"...Μου ξαναδώσατε τη ζωή για να με στείλετε φυλακή; Και δεν είναι ένα άγριο έγκλημα αυτό; Και τι είδους δικαιοσύνη είναι αυτή που τιμωρεί έτσι εν ψυχρώ τον άνθρωπο που έχει από μόνος του ξεπλύνει τις τύψεις του; Πως θα καθίσω εγώ φυλακή για ένα έγκλημα που δε σκέφτηκα ποτέ να κάνω και που ποτέ δε θα έκανα, αν δεν με είχαν παρασύρει σε αυτό..." Η μυστική σκέψη που γίνεται φωνή και παίρνει διαστάσεις κραυγής στη νουβέλα "Το καθήκον του γιατρού". Δεν είναι μόνο αυτό. Ο Λουίτζι Πιραντέλλο, ο μεγάλος Ιταλός συγγραφέας, με την ποικιλία των ηρώων του και των αισθημάτων τους, των αιώνιων ανθρώπινων αισθημάτων, πέρα από καθεστώτα και νόμοθς, είναι σαν να μας δίνει στο χέρι ένα κάτοπτρο, όπου η κάθε ψυχή μπορεί να δει το είδωλό της εκεί μέσα, φωτεινό και διάφανο ή σκοτεινό κι αδιαπέραστο, ακέραιο ή θρυμματισμένο.
Luigi Pirandello; Agrigento (28 June 1867 – Rome 10 December 1936) was an Italian dramatist, novelist, poet, and short story writer whose greatest contributions were his plays.
He was awarded the 1934 Nobel Prize in Literature for "his bold and ingenious revival of dramatic and scenic art"
Pirandello's works include novels, hundreds of short stories, and about 40 plays, some of which are written in Sicilian. Pirandello's tragic farces are often seen as forerunners of the Theatre of the Absurd.
Yine yakaladı beni öyküleriyle Pirandello. Kavradı, okudu beni öncekiler gibi.
Notu ve reytingi düşük Pirandello'nun. Normal. Eksikleri var çünkü. Tüm diğer eserler gibi. Ama fazlaları daha çok. Arzu edilmeyen durumlarla karşılaşıyor okur bazen, istenmeyen seçenekler arasında kalıyor karakterler gibi. Kaçmanın ve direnmenin faydasız olduğu o mengenede sıkıştırılma anlarında okur aşk, evlilik, boşanma, sadakat, seçimler, içgörü, önyargı, eşitlik, ölüm, matem, bedensel düşkünlük ya da engel, hayaletler gibi konularla ilgili yeniden düşünmeye mecbur bırakılıyor..
bazı yazarlar vardır; okuduğunuzda "nasıl daha önce okumamışım" diye hayıflanırsınız. pirandello da benim için onlardan biri. hem er geçten, geç hiçten iyidir, öyle değil mi? odağına insan ve insan ilişkilerini alan pirandello'nun 15 ciltlik öykü serisinin ikinci cildi, birbirinden güzel öyküler sunuyor. ölüm korkusu, aile ilişkileri, aldatma ve günlük hayatla bezeli italyan atmosferi. tiyatro yazarı da olduğundan mizansen etkisi ve güçlü diyaloglar da öykülerin gücünü perçinliyor. öyküseverlere ve dünya edebiyatı düşkünlerine şiddetle tavsiye ederim.
Voor een of andere reden om kortverhalen te lezen van deze diepgang. Ondanks de precieze en eigen schrijfstijl had ik soms moeite mij er soms in te verliezen. Zeker een aanrader voor zomerdagen waarin je ook iets inhoudelijk sterk wilt lezen, maar -voor mij- soms iets teveel vragend om in te geraken.
Εντός των διηγημάτων του Πιραντέλλο δύναται να εντρυφήσει κανείς στις παιγνιώδεις παραδοξότητες της ζωής, όχι με την έννοια του καφκικού παραλόγου, που υπερβαίνει ενίοτε τις φυσικές νομοτέλειες ή τις συστήνει ως ανυπερβλήτως ενσωματωμένες προεκτάσεις της πραγματικότητας. Αντ' αυτού, ο Πιραντέλλο παρομοιάζει τις παραδοξότητες με τη γύμνια της ζωής, το κωμικοτραγικό μεδούλι των οστών της. Το παράλογο καιροφυλαχτεί να τυλίξει κάθε ήρωα με τον ωμό ρεαλισμό που μόνο η εγγενής τραγικότητα της καθημερινότητας κατέχει αφειδώς. Ένας άνδρας θεραπεύεται από θανατηφόρο τραύμα, μόνο και μόνο για να σπαταλήσει τη ζωή του στην αιχμαλωσία της φυλακής. Μια γυναίκα αναζητά απεγνωσμένα χρήματα για φαγητό, μονάχα για να τα ανταλλάξει με την ανείπωτη ανακούφιση της δροσιάς μιας βεντάλιας έναντι στον ανυπόφορο καύσωνα. Ένας άνδρας παραχωρεί τη μοναδική του περιουσία στην καταστροφή, ώστε να εκδικηθεί τον εχθρό του. Κάθε προασπιζόμενο αγαθό, κάθε ιδανικό, κάθε προσπάθεια και τελικώς κάθε πλάσμα μοιάζουν να παραδίδονται στην αντιξοότητα ενός αφιλόξενου εμπαικτικού σύμπαντος δίχως θεϊκή πρόνοια, με την ίδια αδιάπτωτη ευκολία που η ζωή παραδίδεται στον θάνατο.
Almeno due stelle son dovute perché è comunque Pirandello: acume, ironia, messa in discussione di ciò che è comunemente considerato normale. Detto ciò non mi è piaciuto; ho trovato le novelle troppo secche, fin troppo ciniche e comunque con una morale - o anti morale? - poco chiara o comunque poco condivisibile, chiaramente tutto dal mio punto di vista! Delusa ma non meno affascinata da Pirandello e dal suo modo diverso di vedere e dire le cose
De realiteit is ver te zoeken in deze verhalen van Pirandello, en waar in menige recensie gewag wordt gemaakt van des schrijvers geestigheid, lichtvoetigheid en ironie, herken ik daar in "Het naakte leven" toch bitter weinig van. Wat mij betreft getuigen de onderhavige verhalen al te zeer van theatrale en allegorische fratsen; soms wekken ze zelfs enige irritatie op.
Mooie verhalen, al dekt deze selectie voor mij niet het hele palet van Pirandello’s vertelkunst en psychologische inzichten. Mooi citaat uit het titelverhaal:”Begiftigd met een overmaat aan fantasie, stond haar Giulietta misschien dichter bij de idee van haar eigen verdriet dan bij het gevoel daarvan. En dit was een groot ongeluk!”