What do you think?
Rate this book
De Krakenvorst #1
Keruga
Op schermutselingen met buurland Taris na kent Kartaalmon al bijna zeshonderd jaar vrede. Hoewel de lijn van stichter Kart kort geleden van de troon is gezet, zucht het volk nog steeds onder hoge belastingen. Het priesterdom Keruga heeft zich afgescheiden van de gelovigen op het vasteland en volgt de strenge interpretaties van Sedratus na. Ondertussen zijn de heldendaden van de oude rassen vergeten. In plaats van dank zijn wantrouwen en haat hun deel …
In het heiligdom Santin daalt priesteres in opleiding Alecia af naar de ‘Spiegel van de dromen’. Daar ontvangt ze echter geen antwoord op haar vragen, maar een angstaanjagend visioen. Ze wordt afgevaardigd naar Kartaalmon om koning Warin de tweede te waarschuwen.
Tegelijkertijd reist de eigengereide Tarid terug naar zijn land van afkomst, vergezeld door zijn bloedbroeder Peritar, een vertegenwoordiger van de Hirita. Hij is van plan zijn geboorterecht terug te eisen, ook als hij daarvoor moet samenwerken met ongure types.
Schaapherder Frelik ten slotte maakt samen met zijn jeugdvriend Darnan plannen om hun kudde in een afgelegen dal te verstoppen. Hun dieren worden namelijk opgeëist door de soldaten van de mysterieuze Krakenvorst, van wie men zegt dat zelfs inktvissen hem gehoorzamen …
In het heiligdom Santin daalt priesteres in opleiding Alecia af naar de ‘Spiegel van de dromen’. Daar ontvangt ze echter geen antwoord op haar vragen, maar een angstaanjagend visioen. Ze wordt afgevaardigd naar Kartaalmon om koning Warin de tweede te waarschuwen.
Tegelijkertijd reist de eigengereide Tarid terug naar zijn land van afkomst, vergezeld door zijn bloedbroeder Peritar, een vertegenwoordiger van de Hirita. Hij is van plan zijn geboorterecht terug te eisen, ook als hij daarvoor moet samenwerken met ongure types.
Schaapherder Frelik ten slotte maakt samen met zijn jeugdvriend Darnan plannen om hun kudde in een afgelegen dal te verstoppen. Hun dieren worden namelijk opgeëist door de soldaten van de mysterieuze Krakenvorst, van wie men zegt dat zelfs inktvissen hem gehoorzamen …
372 pages, Paperback
Published December 1, 2016
31 people want to read
About the author
Johan Klein Haneveld
113 books106 followersSchrijven is mijn lust en mijn leven. Het begon op de basisschool toen ik ontdekte hoe leuk het schrijven van opstellen was en zelf ook verhalen begon te schrijven. Een daarvan ging over een mosasaurus, de tweede over het monster van Loch Ness. Op mijn achtste had ik al een eerste non-fictie boekje zelf gemaakt, compleet met tekeningen. Waarover? Dinosaurussen. Een thema wordt langzaam duidelijk.
Het zal niemand verbazen dat de reeks avonturenverhalen die ik als tiener op een typemachine uitwerkte, begon met 'Joost en Cliff op het eiland der pterodactylen.' In navolging van mijn favoriete auteurs Arthur C. Clarke en Isaac Asimov begon ik ook met het schrijven van korte SF-verhalen en een bundel daarvan, getiteld 'De sprinkhanen', mocht ik van mijn docent Nederlands op mijn literatuurlijst zetten.
Na een overspannenheid tijdens mijn studie besloot ik het schrijven serieus op te pakken. Het resulteerde in mijn debuutroman 'Neptunus' die in 2001 verscheen bij uitgeverij Voorhoeve. In 2002 had ik de eer het actieboek voor de maand van het spannende boek te schrijven voor de christelijke uitgevers. Dit werd 'Het wrak'.
Helaas bleken plichtgevoel en depressie me nog niet te hebben verlaten en ik had een jaar of tien nodig om af te rekenen met verkeerde gedachtenpatronen en ongezonde invloeden. Over dit proces schreef ik de boeken 'Indrukwekkende Vrijheid' (uitgekomen in 2010) en 'De loser die wint ...' (2015).
Toen realiseerde ik me eindelijk dat ik geen stress had omdat ik zo graag verhalen wilde schrijven, maar omdat ik te weinig schreef. Dit leidde ertoe dat 'Neptunus' in 2013 nogmaals werd uitgegeven, gevolgd door een tweede SF-thriller 'De Derde Macht'. Het fantasytweeluik 'De Krakenvorst' waar ik in 2001 al aan was begonnen, wist ik ook te voltooien. 'Boek 1: Keruga' verscheen in 2016, gevolgd door 'Boek 2: Kartaalmon' in 2017. Tussendoor kwam mijn eerste bundel SF-verhalen 'Conquistador' uit in 2017.
Korte verhalen van mijn hand werden geplaatst in meerdere tijdschriften, zoals Fantastische Vertellingen en SF Terra, en in bundels zoals Ganymedes 15, 16 en 17, Edge.Zero 2016, Wereldbedenkers, Achterblijvers en Tenenkrommende Verhalen. Ondertussen schrijf ik essays voor geekwebsite Fantasize en recensies voor Fantastische Vertellingen.
Mijn tweede SF-verhalenbundel 'Het teken in de lucht' komt eind september 2018 uit bij Godijn Publishing, als deel van Boek10-2018 en Macc publiceert in november 2018 mijn harde SF-roman 'De afvallige ster', die grote concepten combineert met persoonlijke thema's, zoals pesten. Tussendoor komt bij Versa een novelle uit die zich afspeelt in de wereld van Dizary.
In 2019 brengt Fantastische Vertellingen een boekje uit met twee verhalen van mijn hand, 'Mieren en sprinkhanen', en ik werk mee aan een leuk project met andere SF-auteurs. Mijn dystopische SF-roman 'De groene toren' staat ook op de lijst om gepubliceerd te worden en ik werk aan een SF/horror-bundel met 'verontrustende verhalen'. Maar eerst ga ik het vijfde deel van de Castlefestkronieken schrijven. Daarin kan ik eindelijk mijn liefde voor dinosaurussen weer uitleven!
Het zal niemand verbazen dat de reeks avonturenverhalen die ik als tiener op een typemachine uitwerkte, begon met 'Joost en Cliff op het eiland der pterodactylen.' In navolging van mijn favoriete auteurs Arthur C. Clarke en Isaac Asimov begon ik ook met het schrijven van korte SF-verhalen en een bundel daarvan, getiteld 'De sprinkhanen', mocht ik van mijn docent Nederlands op mijn literatuurlijst zetten.
Na een overspannenheid tijdens mijn studie besloot ik het schrijven serieus op te pakken. Het resulteerde in mijn debuutroman 'Neptunus' die in 2001 verscheen bij uitgeverij Voorhoeve. In 2002 had ik de eer het actieboek voor de maand van het spannende boek te schrijven voor de christelijke uitgevers. Dit werd 'Het wrak'.
Helaas bleken plichtgevoel en depressie me nog niet te hebben verlaten en ik had een jaar of tien nodig om af te rekenen met verkeerde gedachtenpatronen en ongezonde invloeden. Over dit proces schreef ik de boeken 'Indrukwekkende Vrijheid' (uitgekomen in 2010) en 'De loser die wint ...' (2015).
Toen realiseerde ik me eindelijk dat ik geen stress had omdat ik zo graag verhalen wilde schrijven, maar omdat ik te weinig schreef. Dit leidde ertoe dat 'Neptunus' in 2013 nogmaals werd uitgegeven, gevolgd door een tweede SF-thriller 'De Derde Macht'. Het fantasytweeluik 'De Krakenvorst' waar ik in 2001 al aan was begonnen, wist ik ook te voltooien. 'Boek 1: Keruga' verscheen in 2016, gevolgd door 'Boek 2: Kartaalmon' in 2017. Tussendoor kwam mijn eerste bundel SF-verhalen 'Conquistador' uit in 2017.
Korte verhalen van mijn hand werden geplaatst in meerdere tijdschriften, zoals Fantastische Vertellingen en SF Terra, en in bundels zoals Ganymedes 15, 16 en 17, Edge.Zero 2016, Wereldbedenkers, Achterblijvers en Tenenkrommende Verhalen. Ondertussen schrijf ik essays voor geekwebsite Fantasize en recensies voor Fantastische Vertellingen.
Mijn tweede SF-verhalenbundel 'Het teken in de lucht' komt eind september 2018 uit bij Godijn Publishing, als deel van Boek10-2018 en Macc publiceert in november 2018 mijn harde SF-roman 'De afvallige ster', die grote concepten combineert met persoonlijke thema's, zoals pesten. Tussendoor komt bij Versa een novelle uit die zich afspeelt in de wereld van Dizary.
In 2019 brengt Fantastische Vertellingen een boekje uit met twee verhalen van mijn hand, 'Mieren en sprinkhanen', en ik werk mee aan een leuk project met andere SF-auteurs. Mijn dystopische SF-roman 'De groene toren' staat ook op de lijst om gepubliceerd te worden en ik werk aan een SF/horror-bundel met 'verontrustende verhalen'. Maar eerst ga ik het vijfde deel van de Castlefestkronieken schrijven. Daarin kan ik eindelijk mijn liefde voor dinosaurussen weer uitleven!
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 13 of 13 reviews
December 20, 2019
Na jarenlange vrede, staat er op het punt weer een oorlog uit te breken. Een eerder verslagen vijand keert terug. Maar dit keer vele malen sterker.
Dit boek stond lang op mijn lijst. Afgelopen Castle Fest was het dan zover! Ik ontmoette Johan en we babbelden wat over Fantasy schrijvers in Nederland.
Keruga heeft mij gezelschap gehouden in de trein een hele tijd lang. Het is een prettig geschreven boek, dus ideaal voor de stukjes die ik moest reizen.
Mijn favoriete personage is Alecia. Een priesteres met een eigen willetje. Maar die twijfelt aan haar geloof.
Tarid vond ik een beetje overkomen als een verwend nest. Een koningszoon die zijn gelijk wilde halen. Maar zijn metgezel Peritar vond ik erg leuk geschreven. De Hirita zijn mijn favorieten.
Frelik vond ik soms wat saai. Zeker zijn vlucht en zijn reis door de bergen. Maar de groei die hij doormaakt in dit eerste deel is wel leuk.
De verhalen van de personages kwamen gelijk op gang, maar het doel kwam pas erg laat in het verhaal voorbij. Ik heb me vaak afgevraagd wat er nou eigenlijk aan de hand was.
Maar het was erg verfrissend om te lezen. Het is uniek. Zeker met rassen zoals de Wurg en Fanarg.
Helaas heb ik deel twee nog niet, maar ik hoop dat dat snel gebeurd :D.
Dit boek stond lang op mijn lijst. Afgelopen Castle Fest was het dan zover! Ik ontmoette Johan en we babbelden wat over Fantasy schrijvers in Nederland.
Keruga heeft mij gezelschap gehouden in de trein een hele tijd lang. Het is een prettig geschreven boek, dus ideaal voor de stukjes die ik moest reizen.
Mijn favoriete personage is Alecia. Een priesteres met een eigen willetje. Maar die twijfelt aan haar geloof.
Tarid vond ik een beetje overkomen als een verwend nest. Een koningszoon die zijn gelijk wilde halen. Maar zijn metgezel Peritar vond ik erg leuk geschreven. De Hirita zijn mijn favorieten.
Frelik vond ik soms wat saai. Zeker zijn vlucht en zijn reis door de bergen. Maar de groei die hij doormaakt in dit eerste deel is wel leuk.
De verhalen van de personages kwamen gelijk op gang, maar het doel kwam pas erg laat in het verhaal voorbij. Ik heb me vaak afgevraagd wat er nou eigenlijk aan de hand was.
Maar het was erg verfrissend om te lezen. Het is uniek. Zeker met rassen zoals de Wurg en Fanarg.
Helaas heb ik deel twee nog niet, maar ik hoop dat dat snel gebeurd :D.
April 6, 2018
In een fantasievolle wereld waar de Krakenvorst aan de macht is, dreigt alles te gaan veranderen. Een voorspelling rept over legers, oorlogen, maar vooral over herstel van de wereld. In dit eerste deel beschrijft Johan Klein Haneveld, winnaar van de Trek Sagae prijs 2014, verfijnd zijn personages, de kleurrijke wereld waarin zij leven, en het dreigende gevaar van de grote Kraak. Kunnen zij ieder hun eigen doel bereiken? Of zullen ze elkaar tegenwerken?
Johan weet met kleurrijk taalgebruik een wereld te creëren waar de lezer al snel de schapenstal zal kunnen ruiken, en de geuren van de bloemen zal kunnen proeven. In een middeleeuws aandoende omgeving springen vooral zijn omschrijvingen van de natuur eruit. Zijn zinnen zijn soepel en lezen gemakkelijk weg. De enige minpunten zijn de rare afbrekingen aan het einde van een regel, die het lezen soms juist weer wat vermoeilijken, iets dat enkel is veroorzaakt door de opmaak.
Met een rijke woordenschat weet hij in een zin of twee een omgeving te schilderen, een tijdstip te bepalen of een gemoedstoestand weer te geven. Erg knap, en daardoor voelt het lezen makkelijk en vloeiend - de kenmerken van een goede schrijver.
Het verhaal begint rustig, de proloog buiten beschouwing gelaten, en de echte actie laat wat op zich wachten. Alhoewel al snel enkele karakters het leven laten is de manier waarop dit beschreven wordt zachter dan de stijl van bijvoorbeeld Martin in Game of Thrones, een verhaal dat ik ter vergelijking neem qua sfeer, het volgen van verschillende oogpunten en het feit dat aanvankelijk belangrijke karakters het leven laten. Dat er gestreden wordt in het boek en dat er bloed zal vloeien, dat kan dan ook wel verklapt worden. Maar de manier waarop Johan dit doet is mild en daardoor is dit boek geschikter voor een ruimer publiek.
De Krakenvorst: Keruga is een heerlijk boek dat je zo wegleest, vol mooie beschrijvingen die de wereld van papier tot leven brengen, verschillende protagonisten met ieder een eigen doel, en een voorspelling die de wereld voor altijd zal gaan veranderen – tenzij de Kraak zijn kans schoon ziet. Dit alles is te vinden in het eerste deel van de Krakenvorst. En met het einde zal je blij zijn te weten dat deel 2 inmiddels ook te verkrijgen is.
Johan weet met kleurrijk taalgebruik een wereld te creëren waar de lezer al snel de schapenstal zal kunnen ruiken, en de geuren van de bloemen zal kunnen proeven. In een middeleeuws aandoende omgeving springen vooral zijn omschrijvingen van de natuur eruit. Zijn zinnen zijn soepel en lezen gemakkelijk weg. De enige minpunten zijn de rare afbrekingen aan het einde van een regel, die het lezen soms juist weer wat vermoeilijken, iets dat enkel is veroorzaakt door de opmaak.
Met een rijke woordenschat weet hij in een zin of twee een omgeving te schilderen, een tijdstip te bepalen of een gemoedstoestand weer te geven. Erg knap, en daardoor voelt het lezen makkelijk en vloeiend - de kenmerken van een goede schrijver.
Het verhaal begint rustig, de proloog buiten beschouwing gelaten, en de echte actie laat wat op zich wachten. Alhoewel al snel enkele karakters het leven laten is de manier waarop dit beschreven wordt zachter dan de stijl van bijvoorbeeld Martin in Game of Thrones, een verhaal dat ik ter vergelijking neem qua sfeer, het volgen van verschillende oogpunten en het feit dat aanvankelijk belangrijke karakters het leven laten. Dat er gestreden wordt in het boek en dat er bloed zal vloeien, dat kan dan ook wel verklapt worden. Maar de manier waarop Johan dit doet is mild en daardoor is dit boek geschikter voor een ruimer publiek.
De Krakenvorst: Keruga is een heerlijk boek dat je zo wegleest, vol mooie beschrijvingen die de wereld van papier tot leven brengen, verschillende protagonisten met ieder een eigen doel, en een voorspelling die de wereld voor altijd zal gaan veranderen – tenzij de Kraak zijn kans schoon ziet. Dit alles is te vinden in het eerste deel van de Krakenvorst. En met het einde zal je blij zijn te weten dat deel 2 inmiddels ook te verkrijgen is.
February 22, 2017
Het eerste deel van dit tweeluik opent met een proloog waarin een aftands gelegen burcht door een vijandelijk leger wordt ingenomen. Dit proloog wekte vooral de indruk bedoeld te zijn om de lezer met een spannende scène in het verhaal te trekken. Die uitwerking had het niet op mij: het was niet erg origineel en staat los van de verhaallijnen die daarna geïntroduceerd worden. Daardoor bleef je zoeken naar een verband dat eigenlijk niet heel belangrijk bleek voor de rest van het verhaal.
Niettemin kostte het me weinig moeite om in het verhaal te geraken. De verhaallijn van Alecia sprak me aan. Door mijn eigen religieuze achtergrond kon ik me gemakkelijk met haar identificeren. De gebeurtenissen die de herdersjongen Frelik meemaakte, deden ook iets met me. Beide personages intrigeerden me en het was niet moeilijk om tussen hen te schakelen.
Met de verhaallijn van Tarid had ik meer moeite. Een vergeten koninklijke erfgenaam die zijn troon wil opeisen is een beetje een cliché binnen het fantasy-genre en tot over de helft van het boek was ik van mening dat het verhaal sterker was geweest zonder deze insteek. De innerlijke strijd die Alecia en Frelik zo levensecht maakte, woedde niet bij dit personage en daardoor miste hij diepgang, hoewel dat gevoel wel afzwakte naarmate het boek zijn einde naderde.
Klein Hanevelds schrijfstijl isprettig: lekker vlot en beeldend, waarbij er van alle zintuigen gebruik wordt gemaakt en de wereld zo echt tot leven komt. Opmerkelijk is dat bij de beschrijving van de omgeving bijna ieder zelfstandig naamwoord vergezeld wordt door een bijvoeglijk naamwoord. Af en toe was dat wat storend.
Een paar keer wist de auteur me met mooie metaforen en vergelijkingen te verrassen, die goed bij de wereld pasten en de sfeer onderstreepte. Om een voorbeeld te geven: “Zijn linkeroog was dof grijs, als de rotsen onder een verlaten meeuwennest.” Prachtig gevonden.
Een gezegde als “iemand buitenspel zetten” viel daarentegen weer een beetje uit de toon, in een wereld waarin voetbal geen rol speelt. Wat me ook een beetje uit het verhaal haalde, waren de flashbacks in de tweede helft van het boek. Zo kwam het een aantal keer voor dat de hoofdpersoon aan een gebeurtenis van eerder die dag terugdacht zonder dat dit heel duidelijk naar voren kwam, waardoor het leek alsof het nú gebeurde en ik het stuk overnieuw moest lezen om te begrijpen dat de tekst teruggreep naar een eerdere gebeurtenis.
Niets van deze dingen verstoorde het leesplezier echt. Twee van de verhaallijnen zogen mijn aandacht helemaal op en trokken me steeds dieper de wereld in, zelfs al was het soms een beetje lastig om te bepalen of men nu in hetzelfde land woonde of niet. Later wordt dit echter allemaal duidelijk. Het plot kent een aantal verrassende wendingen waarbij de omgang met tegenslagen een belangrijk thema vormt. Iets waar iedereen zich wel mee kan identificeren. Het einde van het verhaal kwam ietwat abrupt, ik ben benieuwd hoe de personages zich in het volgende deel gaan ontwikkelen en wat hen te wachten staat. Als liefhebber van historische fantasy heb ik van dit verhaal gesmuld, en ik weet zeker dat anderen die van dit genre houden dat ook zullen doen.
Niettemin kostte het me weinig moeite om in het verhaal te geraken. De verhaallijn van Alecia sprak me aan. Door mijn eigen religieuze achtergrond kon ik me gemakkelijk met haar identificeren. De gebeurtenissen die de herdersjongen Frelik meemaakte, deden ook iets met me. Beide personages intrigeerden me en het was niet moeilijk om tussen hen te schakelen.
Met de verhaallijn van Tarid had ik meer moeite. Een vergeten koninklijke erfgenaam die zijn troon wil opeisen is een beetje een cliché binnen het fantasy-genre en tot over de helft van het boek was ik van mening dat het verhaal sterker was geweest zonder deze insteek. De innerlijke strijd die Alecia en Frelik zo levensecht maakte, woedde niet bij dit personage en daardoor miste hij diepgang, hoewel dat gevoel wel afzwakte naarmate het boek zijn einde naderde.
Klein Hanevelds schrijfstijl isprettig: lekker vlot en beeldend, waarbij er van alle zintuigen gebruik wordt gemaakt en de wereld zo echt tot leven komt. Opmerkelijk is dat bij de beschrijving van de omgeving bijna ieder zelfstandig naamwoord vergezeld wordt door een bijvoeglijk naamwoord. Af en toe was dat wat storend.
Een paar keer wist de auteur me met mooie metaforen en vergelijkingen te verrassen, die goed bij de wereld pasten en de sfeer onderstreepte. Om een voorbeeld te geven: “Zijn linkeroog was dof grijs, als de rotsen onder een verlaten meeuwennest.” Prachtig gevonden.
Een gezegde als “iemand buitenspel zetten” viel daarentegen weer een beetje uit de toon, in een wereld waarin voetbal geen rol speelt. Wat me ook een beetje uit het verhaal haalde, waren de flashbacks in de tweede helft van het boek. Zo kwam het een aantal keer voor dat de hoofdpersoon aan een gebeurtenis van eerder die dag terugdacht zonder dat dit heel duidelijk naar voren kwam, waardoor het leek alsof het nú gebeurde en ik het stuk overnieuw moest lezen om te begrijpen dat de tekst teruggreep naar een eerdere gebeurtenis.
Niets van deze dingen verstoorde het leesplezier echt. Twee van de verhaallijnen zogen mijn aandacht helemaal op en trokken me steeds dieper de wereld in, zelfs al was het soms een beetje lastig om te bepalen of men nu in hetzelfde land woonde of niet. Later wordt dit echter allemaal duidelijk. Het plot kent een aantal verrassende wendingen waarbij de omgang met tegenslagen een belangrijk thema vormt. Iets waar iedereen zich wel mee kan identificeren. Het einde van het verhaal kwam ietwat abrupt, ik ben benieuwd hoe de personages zich in het volgende deel gaan ontwikkelen en wat hen te wachten staat. Als liefhebber van historische fantasy heb ik van dit verhaal gesmuld, en ik weet zeker dat anderen die van dit genre houden dat ook zullen doen.
February 8, 2017
"Eer aan de almachtige, Die maakte dag en nacht. Eer aan de Almachtige, Die zon en maan bestuurt." ~ p18.
Ik heb even moeten wennen aan de schrijfstijl, in welke wereld in terecht was gekomen en de 3 verschillende verhaallijnen. De auteur heeft een hele gedetailleerde, beeldende manier van schrijven, die bij mij af en toe voor afleiding zorgde. Ik heb tijdens het lezen niet veel details nodig en laat liever mijn fantasie de vrije loop, maar dat is heel persoonlijk. Zoals in elk fantasy boek is het altijd even aftasten in welke wereld je bent gestapt. Hoeveel lijkt er op de onze, hoe ver zijn ze "ontwikkeld" en wie is wie. De drie verschillende verhaallijnen en het, in het begin, losstaande proloog laten je langzaam kennis maken de wereld zoals Johan Klein Haneveld hem gecreeërd heeft.
"Sommige mensen zien de wereld alleen door de bril van het verstand." ~ p90.
De personages zijn mensen met wie je je kan inleven. De jonge priesteres Alecia die worstelt met haar geloof en levensdoel, Tarid die graag weer terug wil wat hem is ontnomen, Peritar die zijn bloedbroeder steunt in zijn zoektocht ook al ligt zijn hart elders en Frelik, een simpele schaapsherder wiens leven bruut overhoop wordt gehaald door de beslissing van een ander. Gaande weg leer je de personages steeds beter kennen en begrijp je de keuzes die zij maken. Of het altijd de juiste zijn is natuurlijk een ander verhaal...
"Je zult hoe dan ook leren van deze ervaring. Je leert de wereld beter kennen. Hoe andere mensen leven. Hoe ze denken. Ik denk dat je daardoor ook anders naar Keruga zult kijken." ~p154.
Ik heb echt enorm genoten van dit boek. Wel miste ik hier en daar wat meer spanning en "pieken" tijdens het lezen, hoewel de benodigde elementen er wel waren. Ook het einde was voor mij wat abrubt... daar had meer een opbouwende spanning in verwerkt mogen worden. Nu voelt het alsof ik midden in het verhaal moest stoppen met lezen. Maar desaltniettemin een dikke 3,5 ☆ voor "De Krakenvorst" en ik hoop dat het tweede deel dit eerste deel gaat overtreffen!!!
Ik heb even moeten wennen aan de schrijfstijl, in welke wereld in terecht was gekomen en de 3 verschillende verhaallijnen. De auteur heeft een hele gedetailleerde, beeldende manier van schrijven, die bij mij af en toe voor afleiding zorgde. Ik heb tijdens het lezen niet veel details nodig en laat liever mijn fantasie de vrije loop, maar dat is heel persoonlijk. Zoals in elk fantasy boek is het altijd even aftasten in welke wereld je bent gestapt. Hoeveel lijkt er op de onze, hoe ver zijn ze "ontwikkeld" en wie is wie. De drie verschillende verhaallijnen en het, in het begin, losstaande proloog laten je langzaam kennis maken de wereld zoals Johan Klein Haneveld hem gecreeërd heeft.
"Sommige mensen zien de wereld alleen door de bril van het verstand." ~ p90.
De personages zijn mensen met wie je je kan inleven. De jonge priesteres Alecia die worstelt met haar geloof en levensdoel, Tarid die graag weer terug wil wat hem is ontnomen, Peritar die zijn bloedbroeder steunt in zijn zoektocht ook al ligt zijn hart elders en Frelik, een simpele schaapsherder wiens leven bruut overhoop wordt gehaald door de beslissing van een ander. Gaande weg leer je de personages steeds beter kennen en begrijp je de keuzes die zij maken. Of het altijd de juiste zijn is natuurlijk een ander verhaal...
"Je zult hoe dan ook leren van deze ervaring. Je leert de wereld beter kennen. Hoe andere mensen leven. Hoe ze denken. Ik denk dat je daardoor ook anders naar Keruga zult kijken." ~p154.
Ik heb echt enorm genoten van dit boek. Wel miste ik hier en daar wat meer spanning en "pieken" tijdens het lezen, hoewel de benodigde elementen er wel waren. Ook het einde was voor mij wat abrubt... daar had meer een opbouwende spanning in verwerkt mogen worden. Nu voelt het alsof ik midden in het verhaal moest stoppen met lezen. Maar desaltniettemin een dikke 3,5 ☆ voor "De Krakenvorst" en ik hoop dat het tweede deel dit eerste deel gaat overtreffen!!!
March 25, 2017
Lekker leesbaar tussendoortje
Keruga is het eerste deel van de trilogie De Krakenvorst van Johan Klein Haneveld. Het verhaal is onderhoudend maar niet opzienbarend. Het is voor de liefhebber van fantasy een lekker leesbaar tussendoortje.
Alecia is een eigengereide leerlinge die de opleiding tot priesteres volgt bij de priesters van Keruga. Zij twijfelt aan haar roeping en wanneer zij in de Spiegel van Dromen de waarheid over zichzelf zoekt krijgt ze een visioen over een vloedgolf en over een inktvis die de wereld bedreigt. Ze wordt door Overste Veritus naar het vasteland gestuurd om de Koning van Kartaalmon te waarschuwen. Tegelijkertijd is er een jongen op de vlucht voor de soldaten van de Krakenvorst die het land teisteren en reist half mens Tarid af naar Kartaalmon om het koningschap op te eisen dat zijn grootvader lang geleden is kwijtgeraakt.
Het verhaal bestaat uit drie verhaallijnen waarvan twee elkaar kruisen. Het verhaal is niet bijzonder origineel maar zit wel goed in elkaar. Alleen de uitwerking laat wat te wensen over.
Zo wisselt de schrijver te vaak en op de verkeerde momenten van perspectief. Dat voelt onnatuurlijk aan en haalt de spanning juist uit het verhaal terwijl deze wisselingen de spanning zouden moeten verhogen. Je verliest bovendien je betrokkenheid met de personages. Een voorbeeld is de scène waarin Alecia zich voorbereidt om naar de Spiegel te gaan. De dienst is afgelopen en ze moet opstaan om door de deur te gaan die leidt naar de Spiegel. De onderbreking op dit moment voelt niet juist aan. Het werkt zeker niet spannend verhogend terwijl dat wel de bedoeling is.
De personages komen vlak over met uitzondering van Alecia. Zij is het best uitgewerkt en haar geloofscrisis is geloofwaardig en spreekt tot de verbeelding. Ze is daarmee het boeiendste karakter uit het boek. Tarid komt niet zo overtuigend over. Hij is zelfzuchtig , manipulerend en ambitieus ook als dat ten koste gaat van zijn beste vrienden die met onvoorstelbaar engelengeduld zijn grillen verdragen en zijn wensen inwilligen.
De wereld doet middeleeuws aan en vooral de natuur is mooi beschreven. Opvallend zijn de vele vogeltjes die her en der fluiten waardoor je het gevoel krijgt erbij te zijn. Net zoals in veel andere fantasy wordt de wereld bevolkt door wezens en oude rassen die de gemiddelde lezer al bekend zijn. De enige uitzondering hierop vormt De Kraak: een kwaadaardige oranje-rode inktvis.
Het taalgebruik is eenvoudig en over het algemeen goed te volgen. Op sommige plaatsen maakt de schrijver onnodig en overvloedig gebruik van woorden als ‘nog steeds’ , ‘alleen nog’ , ‘zo ook wel’ , ‘echter’ enzovoort. Deze woorden werken vertragend en hebben geen functie in het verhaal. Soms zetten ze je zelfs op het verkeerde been. Een voorbeeld hiervan is Alecia die in de Spiegel staart en zich ‘plotseling echter’ weerspiegeld ziet. Dat doet vreemd aan, ze staart toch al in die spiegel?
Keruga begint veelbelovend maar de spanning zakt tussentijds een beetje in. Tegen het einde wordt het steeds meeslepender en de cliffhanger aan het slot laat je verlangen naar het vervolg dat nog dit jaar zal verschijnen. Hopelijk krijgen de personages in het volgende deel meer diepgang en weet de schrijver de spanning nog wat beter te doseren.
Keruga is het eerste deel van de trilogie De Krakenvorst van Johan Klein Haneveld. Het verhaal is onderhoudend maar niet opzienbarend. Het is voor de liefhebber van fantasy een lekker leesbaar tussendoortje.
Alecia is een eigengereide leerlinge die de opleiding tot priesteres volgt bij de priesters van Keruga. Zij twijfelt aan haar roeping en wanneer zij in de Spiegel van Dromen de waarheid over zichzelf zoekt krijgt ze een visioen over een vloedgolf en over een inktvis die de wereld bedreigt. Ze wordt door Overste Veritus naar het vasteland gestuurd om de Koning van Kartaalmon te waarschuwen. Tegelijkertijd is er een jongen op de vlucht voor de soldaten van de Krakenvorst die het land teisteren en reist half mens Tarid af naar Kartaalmon om het koningschap op te eisen dat zijn grootvader lang geleden is kwijtgeraakt.
Het verhaal bestaat uit drie verhaallijnen waarvan twee elkaar kruisen. Het verhaal is niet bijzonder origineel maar zit wel goed in elkaar. Alleen de uitwerking laat wat te wensen over.
Zo wisselt de schrijver te vaak en op de verkeerde momenten van perspectief. Dat voelt onnatuurlijk aan en haalt de spanning juist uit het verhaal terwijl deze wisselingen de spanning zouden moeten verhogen. Je verliest bovendien je betrokkenheid met de personages. Een voorbeeld is de scène waarin Alecia zich voorbereidt om naar de Spiegel te gaan. De dienst is afgelopen en ze moet opstaan om door de deur te gaan die leidt naar de Spiegel. De onderbreking op dit moment voelt niet juist aan. Het werkt zeker niet spannend verhogend terwijl dat wel de bedoeling is.
De personages komen vlak over met uitzondering van Alecia. Zij is het best uitgewerkt en haar geloofscrisis is geloofwaardig en spreekt tot de verbeelding. Ze is daarmee het boeiendste karakter uit het boek. Tarid komt niet zo overtuigend over. Hij is zelfzuchtig , manipulerend en ambitieus ook als dat ten koste gaat van zijn beste vrienden die met onvoorstelbaar engelengeduld zijn grillen verdragen en zijn wensen inwilligen.
De wereld doet middeleeuws aan en vooral de natuur is mooi beschreven. Opvallend zijn de vele vogeltjes die her en der fluiten waardoor je het gevoel krijgt erbij te zijn. Net zoals in veel andere fantasy wordt de wereld bevolkt door wezens en oude rassen die de gemiddelde lezer al bekend zijn. De enige uitzondering hierop vormt De Kraak: een kwaadaardige oranje-rode inktvis.
Het taalgebruik is eenvoudig en over het algemeen goed te volgen. Op sommige plaatsen maakt de schrijver onnodig en overvloedig gebruik van woorden als ‘nog steeds’ , ‘alleen nog’ , ‘zo ook wel’ , ‘echter’ enzovoort. Deze woorden werken vertragend en hebben geen functie in het verhaal. Soms zetten ze je zelfs op het verkeerde been. Een voorbeeld hiervan is Alecia die in de Spiegel staart en zich ‘plotseling echter’ weerspiegeld ziet. Dat doet vreemd aan, ze staart toch al in die spiegel?
Keruga begint veelbelovend maar de spanning zakt tussentijds een beetje in. Tegen het einde wordt het steeds meeslepender en de cliffhanger aan het slot laat je verlangen naar het vervolg dat nog dit jaar zal verschijnen. Hopelijk krijgen de personages in het volgende deel meer diepgang en weet de schrijver de spanning nog wat beter te doseren.
February 19, 2017
Flaptekst :
Na tweeduizend jaar vrede brengt de priesteres in opleiding Alecia de nacht door bij de Spiegel der Dromen. Wat ze ziet jaagt haar angst aan: een enorme inktvis stort zich op de wereld. Tegelijkertijd reist Tarid, half mens en half Hirita, af naar het land Kartaalmon om daar zijn geboorterecht op te eisen; de troon waar zijn grootvader ooit van verstoten is. De moeilijkheden die hij tegenkomt zijn groter dan hij verwacht had. En dan is er nog de Krakenvorst, een mysterieuze tiran te zijn die het volk met harde hand in toom houdt. De belastingen worden alsmaar hoger en dwingen sommige mensen tot wanhopige maatregelen…
De flaptekst klinkt veelbelovend. De proloog is spannend genoeg om de rest van het verhaal te willen lezen. Er zijn drie verhaallijnen.
Alecia is een jonge priesteres in opleiding. Je leert haar kennen als een dromer en een beetje dwars meisje, daar hou ik wel van. Ze is zeker niet mijn favoriete karakter.Ze heeft een eigen mening, ook al waardeert niet iedereen die. Ze krijgt een missie van de overste, die ze vol overgave en met heel veel ellende wil gaan volbrengen.
Tarid is half mens en half Hirita, hij wil perse de troon van Kartaalmon opeisen. Hij is eigenwijs maar kan zijn mannetje wel staan. Zijn vriend Peritar gaat met hem mee. Peritar is wat slimmer dan Tarid. Natuurlijk krijgen ook zij van alles voor de kiezen op hun tocht naar Kartaalmon.
Dan is er nog de verhaallijn van Frelik, de schaapsherder. Dit vind ik persoonlijk de leukste en interessantste verhaallijn. Frelik is een eenvoudige jongen, die op de vlucht gaat als hij beschuldigd wordt van iets. Samen met Darnan. Wat deze twee meemaken, is erg heftig. De verhaallijn van Frelik komt ergens in het verhaal samen met die van Tarid en Peritar. Dat van Alecia niet, maar het heeft wel met elkaar te maken.
Ondanks de meerdere verhaallijnen, leest het boek lekker. Het is spannend en origineel, er zit humor in en voldoende vaart om door te willen lezen.
Wel is het me opgevallen dat er in de (tekst)redactie het een en ander verbeterd kan worden in een volgende druk. Er worden woorden op een vreemde manier afgekort. ( bijvoorbeeld terwijl wordt afgekort als terwi-jl) Dit komt erg vaak voor, niet heel erg storend omdat je wel weet wat er staat.
De opbouw naar het plot is spannend. Je kan merken dat het boek een eerste deel is, want het is geen afgerond einde. Ik wacht met spanning af op deel twee.
September 4, 2019
Keruga volgt drie uiteenlopende personages tijdens avonturen die uiteindelijk het lot van het land bepalen. Eén is Alecia, priesteres in opleiding die twijfels heeft bij de officiële leer. Een visioen geeft haar meer duidelijkheid maar niet voor lang. Dan is er Tarid, erfgenaam van een verbannen koning, die hoopt zijn rijk terug te winnen maar merkt dat de mensen daarin niet geïnteresseerd zijn. Tenslotte hebben we de schaaphoeder Frelik die indruk probeert te maken op een meisje en daarom deelneemt aan een noodlottige opstand tegen de Krakenvorst. Drie dwalende, twijfelende karakters die ondanks alles iets goeds proberen te bereiken - alleen, wat is er goed?
Tijdens hun tochten komen we meer te weten over de verschillende (fantastische) oude volkeren en hun talenten en vragen we ons af hoe de mensen, het jonge volk, in het plaatje gekomen zijn en waarom zij geen bijzonder talent gekregen hebben. Ondertussen voert de Krakenvorst experimenten uit en zoals zo vaak in fantasy, is dat een slecht teken.
Ik kan het zeker aanraden, in het bijzonder in combinatie met het tweede (en laatste) boek van de serie, Kartaalmon.
PS. Het tweeluik wordt vergeleken met Game of Thrones maar doet het volgens mij toch op enkele punten een stuk beter: maar drie karakters om te volgen, een verhaal dat ergens naartoe gaat én af en toe eens hoopgevend is. Dat mag wel vind ik!
Tijdens hun tochten komen we meer te weten over de verschillende (fantastische) oude volkeren en hun talenten en vragen we ons af hoe de mensen, het jonge volk, in het plaatje gekomen zijn en waarom zij geen bijzonder talent gekregen hebben. Ondertussen voert de Krakenvorst experimenten uit en zoals zo vaak in fantasy, is dat een slecht teken.
Ik kan het zeker aanraden, in het bijzonder in combinatie met het tweede (en laatste) boek van de serie, Kartaalmon.
PS. Het tweeluik wordt vergeleken met Game of Thrones maar doet het volgens mij toch op enkele punten een stuk beter: maar drie karakters om te volgen, een verhaal dat ergens naartoe gaat én af en toe eens hoopgevend is. Dat mag wel vind ik!
August 12, 2019
I give this book a seven so four stars. You can read my full review here https://bookstamel.com/2019/08/12/rec...
December 25, 2016
Prachtige fantasy roman. Ik vind het jammer dat ik bijna een jaar moet wachten op het tweede en laatste deel.
Wat me aanspreekt aan dit boek zijn:
- de hoofdpersonen Alecia, Tarid en Frelik. Ze zijn levensecht met hun foutjes, hun voorliefdes en hun eigen keuzes. Het werden vrienden van me en ik ga ze missen.
- de wereld Kartaalmon met zijn wonderlijke mengeling van geheel eigen authentieke details.
- de intrigerende oude rassen met hun gaves van de Maker
- de actiescènes die bloed spannend zijn.
- de hints naar diepere betekenislagen en een filosofie over religie, eer en redenen om te bestaan.
Dit boek is een aanrader. Ik heb ervan genoten!
Wat me aanspreekt aan dit boek zijn:
- de hoofdpersonen Alecia, Tarid en Frelik. Ze zijn levensecht met hun foutjes, hun voorliefdes en hun eigen keuzes. Het werden vrienden van me en ik ga ze missen.
- de wereld Kartaalmon met zijn wonderlijke mengeling van geheel eigen authentieke details.
- de intrigerende oude rassen met hun gaves van de Maker
- de actiescènes die bloed spannend zijn.
- de hints naar diepere betekenislagen en een filosofie over religie, eer en redenen om te bestaan.
Dit boek is een aanrader. Ik heb ervan genoten!
June 9, 2018
Meeslepende Fantasy
In dit verhaal volg je 3 figuren. Alecia, een novice van de Almachtige op het priester eiland Keruga, die twijfelt of ze wel het goede geloof volgt. Tarid, die probeert in Kartaalmon medestanders te vinden voor zijn claim op de troon en Frelik die in opstand komt door de zoveelste verhoging van de belastingen en zijn kudde met schapen wilt redden hiervoor. Zo ontspint een verhaal vol drama, verlies en tegenslag.
Johan neemt de tijd om zijn verhaal te vertellen. Er is veel plaats voor de ontwikkeling van de hoofdpersonen en het verkennen van de wereld die hij heeft gecreëerd. Hierdoor voel je mee met de hoofdpersonen en is de wereld echt die hij beschrijft. Het duurde een tijdje voordat het verhaal mij greep,. Het verhaal komt langzaam op gang, maar op een gegeven moment zat ik geheel in het verhaal en ontspon er een mooi verhaal over menselijkheid, over de vragen die mensen stellen in het leven en de onzekerheden die ze tegen komen.
Dit is een goed Fantasy verhaal geworden. Ik raad het iedereen aan om het te lezen, vooral als je het geheel neemt met het afsluitende tweede deel: Kartaalmon. Ik geef het 3.5 sterren, toch naar beneden gewaardeerd door de trage start van het verhaal en de soms vreemde afbrekingen van woorden.
In dit verhaal volg je 3 figuren. Alecia, een novice van de Almachtige op het priester eiland Keruga, die twijfelt of ze wel het goede geloof volgt. Tarid, die probeert in Kartaalmon medestanders te vinden voor zijn claim op de troon en Frelik die in opstand komt door de zoveelste verhoging van de belastingen en zijn kudde met schapen wilt redden hiervoor. Zo ontspint een verhaal vol drama, verlies en tegenslag.
Johan neemt de tijd om zijn verhaal te vertellen. Er is veel plaats voor de ontwikkeling van de hoofdpersonen en het verkennen van de wereld die hij heeft gecreëerd. Hierdoor voel je mee met de hoofdpersonen en is de wereld echt die hij beschrijft. Het duurde een tijdje voordat het verhaal mij greep,. Het verhaal komt langzaam op gang, maar op een gegeven moment zat ik geheel in het verhaal en ontspon er een mooi verhaal over menselijkheid, over de vragen die mensen stellen in het leven en de onzekerheden die ze tegen komen.
Dit is een goed Fantasy verhaal geworden. Ik raad het iedereen aan om het te lezen, vooral als je het geheel neemt met het afsluitende tweede deel: Kartaalmon. Ik geef het 3.5 sterren, toch naar beneden gewaardeerd door de trage start van het verhaal en de soms vreemde afbrekingen van woorden.
December 21, 2017
Dit verhaal is erg gedetailleerd. De hoofdpersonen en de omgeving waarin ze wonen worden uitgebreid beschreven. Daardoor vond ik het makkelijk om me in te leven in de personages. Een ander gevolg is wel dat de spanning in het boek geen echte pieken en dalen heeft voor mijn gevoel. Het tempo van het verhaal blijft min of meer gelijk gedurende het boek, maar het was genoeg om mijn aandacht vast te houden. Op de momenten dat personages plotseling op de vlucht moeten, is de spanning wel wat hoger.
Wat ik fijn vind, is dat de schrijver laat zien dat er meerdere kanten aan een verhaal zitten. Met name de priesteres Alecia komt er al snel achter dat de leer waar zij mee is opgegroeid, ook op andere manieren geïnterpreteerd kan worden. Ook Tarid leert op pijnlijke wijze dat zijn visie wel eens niet de enig juiste zou kunnen zijn.
Dat er meerdere manieren blijken te zijn om de wereld te bekijken, is iets wat alle hoofdpersonages moeten leren. Ze zijn allemaal nogal overtuigd van hoe de wereld in elkaar zit, en hun wereld wordt overhoop gegooid als hun overtuiging niet geheel waar blijkt te zijn. Hierdoor werd mijn aandacht vastgehouden, ook op de momenten dat er fysiek niet zo veel gebeurt.
De wereld waarin het boek zich afspeelt vind ik erg boeiend. Er zijn verschillende rassen met verschillende talenten. De verschillende bevolkingsgroepen hebben ook verschillende ideën over macht en over hoe een land bestuurd moet worden. De rassen zelf worden duidelijk beschreven, alleen hun oorsprong is na dit eerste deel nog niet helemaal duidelijk. Wel is duidelijk dat de mensen in deze wereld nog maar relatief kort bestaan. De manier waarop de mensheid zich in dit boek opstelt, zou wel eens een knipoog kunnen zijn naar de “echte” wereld.
Ik vind dit een mooi fantasy- verhaal. Het is in mijn ogen goed geschreven, met veel oog voor details. De hoofdpersonen hebben bijzondere karakters en maken een interessante ontwikkeling door. Aangezien deel 1 voor de hoofdpersonen op een nogal dramatisch punt eindigt, ben ik erg nieuwsgierig naar deel 2.
Wat ik fijn vind, is dat de schrijver laat zien dat er meerdere kanten aan een verhaal zitten. Met name de priesteres Alecia komt er al snel achter dat de leer waar zij mee is opgegroeid, ook op andere manieren geïnterpreteerd kan worden. Ook Tarid leert op pijnlijke wijze dat zijn visie wel eens niet de enig juiste zou kunnen zijn.
Dat er meerdere manieren blijken te zijn om de wereld te bekijken, is iets wat alle hoofdpersonages moeten leren. Ze zijn allemaal nogal overtuigd van hoe de wereld in elkaar zit, en hun wereld wordt overhoop gegooid als hun overtuiging niet geheel waar blijkt te zijn. Hierdoor werd mijn aandacht vastgehouden, ook op de momenten dat er fysiek niet zo veel gebeurt.
De wereld waarin het boek zich afspeelt vind ik erg boeiend. Er zijn verschillende rassen met verschillende talenten. De verschillende bevolkingsgroepen hebben ook verschillende ideën over macht en over hoe een land bestuurd moet worden. De rassen zelf worden duidelijk beschreven, alleen hun oorsprong is na dit eerste deel nog niet helemaal duidelijk. Wel is duidelijk dat de mensen in deze wereld nog maar relatief kort bestaan. De manier waarop de mensheid zich in dit boek opstelt, zou wel eens een knipoog kunnen zijn naar de “echte” wereld.
Ik vind dit een mooi fantasy- verhaal. Het is in mijn ogen goed geschreven, met veel oog voor details. De hoofdpersonen hebben bijzondere karakters en maken een interessante ontwikkeling door. Aangezien deel 1 voor de hoofdpersonen op een nogal dramatisch punt eindigt, ben ik erg nieuwsgierig naar deel 2.
November 26, 2017
Het boek de krakenvorst gaat over meerdere personages die allemaal hun eigen verhaal hebben.
2 van de verhaallijnen daarvan vindt ik echt leuk om te lezen, en ben ook heel benieuwd hoe die afgaan lopen.
Frelik is op de vlucht nadat hij onterecht van iets beschuldigd is. Hij eindigt in een tunnel waar hij een armband vindt, die hij niet meer af kan doen. Wat is dit voor een armband, en waarom gaat hij niet meer af?
Een ander personage die ikzelf wel leuk vindt is Alecia. Ze is een doener en niet iemand die zich zomaar overgeeft. Ze overtreedt soms wel eens een regel, maar dat maakt haar leven alleen maar leuker. Nou ja leuker, moeilijker vooral. Maar ze geeft in elk geval niet gauw op.
Dit boek vond ik in het begin vreemd lezen in verband met de verschillende personages die erin voorkomen, maar na een aantal hoofdstukken raak je hier aan gewend en lees je dit boek zo uit.
Het boek is een echte aanrader als je van fantasy houdt. Zowel van monsters tot goden. Vanalles komt wel een beetje voor in dit boek.
2 van de verhaallijnen daarvan vindt ik echt leuk om te lezen, en ben ook heel benieuwd hoe die afgaan lopen.
Frelik is op de vlucht nadat hij onterecht van iets beschuldigd is. Hij eindigt in een tunnel waar hij een armband vindt, die hij niet meer af kan doen. Wat is dit voor een armband, en waarom gaat hij niet meer af?
Een ander personage die ikzelf wel leuk vindt is Alecia. Ze is een doener en niet iemand die zich zomaar overgeeft. Ze overtreedt soms wel eens een regel, maar dat maakt haar leven alleen maar leuker. Nou ja leuker, moeilijker vooral. Maar ze geeft in elk geval niet gauw op.
Dit boek vond ik in het begin vreemd lezen in verband met de verschillende personages die erin voorkomen, maar na een aantal hoofdstukken raak je hier aan gewend en lees je dit boek zo uit.
Het boek is een echte aanrader als je van fantasy houdt. Zowel van monsters tot goden. Vanalles komt wel een beetje voor in dit boek.
Displaying 1 - 13 of 13 reviews