The Introduction to African American Preaching is an important,groundbreaking book. This book acknowledges African American preachingas an academic discipline, and invites all students and preachers into ascholarly, dynamic, and useful exploration of the topic.AuthorFrank Thomas opens with a “bus tour” study of African Americanpreaching. He shows how African American preaching has gradually movedfrom an almost exclusively oral to an oral/written tradition. Readerswill gain insight into the history of the study of the African Americanpreaching tradition, and catch the author’s enthusiasm for it.NextThomas traces the relationship between homiletics and rhetoric inWestern preaching, demonstrating how African American preaching isinherently theological and rhetorical.He then explores thequestion, “what is black preaching?” Thomas introduces the reader tomethods of “close reading” and “ideological criticism.” And thendemonstrates how to use these methods, using a sermon by Gardner CalvinTaylor as his example.The next chapter considers the question, “what is excellence in black preaching?”Thenext chapter seeks to create bridges and dialogue within the field ofhomiletics, and in particular, the Euro-American homiletic tradition.The goal of this chapter is to clearly demonstrate connections betweenthe African American preaching tradition and the field of homiletics.Thomasnext turns to questions about the relevancy of the church to theMillennial generation. Specifically, how will the African Americanchurch remain relevant to this generation, which is so deeply concernedwith social justice?
A fine introduction to AA preaching. Could've been more concise. Mr. Thomas does a phenomenal job at implementing some hip-hop influences into effective preaching. His analysis of Gardner C. Taylor's sermon "His Own Clothes" is worth the price of the book. The excerpt of that sermon as an appendix is a great resource too!
The first two chapters started out true to the title - an introduction to the practice of African American Preaching. I was enthralled. Thomas conducted a tour-de-force of the voices and works available in this fascinating field. Then he touched upon the salient features of the practice of preaching. And I was eating it up. Then from page 91 on, the book took a distinctly different turn. Thomas began to explore future trends regarding the form and content of black preaching. This is where I felt the book jumped the track. It was no longer an introduction, but a proposal. Seems to me Thomas is concerned the black church is losing her voice in African American society, so his proposal is deeper social engagement. He then, for the next 3 chapters (the book is only comprised of 5), draws extensive examples from various civil rights movements, hip hop music, and proponents of liberation theology. This is not necessarily a critique as much as of a let down. I wanted more description (as the title suggests), but Thomas had moved on to prescription. However, the Afterword, penned by Jeremiah Wright, in my mind, took back up Thomas' original task of introducing the field of African American preaching. And his warm and humorously anecdotal style was both charming and informative. If all 5 chapters were true to title, I imagine I would have given this interesting book a higher rating.
Het unieke karakter van de Afro-Amerikaanse prediking
De prediking binnen de Afro-Amerikaanse kerken hebben een uniek karakter. Dat stelt Frank A. Thomas in zijn Introduction to the Practice of African American Preaching. Tegelijkertijd komt deze cultuur steeds verder van de realiteit van alledag af te staan.
Thomas is zelf Afro-Amerikaan en Nettie Sweeney and Hugh Th. Miller hoogleraar Homiletiek aan de Christian Theological Seminary te Indianapolis (Indiana) en rector van de aan dezelfde universiteit verbonden Academy of Preaching and Celebration. Hij is een warm pleitbezorger van de Afro-Amerikaanse prediking. Hij doet dat door onder andere preken uit de afgelopen eeuwen te publiceren en nu ook met deze introductie.
51yynlrbv6l-_sx331_bo1204203200_
Mondeling Het unieke van deze preektraditie is onder andere het mondelinge karakter. Dat maakt het onderzoek al ingewikkeld: de meeste preken zijn niet op papier gezet en de preken die wel zijn gepubliceerd zijn vaak gelegenheidsgeschriften bij een jubileum van een kerk. Lange tijd is de de Afro-Amerikaanse preektraditie onzichtbaar geweest voor de bredere Amerikaanse samenleving en ook voor de homiletiek. In de vroegste fase werd de Afro-Amerikaanse preektraditie alleen bestudeerd door onderzoekers die zich met de Afro-Amerikaanse gemeenschap bezighielden, zoals cultureel antropologen en etnologen. De retorische kracht van preken werd pas zichtbaar in de tijd van de burgerrechtenbeweging uit de vijftiger en zestiger jaren van de twintigste eeuw. Onder andere door de preken en toespraken van Martin Luther King en andere betrokken Afro-Amerikaanse predikanten.
Gestudeerd De Afro-Amerikaanse preektraditie dateert al uit de 18e eeuw, toen de Afrikanen naar Amerika werden gebracht om daar als slaven op de plantages de dienen. In de eerste tijd hielden zij vast aan hun godsdienstige tradities, die zij uit Afrika meebrachten. Ze deden dat vaak in het verborgen en ‘s nachts. In de 19e eeuw worden veel Afro-Amerikanen christen, door onder andere opwekkingsbewegingen binnen deze gemeenschap. In het noorden, waar de slavernij was afgeschaft, konden Afro-Amerikanen een opleiding volgen en studeren.en waren er ook gemeenten, vooral van Methodische snit, waarin blank en zwart gelijkwaardig lid waren. Hier kwam de intellectuele manier van preken op: Afro-Amerikaanse predikanten die aan een universiteit of een seminarie hadden gestudeerd. Hun preken hadden dezelfde geleerde, rationalistische inslag als de preken van predikanten van wie de oorsprong in Europa lag. Met deze preekstijl wilden de Afro-Amerikaanse predikers laten zien dat zij intellectueel niet onder deden.
58348 (Gardner C. Taylor (1918-2015), “the dean of the nation’s black preachers”, van wie een preek wordt besproken als voorbeeld van Afro-Amerikaanse prediking. Bron foto: een in memoriam in Christianity Today)
Whooping In het zuiden, waar de slavernij pas na de Amerikaanse Burgeroorlog werd afgeschaft, bleef de segregatie een veel grotere rol spelen: als Afro-Amerikanen christen werden, kregen ze hun eigen kerken. De voorgangers waren vaak lekepredikers, die het preken hadden geleerd door dat bij andere voorgangers af te kijken en die na te doen. Deze volkse preekstijl was eenvoudiger en emotioneel geladen. Deze predikanten maakten gebruik van whooping: een emotioneel appèl op de gemeente door zangerig te preken of zelfs te zingen en daarbij de gemeente om een antwoord te vragen. Ondanks hun gebrek aan opleiding waren deze predikers heuse dichters, die gebruik maakten van de kracht van de taal.
Retorica Wat de Afro-Amerikaanse preken bijzonder maakt ten opzichte van de dominante preekstijl van predikanten van wie de oorsprong in Europa lag, was dat voor Afro-Amerikanen retorica niet verdacht was. De preek is geen theoretische uiteenzetting. De boodschap moet immers worden overdragen en dat kan niet zonder een emotioneel appèl op de gemeente.
Profaan Bijzonder is de Afro-Amerikaanse preektraditie ook doordat er geen groot verschil is tussen de preek in een kerkdienst en verkondiging in het alledaagse leven. Vrouwen die in de kerkdienst niet mochten preken, konden dat wel doen binnen hun gezin of bij bijeenkomsten van de gemeenschap buiten de kerkdienst om. Wie de Afro-Amerikaanse preektraditie wil bestuderen, dient daarom ook breder te kijken dan preek tijdens de kerkdienst. Ook kent deze gemeenschap geen sterk onderscheid tussen heilig en profaan.
Jay-Z Om dit te illustreren geeft Thomas een homiletische reflectie op de rapper Jay-Z. De song ‘Meet the Parents’ start met een begrafenis van een 15jarige jongen. Deze jongen is doodgeschoten, naar later blijkt door zijn eigen vader die zijn zoon na de geboorte verliet.
Predikanten kunnen veel van Jay-Z leren, aldus Thomas. Jay-Z wil met zijn songs maximaal effect sorteren. Predikanten mogen bij hun preken dat meer bedenken. Daarnaast wil Jay-Z authentiek zijn en contact houden met waar hij vandaan komt. Van rappers die door succes zich anders gaan kleden en gedragen, moet hij niets hebben. Jay-Z deinst er niet voor terug om moeilijke thema’s zoals geweld binnen de Afro-Amerikaanse gemeenschap en de verbroken gezinnen aan de orde te stellen. De details van de songs laten merken dat hij weet waarover hij het heeft. Predikanten doen er goed aan om niet alleen geestelijke thema’s aan de orde te stellen, maar ook wat er leeft in de maatschappij. Daarbij is het wel een vereiste dat zij weten waar ze het over hebben en zich daarover desnoods laten informeren.
Distantie Thomas is onder de indruk van de geschiedenis van de prediking binnen de Afro-Amerikaanse gemeenschap. Hij maakt zich wel zorgen over de toekomst. Hij signaleert dat veel Afro-Amerikaanse kerken hun tieners niet kunnen vasthouden, omdat zij bepaalde thema’s uit de weg gaan. Bovendien zijn veel Afro-Amerikaanse kerken conservatief in hun opvattingen en thematiseren ze niet de tweederangspositie van de Afro-Amerikanen binnen de samenleving, het geweld tegen Afro-Amerikanen en het geweld binnen deze gemeenschap.
#BlackLivesMatter Doordat de huidige beweging, die opkomt voor de rechten en de plek van de Afro-Amerikaanse gemeenschap, zoals #BlackLivesMatter, ook opkomt voor de rechten van de LBTQ-gemeenschap, distantiëren veel kerken zich van deze beweging. Bij de burgerrechtenbeweging uit de jaren’50 en -’60 waren de kerken meer betrokken. Ook toen ging het om een minderheid van de kerken en de predikanten. De angst van Thomas is dat de Afro-Amerikaanse kerken door hun afwijzende houding en het uit de weg gaan van deze maatschappelijke thema’s de band met hun jongeren kwijtraakt en de kerken irrelevant worden voor de opgroeiende Afro-Amerikanen.
Another must read for Black Preachers especially, who desire to be relevant today in their preaching
I enjoyed this book from beginning to end. I especially appreciated the author’s concluding chapters and solutions to how Black preaching can be relevant to today’s millennials.
Shared a good short history of black preaching in America. I liked his analysis of how non-Christian thought was influenced by black preaching in the 19th and 20th centuries. Chapters 4 and 5 are important chapters to wrestle with in regards to preaching today.
This was a great book on African American preaching because Thomas explained features of the sermon in a way in which one can easily understand without ever seeing it. The best part of this book is the chapters on the role of rhetoric in the sermon. I pray I’m a better preacher for these chapters. The critique I would have is that the book would be more beneficial if it would spend more time introducing and defining Black preaching (Preparation of a sermon, the sermon’s relationship to the church service, etc).