Φέτος συμπληρώνονται 120 χρόνια από τον θάνατο του Χαρίλαου Τρικούπη, του σημαντικότερου Έλληνα πολιτικού του 19ου αιώνα. Ποιος ήταν ο Χαρίλαος Τρικούπης; Ο ανήσυχος αρθρογράφος του "Τις πταίει;", ο προβληματισμένος πρωθυπουργός του "Δυστυχώς επτωχεύσαμεν", αλλά και ο αισιόδοξος πολιτικός του "Η Ελλάς προώρισται να ζήση και θα ζήση". Ο θεμελιωτής του ελληνικού κοινοβουλευτισμού, ο πρωθυπουργός του εκσυγχρονισμού και ο πατέρας των ελληνικών σιδηροδρόμων. Η βιογραφία αυτή έρχεται να φωτίσει το πολιτικό του προφίλ, τη σταδιοδρομία του, το έργο που άφησε και εκείνο που δεν πρόλαβε να κάνει, τα επιτεύγματά του και τα λάθη του. Τοποθετώντας τον μέσα στον πολιτικό και κοινωνικό περίγυρό του, περιγράφει την πραγματικότητα της εποχής του και την προσπάθειά του να την υπερκεράσει. Μέσα από την προσωπική του αλληλογραφία, τον Τύπο της εποχής και τις συζητήσεις στη Βουλή, αναδεικνύεται η στιβαρή του προσωπικότητα και η εκσυγχρονιστική του πολιτική. Συγχρόνως αναπλάθεται η καθημερινότητά του και εξερευνάται η ιδιωτική του ζωή, με στοιχεία που συχνά μας εκπλήσσουν.
Μέσα από την αφήγηση της ζωής του Χαρίλαου Τρικούπη, από τη γέννησή του το 1832 μέχρι τον θάνατό του το 1896, προβάλλουν ολοζώντανα οι εικόνες της ιστορίας της Ελλάδας, από την ανεξαρτησία της και τη μοναρχία του Όθωνα μέχρι τη συνταγματική βασιλεία του Γεωργίου Α΄. Και έτσι εξιστορείται παράλληλα η σταδιακή ανάπτυξη και εξέλιξη της χώρας, που ο ίδιος πάσχισε να τη φέρει σε ευρωπαϊκό επίπεδο.
Ο Τρικούπης υπήρξε ένας από τους προνομιούχους της εποχής του, καθώς πέρασε πολλά χρόνια της νεότητάς του στο Παρίσι και στο Λονδίνο, αποκτώντας ευρωπαϊκή εμπειρία και κοσμοπολίτικη νοοτροπία, που τον έκανε να διαφέρει από τους άλλους πολιτικούς αρχηγούς του 19ου αιώνα. Βουλευτής στα 33, υπουργός στα 34, αρχηγός κόμματος στα 40 και πρωθυπουργός στα 43, δέσποσε στην πολιτική ζωή της χώρας από το 1875 μέχρι το 1895, με χαρές, ικανοποιήσεις και αναγνωρίσεις, αλλά και με λύπες και απογοητεύσεις. Έζησε μια ζωή γεμάτη, που απεικονίζεται και ζωντανεύει στη βιογραφία αυτή. Πλαισιώνοντας την εξιστόρηση των σημαντικών γεγονότων με την αναγραφή μικρών λεπτομερειών, το βιβλίο υποβοηθά τον αναγνώστη να αναπλάσει στη φαντασία του όχι μόνο την εικόνα και την προσωπικότητα του Τρικούπη, αλλά και την περιρρέουσα ατμόσφαιρα της εποχής του.
Η Λύντια Τρίχα σπούδασε νομικά στην Αθήνα. Από το 1987 ασχολείται με την έρευνα της νεότερης ελληνικής ιστορίας και έχει επεξεργασθεί το αρχείο του Χαρίλαου Τρικούπη. Σήμερα είναι αντιπρόεδρος του Ιδρύματος Παιδείας και Ευρωπαϊκού Πολιτισμού και τα ερευνητικά της ενδιαφέροντα επικεντρώνονται στις βουλευτικές εκλογές του 19ου αιώνα και στη συγγραφή μιας βιογραφίας του Σπυρίδωνα Τρικούπη.
Το βιβλίο της Δικηγορείν εν Αθήναις: Μια διαδρομή στουν 19ο αιώνα (Αθήνα, 2003) βραβεύτηκε από την Ακαδημία Αθηνών το 2004.
όταν αγόραζα πριν κάνα μήνα αυτό το βιβλίο είχα δύο κίνητρα.να δείξω στον εαυτό μου πως υπήρξαν πολιτικοί άνδρες σε αυτή τη χώρα ώστε να ξαναεμπνευστω από την πολιτική ,αλλά και να βρω αναλογίες με το σήμερα .Μου ήταν πολύ δελεαστικο το ότι η συγγραφέας του δεν ήταν ιστορικός.Θεωρω ότι ένας επιστήμονας αποδίδει πιο ελεύθερα όταν δεν καταπιάνεται με αυτό που σπούδασε αρκεί να έχει θέληση και πραγματικό ενδιαφέρον.Ετσι φαίνεται ότι συνέβη με το παρόν βιβλίο .Ένα πραγματικά επιστημονικό έργο που βγήκε με πολύ κόπο που διαβάζεται σαν ένα αφήγημα από οποιονδηποτε
Η βιογραφία τούτη του πρώτου μεταρρυθμιστή πρωθυπουργού [1] της Ελλάδος, Χαριλάου Τρικούπη, είναι ένα απαύγασμα των Ελληνικών γραμμάτων. Αν και η συγγραφέας διάκειται θετικά προς αυτόν, δεν αποσιωπά αρνητικές πτυχές της πολιτικής του δραστηριότητας, όπως το ότι έκανε ρουσφέτια, δίνοντας έτσι στην βιογραφία το κύρος της, κατά δύναμη, αντικειμενικότητος. Η γραφή είναι εύγλωττη και ευανάγνωστη. Ακολουθεί μία ιστορικο-χρονολογική προσέγγιση, σκιαγραφώντας τον Τρικούπη μέσα από την πολιτική του δράση και τις εξελίξεις της εποχής τους. Δίνει έτσι τόσο μία εναργή εικόνα της εποχής του, διανθισμένη ταυτόχρονα με προσωπικές πληροφορίες. Οι θετικές επιδράσεις του Τρικούπη στον τόπο, πολλές εκ των οποίων θεωρούνται τώρα δεδομένες (π.χ. η αρχή της δεδηλωμένης) παρουσιάζονται αναλυτικά και εξηγείται η δυσκολία εισαγωγής τους και η πολεμική που άσκησαν εναντίον τους ανεύθυνοι δημαγωγοί, όπως ο Θεόδωρος Δηλιγιάννης. Η κατανόηση του παρόντος προϋποθέτει την κατανόηση του παρελθόντος. Η πρόβλεψη του μέλλοντος προϋποθέτει κάτι ισχυρότερο: την αποκρυπτογράφησή του. Το βιβλίο αυτό αποκρυπτογραφεί λοιπόν την εποχή του Τρικούπη και το πόσο δύσκολο είναι στην χώρα αυτή να βελτιώσεις το παραμικρό, όταν οπισθοδρομικοί δημοκόποι και κομπογιαννίτες δημιουργούν προβλήματα σε κάθε ευκαιρία. Το βιβλίο αυτό είναι γραμμένο για ένα πολιτικό που πέθανε το 1896. Το βιβλίο αυτό είναι γραμμένο για το τι συμβαίνει το 2017.
[1] Λέω πρώτου μεταρρυθμιστή *πρωθυπουργού*, διότι ο Ι. Καποδίστριας ήταν κυβερνήτης.
Ένα εξαιρετικό βιβλίο! Υπάρχουν καλά βιβλία που ζωντανεύουν τους χαρακτήρες. Υπάρχουν πολύ καλά βιβλία που ζωντανεύουν ολόκληρες εποχές. Αυτό το βιβλίο σε ταξιδεύει στην εποχή του Χαριλάου Τσικούρης. Σε μεταφέρει στις ιδιαίτερες συζητήσει με τον βασιλιά, τις αγορεύσεις στην Βουλή και μια Ελλάδα που όσα χρόνια κι αν περνάνε δεν αλλάζει ριζικά.
Μια εξαιρετική βιογραφία ενός μοναδικού ευεργέτη. Ένας πολιτικός όχι αλάνθαστος, αλλά με αρχές και το εθνικό συμφέρον πάντα κατά νου. Το συγκεκριμένο βιβλίο περιγράφει με εξαιρετικό τρόπο τόσο τις καλές πτυχές του έργου του όσο και τις κακές. Το σίγουρο είναι ότι το «Εκοπιάσαμεν εις μάτην», που αναφέρει στις τελευταίες του στιγμές, είναι κάθε άλλο παρά η πραγματικότητα, καθώς το έργο του συνεχίζει να επιζεί και να εμπνέει.