'Rond mijn 20e heb ik deze schrijfster ontdekt. Ik dacht dat het jou misschien zou aanspreken. Lfs Suus'
3,5
Ik vind de combinatie van elementen interessant. Het opgroeien van een jongen, de pubertijd. En in een heel andere tijd en omgeving dan waar ik zelf in ben opgegroeid. Na de tweede wereldoorlog en de Japanse bezetting, tijdens de strijd van de nationalistische (KMT) en communistische (CCP) partijen. In een arm dorp in een heel andere cultuur. Het geeft meer inzicht en een betere kijk op een land wat ik niet ken. De schrijfster gebruikt goede beschrijvende woorden waardoor de tekst over het algemeen directer en beknopter aanvoelt, maar toch gedetailleerd. Hierdoor is het makkelijker de aandacht bij de tekst te houden en maakt het het lezen over het algemeen leuker.
Ook is de gedachtegang achter de titel erg slim verzonnen. Bij de laatste bladzijde realiseert Rong dat al zijn liefdes een droom zijn. Zijn echte passie ligt bij literatuur en poëzie. Hij wordt geïnspireerd door dichters uit China en de Sovjet-Unie, de rode landen. Hij wordt aangedreven door zijn passie, een nooit eindigend feest. Zijn rode feest: het feest dat Rong vol zit met passie voor literatuur.
I read this book with great pleasure. I liked to be informed about every day life in China, what kind of rituals there were, the circumstances of life, the habits, kinds of food. This book told me about that, in relation to 'the read feast', the ceremonies accompanying a wedding. It was told quietly, not teaching like a school teacher would do, but in a friendly manner that I liked very much and made me remember the book and much of its contents even after several years.
Still believe that the Lelietheatre is the best book which I read up to now of Lulu Wang. What I found quite surprising that the flap text was covering almost the entire book.
I like the books very much because I do not know anything about the life China. Here I learn at least a few things about it.