What do you think?
Rate this book
บุปผากลืนกินไฟ
"ท่านพี่รักข้าบ้างหรือไม่เจ้าคะ"
"ข้าต้องรักเจ้าอยู่แล้ว"
"ในฐานะที่ข้าเป็นหลงอิน หรือในฐานะตัวแทนของพี่เหมยฮวาเจ้าคะ"
หลงอิน จะถูกบิดาบุญธรรมส่งตัวไปเป็นอนุของชายแก่วัยเจ็ดสิบกว่า ด้วยเหตุนี้นางจึงจำต้องเสนอตัวเป็นสาวใช้ในคฤหาสน์ของ หนางกงอี้ ทว่าข้อเสนอที่ได้รับกลับมาคือการเป็นภรรยาคนที่แปด! แม้จะได้รับความโปรดปรานจากสามีมากเพียงใด แท้จริงแล้วเขากลับไม่เคยมอบหัวใจให้ภรรยาคนใดเลย นอกจากเหมยฮวาภรรยาคนที่สามเพียงผู้เดียว เพราะต้องการเป็นหนึ่งเดียวในใจชองเขา นางจึงหักหน้าเข้าสู่วังวนแห่งความริษยา ใครคิดจะเล่นเล่ห์กับนาง คนผู้นั้นต้องถูกเอาคืนอย่างสาสม!
"ข้าต้องรักเจ้าอยู่แล้ว"
"ในฐานะที่ข้าเป็นหลงอิน หรือในฐานะตัวแทนของพี่เหมยฮวาเจ้าคะ"
หลงอิน จะถูกบิดาบุญธรรมส่งตัวไปเป็นอนุของชายแก่วัยเจ็ดสิบกว่า ด้วยเหตุนี้นางจึงจำต้องเสนอตัวเป็นสาวใช้ในคฤหาสน์ของ หนางกงอี้ ทว่าข้อเสนอที่ได้รับกลับมาคือการเป็นภรรยาคนที่แปด! แม้จะได้รับความโปรดปรานจากสามีมากเพียงใด แท้จริงแล้วเขากลับไม่เคยมอบหัวใจให้ภรรยาคนใดเลย นอกจากเหมยฮวาภรรยาคนที่สามเพียงผู้เดียว เพราะต้องการเป็นหนึ่งเดียวในใจชองเขา นางจึงหักหน้าเข้าสู่วังวนแห่งความริษยา ใครคิดจะเล่นเล่ห์กับนาง คนผู้นั้นต้องถูกเอาคืนอย่างสาสม!
296 pages, Paperback
Published November 1, 2016
10 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 3 of 3 reviews
June 30, 2017
[SR] เรื่องราวของหนางกงอี้ กับเหล่าภรรยาและอนุในคฤหาสน์หนางกง นางเอก หลงอิน ที่แต่งเข้ามาเป็นอนุคนที่แปด อายุระหว่างทั้งสองห่างกันราวกับพ่อลูก เพราะหลงอินยังเป็นวัยแรกแย้ม จึงเป็นที่โปรดปรานของหนางกงอี้ จึงเป็นบ่อเกิดความอิจฉาริษยาระหว่างภรรยาและอนุ
ปกติไม่ค่อยนิยมอ่านนิยายจีนที่คนไทยแต่ง เพราะกลัวเรื่องภาษา สำนวน วัฒนธรรมต่างๆ ที่อาจจะยังเข้าไม่ถึงเพียงพอ แต่ 'บุปผากลืนกินไฟ' เรื่องนี้แต่งออกมาให้มีกลิ่นอายความเป็นจีนได้พอสมควร แต่บางครั้งก็จะยังรู้สึกว่ามันคือนิยายไทยที่ดำเนินเรื่องแบบจีน
การดำเนินเรื่องค่อนข้างกระชับ และเร็วอยู่พอสมควร แต่บางครั้งอ่านๆ ไปก็จะรู้สึกงงกับไทม์ไลน์บ้าง ว่าตกลงระยะเวลาในเรื่องผ่านมานานแค่ไหน
ภาษาที่ใช้ในเรื่องค่อนข้างกระชับ ไม่เยิ่นเย้อ แต่ใช้คำยังไม่หลากหลาย ที่มีติดใจคือเวลานางเอกขานรับคำ มักจะบรรยายว่า อือออ หากลองเปลี่ยนไปใช้เป็นคำอื่นเช่นว่า คล้อยตาม บ้างอาจจะทำให้ดูลื่นมากขึ้น
โดยรวมแล้วถือว่าดี เป็นพลอตเรื่องที่น่าสนใจ และน่าชวนให้ติดตาม อีกทั้งต้องนับถือว่านี่คือเรื่องแรกของผู้เขียนอีกด้วย แต่ทว่าพออ่านจบกลับไม่ได้ทำให้รู้สึกอินเท่าไหร่นัก
หนังสือมีพิมพ์ผิดเล็กน้อย แต่กลับเป็นจุดที่ทำให้เรารู้สึกสะดุดจนต้องวนกลับไปกลับมาอ่านเนื้อหาก่อนหน้าใหม่อีกสองสามรอบ รวมถึงการจัดหน้าของหนังสือมีตัดคำผิดบ้าง
ปกติไม่ค่อยนิยมอ่านนิยายจีนที่คนไทยแต่ง เพราะกลัวเรื่องภาษา สำนวน วัฒนธรรมต่างๆ ที่อาจจะยังเข้าไม่ถึงเพียงพอ แต่ 'บุปผากลืนกินไฟ' เรื่องนี้แต่งออกมาให้มีกลิ่นอายความเป็นจีนได้พอสมควร แต่บางครั้งก็จะยังรู้สึกว่ามันคือนิยายไทยที่ดำเนินเรื่องแบบจีน
การดำเนินเรื่องค่อนข้างกระชับ และเร็วอยู่พอสมควร แต่บางครั้งอ่านๆ ไปก็จะรู้สึกงงกับไทม์ไลน์บ้าง ว่าตกลงระยะเวลาในเรื่องผ่านมานานแค่ไหน
ภาษาที่ใช้ในเรื่องค่อนข้างกระชับ ไม่เยิ่นเย้อ แต่ใช้คำยังไม่หลากหลาย ที่มีติดใจคือเวลานางเอกขานรับคำ มักจะบรรยายว่า อือออ หากลองเปลี่ยนไปใช้เป็นคำอื่นเช่นว่า คล้อยตาม บ้างอาจจะทำให้ดูลื่นมากขึ้น
โดยรวมแล้วถือว่าดี เป็นพลอตเรื่องที่น่าสนใจ และน่าชวนให้ติดตาม อีกทั้งต้องนับถือว่านี่คือเรื่องแรกของผู้เขียนอีกด้วย แต่ทว่าพออ่านจบกลับไม่ได้ทำให้รู้สึกอินเท่าไหร่นัก
หนังสือมีพิมพ์ผิดเล็กน้อย แต่กลับเป็นจุดที่ทำให้เรารู้สึกสะดุดจนต้องวนกลับไปกลับมาอ่านเนื้อหาก่อนหน้าใหม่อีกสองสามรอบ รวมถึงการจัดหน้าของหนังสือมีตัดคำผิดบ้าง
June 7, 2017
ชื่อเรื่อง – บุปผากลืนกินไฟ (花吞服火焰)
ผู้แต่ง – รักในเดือนสิบ
ตัวละคร
เยี่ยหลงอิน อายุ 18 ปี ⇒ 20 ปี
หนางกงอี้ อายุ 36 ปี ⇒ 38 ปี
รีวิวหลังอ่าน
ปกติเรามักจะอ่านแนวจีนที่เขียนโดยคนไทยไม่ค่อยจะรอด อาจจะด้วยความรู้สึกแปลกๆ หรืออะไรก็แล้วแต่ เลยไม่ค่อยได้อ่านสักเท่าไร สำหรับเล่มนี้เป็นผลงานเล่มแรกของรุ่นน้อง รู้สึกตื่นเต้นประหนึ่งเราออกหนังสือเอง ฮ่าๆๆๆ นอกจากนี้ตอนเห็นชื่อนามปากกาคือชอบมากๆ ด้วย เป็นชื่อที่เพราะจริงๆ แอบนึกถึง “บุญเดือนสิบ” นางเอกเรื่อง “สิบร้ายพ่ายรัก” ด้วยซ้ำ ^_^
อ่านโดยไม่ได้คิดว่าเป็นงานของใคร กลับพบว่าตัวเองอ่านยิงยาวแบบหยุดไม่ได้ ถามว่าจีนมากไหม เราว่ายังไม่ค่อย บางทีก็เจอประโยคที่เรียงคำแปลกๆ หรืออธิบายความชวนงง แบบว่าประโยคนี้แปลว่าอะไรกันแน่ คืออ่านวนสองสามรอบก็ยังงง เลยช่างเหอะไรงี้ มีการตัดคำตัดบรรทัดที่อ่านแล้วสะดุดเล็กน้อย
อ่านแล้วไม่ได้ชอบใครเลย รู้สึกว่าตัวละครสีเทาๆ กันเกือบทุกคน ยังคิดเลยว่าถ้าหากหลงอินไม่ทำเช่นนี้ เรื่องราวก็คงจะไม่เป็นแบบนี้ แต่เพราะการกระทำนั้น ก็ทำให้เธอได้โตขึ้นในชั่วข้ามคืน รู้สึกผิดจากสิ่งที่กระทำลงไปเอง
จริงๆ คิดว่าถ้าหากบรรยายถึงความรู้สึกนึกคิดของตัวละครให้ลงลึกกว่านี้ อาจจะทำให้อ่านแล้วอินกว่านี้ได้ แต่ถึงอย่างไรก็ตาม เราก็พบว่าเรื่องนี้ทำให้เราหยุดอ่านไม่ได้จริงๆ เพราะเราอยากรู้ว่าเรื่องมันจะเป็นยังไงต่อ
และเล่มนี้เป็นผลงานเรื่องแรกของคนเขียน เราเลยคิดว่าเขียนให้เราอ่านได้ไม่หยุด โดยไม่สะดุดอะไรสักเท่าไร ถือว่าทำออกมาได้ดีค่ะ และจะติดตามอ่านเรื่องต่อๆ ไปอย่างแน่นอน
[สปอยล์]
Start 10.53 น. Tue 6 Jun 2017
End 19.00 น. Tue 6 Jun 2017
Review Date 10.10 น. Wed 7 Jun 2017
ผู้แต่ง – รักในเดือนสิบ
ตัวละคร
เยี่ยหลงอิน อายุ 18 ปี ⇒ 20 ปี
หนางกงอี้ อายุ 36 ปี ⇒ 38 ปี
รีวิวหลังอ่าน
ปกติเรามักจะอ่านแนวจีนที่เขียนโดยคนไทยไม่ค่อยจะรอด อาจจะด้วยความรู้สึกแปลกๆ หรืออะไรก็แล้วแต่ เลยไม่ค่อยได้อ่านสักเท่าไร สำหรับเล่มนี้เป็นผลงานเล่มแรกของรุ่นน้อง รู้สึกตื่นเต้นประหนึ่งเราออกหนังสือเอง ฮ่าๆๆๆ นอกจากนี้ตอนเห็นชื่อนามปากกาคือชอบมากๆ ด้วย เป็นชื่อที่เพราะจริงๆ แอบนึกถึง “บุญเดือนสิบ” นางเอกเรื่อง “สิบร้ายพ่ายรัก” ด้วยซ้ำ ^_^
อ่านโดยไม่ได้คิดว่าเป็นงานของใคร กลับพบว่าตัวเองอ่านยิงยาวแบบหยุดไม่ได้ ถามว่าจีนมากไหม เราว่ายังไม่ค่อย บางทีก็เจอประโยคที่เรียงคำแปลกๆ หรืออธิบายความชวนงง แบบว่าประโยคนี้แปลว่าอะไรกันแน่ คืออ่านวนสองสามรอบก็ยังงง เลยช่างเหอะไรงี้ มีการตัดคำตัดบรรทัดที่อ่านแล้วสะดุดเล็กน้อย
อ่านแล้วไม่ได้ชอบใครเลย รู้สึกว่าตัวละครสีเทาๆ กันเกือบทุกคน ยังคิดเลยว่าถ้าหากหลงอินไม่ทำเช่นนี้ เรื่องราวก็คงจะไม่เป็นแบบนี้ แต่เพราะการกระทำนั้น ก็ทำให้เธอได้โตขึ้นในชั่วข้ามคืน รู้สึกผิดจากสิ่งที่กระทำลงไปเอง
จริงๆ คิดว่าถ้าหากบรรยายถึงความรู้สึกนึกคิดของตัวละครให้ลงลึกกว่านี้ อาจจะทำให้อ่านแล้วอินกว่านี้ได้ แต่ถึงอย่างไรก็ตาม เราก็พบว่าเรื่องนี้ทำให้เราหยุดอ่านไม่ได้จริงๆ เพราะเราอยากรู้ว่าเรื่องมันจะเป็นยังไงต่อ
และเล่มนี้เป็นผลงานเรื่องแรกของคนเขียน เราเลยคิดว่าเขียนให้เราอ่านได้ไม่หยุด โดยไม่สะดุดอะไรสักเท่าไร ถือว่าทำออกมาได้ดีค่ะ และจะติดตามอ่านเรื่องต่อๆ ไปอย่างแน่นอน
[สปอยล์]
Start 10.53 น. Tue 6 Jun 2017
End 19.00 น. Tue 6 Jun 2017
Review Date 10.10 น. Wed 7 Jun 2017
June 18, 2018
ยืมน้องมาอ่าน แล้วก็คิดว่า อืม....ดีแล้วแหละที่ไม่ได้ซื้อ
อ่านจากปกหลังทีแรกคิดว่าน่าสนใจมาก วางภาพไว้เรียบร้อยนางเอกจะต้องเอาชนะใจพระเอกแทนคนที่รักเก่า ใช้จริตจะก้านมารยา สมองเต็มที่ เนื้อเรื่องคงประมาณสู้รบตบตีกับเหล่าภรรยาทั้งเจ็ด เชือดเฉือน ฟาดฟัน...
โอเค คงเว่อร์ไป แต่เอาจริงคือคาดหวังไว้สูงกว่านี้ เนื้อเรื่องดำเนินแบบเรื่อยเปื่อยเฉื่อยแฉะ ไม่รู้ว่าประเด็นหลักคืออะไรกันแน่ มีแต่การที่ฮูหยินรองกับอนุอีกคนมาหาเรื่องแล้วแก้เกมกลับด้วยวิธีธรรมดา แต่นางเอกและคนใช้ทำเหมือนฉลาดและโหดเหี้ยมมาก
ความรักในเรื่องจับต้นชนปลายไม่ได้เลย งงมากว่านางเอกไปรักพระเอกตอนไหน ตอนแร��แค่ให้ช่วยหนี ผ่านคืนเข้าหอไปก็หึงหวงรู้สึกหน่วงที่ใจตอนเห็นอยู่กับคนอื่น เอิ่ม...
พระเอกก็เหมือนกัน บอกว่ารักคนนั้นซะมากมายกลับไม่ขยายความเลยว่าอะไรยังไง ทำไมรัก (หมายถึงนอกเหนือจากท่าทางอ่อนหวานอะไรนั่น)
บอกว่าพระเอกเป็นพ่อค้าหัวใส ฉลาด และเห็นทุกอย่างคือผลประโยชน์ จัดงานมงคลเพื่อเรียกความมงคลเข้ากิจการ
เอาตรงๆ คือคนฉลาดจริงน่าจะมีวิธีดูแลกิจการได้ดีกว่าแค่การแต่งงานหลายครั้ง (เกินไป) แบบนี้ นี่เหมือนไม่รู้จะขยายกิจการยังไงก็แต่งเข้า แต่งเข้า และอย่างนางเอกนี่...แค่การที่หน้าตามีแววว่าโตมาจะสวย ดูเป็นการลงทุนที่ไม่ค่อยจะฉลาดเท่าไหร่ หรือเพราะว่าแค่สวยก็โอเคแล้ว..งั้นนี่ก็แปลว่าคนก่อนๆ ที่แต่งเข้ามาก็แค่เพราะเบื่อคนเก่าสินะ? แย่จริง
นางเอกความสับสน..เรียกว่าความเวิ่นเว้อดีกว่า ความเวิ่นเว้อในหัวมีเยอะจนงงว่าตกลงเป็นคนแบบไหนกันแน่ ตอนที่วางแผนใส่ร้ายฮูหยินสาม โอเค..ตรงนี้เข้าใจในความทะเยอทะยาน แต่หลังจากนั้นไปร้องห่มร้องไห้ ดูแลเอาใจใส่มากมาย ดูเยอะจนแบบ...เอ่อ อะไรของเธออะ
ความไม่สมเหตุสมผลก็น่าหงุดหงิด
ตอนที่ต้องเลือกส่งอนุคนนึงไปเชื่อมความสัมพันธ์ เดี๋ยวก่อนนะ..ใครกันแน่ที่ผิด? ตัวเองเอาเมียเค้าไปแล้วมาขอเชื่อมความสัมพันธ์บ้าบออะไร หาว่าแตกหักอะไรยังไงงง พระเอกมีสมองหรือเปล่าเนี่ย =_= แล้วตอนพวกฮูหยินรองบอกว่าถ้านางเอกเป็นคนอยู่คือนางเก่ง และจะไม่ยุ่งด้วยอีก ส่วนนางเอกก็เข้าไปพูดให้อนุอีกคนไปแทน และทำสำเร็จเสียด้วย
เดี๋ยวนะ..ไอ้ที่พูดไปนั่นคือเก่ง? คือเอาความสมเหตุสมผลสักนิดนึงก็ได้ว่ามันเป็นไปได้เหรอที่จะตัดสินได้ในเวลาสั้นๆ แค่นั้น และ...จะให้โง่บูชาความรักขนาดไหนก็มีขอบเขตหน่อยเถอะ แบบนี้ต่างอะไรกับคนปัญญาอ่อนกัน
และเด็กสองคนที่เป็นลูกอนุอีกคน ถึงนางเอกจะเป็นพี่สาวหรือท่านแม่แปดที่ใจดีแค่ไหนก็คงไม่ถึงกับยอมรับได้ที่แม่ตัวเองถูกขับไล่ออกไปหรอกมั้ง =__= นี่อะไร ยอมเป็นลูกนางเอกแต่โดยดี แล้วอายุก็ไม่ใช่สองสามขวบด้วยนะ แม่บังเกิดเกล้าต้องไม่ใส่ใจขั้นไหนกันแน่ถึงได้ไม่มีเยื่อใยต่อกันได้ขนาดนี้ทั้งที่เป็นแม่ลูกกันมาตั้งหลายปี
ตอนจบที่พระเอกปฏิเสธรับอนุเพิ่มด้วยเหตุผลที่พอเดาได้แม้ไม่ได้บอกออกมา คือรู้สึกรักนางเอกและพอใจกับความอบอุ่นของลูกแฝดที่เกิดจากนางเอกแล้ว ไม่อยากให้นางเอกเหินห่าง ความอบอุ่นหายไป.............นี่เค้าไปรักกันตอนไหนเหรอคะ?
ตอนพิเศษสุดท้าย เอาจริงๆ คือมีหรือไม่มีก็ไม่ต่างกันเท่าไหร่เลย เล่ารวบรัดตัดความจนเหลือแค่หลักๆ ซึ่งก็ไม่ส่งผลต่อเนื้อเรื่องเท่าไหร่ แทบจะไม่สามารถเอามาอ้างได้ด้วยซ้ำว่านางเอกเป็นคนแบบนี้เพราะในอดีตเจอเรื่องแบบนี้มา พี่น้องนางเอกปูเหมือนจะมีบทหลักก็ไม่มี ใครที่เหมือนจะมีก็ไม่มี ขนาดพ่อเลี้ยงยังไม่ตามหานางสักนิดเลยอะ เหอๆ
การบรรยายต่างๆ นานามีความจีนแทรกเข้ามาแค่เล็กน้อย ส่วนตัวรู้สึกว่าเหมือนละครไทยที่ทำฉากเป็นจีน มีแค่การพูดเท่านั้นที่มีกลิ่นอายอยู่บ้าง วัฒนธรรมและสภาพสังคมแทบไม่โผล่มาให้เห็น ไม่คิดว่าเป็นนิยายจีนด้วยซ้ำ
สรุปคือ ไม่ประทับใจอะไรสักอย่าง อยากให้นักเขียนพัฒนาไปไกลกว่านี้มากๆ ที่พูดมาทั้งหมดคือความเห็นส่วนตัวจริง แรงไป ทำให้เสียใจไปก็ขอโทษด้วยนะคะ เอาไว้ในอนาคต.....หวังว่าจะได้อ่านงานที่ถูกใจกว่านี้ค่ะ
อ่านจากปกหลังทีแรกคิดว่าน่าสนใจมาก วางภาพไว้เรียบร้อยนางเอกจะต้องเอาชนะใจพระเอกแทนคนที่รักเก่า ใช้จริตจะก้านมารยา สมองเต็มที่ เนื้อเรื่องคงประมาณสู้รบตบตีกับเหล่าภรรยาทั้งเจ็ด เชือดเฉือน ฟาดฟัน...
โอเค คงเว่อร์ไป แต่เอาจริงคือคาดหวังไว้สูงกว่านี้ เนื้อเรื่องดำเนินแบบเรื่อยเปื่อยเฉื่อยแฉะ ไม่รู้ว่าประเด็นหลักคืออะไรกันแน่ มีแต่การที่ฮูหยินรองกับอนุอีกคนมาหาเรื่องแล้วแก้เกมกลับด้วยวิธีธรรมดา แต่นางเอกและคนใช้ทำเหมือนฉลาดและโหดเหี้ยมมาก
ความรักในเรื่องจับต้นชนปลายไม่ได้เลย งงมากว่านางเอกไปรักพระเอกตอนไหน ตอนแร��แค่ให้ช่วยหนี ผ่านคืนเข้าหอไปก็หึงหวงรู้สึกหน่วงที่ใจตอนเห็นอยู่กับคนอื่น เอิ่ม...
พระเอกก็เหมือนกัน บอกว่ารักคนนั้นซะมากมายกลับไม่ขยายความเลยว่าอะไรยังไง ทำไมรัก (หมายถึงนอกเหนือจากท่าทางอ่อนหวานอะไรนั่น)
บอกว่าพระเอกเป็นพ่อค้าหัวใส ฉลาด และเห็นทุกอย่างคือผลประโยชน์ จัดงานมงคลเพื่อเรียกความมงคลเข้ากิจการ
เอาตรงๆ คือคนฉลาดจริงน่าจะมีวิธีดูแลกิจการได้ดีกว่าแค่การแต่งงานหลายครั้ง (เกินไป) แบบนี้ นี่เหมือนไม่รู้จะขยายกิจการยังไงก็แต่งเข้า แต่งเข้า และอย่างนางเอกนี่...แค่การที่หน้าตามีแววว่าโตมาจะสวย ดูเป็นการลงทุนที่ไม่ค่อยจะฉลาดเท่าไหร่ หรือเพราะว่าแค่สวยก็โอเคแล้ว..งั้นนี่ก็แปลว่าคนก่อนๆ ที่แต่งเข้ามาก็แค่เพราะเบื่อคนเก่าสินะ? แย่จริง
นางเอกความสับสน..เรียกว่าความเวิ่นเว้อดีกว่า ความเวิ่นเว้อในหัวมีเยอะจนงงว่าตกลงเป็นคนแบบไหนกันแน่ ตอนที่วางแผนใส่ร้ายฮูหยินสาม โอเค..ตรงนี้เข้าใจในความทะเยอทะยาน แต่หลังจากนั้นไปร้องห่มร้องไห้ ดูแลเอาใจใส่มากมาย ดูเยอะจนแบบ...เอ่อ อะไรของเธออะ
ความไม่สมเหตุสมผลก็น่าหงุดหงิด
ตอนที่ต้องเลือกส่งอนุคนนึงไปเชื่อมความสัมพันธ์ เดี๋ยวก่อนนะ..ใครกันแน่ที่ผิด? ตัวเองเอาเมียเค้าไปแล้วมาขอเชื่อมความสัมพันธ์บ้าบออะไร หาว่าแตกหักอะไรยังไงงง พระเอกมีสมองหรือเปล่าเนี่ย =_= แล้วตอนพวกฮูหยินรองบอกว่าถ้านางเอกเป็นคนอยู่คือนางเก่ง และจะไม่ยุ่งด้วยอีก ส่วนนางเอกก็เข้าไปพูดให้อนุอีกคนไปแทน และทำสำเร็จเสียด้วย
เดี๋ยวนะ..ไอ้ที่พูดไปนั่นคือเก่ง? คือเอาความสมเหตุสมผลสักนิดนึงก็ได้ว่ามันเป็นไปได้เหรอที่จะตัดสินได้ในเวลาสั้นๆ แค่นั้น และ...จะให้โง่บูชาความรักขนาดไหนก็มีขอบเขตหน่อยเถอะ แบบนี้ต่างอะไรกับคนปัญญาอ่อนกัน
และเด็กสองคนที่เป็นลูกอนุอีกคน ถึงนางเอกจะเป็นพี่สาวหรือท่านแม่แปดที่ใจดีแค่ไหนก็คงไม่ถึงกับยอมรับได้ที่แม่ตัวเองถูกขับไล่ออกไปหรอกมั้ง =__= นี่อะไร ยอมเป็นลูกนางเอกแต่โดยดี แล้วอายุก็ไม่ใช่สองสามขวบด้วยนะ แม่บังเกิดเกล้าต้องไม่ใส่ใจขั้นไหนกันแน่ถึงได้ไม่มีเยื่อใยต่อกันได้ขนาดนี้ทั้งที่เป็นแม่ลูกกันมาตั้งหลายปี
ตอนจบที่พระเอกปฏิเสธรับอนุเพิ่มด้วยเหตุผลที่พอเดาได้แม้ไม่ได้บอกออกมา คือรู้สึกรักนางเอกและพอใจกับความอบอุ่นของลูกแฝดที่เกิดจากนางเอกแล้ว ไม่อยากให้นางเอกเหินห่าง ความอบอุ่นหายไป.............นี่เค้าไปรักกันตอนไหนเหรอคะ?
ตอนพิเศษสุดท้าย เอาจริงๆ คือมีหรือไม่มีก็ไม่ต่างกันเท่าไหร่เลย เล่ารวบรัดตัดความจนเหลือแค่หลักๆ ซึ่งก็ไม่ส่งผลต่อเนื้อเรื่องเท่าไหร่ แทบจะไม่สามารถเอามาอ้างได้ด้วยซ้ำว่านางเอกเป็นคนแบบนี้เพราะในอดีตเจอเรื่องแบบนี้มา พี่น้องนางเอกปูเหมือนจะมีบทหลักก็ไม่มี ใครที่เหมือนจะมีก็ไม่มี ขนาดพ่อเลี้ยงยังไม่ตามหานางสักนิดเลยอะ เหอๆ
การบรรยายต่างๆ นานามีความจีนแทรกเข้ามาแค่เล็กน้อย ส่วนตัวรู้สึกว่าเหมือนละครไทยที่ทำฉากเป็นจีน มีแค่การพูดเท่านั้นที่มีกลิ่นอายอยู่บ้าง วัฒนธรรมและสภาพสังคมแทบไม่โผล่มาให้เห็น ไม่คิดว่าเป็นนิยายจีนด้วยซ้ำ
สรุปคือ ไม่ประทับใจอะไรสักอย่าง อยากให้นักเขียนพัฒนาไปไกลกว่านี้มากๆ ที่พูดมาทั้งหมดคือความเห็นส่วนตัวจริง แรงไป ทำให้เสียใจไปก็ขอโทษด้วยนะคะ เอาไว้ในอนาคต.....หวังว่าจะได้อ่านงานที่ถูกใจกว่านี้ค่ะ
This entire review has been hidden because of spoilers.
Displaying 1 - 3 of 3 reviews