دوستانِ گرانقدر، این کتاب از یکسری دیدگاه و سخنرانی هایِ اشخاصِ اهل ادب و علمی، و همچنین یکسری موجوداتِ چاپلوس و زبانبازِ بی ارزش، دربارهٔ محققِ نامی «محمّد قزوینی» تشکیل شده است که پس از مرگ وی، این مطالب و ستایشها و تمجیدها صورت گرفته و به صورت کتاب فراهم آمده است به انتخاب سخنانِ «تقی زاده» در مورد وی را در زیر مینویسم --------------------------------------------- علامه قزوینی، در مسائلِ عربی احاطهٔ بسیار بالایی داشت، در صرف همچون "رضی" و در نحو "ابن هشام" عصرِ خود و در تاریخ همچون "واقدی" و "بلاذری" بود... تاریخِ مغول را به حدِ کمال احیا نمود و از ملل و نحل تاریخ در موردِ فرقهٔ اسماعیلیه تحقیق نمود در اشعارِ عرب و عجم و ادبیات، تسلط زیادی داشت در معرفتِ کتب، "ابن ندیم" عصر خود بود و محققتر از "حاجی خلیفه" بود و او را میتوان در ردیفِ "البر" انگلیسی و "بروکلمان" آلمانی قرارداد.... وی از حساب و هندسه و نجوم و طب، بهرهٔ وافی داشت زبان فرانسه را خوب میدانست و به زبانهای انگلیسی و آلمانی، به میزانِ کافی، آشنا بود *************************** محمد قزوینی، پس از 36 سال که از ایران دور بود، به ایران بازگشت. ولی به مدت 10 سال در تنهایی و بدون یار و پزشک زندگی کرد و در سالِ 1328, در سنِ 74 سالگی، جان باخت --------------------------------------------- امیدوارم این ریویو در جهتِ شناختِ این کتاب و آشناییِ شما عزیزان با «محمّد قزوینی» مفید بوده باشه «پیروز باشید و ایرانی»