut · Rating 4 out of 5]

Boeiend om over dit stukje onbekende geschiedenis te lezen. Heimwee/ nostalgie naar dit wat in de jeugd er was aan de andere kant van de wereld en verdwenen is, is zeer herkenbaar beschreven.

[Marleen · Rating 4 out of 5]

Ik kende deze geschiedenis niet, heel boeiend om te lezen. Ik raakte wel totaal in de war van de familiebanden maar heb gewoon niet echt meer een poging ondernomen om het te snappen. Het is ook een rare gewoonte om stambomen en tijdlijnen achterin te zetten, dan kom je er pas veel te laat achter dat er wel hulpmiddelen zijn om het beter te volgen.

[JannieTr · Rating 3 out of 5]

Boeroes zijn witte Surinamers. Ze vormen een minderheid in het huidige Suriname en hebben zich intussen deels vermengd met de rest van de bevolking. Ze stammen af van een groep van 50 arme Nederlandse gezinnen die in 1845 vertrokken naar Suriname, waar hun een stuk vruchtbare grond, goede woningen en vee beloofd was. Maar toen ze na een lange, slopende zeereis aan kwamen op de verlaten plantage Voorzorg aan de rivier de Saramacca was er niets, behalve moeras, muggen en verzengende hitte. Binnen een half jaar was de helft van de immigranten overleden. De overlevenden trokken naar Paramaribo.
In de loop der generaties zijn de Nederlanders van toen Surinamers geworden. Een deel van hen is terug gekeerd naar Nederland, waaronder de moeder van Karin Sitalsing. De heimwee van de eerste generaties Nederlanders naar het vaderland is verdwenen, maar hun afstammelingen die, mede door de chaos rond en na de Onafhankelijkheid, naar Nederland terugkeerden, hebben nu heimwee naar hun thuisland Suriname. Ook al herkennen ze Suriname nauwelijks meer als het land van hun jeugd als ze er af en toe op bezoek gaan.
(....)
De Boeroes voelden zich echte Surinamers, al hielden ze hun tradities in ere. De verhoudingen tussen de verschillende bevolkingsgroepen waren goed, vertelt men aan Karin. Dat veranderde na de Onafhankelijkheid. Politiek werd bedreven op grond van etniciteit en daarmee ontstond een ander soort samenleving, waarin de grootste etnische groep het voor het zeggen had. Wie naar Nederland terugkeerde, voelde zich ook daar niet meer op zijn plek. En in Suriname veranderde alles zo snel (en niet ten goede) dat ook dat niet meer als thuis kon voelen. Het Suriname van vroeger was verdwenen. De cultuur van de Boeroes, ooit gestoeld op Hollandse tradities, verdween grotendeels door vermenging van de verschillende bevolkingsgroepen. Zowel in Suriname als in Nederland worden nog pogingen ondernomen om via bijeenkomsten er iets van vast te houden. Maar of dat nog lang zal lukken? Het is goed dat hun geschiedenis nu in elk geval vastgelegd is.
Mijn hele (uitgebreide) recensie lezen? Klik hier: https://mijnboekenkast.blogspot.com/2...

[Erik · Rating 4 out of 5]

Door een bezoek aan Suriname in 2004 heb ik 'iets' met dit land. Wonderlijk hoe alle kleuren zo vreedzaam samenleven. In Suriname kwam ik ook de 'witte' Surinamers, de Boeroes, tegen. Dit boek vertelt het indrukwekkende verhaal achter hun komst naar Suriname.

[Tamára · Rating 4 out of 5]

Als je Het Pauperparadijs een goed/interessant boek vond, dan ga je dit boek over Boeroes ook waarderen.

[Berit Sluyters · Rating 4 out of 5]

Meeslepend boek over de geschiedenis van witte Nederlanders, voor een deel boeren, die onder valse voorwendsels in 1845 naar Suriname gelokt werden en vervolgens bij bosjes stierven. De sterksten overleefden; Karin Sitalsing is half Boeroe en half Hindostaan, ze beschrijft de geschiedenis van haar familie en stelt zichzelf en anderen de grote vragen over identiteit en cultuur. Goed gedaan.

[Joke Kolthoff · Rating 3 out of 5]

familiegeschiedenis van een groep Nederlandse gezinnen die in 1850 naar Suriname emigreerden om een beter bestaan op te bouwen. Daarmee kwamen ze bedrogen uit. De schrijfster is verwant aan een van deze families. Behalve historische feiten, wordt er ook over de "Surinaamse" cultuur verteld. Voor zover die bestaat, gezien het feit dat er meerdere groepen in Suriname wonen; de oorspronkelijke bewoners, Marrons, Creolen, Hindoestanen en als minderheid de boeroes. (witte surinamers) . De zoektocht naar identiteit is een van de rode draden in het boek.