69

69 #Set 1-2

by Violet Rain, Chonggong (Illustrator)

กับความผิดพลาดเล็กๆ ครั้งหนึ่งในชีวิต ที่ไม่น่าจดจำ 'นิโคลัส โฮเวิร์ด' ไม่คิดเลยว่าจะต้องชดใช้มันในวันหนึ่ง เมื่อ 'มัน' ปรากฏตัวขึ้นมา ตามทวงถาม ข่มขู่ บังคับเอาสิ่งที่มันต้องการจากเขา

คุณจะรักผมบ้างสักนิดได้ไหม... นิคของผม

Genres: Yaoi

592 pages, Paperback

First published October 1, 2016

Reviews

[Parry · Rating 4 out of 5]

4

เรื่องราวบนโลกที่แบ่งแยกผู้คนระหว่างมนุษย์ธรรมดากับมนุษย์ผู้มียีนของสัตว์แฝงไว้
ความแตกต่างบนความไม่แตกต่าง แตกต่างที่มียีนแฝง แต่ไม่แตกต่างที่เป็นมุนษย์เหมือนกัน
ความไม่เท่าเทียมกันทั้งในด้านร่างกาย สังคมและการกระทำ

เป็นแนวดิสโทเปีย ที่ตอนสุดท้ายค่อนข้างจะสมหวังหน่อยๆ
แอบเสียดายที่เนื้อหายังไม่เข้มข้นเท่าที่หวังไว้เท่าไร แต่ก็มากพอที่จะให้อ่านได้สนุก+น่าสนใจเพราะฉีกธีมไปจากนิยายวายทั่วไป
ส่วนตัวคิดว่าตอนจบมันรวบรัดไปสักนิด ถ้าขยายความ อธิบายเพิ่มขึ้นอีกก็คงจะดี

[Or_O · Rating 5 out of 5]

ชอบมากเลย เคยอ่านตัวอย่าง (ซึ่งลงเนื้อหาไว้ยาวมาก) แล้ว แต่พออ่านจริงแล้วยิ่งชอบมากขึ้นไปอีก โอว่ามันมีรายละเอียดหลายอย่างที่ทำให้เรารู้สึกไปพร้อมๆ กับตัวละคร

จะถือว่าโอเป็นแฟนนิยายผู้เขียนก็ได้นะ ตามมาเกือบทุกเรื่องที่ออกกับนาบู (ยกเว้นภารกิจลับฯ เรื่องเดียวที่ไม่เคยอ่าน) โอชอบความมีชีวิตชีวาของตัวละครและสำนวนเขาอยู่แล้ว พอมาอ่านเรื่องนี้จะรู้สึกว่าโตขึ้นมาอีกระดับ

อ่านจากทอล์กท้ายเล่ม ผู้เขียนบอกว่าเขียนยากมาก โอก็คิดว่าไม่ง่ายเหมือนกัน แต่เมื่อไรที่เราท้าทายตัวเอง เราจะกล้าข้ามจากเส้นที่เคยกลัว หรือไม่อยากสู้ แล้วมันจะเกิดผลลัพธ์ใหม่ๆ ออกมา ซึ่งเรื่องนี้ผลลัพธ์ก็ออกมาสมความตั้งใจ ชื่นชมค่ะ

เนื้อเรื่องเล่าถึงหลังจากยุคที่ประเทศต่างๆ ในโลกห้ำหั่นกันด้วยสงคราม ผลลัพธ์ที่ตกสู่ลูกหลานคือเศษซากผืนดินที่สามารถดำรงอยู่ได้เพียงน้อยนิด และพันธุกรรมบางส่วนของมนุษย์ที่เปลี่ยนแปลงไป ทำให้เกิดมนุษย์กลายพันธุ์

มนุษย์กลายพันธุ์ คือมนุษย์ที่มียีนสัตว์แฝงในตัว และสามารถแสดงลักษณะของสัตว์นั้นๆ ออกมาได้บางขณะ ยีนแฝงนี้มีผลต่อพฤติกรรมและลักษณะนิสัยของเจ้าตัว ลักษณะทางกายภาพของมนุษย์กลายพันธุ์ยามปกติไม่แตกต่างจากมนุษย์ธรรมดา

มนุษย์ธรรมดา เกลียด กลัว ต่อต้านมนุษย์กลายพันธุ์ จึงเกิดเส้นแบ่งทางสังคม จนสร้างเป็นกฎและกลายเป็นธรรมเนียมปฏิบัติต่อมา มนุษย์กลายพันธุ์จะต้องขึ้นทะเบียน ตราไลน์โค้ดที่หน้าเพื่อแสดงตน อีกทั้งไลน์โค้ดนี้ยังฝังระเบิดขนาดย่อมไว้เผื่อกรณีมนุษย์กลายพันธุ์คนนั้นเป็นภัยคุกคามของรัฐ มนุษย์กลายพันธุ์มีเสียงเพียงแค่กึ่งหนึ่ง ถูกจำกัดอาชีพและค่าแรง ได้รับการปฏิบัติแตกต่างจากมนุษย์ธรรมดา

แน่นอนว่ามีคนที่ทั้งเห็นด้วยและไม่เห็นด้วย แต่ระเบียบกฎเกณฑ์นั้นเปลี่ยนแปลงยาก และที่ยากกว่าก็คือความเชื่อและทัศนคติของคน

+++

ในเรื่องมีคู่หลักจำนวนสองคู่ ที่บอกว่าคู่หลักเพราะออกเฉลี่ยเท่าๆ กันเลย

นิโคลัส ผู้บัญชากองควบคุมมนุษย์กลายพันธุ์ กับมนุษย์กลายพันธุ์ที่เป็นความหลังฝังใจเขามานาน

เกล มนุษย์กลายพันธุ์หน้าสวย กับแพทริก หน่วยลาดตระเวนที่เกลียดมนุษย์กลายพันธุ์เข้าไส้

ตอนแรกโอจะชอบคู่ของเกลกับแพทริกมากกว่า คู่นี้มีทั้งความน่าหมั่นไส้ น่าเห็นใจ น่ารัก น่าหมั่นเขี้ยวรวมกัน แต่ไปๆ มาๆ คู่ของนิโคลัสกลับตีตื้นมาได้ตอนไหนก็ไม่รู้ คู่ของนิโคลัสจะออกจิตๆ ไม่ค่อยปกติ แต่โอชอบความคูลของนิโคลัส ชอบฉากบนโต๊ะอาหารที่นิคยอมให้ลูบนิ้วม้ากมาก เราชอบฉากเล็กแต่ดูใหญ่แบบนี้จัง

เนื้อหาถือว่าค่อนข้างหนัก แต่อ่านแล้วไม่รู้สึกหนักเพราะไม่ได้ลงรายละเอียดแบบลึกหรือต้องการเล่าในมุมนั้นๆ จะไปเน้นทางคู่เอกทั้งคู่มากกว่า มีพื้นเรื่องที่หนักเป็นแค่ฉากหลัง

นอกจากตัวเอก ตัวละครประกอบก็มีส่วนที่ทำให้เรื่องนี้ดูมีชีวิต พื้นเพชีวิตและสิ่งที่เคยเผชิญต่างกัน ทำให้หล่อหลอมออกมาเป็นคนที่แตกต่างกัน ที่สำคัญเรื่องนี้ไม่เสียดายตัวละครเลยอะ มันรู้สึกจริงจนผูกพัน เมื่อเขาจากไปเราเลยเสียดาย



โอชอบแฟนตาซีอยู่แล้ว พล็อตนี้ก็ชอบ แต่สิ่งที่ประทับใจกลับเป็นเรื่องของการถ่ายทอด มันเหมือนมีระยะต่างๆ อยู่ในเรื่อง ระยะที่ทุกอย่างยังสดใส ระยะเริ่มหม่น ระยะมืดมน ระยะรุ่งโรจน์ ระยะตกอับ และระยะเริ่มต้นใหม่ ทุกระยะยังถ่ายทอดอารมณ์สอดคล้องกับขณะนั้นได้ดี ทำให้เรื่องมีการเปลี่ยนขั้นตอนของสถานการณ์และอารมณ์ สบาย ขมวด คลาย ขมวด ไคลแมกซ์ คลาย

ชอบแนวคิดแฝงในเรื่องด้วย อย่างเรื่องของขั้วตรงข้าม อาชญากรหรือวีรบุรุษ คนดีคนเลว คนกับสัตว์ สัญชาตญาณและมโนสำนึก แล้วมันไม่ได้มีแค่ ชอบ เกลียด แต่มันมีเรื่องของผลประโยชน์และอำนาจเข้ามาเกี่ยว คุณอาจไม่ได้เกลียดเขา แต่เพราะขั้วอำนาจที่อยู่อีกฟาก อาจทำให้คุณจำต้องเกลียดก็ได้

สารภาพตามตรงว่าตอนอ่านค่อนข้างกลัวว่าจะจบไม่ลง ด้วยเนื้อหาที่กว้างและกินลึก แต่ตอนจบเรื่องนี้ดีเลยนะ อาจไม่สมบูรณ์แบบร้อยเปอร์เซ็นต์ แต่โอคิดว่าโอชอบแบบนี้ จะมีแค่เรื่องรายละเอียดหรือตัวละครปลีกย่อย ซึ่งถ้าเอามารวมในเนื้อเรื่องหลักจะทำให้เรื่องอิ่มมากขึ้นแค่นี้ค่ะ

(4.5+4.5)/2 = 4.5 ดาว

.
.
.

อกผมสะท้อนเบาๆ เหมือนจะร้องไห้ แต่มันก็ไม่มีน้ำตาออกมา และในนาทีถัดมาผมก็ชา

ผมว่าตอนนี้ผมพอจะเดาออกแล้วว่าสิ่งนี้มันคืออะไร

มันคือการสร้างเกราะขึ้นมาปกป้องตัวตัวเอง ไม่ให้ใจของเราพังยับเยิน และตัวตนจริงๆ ของเราจะยังมีอยู่

มันคงจะคล้ายกับพวกทหารในศึกสงคราม ที่ความตายยังคงโหดร้ายเสมอ ไม่ว่าจะมาจากมือเราหรือฝ่ายตรงข้าม ไม่ใช่ว่าเราไม่มีความรู้สึก แต่เรายังต้องก้าวต่อไป และต้องยอมรับว่าเราไม่สามารถควบคุมทุกอย่างได้ มันไม่ได้ง่ายเลยที่ต้องอยู่ให้ได้กับความรู้สึกผิดหรือความโกรธแค้นต่อความสูญเสีย แต่มันจำเป็น ไม่อย่างนั้นเราอาจต้องลงเอยด้วยการฆ่าตัวเอง

ผมเศร้าใจเมื่อรู้ว่าตัวเองกำลังจะเป็นแบบนั้น


หน้า 219 บทที่ 15 ถ้ามันมีความหมาย
เล่ม 1



.
.
.

http://www.bloggang.com/viewdiary.php...

[Thammalux Chaopanon · Rating 3 out of 5]

นิยาย Y ในรูปแบบนิยายไซไฟ เนื้อเรื่องน่าติดตาม แต่เรื่องการเติบโตของตัวละครดูอ่อน ไม่ค่อยมีที่มาของพฤติกรรม ที่จะทำให้รู้สึกเชื่อมโยงในวัยเด็ก มาจนวันที่พบกันอีก ???????

แต่ก็เป็นเนื้อเรื่องที่แปลกใหม่และน่าเก็บไปคิดต่อ

[Iam Notdaijoubu · Rating 5 out of 5]

ดีมาก มาสเตอร์พีช อันดับหนึ่ง จอสระจึ้ง มันโคตรจะเริ่ด เป็นนิยายวายที่สมควรอ่านก่อนตาย