What do you think?
Rate this book
Ο εαυτός
"Ουσιαστικά δεν έχουμε καμιά δυνατότητα να αλλάξουμε στο παραμικρό το σώμα μας. Το αποδεχόμαστε όπως είναι, όσο κι αν οι εγχειρήσεις, οι παρεμβάσεις των αισθητικών, οι ατυχίες της ζωής ενδέχεται να αφήσουν ανεξάλειπτα ίχνη. Ισχύει, με άλλα λόγια, ένα αόρατο συμβόλαιο ανάμεσα στη συνείδησή μας και τη σαρκική ύπαρξη που αποδεικνύεται μοίρα, ιδιωτικό πεπρωμένο και γρίφος αμετάθετος. Άλλωστε πρόκειται για ένα περικαλλές συγκρότημα που ταχέως μπολιάζει τον ψυχισμό, συνταυτίζεται μαζί του καταλήγοντας άθροισμα άνευ προσθέσεως. Πάσα ψυχική κατάσταση ενδοπροβάλλεται στη σωματικότητα με τα γνωστά επαμφοτερίζοντα συμπτώματα. Ο νέος που εμφανίζεται στην ομήγυρη έχει ερυθροφοβία, γίνεται παντζάρι από την αμηχανία του, τρέμει σχεδόν αποφεύγοντας να κοιτάξει τους παρισταμένους. Τι διαβάζουμε τότε στο πρόσωπό του;"
Κ.Π.
Η αφοσίωση του Κωστή Παπαγιώργη στο "πώς μπορούμε να σκεφτούμε το εγώ" εκδηλώνεται ήδη από τις πρώτες αναζητήσεις του, γίνεται καταφανής ή υποφώσκει σε πολλά από τα βιβλία του και κορυφώνεται στο τελευταίο μεγάλο αλλά απεράτωτο έργο του, στο οποίο έδωσε τον τίτλο Ο εαυτός. Η έκδοση αυτή μνημειώνει ένα τέλος που απέμεινε ατελές - μια βασανιστική μελέτη εν προόδω που μας ξεναγεί στον προθάλαμο της σχέσης με το "εγώ", στη συμβίωση με το σώμα.
Η πολύχρονη και διαρκής ενασχόληση του Παπαγιώργη με τον εαυτό επιβεβαιώνεται και από δύο ανέκδοτα, πρωτόλεια κείμενα της δεκαετίας του ’70, τα οποία συμπεριλαμβάνονται στο παράρτημα του βιβλίου μαζί με δύο πρώιμα σχεδίασματα του παρόντος μελετήματος, καθώς και με μια γραμματολογικής έμπνευσης πραγμάτευση του δίπολου "εγώ-εσύ".
Κ.Π.
Η αφοσίωση του Κωστή Παπαγιώργη στο "πώς μπορούμε να σκεφτούμε το εγώ" εκδηλώνεται ήδη από τις πρώτες αναζητήσεις του, γίνεται καταφανής ή υποφώσκει σε πολλά από τα βιβλία του και κορυφώνεται στο τελευταίο μεγάλο αλλά απεράτωτο έργο του, στο οποίο έδωσε τον τίτλο Ο εαυτός. Η έκδοση αυτή μνημειώνει ένα τέλος που απέμεινε ατελές - μια βασανιστική μελέτη εν προόδω που μας ξεναγεί στον προθάλαμο της σχέσης με το "εγώ", στη συμβίωση με το σώμα.
Η πολύχρονη και διαρκής ενασχόληση του Παπαγιώργη με τον εαυτό επιβεβαιώνεται και από δύο ανέκδοτα, πρωτόλεια κείμενα της δεκαετίας του ’70, τα οποία συμπεριλαμβάνονται στο παράρτημα του βιβλίου μαζί με δύο πρώιμα σχεδίασματα του παρόντος μελετήματος, καθώς και με μια γραμματολογικής έμπνευσης πραγμάτευση του δίπολου "εγώ-εσύ".
- GenresNonfictionGreece
178 pages, Paperback
First published November 7, 2016
2 people are currently reading
43 people want to read
About the author
Κωστής Παπαγιώργης
27 books73 followersΟ Κωνσταντίνος Παπαγεωργίου (πραγματικό ονοματεπώνυμο του Kωστή Παπαγιώργη) ήταν Έλληνας δοκιμιογράφος, αρθρογράφος και μεταφραστής φιλοσοφικών έργων.
Γεννήθηκε το 1947 στο Νεοχώρι Υπάτης Φθιώτιδας, όπου εργαζόταν ως δάσκαλος ο πατέρας του. Στη συνέχεια έζησε στην Παραλία της Kύμης (1951-1960), στο Χαλάνδρι, και εν τέλει στα Εξάρχεια, όπου και διέμεινε μέχρι τον θάνατό του.
Το 1966 πήγε στη Θεσσαλονίκη για σπουδές νομικής και παρέμεινε εκεί για ένα χρόνο. Αργότερα εγκαταστάθηκε στο Παρίσι για σπουδές φιλοσοφίας και παρέμεινε εκεί ώς το 1975. Παρακολούθησε μαθήματα φιλοσοφίας στο Πανεπιστήμιο της¨ Βανσέν¨ με καθηγητές, τους Ντελέζ, Λιοτάρ και Σατελέ. Δεν ολοκλήρωσε ούτε τις σπουδές νομικής ούτε αυτές της φιλοσοφίας.
Το 1975 επέστρεψε οριστικά στην Αθήνα και επιδόθηκε στη μετάφραση φιλοσοφικών έργων, αλλά και τη συγγραφή δοκιμιακών κειμένων και βιβλίων. Εξέδωσε και το θεωρητικό περιοδικό «Χώρα». Υπήρξε στενός φίλος του Χρήστου Βακαλόπουλου, για τον οποίο έγραψε και το βιβλίο "Γειά σου Ασημάκη".
Είχε επίσης συνεργαστεί με εφημερίδες και περιοδικά, διατηρώντας κατά καιρούς στήλες στην εφημερίδα Επενδυτής, στο περιοδικό Αθηνόραμα, και στην εφημερίδα Lifo.
Το 2002 τιμήθηκε με το κρατικό λογοτεχνικό βραβείο μαρτυρίας - χρονικού για τον Κανέλλο Δεληγιάννη.
Ζούσε με τη γυναίκα του, Ράνια Σταθοπούλου. Πέθανε στις 21 Μαρτίου 2014.
Γεννήθηκε το 1947 στο Νεοχώρι Υπάτης Φθιώτιδας, όπου εργαζόταν ως δάσκαλος ο πατέρας του. Στη συνέχεια έζησε στην Παραλία της Kύμης (1951-1960), στο Χαλάνδρι, και εν τέλει στα Εξάρχεια, όπου και διέμεινε μέχρι τον θάνατό του.
Το 1966 πήγε στη Θεσσαλονίκη για σπουδές νομικής και παρέμεινε εκεί για ένα χρόνο. Αργότερα εγκαταστάθηκε στο Παρίσι για σπουδές φιλοσοφίας και παρέμεινε εκεί ώς το 1975. Παρακολούθησε μαθήματα φιλοσοφίας στο Πανεπιστήμιο της¨ Βανσέν¨ με καθηγητές, τους Ντελέζ, Λιοτάρ και Σατελέ. Δεν ολοκλήρωσε ούτε τις σπουδές νομικής ούτε αυτές της φιλοσοφίας.
Το 1975 επέστρεψε οριστικά στην Αθήνα και επιδόθηκε στη μετάφραση φιλοσοφικών έργων, αλλά και τη συγγραφή δοκιμιακών κειμένων και βιβλίων. Εξέδωσε και το θεωρητικό περιοδικό «Χώρα». Υπήρξε στενός φίλος του Χρήστου Βακαλόπουλου, για τον οποίο έγραψε και το βιβλίο "Γειά σου Ασημάκη".
Είχε επίσης συνεργαστεί με εφημερίδες και περιοδικά, διατηρώντας κατά καιρούς στήλες στην εφημερίδα Επενδυτής, στο περιοδικό Αθηνόραμα, και στην εφημερίδα Lifo.
Το 2002 τιμήθηκε με το κρατικό λογοτεχνικό βραβείο μαρτυρίας - χρονικού για τον Κανέλλο Δεληγιάννη.
Ζούσε με τη γυναίκα του, Ράνια Σταθοπούλου. Πέθανε στις 21 Μαρτίου 2014.
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 5 of 5 reviews
December 18, 2016
Ένας άνθρωπος ειληκρινής με τον ευατό του όπως ο Κ.Παπαγιώργης γνωρίζει ότι αυτά που πραγματεύεται με το λόγο μόνο στην σιωπή απαντώνται. Ένα παιχνίδι σύμβασης λόγου το βιβλίο καταδεικνύει με τον πιο σαφή τρόπο το αναπόδραστο, μέσω του λόγου, κομμάτι του Εγώ. Η σχέση εαυτού και σώματος παρεμβάλλεται στην αυτοσυνειδησία του ΘΕΟΥ, ΣΥΜΠΑΝΤΟΣ, ΤΑΟ, κ.τ.λ
November 10, 2016
Τι να πω για σένα Δάσκαλε, και τι να γράψω. Η λέξη Αριστούργημα είναι πολύ φτωχή για σένα.
July 14, 2020
Δυστυχώς δεν κατάφερα να παρακολουθήσω τους συλλογισμούς του ούτε και την ιδιαίτερη έκφρασή του.
May 1, 2018
αυτή η μικρή λέξη (εγώ) μοιάζει με ταυτότητα
October 20, 2024
Είναι δύσκολο ανάγνωσμα που διατρέχει χώρους φιλοσοφίας, ψυχολογίας και ψυχανάλυσης. Ωστόσο,η ευρυμάθεια, η βαθιά μελέτη του συγγραφέα και η μοναδική ικανότητά του να ερμηνεύει δύσκολα νοήματα, μετατρέπει το χρόνο του αναγνώστη στο βιβλίο σε απόλαυση και κερδισμένη γνώση.
Το βιβλίο είναι ημιτελές και στην έκδοση συμπεριλήφθηκαν ως παραρτήματα κάποια αρχικά σχεδιάσματα-σκέψεις.
Ξεχωρίζω το κεφάλαιο "το εγώ και η φύση", παραθέτω κάποιο απόσπασμα και αναρωτιέμαι πώς θα το ολοκλήρωνε σήμερα ο συγγραφέας...
""Αντικειμενικά",σαν οντότητα μέσα στο χώρο και το χρόνο, ο άνθωπος αποτελείται από δύο συστατικά στοιχεία που τον ορίζουν σαν περιεχόμενο και σαν εμπειρική δραστηριότητα, το πρόσωπο και το φύλο.
Σαν Πρόσωπο είναι μία ενικότητα,κάτι (ίσως) ανεπανάληπτο, μια πνευματική δυνατότητα,ένα όν ιστροικό που βιώνει το χρόνο,έχει ιστοριά και ερευνά το πεπρωμένο του.
Σαν Φύλο,είναι η κοινοτυπία και η καθολικότητα, η άρνηση του ενικού, είναι η φύση, άρα είναι ανιστορική οντότητα, φορέας των φυσικών λειτουργιών, δοσμένο (όπως η βροχή ή τα φυτά), και όχι ανασυνθέσιμο.
Επειδή το φύλο γίνεται σπίτι του Εγώ, απαιτείται κάποιος εγκλιματισμός του δεύτερου μέσα στο χώρο του πρώτου, μια μεταξύ τους συμφιλίωση,μια αλληλο-υιοθεσία"
Το βιβλίο είναι ημιτελές και στην έκδοση συμπεριλήφθηκαν ως παραρτήματα κάποια αρχικά σχεδιάσματα-σκέψεις.
Ξεχωρίζω το κεφάλαιο "το εγώ και η φύση", παραθέτω κάποιο απόσπασμα και αναρωτιέμαι πώς θα το ολοκλήρωνε σήμερα ο συγγραφέας...
""Αντικειμενικά",σαν οντότητα μέσα στο χώρο και το χρόνο, ο άνθωπος αποτελείται από δύο συστατικά στοιχεία που τον ορίζουν σαν περιεχόμενο και σαν εμπειρική δραστηριότητα, το πρόσωπο και το φύλο.
Σαν Πρόσωπο είναι μία ενικότητα,κάτι (ίσως) ανεπανάληπτο, μια πνευματική δυνατότητα,ένα όν ιστροικό που βιώνει το χρόνο,έχει ιστοριά και ερευνά το πεπρωμένο του.
Σαν Φύλο,είναι η κοινοτυπία και η καθολικότητα, η άρνηση του ενικού, είναι η φύση, άρα είναι ανιστορική οντότητα, φορέας των φυσικών λειτουργιών, δοσμένο (όπως η βροχή ή τα φυτά), και όχι ανασυνθέσιμο.
Επειδή το φύλο γίνεται σπίτι του Εγώ, απαιτείται κάποιος εγκλιματισμός του δεύτερου μέσα στο χώρο του πρώτου, μια μεταξύ τους συμφιλίωση,μια αλληλο-υιοθεσία"
Displaying 1 - 5 of 5 reviews