Μια έμμονη ιδέα φαίνεται ν' απασχολεί, σχεδόν να καταδιώκει, τον Μπρεχτ σ' όλη του τη ζωή: η σχέση επιστήμης και τέχνης, τέχνης και θεάτρου σε μιαν επιστημονική εποχή -την εποχή μας-, ο θεατής και ο αναγνώστης μιας επιστημονικής εποχής. Εύκολα θα μπορούσε κανείς να συσχετίσει τα ερωτήματα αυτά με τη στροφή του Μπρεχτ στον μαρξισμό, κάτι που δε θα ήταν σωστό, γιατί τα ερωτήματα προϋπάρχουν. Αποκτούν βέβαια με τη στροφή του Μπρεχτ στη μαρξιστική θεωρία μια πιο συγκεκριμένη μορφή και προπαντός μια διεξοδική επεξεργασία, ωστόσο οι ρίζες τους πάνε πολύ πιο βαθιά, ως την εφηβική του ηλικία. Ακόμα και το θέατρό του, είτε "επικό" το ονόμασε γύρω στο 30, είτε "διαλεκτικό" αργότερα, γύρω στο 50, έχει σαν αφετηρία και κύριο μοχλό τις αναζητήσεις του πάνω σ' αυτή τη σχέση επιστήμης - τέχνης, τη δημιουργία ενός θεάτρου κι ενός λόγου που θ' απευθύνονται στο κοινό, θεατρικό και αναγνωστικό, μιας επιστημονικής εποχής. [...]
Ο Πέτρος Μάρκαρης (English: Petros Markaris) είναι συγγραφέας αστυνομικών μυθιστορημάτων με ιδιαίτερη παρουσία στη σύγχρονη ελληνική λογοτεχνία. Έγινε γνωστός μέσα από τη σειρά βιβλίων με πρωταγωνιστή τον αστυνομικό Κώστα Χαρίτο, όπου συνδυάζει τον αστυνομικό γρίφο με την κοινωνική παρατήρηση και την κριτική της καθημερινότητας. Παράλληλα έχει γράψει θεατρικά έργα, κινηματογραφικά και τηλεοπτικά σενάρια, ενώ έχει ασχοληθεί εκτενώς με τη μετάφραση, ιδιαίτερα κειμένων από τα γερμανικά και τα τουρκικά. Το έργο του διακρίνεται για το καθαρό ύφος, το λεπτό χιούμορ και τον ρεαλισμό. Έχει αγαπηθεί από το αναγνωστικό κοινό στην Ελλάδα και το εξωτερικό και θεωρείται από τις σταθερές φωνές της ελληνικής αστυνομικής λογοτεχνίας.