"In democrazia il popolo è sempre sovrano": Falso!

by Emilio Gentile

Oggi quasi tutti gli Stati, i partiti, i movimenti politici si dichiarano democratici. Abraham Lincoln definì la democrazia «il governo del popolo, dal popolo, per il popolo». Nelle democrazie del nostro tempo le cose stanno proprio così? Sembra ormai che il popolo faccia da comparsa in una democrazia recitativa: entra in scena solo al momento del voto. Poi, nella realtà, prevalgono le oligarchie di governo e di partito, la corruzione nella classe politica, la demagogia dei capi, l'apatia dei cittadini, la manipolazione dell'opinione pubblica, la degradazione della cultura politica ad annunci pubblicitari. E se nelle democrazie attuali questi fossero tratti non contingenti ma congeniti?

Genres: Politics, Nonfiction

79 pages, Kindle Edition

First published January 1, 2016

About the author

Emilio Gentile (born 1946 in Bojano) is an Italian historian specializing in the ideology and culture of fascism. Gentile is considered one of Italy's foremost cultural historians of fascist ideology. He studied under Renzo De Felice and wrote a book about him.

Gentile is a professor at the Sapienza University of Rome. He considers fascism a form of political religion. He also applied the theory of political religion to the United States after the September 11 attacks.

Reviews

[Cemre · Rating 2 out of 5]

Yeni bir şey söylemeyen, demokrasi ve halk egemenliği üzerine önceki söylemleri bir sohbet üslubuyla ele alan bir kitap. Şayet demokrasi, egemenlik, temsil gibi hususları merak ediyorsanız; fakat bunlar hakkında bilginiz sınırlıysa sizin için iyi bir başlangıç kitabı olabilir. Bununla birlikte, bu konularda temel bilgilere sahip olan biri için bu kitapta okuduklarınız bir tekrardan öteye gitmeyecektir. Benim açımdan tek faydalı kısım, hakkında daha az bilgi sahibi olduğum için, İtalya'ya dair kısım oldu. Onun haricinde bir başlangıç kitabı arayanlar için akıcı; ama konuyla ilgili bilgi sahibi olanlara yeni bir şey katmayacak bir kitap.

[Türkay · Rating 4 out of 5]

Emilio Gentile’nin söyleşi biçiminde yapılandırılmış on bölümlük kitabı, “Neden Bu Kitap?” ile başlıyor. Gentile, Demokrasi anlayışını “Demokrasi halkın iktidarını ifade eder. İktidar eğer halka aitse, halk, egemenliğin sahibi demektir. O halde, demokratik bir devlette egemen olan halktır ve hiçbir yönetici halkın üstünde veya dışında olamaz. Yönetenlerin her türlü yetkisi onun iradesinden doğar. Kendini yönetenleri serbest, barışçıl ve düzenli seçimler yoluyla seçen de, alaşağı eden de, sonuçta halktır.” şeklinde özetliyor.
“Bugün demokrasiye, iktidarları ve egemen halkın kendisini atfedilen bütün kusurlar arasında beni en feci olanları, ikiyüzlülük, yalan, kandırma ve sembolik olarak Put sözcüğünde özetlenebilecek, gerçeğin olduğu gibi kabul ve algılanması yerine, yanlış ve yanılsatıcı algılanması ve kavranmasına dair her şey.” diyen yazar, günümüz demokrasilerinin “Sahne Demokrasi”lerine döndüğünü vurguluyor.
Tarihten örneklerle, demokraside bu kusurların hep bulunduğunu, asolanın bu kusurların farkında olarak mücadele etmek olduğunu işaret ediyor.

[Kbrtrn · Rating 4 out of 5]

Murat sevinç'in Gazeteduvar'da yazmış olduğu kitap yazıları çerçevesinde okuma listeme dahil olan bir kitap oldu "Demokraside Halk Her Zaman Egemendir (Yalan!)". Ve kitabın ilk bölümlerinde açıkçası kitabi teorik anlamda vasat bulduğumu söyleyebilirim. Son iki bölüm ve orada yapılmış olan Churchill ve Lincoll karşılaştırması olmasa kitaba 4 yıldız vermem mümkün olmayacaktı. Kitabın teorik anlamda hala eksik olduğunu düşünmekle beraber son iki bölümde söylediği şeyler açısından değerli bulmaktayım. Okunması gereken kitaplar arasına da dahil edebilirim.

[Leyre · Rating 4 out of 5]

¿Es el pueblo verdaderamente soberano en una democracia? ¿O es solo una ilusión cuidadosamente sostenida por el sistema político? Estas son las preguntas que atraviesan «La mentira del pueblo soberano en la democracia» de Emilio Gentile.

Emilio Gentile es un historiador italiano que publica este breve ensayo en enero de 2016. Como ya vemos en el título, Gentile nos explica por qué la democracia está enferma, por qué no es el pueblo realmente dueño de las decisiones que se toman en la política de su país. Hace referencia a términos como “democracia recitativa”, “des-soberanización del pueblo” para desarrollar sus ideas, apoyándose también en otros autores y mencionando diversos episodios históricos en los que el pueblo creía estar siendo partícipe de lo que ocurría, aunque en realidad eran solo unos pocos los que tomaban las decisiones. También ofrece un breve recorrido histórico sobre el significado de la democracia y las formas en las que se ha aplicado —o desvirtuado— a lo largo del tiempo.

Gentile escribe con claridad y sin enrevesamientos, lo cual facilita la comprensión de sus ideas, incluso cuando toca temas algo más complejos. El libro se organiza en nueve capítulos breves que avanzan como un diálogo: el autor responde a preguntas que parecen surgir del propio libro.

Me ha gustado su visión crítica de la democracia, aunque he echado en falta que proponga cómo podría ser una democracia verdaderamente soberana. Aun así, su diferenciación entre “demócrata” y “amigo de la democracia” me parece muy acertada. Tras leer estas páginas, me reafirmo en que el pueblo debería estar más politizado, porque todo es política. En particular, los jóvenes —o mejor dicho, nosotros— deberíamos ser más conscientes del impacto que tiene la política en nuestras vidas y en las de las minorías históricamente discriminadas. Solo así podremos involucrarnos con más responsabilidad y sentido crítico. También me reafirmo en que muchos políticos han perdido las formas: discuten como si estuvieran en un patio de colegio, y con ello pierden tanto el respeto del público como su propia credibilidad.

Recomiendo la lectura de este libro: es breve, directo y ofrece una reflexión crítica valiosa sobre lo que hoy entendemos por democracia.

[Bilguş · Rating 3 out of 5]

"halkın iktidarını bu şekilde adlandırmak münasip görülüyorsa, halk iradesine dayanan bir totaliter rejim de dahil olmak üzere, herhangi bir rejimi demokratik olarak adlandırmak mümkündür"
pg 8

BM genel sekreteri bunun ancak barışın yalnız devletlerde ve halklarda değil, her bireyde sağlanmasıyla mümkün olabileceğini ekledi: "Artık, devletlerin egemenliği insan haklarını çiğnemek için bir kalkan olarak kullanılamaz"
Genel sekreter konuşmasının devamında, yeni yüzyılda Birleşmiş Milletler'in ilk önceliğinin "yoksulluğun kökünü kazımak, çatışmaları önlemek ve demokrasiyi teşvik etmek" olduğunu ilave etti, çünkü "bireysel ifade özgürlüğü, özerklik ve örgütlenme özgürlüğü" sadece "diyalog ve çeşitliliğe saygı temeline oturan demokratik bir ortamda güvence altına alınabilir"
pg 17

"sayısal çoğunluğun denetimsiz hükümeti, monarşi ve aristokrasinin iradesinin aynısının veya biraz farklı şekilde kullanıldığı halk hükümetlerinin mutlak ve despotik biçimlerinden başka bir şey değildir ve iktidarının en azından baskı ve kötüye kullanımı yönünde hayli kuvvetli bir eğilime sahiptir."
pg 67

Faşizm, Mussolini'nin "gerçek etkin egemenlik kimi zaman tarifsiz ve gizli başka güçlerde saklı olduğu halde halka egemen olma hayali kurduran" bir rejim olarak nitelediği demokrasinin reddedildiğini ilan etti.
pg 76

"Bu günah ve acı dünyasında birçok hükümet şekli denendi ve denenecek. Hiç kimse demokrasinin mükemmel ve her şeyin en iyisi olduğunu iddia etmiyor. Aslında demokrasinin, değişik çağlarda denenmiş diğer bütün biçimler hariç, hükümet etmenin en kötü biçimi olduğu söylendi."
winston churchil
pg 127

[Annalisa Ponti · Rating 4 out of 5]

Forse è un po’ ripetitivo e il gioco del dialogo con il Genio non sempre felice, ma la tesi è chiara e gli esempi alla portata di tutti. Alcuni capitoli sono (molto) più belli di altri, ma nel complesso la lettura è interessante. Lo proporrò ai miei studenti come lettura facoltativa...

[Işıl · Rating 2 out of 5]

Sunduğu fikir güzel ancak format ve üslup olarak (belki de çeviri yavanligi da dahil buna) zayıf bir kitap. Demokrasinin dünya çapındaki resmî ve anayasal tanımları üzerinde fazla durması kitabı monotonlaştırmış.

[BVC · Rating 2 out of 5]

Libricino che può essere di introduzione alla democrazia recitativa e che vuole mostrare le ipocrisie e le incoerenze di vari sistemi democratici, e presenti e nella storia. Non apprezzo la struttura del dialogo con un immaginario interlocutore (il "Genio del libro").

[Mattia Giuliano · Rating 2 out of 5]

Sembrava interessante ma personalmente non ho apprezzato la scrittura dell'autore. I temi ci sono ma vengono descritti con uno stile, a mio parere, incongruo.